All Chapters of เจ้าหนี้เถื่อน: Chapter 141 - Chapter 150

วันต่อมากัลยากรกับรักนรินทร์ก็ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้งสองยังคงทำงานร่วมกันได้อย่างปกติ หลังเลิกงานเธอยังคงเข้ามานั่งทำงานในห้องของเขา รักนรินทร์พยายามไม่พาตัวเข้าไปใกล้เธอ เพราะแค่เห็นหน้าเธอมันก็พร้อมจะกระแทกเธอแล้ว และเมื่อเธอก้าวขาขึ้นรถเมล์ไปแล้ว เขาจึงให้เอกชัยโทร. นัดเด็กให้หนึ่งคน เขาไม่ได้ต้องการจะมีเซ็กซ์กับใคร เพียงแต่เขาอยากทดสอบว่ามันใช้งานได้ตามปกติแล้วหรือไม่เท่านั้น วันนี้เขายังเลือกน้องน้ำค้างเช่นเดิม เพราะเรื่องราววันนั้นทำให้เขาเสียหน้า รักนรินทร์จึงอยากแก้ตัว “วันนี้พร้อมแล้วเหรอคะเสี่ย” “อืม” เขานั่งลงที่โชฟาตามเดิม น้ำค้างก็เริ่มใช้ปากกับส่วนนั้นของเขา แต่ผ่านไปห้านาทีแล้ว หนอนชาเขียวก็ยังเป็นหนอนชาเขียวอยู่วันยังค่ำ น้ำค้างเงยหน้าขึ้นมองเขา “เสี่ยคะ” สายตาคล้ายกำลังถามว่าจะเอายังไงต่อ “ไม่ต้องแล้ว” ใบหน้าเขาดูยับย่น เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงไม่แข็ง แต่กับกัลยากรแค่เห็นหน้าเธอเขาก็อยากจะจับเธอกดลงตรงนั้นแล้ว รักนรินทร์จ่ายเงินเต็มจำนวนตามเดิม เขาเดินออกไปด้วย

รักนรินทร์กดสะโพกลงมาหาเธออย่างช้า ๆ กระนั้นเธอยังทำหน้าเหยเก “ยังเจ็บอยู่เหรอ น้ำก็เยอะอยู่นะ” “ไม่ค่อยเจ็บแล้ว แต่มันอึดอัด” “เจอของใหญ่ก็แบบนี้” กัลยากรเค้นเสียงหึออกมา แล้วขมิบร่องรักรัดตัวตนเขาไว้ คนตัวใหญ่ถึงกับร้องออกเสียงอ้อน “อา แก้มอย่าทำแบบนั้น” “ทำไมคะ ใหญ่นักไม่ใช่หรือไง” “ฉันจะแตกก่อนน่ะสิ” “ที่แท้ก็เป็นพวกสองวิ” “ให้พูดใหม่” “ไม่” “ได้ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน แต่เธอห้ามขมิบเด็ดขาด” แค่นี้เขาก็จะแย่อยู่แล้ว “ได้” สิ้นคำของเธอ เขาก็เริ่มขยับบั้นท้ายทันที พร้อมทั้งก้มลงไปดูดสองเต้านุ่มหยุ่น สองมือยังช่วยกันบีบคลึงเต้างามไปด้วย “อา” กัลยากรครางเสียวออกมา รักนรินทร์จึงเพิ่มจังหวะการกระแทกขึ้นอีก จนได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อ ตับ ตับ ตับ กระแทกเพียงสี่ครั้งเขาก็ไปถึงฝั่งฝันแล้ว ปล่อยให้กัลยากรค้างอยู่อย่างนั้นเช่นเคย รักนรินทร์ถอดคอนดอมออก แล้วเดินไปทิ้งลงในถังขยะ กัลยากรกำลังสวมกระโปรงเตรียมตัวกลับบ้าน เขาจึงถาม “จะไปไหน”

ทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จเวลาก็ย่างเข้าสองทุ่มแล้ว กัลยากรยกโทรศัพท์ขึ้นมารับสายแม่พอดี “ค่ะแม่” ‘ถึงไหนแล้วลูก’ “ยังอยู่ที่ทำงานอยู่เลยค่ะ” ‘งานยังไม่เสร็จเหรอ’ “เสร็จแล้วค่ะ กำลังจะกลับแล้วค่ะ” ‘ดูแลตัวเองดี ๆ นะ’ “ค่ะแม่ แค่นี้ก่อนนะคะ” กัลยากรวางสายไปแล้วเขาจึงพูด “เดี๋ยวฉันไปส่ง” “ฉันกลับเองได้ค่ะ” “ก็บอกว่าจะไปส่งไง” เขาพูดเสียงดุ กัลยากรจึงไม่กล้าเถียงอีก “ก็ได้ค่ะ”พอเข้าไปนั่งในรถคันหรู รักนรินทร์จึงบอกคนขับ “ไปส่งแก้มก่อน” “ครับ บ้านคุณแก้มอยู่ที่ไหนครับ” กัลยากรบอกทางเอกชัยไปแล้ว เขาจึงเคลื่อนรถออก ระหว่างทางรักนรินทร์ไม่ได้พูดอะไรกับเธอสักคำ กัลยากรก็นั่งเงียบเช่นกัน เพียงแต่มือขวาของเขากลับเอื้อมมาจับสะโพกขวาของเธอแล้วออกแรงให้ร่างเธอเคลื่อนไปนั่งชิดกับเขา กัลยากรมองเขาแล้วถลึงตาใส่ แต่เขากลับทำไม่รู้ไม่ชี้ มือของเขาเริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาของเธอ แม้เธอจะตะครุบมือเขาไว้แต่ก็ไร้ผล เพราะมือเขาแข็ง

“ตกลงจะให้ช่วยยังไงคะ” “ขอดูนมหน่อย” “จะดีเหรอคะ” “อือ ถ้าฉันไม่แตกวันนี้เธอไม่ได้นอนแน่” กัลยากรทำท่าคล้ายครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง จากนั้นจึงแกะกระดุมชุดนอนลายดอกไม้ออกหนึ่งเม็ด ทำให้มองเห็นเนินทรวงเพียงสองในสามส่วนเท่านั้น ถึงอย่างนั้นก็ยังทำให้เขาถึงกับกลืนน้ำลาย “แก้มไม่ใส่ยกทรงนอนเหรอ” “ไม่ค่ะ มันเกะกะ” “เลื่อนลงอีกหน่อย มองไม่ชัด” กัลยากรก็ทำตาม “ปลดกระดมออกหมดได้ไหม” กัลยากรทำตามคำขอของเขา “พอใจหรือยังคะ” “บีบนมให้ดูหน่อย อา แก้มอย่างนั้นแหละ อยากดูดนมจัง” ตอนนี้กัลยากรก็เริ่มมีอารมณ์แล้วเช่นกัน “ไหนบอกว่าไม่ชอบนมใหญ่ยังไงคะ” “ก็ไม่ได้ชอบ แต่มองแล้วมันก็มีอารมณ์ไง แก้มฉันอยากดูกีจัง” “ไม่ได้ค่ะ” “ทำไม ก็เคยเห็นหมดแล้ว ฉันจ่ายเงินก็ได้” “ไม่ได้จริง ๆ ค่ะ” “ทำไม” “ฉันอายค่ะ” “ถ้าไม่ให้ดูงั้นฉันไปหานะ” “มาก็มาสิคะ” “งั้นฉันไปตอนนี้เลยนะ”

พอรักนรินทร์ก้าวขาเข้ามา ก็มีคนตามมาอีกสี่ห้าคน เขากับกัลยากรจึงถอยไปอยู่หลังสุด ภายในลิฟต์เงียบกริบ ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาและเสียงเสียดสีของเสื้อผ้าเท่านั้น มือใหญ่ค่อย ๆ เอื้อมไปจับก้นของเธอแล้วลูบไล้อย่างเบามือ กัลยากรทำท่าเบี่ยงออกแต่เขากลับขยับตาม และมือยังจับก้นเธออยู่ดังเดิมแถมยังบีบมันเล่นด้วยความมันเขี้ยว เธอหันหน้าไปทำตาดุใส่เขา แต่เขากลับทำท่าไม่สะทกสะท้าน พอเดินออกมาจากลิฟต์กัลยากรยังไม่ทันได้วางกระเป๋า เขาก็ดึงเธอเข้าไปในห้องทำงานแล้ว “บอสคะ” เธอส่งเสียงปราม “เมื่อคืนเธอรับปากฉันแล้วนะ” “สามพันค่ะ” เธอแบมือขวาออกมาพร้อมกับกระดิกนิ้วน้อย ๆ “เอาก่อนจ่ายทีหลังได้ไหม” “ไม่ได้” “งกจริง” แต่ก็ยอมควักเงินจ่ายให้เธอ จากนั้นคว้ากระเป๋าในมือเธอแล้ววางไว้บนโซฟา ถอดแว่นสายตาของเธอวางไว้บนโต๊ะพร้อมกับทาบทับริมฝีปากลงบนปากเธอทันที แล้วดูดดึงริมฝีปากของเธออย่างหิวกระหาย กัลยากรก็ตอบสนองเขาอย่างว่องไวเช่นกัน พอเขาปล่อยปากเธอให้เป็นอิสระเธอจึงเอ่ย “ห้ามทำชุดยับนะ