All Chapters of เจ้าหนี้เถื่อน: Chapter 181 - Chapter 190

เขาส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ใช่ แต่เพราะฉันไม่มีตัวเลือกต่างหากล่ะ” ขึ้นขี่หลังเสือแล้วจะลงได้อย่างไร ถึงเขาจะถูกใจเธอแค่ไหน ก็ไม่มีทางพูดคำว่าชอบเธอออกมาหรอก กัลยากรแค่นยิ้ม “งั้นขอให้บอสป่วยเป็นโรคนี้จนแก่งั่กไปเลย” รักนรินทร์หัวเราะ “ก็ได้นะ อย่างน้อยก็มีเธอให้เอาอยู่แล้ว” พูดจบเขาก็แทรกเอ็นร้อนเข้ามาในคราเดียว “อ๊ะ บอสคะ” กัลยากรตีเขาแรง ๆ หนึ่งทีพร้อมกับมุ่ยหน้า “ก็อยากแช่งฉันทำไมล่ะ” ว่าพลางขยับโยกสะโพกแข็งแรงเข้าออกไปด้วย กัลยากรพริ้มตาลง “อา เสียวจังเลยค่ะ” เขาซอยจังหวะเนิบช้าอยู่ห้าหกครั้ง ต่อจากนั้นก็ช้อนข้อพับขาทั้งสองของเธอไว้แล้วกระหน่ำแทงอย่างบ้าคลั่ง “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ บอสคะ เบา ๆ หน่อยได้ไหมคะ” ตอนนี้กัลยากรหัวสั่นหัวคลอนไปหมด แต่รักนรินทร์น่ะหรือจะฟังคำขอร้องของเธอ เขาพูดออกเสียงกระท่อนกระแท่น “จะแช่งฉันอีกไหม” ตับ ตับ ตับ ตับ เขารัวจังหวะโดยไม่หยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว “ไม่ ไม่แช่งอีกแล้วค่ะ อ้า อ้า อ้า” “โดนแทงทุกวันขนาดนี้จะบอกว่าตัวเองโสดอยู่ไหม”

“ก็วันนี้แก้มแต่งตัวสวยนี่นา พี่รักว่ามะ” ปกติกัลยากรเป็นคนชอบสวมกระโปรงยาวคลุมเข่ากับปล่อยผมยาวสลวยไว้เต็มแผ่นหลัง พอวันนี้กัลยากรหันมาสวมกางเกงเอวสูงขาตรงและเสื้อเบลเซอร์เข้ารูปแบบกระดุมเม็ดเดียว ส่วนผมรวบสูงขึ้นคล้ายหางม้า ทำให้วันนี้เธอดูแปลกตาไป“ไม่ว่า ไม่สวย”“เชอะ! ก็พี่รักตาไม่ดีไง” พลอยไพลินหันไปพูดกับเพื่อนอีก “แต่เราว่าถ้าเสื้อตัวในเป็นคอวีก็ดีนะ เสื้อยืดเราว่ามันดูเรียบไป” พูดพลางดึงคอเสื้อยืดของเพื่อนลงแต่กัลยากรจับมือพลอยไพลินไว้ทัน “จะทำอะไร อายบอสเขา เห็นไหมเขายืนมองอยู่นั่น” แท้จริงแล้ว หากพลอยไพลินดึงคอเสื้อต่ำไปกว่านั้น คงได้เห็นรอยช้ำเป็นปื้นอย่างแน่นอนพลอยไพลินมองไปยังพี่ชายก็พบว่าเขายืนจ้องเธอตาเขม็งจริง ๆ เขาเอ่ยเสียงเข้ม “ไปทำงานได้แล้ว มันใช่เวลาเล่นไหมเนี่ย”“ก็คนมันคิดถึงนี่นา ตอนเที่ยงไปกินข้าวด้วยกันนะแก้ม”“จ้ะ”พลอยไพลินเดินออกไปแล้ว รักนรินทร์จึงเดินเข้ามาหาเลขา จากนั้นก้มลงไปจูบเธออย่างดูดดื่ม พร้อมกับบีบขยำก้นของเธอแรง ๆ พอถอนริมฝีปากออกจึงพูด “อย่าให้ยัยพลอยจับก้นอีก”“ทำไมคะ ก่อนหน้านี้พลอยก็ทำประจำ” เพราะตอนเรียนด้วยกัน เธอกับเพื่อนทั้งสามคนชอบจ

