LOGINMatapos ang ilang segundong pagkatulala habang nanginginig ang buong katawan sa matinding pagnanasa, mabilis na naisip ni Alessandro ang maliit ngunit napakalaking balakid sa loob ng silid.Sa kabilang dulo ng executive office, sa may maliit na leather sofa lounge, nakaupo si Sophia habang masayang nagkukulay sa kanyang coloring book. Hindi pa napapansin ng bata o ni Celestine, na abala pa rin sa pakikipaglaban sa pumasok na papel sa loob ng printer habang nakayuko, ang pambihirang, kapansin-pansin, at nakatagong kalagayan sa ibabang bahagi ng kanyang slacks.Dahan-dahang humakbang si Alessandro patungo sa sofa lounge. Ginagamit niya ang hawak na makapal na leather folder upang takpan ang halatang-halatang pag-umbok sa kanyang harapan, habang pilit na iniaayos ang kanyang lakad na mukhang natural kahit na halos pumutok na ang kanyang pagkalalaki sa matinding paninigas.Yumuko siya sa tabi ni Sophia at bumulong sa napakalambing ngunit halatang nauutal at pawisang boses."S-Sophia, swe
Kinabukasan, maagang nagising si Celestine na may hindi maipaliwanag at masidhing kagaanan sa kanyang dibdib. Ang mga ulap ng alinlangan at takot na bumalot sa kanyang isipan noong nakaraang mga araw ay tuluyang napalitan ng isang mainit at nakabubusog na kapayapaan. Pagkababa pa lamang niya sa grand staircase ng mansiyon patungo sa malaking kusina, buo na ang desisyon niya: gusto niyang simulan ang araw sa pamamagitan ng pagpapakita ng simpleng pagmamahal kay Alessandro at kay Sophia.Subalit pagtapak na pagtapak pa lamang niya sa tiled floor ng kusina, sinalubong na agad siya ng tarantang-tarantang mukha ng dalawang kasambahay."Ma'am Celestine! Naku, Diyos ko, huwag po!" nag-aalalang awat ni Manang Fe, mabilis na lumapit at hinawakan ang kamay ng dalaga habang nakatingin sa malaking apron. "Huwag niyo po kaming tatanggalan ng trabaho! Kami na po ang bahala rito sa kusina, trabaho po namin ito!""Oo nga po, Ma'am! Baka pagalitan po kami ni Sir Alessandro kapag nakita niyang pinagwi
Pagkarating nila sa mansiyon, mabilis na inakyat at inihiga ni Alessandro ang nakakatulog pa ring si Sophia sa kwarto nito bago pumasok sa master's bedroom. Medyo nakainom si Alessandro dahil sa mga tagay ng kanyang mga kaibigan kanina, kaya bahagyang mabigat ang kanyang mga hakbang at mamula-mula ang kanyang mga mata habang nagtatanggal ng kanyang mamahaling wristwatch at polo.Dahang-dahang humiga si Celestine sa malaking kama matapos makapagbihis ng pambabaeng pampatutulog. Puno pa rin ng warmth ang kanyang puso mula sa masayang gabi kasama ang magkakaibigan. Ilang minuto lang ang nakalipas, sumampa rin si Alessandro sa kama. Sa kabila ng matinding pagod, dahan-dahan nitong isiniksik ang sarili kay Celestine at pinalibutan ang baywang ng dalaga ng isang napakahigpit at mapagkalingang yakap. Isiniksik ng lalaki ang kanyang mukha sa leeg ni Celestine, humihinga nang malalim habang inaamoy ang buhok nito na parang doon lang siya nakakahanap ng kapayapaan.Nakahinga nang maluwag si
Mabilis na napalunok si Celestine, ang kanyang buong katawan ay nanigas sa matinding panlalamig habang amoy na amoy niya ang mamahaling pabango at matapang na alak sa hininga ni Silas. Mabilis siyang sumulyap sa paligid. Bahagya niyang itinagilid ang kanyang ulo patungo sa direksyon ni Alessandro na kasalukuyang busy sa pakikipag-usap sa lalaking humahawak ng malaking barbecue grill sa kabilang dulo ng bakuran.Sa matinding inis, hiya, at panggigil na naghalo-halo sa kanyang dibdib, bahagyang ibinaba ni Celestine ang kanyang boses at bumulong pabalik kay Silas habang nakatitig pa rin nang diretso sa ginagawa ni Alessandro, pinananatiling walang emosyon ang kanyang mukha para sa ibang nakakakita."Tangina mo... tumigil ka, Silas," nanginginig at nandidiring bulong ni Celestine, ang mga ipin ay halos magkatapat sa matinding pagpipigil ng galit at kaba.Sa halip na matakot o mag-alala sa natanggap na mura, pabalikwas na humalakhak nang mahina si Silas. Isang pilyo, nakakaloko, at bakas
Ilang araw na ang nakalipas matapos ang pag-uusap nila ni Alessandro sa garden, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin mapakali ang isip ni Celestine. Kahit anong pilit niyang mag-focus sa kanyang mga dokumento sa loob ng executive office, paulit-ulit pa ring nagre-replay sa kanyang utak ang mga nangyari sa VIP room ng VVIP Club Luxe.Si Silas...Pakiramdam ni Celestine ay may nakatagong bomba sa kanyang buhay na anumang oras ay pwedeng sumabog. Paano kung magkasalubong silang muli? Paano kung malaman ni Alessandro? Mabilis siyang napapapikit sa tuwing naaalala ang pilyong ngisi ng lalaki habang nakahiga sa kama, lalo na ang nakakainis at napakabastos nitong linyang "you have a very delectable ass." Nanginginig ang kanyang buong katawan sa hiya, galit, at matinding kaba. Ang kape sa kanyang mesa ay tuluyan nang lumamig, ngunit ang pawis sa kanyang mga palad ay patuloy na lumalabas sa tuwing umaakyat ang takot sa kanyang dibdib."Mommy... are you angry at your laptop po?"Biglang na
Dahan-dahang lumakad si Celestine patungo sa glass door na patungo sa malawak at tahimik na garden sa likod ng mansiyon. Binitawan muna niya si Sophia sa Yaya nito upang maiwan silang dalawa ni Alessandro.Malamig ang simoy ng hangin sa labas, sapat para pakalmahin ang nag-aalimpuyong emosyon sa kanyang dibdib. Sumunod sa kanya si Alessandro, ang mga yabag nito ay mabagal at mabigat. Umupo si Celestine sa isang putting wrought-iron chair sa gilid ng maliit na round table, habang si Alessandro naman ay naupo sa tapat niya, nakatitig sa kanya nang may halong kaba, pagmamahal, at matinding takot na baka sa bawat salitang lalabas sa labi ng dalaga ay ang huling pagkakataon na makakasama niya ito.Kumuha ng malalim na hininga si Celestine bago basagin ang katahimikan sa pagitan nila."Alessandro... admit it or not, walang tayo," malamig at dahan-dahang panimula ni Celestine habang nakatingin nang diretso sa mga mata ng lalaki. "We're not official."Parang sinaksak ang dibdib ni Alessandro







