All Chapters of The CEO's Little Matchmaker: Chapter 31 - Chapter 40

Nagsisimula pa lamang sumikat ang araw sa Ubud nang tuluyang magising si Celestine. Hindi tulad kahapon na sa dalampasigan at infinity pool lang sila nagpalipas ng oras, ngayon ay nakaplano ang kanilang itinerary para libutin ang mga sikat na pasyalan sa Bali. Unang hinto nila ay ang sikat na Tegallalang Rice Terraces. Habang naglalakad sila sa gilid ng hagdan-hagdang palayan, manghang-mangha si Sophia habang nakaturo sa mga higanteng wooden swings na nakabitin sa pagitan ng matataas na puno ng niyog. "Mommy! Daddy! Look!" tili ni Sophia habang hila-hila ang magkabilang kamay ng dalawa. "There’s a giant swing! They say couples who ride together stay together forever!" Napakunot-noo si Celestine, matalas na tinitigan ang bata. "Sophia, kanino mo na naman natutunan 'yan? Sa internet ba o sa G00gle Translate?" Inosenteng nag-kibit-balikat si Sophia habang nakaturo sa pormada nilang tour guide na nakatayo sa di-kalayuan at nakatango sa kanila. "The guide told me! He said it’s a Baline

Hindi na nila nagawang maghintay pa. Ang matinding init at matagal nang kinokontrol na pagnanasa ay tuluyang sumabog sa pagitan nilang dalawa sa mismong pribadong viewdeck ng cliffside resort. Bitbit ni Alessandro si Celestine habang nakatali ang mga hita ng dalaga sa kanyang baywang. Mabilis nitong hinati ang distansya patungo sa nakatagong daybed. Walang ibang tao sa paligid; ang madilim na gabi, ang liwanag ng buwan, at ang dagundong ng alon sa ibaba ng bangin ang naging tanging saksi sa kanilang muling pagtatagpo. Ramdam ni Celestine ang mabilis na kabog ng dibdib ng lalaki sa bawat hakbang nito. Dahan-dahang ibinaba ni Alessandro si Celestine sa malambot na daybed. Bago pa man makahinga nang malalim ang dalaga, sumampa na ang lalaki sa kanyang ibabaw. Ang matitigas nitong braso ay nakatukod sa magkabilang gilid ng ulo ni Celestine habang ang mga mata ay nag-aapoy sa pagnanasa. "Alessandro..." pabulong at nagmamakaawang usal ni Celestine. Ang kanyang mga kamay ay kusang gumapang

Unti-unting nawalan ng lakas ang mga tuhod ni Celestine habang nakatitig sa nakatalikod na kaanyuan ni Alessandro. Ang mga salitang katutuklas pa lamang niya ay parang naglalakihang alon na pilit siyang nilulunod sa matinding pagsisisi. Ang anim na taong poot na binuo niya sa kanyang dibdib ay naglaho nang parang bula, napalitan ng isang nakakabinging guilt na gumugutay sa bawat sulok ng kanyang pagkatao.I'm the villain. Ako ang sumira sa amin.Ang luhang bumabagsak sa kanyang mga pisngi ay tila napakapait. Tinitigan niya ang nanginginig na balikat ng lalaki, ang lalaking buong buhay niyang inakalang nagtaksil, ngunit siya pala ang wumasak at nag-iwan sa gitna ng kadiliman. Kakawala na sana sa kanyang labi ang isang basag na paumanhin—isang pagsusumamo para sa kapatawaran sa kabila ng napakalaking pagkakamali—nang biglang may isang malamig na kaisipang pumutok sa loob ng kanyang utak.Wait a fucking minute..Parang may humintong malaking relo sa loob ng kanyang dibdib.Ang hagulgol

Fuck! Iyon ang kauna-unahang salitang sumabog sa isip ni Celestine habang nakatitig sa seryosong mukha ni Alessandro. Si Raya?! Para siyang binuhusan ng isang balde ng napakalalamig na tubig. Biglang nag-replay sa kanyang utak ang mga huling beses na nakita at nakasalamuha niya ang babaeng iyon sa mga nakaraang araw. Anak ng pating, bakit napakabobo ko?! asik ni Celestine sa kanyang sarili. Nasa harapan na pala niya ang ahas na sumira sa buhay niya, hindi pa niya nakilala! "Wait," Kunot-noong tinitigan ni Celestine si Alessandro, hindi pa rin makapaniwala at halos lumuwa ang mga mata sa gulat. "How come that bitch didn't click in my head that it was her?! Anong nangyari sa mukha ng babaeng 'yun?" Bahagyang itinaas ni Alessandro ang kanyang isang kilay, tila natutuwa sa napaka-expressive na reaksyon ng dalaga. "I don't know. Maybe because six years passed, nag-gain weight siya nang kaunti... or maybe because she got a rhinoplasty, a chin filler, or whatever the hell she did

Napatitig si Celestine sa seryoso at napakaguwapong mukha ni Alessandro habang nakahawak pa rin ang malaking kamay nito sa kanyang baba. Deep inside, hindi niya mapigilang makaramdam ng matinding cringe. Grabe, naisip ni Celestine habang tinititigan ang mga mata ng lalaki. Ganito pala 'yun? Kapag wala ka nang nararamdamang pagmamahal sa lalaki, ang korni at nakakadiri pakinggan ng mga linyahan nilang pangarap-protective! Pero naku, kung noong mga bata pa kami at mahal na mahal ko pa 'tong kumag na 'to na sinabi niya 'yan... baka nagtitili na ako sa kilig at nagpaikot-ikot sa sahig! Isang iritadong buntong-hininga ang kumawala sa mga labi ni Celestine. Marahas niyang itinabig ang kamay ng lalaki mula sa kanyang baba. "Che! Ulol, tigilan mo nga ako sa mga linyahan mong 'yan, Alessandro!" asik ni Celestine sabay irap nang napakalalim. "Magtrabaho ka na nga lang diyan!" Bago pa man makapagsalita muli ang lalaki, mabilis na tumalikod si Celestine at pabalibag na binuksan ang pintuan ng