All Chapters of The Contract Agreement Between Mr. Ross: Chapter 11 - Chapter 20

Tahimik ang naging gabi pagkatapos ng balitang ibinaba ni Alex tungkol sa board meeting. Matapos naming mag-usap sa sala, kumuha lang siya ng ilang dokumento sa kanyang study room at dumeretso agad sa kanyang silid. Ganoon din ang ginawa ko; pumasok ako sa kwarto ko at isinara ang pinto nang hindi na kami nagkatinginan pa nang matagal.Kahit sinabi ni Alex na huwag akong mag-alala, hindi ko mapigilan ang mabigat na pakiramdam sa dibdib ko. Dahil sa akin kaya lumabas ang isyu ng kontrata. Dahil sa akin kaya nagkaroon ng bala ang mga kalaban niya para sirain ang pangalan niya sa kumpanya.Kahit anong pilit ko sa sarili ko na isiping negosyo lang ang lahat at wala kaming relasyon kundi ang nakasulat sa papel, hindi ko na maitago ang katotohanan na nasasaktan ako tuwing nakikita ko siyang nahihirapan.Huwag kang assuming, Clara, paulit-ulit kong saway sa sarili ko habang nakatitig sa kisame ng kwarto ko habang malalim na ang gabi. Laban niya ito bilang CEO. Kontrata lang ang meron kayo.K

The heavy oak doors of the private elevator opened with a soft chime, signaling our arrival at the penthouse suite of Ross Tower. Habang naglalakad kami papasok sa malawak na opisina, ramdam ko pa rin ang pagod at ang kakaibang katahimikan sa paligid. Katatapos lang ng matinding laban sa boardroom, pero parang mas mabigat ang nararamdaman ko ngayon kaysa kanina. "You can sit down, Clara. Relax," Alex said in his deep, controlled voice while loosening the tie around his neck. He walked toward the mini bar and poured himself a glass of whiskey. "We are safe here. Nobody can touch us anymore." Tinitigan ko siya habang umupo ako sa isang mamahaling leather sofa. "Paano mo nagawa 'yon nang ganon kadali, Alex? Akala ko... akala ko matatalo ka nila." Alex took a slow sip from his glass, his dark eyes locking onto mine. "In business, Clara, you never show weakness. Victoria and her allies thought they had the upper hand because of that leaked contract. But they underestimated me. I've

The soft, warm glow of the morning sun began to filter through the hospital room window, casting a peaceful light over the white sheets. Nang buksan ko ang mga mata ko, nakaramdam ako ng kakaibang bigat sa aking baywang. Paglingon ko, nakita ko si Alex na nakasandal sa upuan sa tabi ng higaan habang nakayuko ang ulo sa gilid ng kama ni Leo. Naka-open pa rin ang suit jacket niya mula kagabi, at ang mamahaling kurbata niya ay nakatabi na sa ibabaw ng maliit na lamesa. Mukhang hindi na rin siya umuwi at nagpasya talagang magbantay sa amin buong magdamag. Tiningnan ko si Leo na mahimbing pa ring natutulog. Ang kulay ng mukha nito ay mas maayos na kumpara kahapon, at regular na ang paghinga sa ilalim ng oxygen mask. Dahan-dahan kong inalis ang kumot na nakatalukbong sa akin para hindi magising si Alex. Pero sa simpleng galaw ko lang na 'yun, nag-angat na agad ng tingin ang lalaki. Agad na iminulat ni Alex ang mga mata niya, at sa loob ng ilang segundo, nawala ang antok sa mukha niya at n

Natahimik ang buong sala. Ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong paghinga at ang mabigat na tibok ng puso ko na parang gustong kumawala sa dibdib ko.Dahan-dahang inalis ni Alex ang pagkakahawak ni Sofia sa braso niya. Ang mukha niya ay walang emosyon, pero kitang-kita ko ang gulat at pagkalito sa kanyang mga mata habang nagpapalipat-lipat ang tingin sa pagitan namin ni Sofia."Sofia," tawag ni Alex sa pangalan nito, ang boses ay seryoso at pormal. "What are you doing here? I thought you decided to stay in Paris for good."Ngumiti si Sofia, ang mga matang kumikinang na parang walang narinig na masama. Hinawakan niya ulit ang kamay ni Alex nang may lambing. "I missed you, Alex. Five years is a long time, and when I finally fixed everything there, binuo ko agad ang sarili ko para bumalik sa iyo. Hindi ko akalain na may madadatnan akong ganitong... sorpresa sa mansyon mo."Mabilis na ibinaling ni Sofia ang tingin sa akin, at ang ngiti niya ay bahagyang nawala, napalitan ng isang map

Ang buong hapon sa Forbes Park mansion ay tila naging napakabagal para sa akin. Kahit sinabi ni Alex sa akin na maging panatag ang loob ko at huwag intindihin ang pagbisita ni Sofia, hindi ko maiwasang makaramdam ng mabigat na kaba. Ang mga salitang binitawan ng babaeng iyon bago siya umalis ay paulit-ulit na nag-aayos at gumugulo sa isip ko.“Ang sa akin ay sa akin, at sisiguraduhin kong babalik ka rin sa akin.”Paano kung mayroon pa ring natitirang espasyo sa puso ni Alex para sa kanyang nakaraan? Paano kung ang mga sinabi niya sa akin noon ay dala lamang ng matinding emosyon dahil sa mga pagsubok na pinagdaanan namin? Ang mga tanong na iyon ay parang mga tinik na pilit sumusugat sa panahong ito ng kapayapaan namin.Nasa sala ako habang tinutulungan si Leo sa kanyang mga assignment sa eskwela nang biglang bumukas ang malaking pinto ng mansyon.Naka-open ang itim na suit jacket ni Alex habang hawak ang kanyang brief case. Pagpasok na pagpasok niya, sinalubong siya ni Leo ng isang mas