หลังจากวันนั้นกัลยากรก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร ไม่ใช่เธอนิ่งนอนใจเพราะอย่างไรเธอต้องหาโอกาสคุยเรื่องนี้กับประธานบริษัทให้ได้และตั้งแต่วันนั้นกัลยากรก็ปฏิเสธที่จะไปหารักนรินทร์ที่คอนโดเช่นเดียวกัน เพราะเธอไม่อยากให้ใครจับตามองอีก แต่รักนรินทร์กลับไม่เข้าใจ “ทำไมถึงไปไม่ได้ล่ะแก้ม ทุกครั้งก็ไม่เห็นเป็นไร” “ฉันกลัวคนอื่นเห็นน่ะค่ะ” “ใครจะมาเห็น” “เชื่อฉันสักครั้งเถอะนะคะ” “เธอไม่มีเหตุผล งั้นฉันขอไปบ้านเธอได้ไหม” “ไม่ได้ค่ะ” “ทำไมล่ะ” “คุณจะไปบ้านฉันในฐานะอะไรคะ” “เจ้านายไง” “ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะส่วนใหญ่เจ้านายเขาไม่ไปบ้านลูกน้องกัน” “งั้นในฐานะคนที่เคยอยู่บ้านใกล้กันก็ได้” “ฉันไม่อยากให้แม่กับพี่วินเข้าใจผิดน่ะค่ะ เพราะฉันไม่เคยพาผู้ชายไปที่บ้าน หรือบอสอยากให้แม่กับพี่วินเข้าใจผิดคิดว่าบอสสนใจฉันคะ” รักนรินทร์ชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย” “งั้นบอสก็อย่าไปเลยนะคะ เพราะยังไงบอสก็ต้องหมั้นกับคนอื่นอยู่แล้ว ฉันข

“ก็แค่ไปกินข้าวกับพี่คินทำไมต้องโกหกฉันด้วย หรือว่าเธอกับพี่คินแอบคบกัน” “มันไม่ใช่อย่างที่บอสเข้าใจนะคะ” “แล้วมันคืออะไร เธอไม่รู้เหรอว่าพี่คินมีแฟนอยู่แล้ว” “ฉันกับพี่คินไม่ได้เป็นอย่างที่บอสคิดค่ะ” “ไหนล่ะหลักฐาน เลิกงานนัดกันไปกินข้าว แล้วแบบนี้จะให้ฉันคิดยังไง เธอเป็นพวกชอบทำให้ครอบครัวคนอื่นร้าวฉานอย่างนั้นเหรอ” กัลยากรถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจบอกความจริงกับเขา “ฉันแค่เลี้ยงข้าวขอบคุณพี่คินเท่านั้นค่ะ” เพียงแต่เธอไม่ได้บอกทั้งหมดเท่านั้น “ขอบคุณเรื่องอะไร” “ฉันเป็นหนี้พี่คินค่ะ” “เท่าไร” “หนึ่งล้านค่ะ” “เธอเอาเงินไปทำอะไร” กัลยากรยื่นสัญญากู้ยืมให้เขาดู “เอามารักษาขาพี่วินค่ะ” เธอนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยท่าทางเหนื่อยล้า “แล้วพ่อของเธอล่ะ” “พ่อเสียไปได้หกปีแล้วค่ะ” “ทำไมเธอถึงได้ย้ายมาอยู่ที่นี่” บ้านหลังนี้มีขนาดเล็กกว่าบ้านหลังเก่าของเธอมาก “พ่อโดนฟ้องล้มละลายค่ะ จากนั้นบ้านหลังนั้นก็

เธอเลียตั้งแต่ปลายจรดโคนขึ้นลงอยู่หลายครั้ง จากนั้นจึงจับท่อนเอ็นร้อนยัดใส่ในปากตน ค่อยดูดกลืนมันเข้าในปากอย่างใจเย็น “อา อย่างนั้นแหละแก้มอ้วน” เขาเผลอครางชื่อเธอที่เขาชอบเรียกในวัยเด็กออกมา พร้อมกับกดศีรษะเธอให้อมท่อนเอ็นเขาจนสุดลำ กัลยากรใช้ทั้งลิ้นทั้งมือช่วยกันรูดรั้งลำเอ็นของเขาขึ้นลง ยิ่งได้ยินเขาเรียกเธอว่าแก้มอ้วนยิ่งทำให้เธออยากครอบครองตัวตนของเขามากขึ้น “อา เสียวเป็นบ้าเลยแก้มอ้วน” กัลยากรได้ยินเขาครางไม่ขาดปากก็ยิ่งเร่งจังหวะเร็วขึ้น แรงขึ้น เพราะอยากให้เขาเสร็จด้วยปากของเธอ “แก้มอ้วนพอก่อน” เขาถอนแก่นกายออกจากปากเธอ “ไม่อยากแตกในปากฉันเหรอคะ” เธอช้อนตาขึ้นมองเขา “อยาก แต่อยากแตกในกีแก้มมากกว่า” เขาจับเธอลุกขึ้นแล้วถอดเสื้อผ้าเธอออกจนหมด จากนั้นให้เธอนั่งลงบนตักแล้วดูดดุนหัวนมเธอหนัก ๆ ทั้งสองข้างสลับกันไปมา อีกทั้งมือยังนวดเฟ้นอกอวบอย่างมันเขี้ยว “ชอบมากเลยเหรอคะ” ยามที่เขามีเซ็กซ์กับเธอคล้ายกับว่าเขาหลงใหลในทุกสัดส่วนบนร่างกายเธอ “เปล่าสักหน่อย” บอกว่าเ