Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

Ang simoy ng hangin sa umaga ay malamig at sariwa, dala ang alat ng karagatan mula sa labas ng cliffside villa sa Palawan. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ang unang sumalubong sa akin ay ang mukha ni Alex na mahimbing pa ring natutulog. Ang isa niyang braso ay nakapulupot nang mahigpit sa aking baywang, habang ang kabilang kamay ay nakapatong sa ibabaw ng kumot na tumatakip sa amin.Napangiti ako nang kusa. Wala na ang mga anino ng nakaraan. Wala na ang takot sa mga susunod na araw, ang presyon ng Ross Holdings, o ang banta ng mga pekeng kaso ni Sofia. Ang natira na lang ay ang katotohanan na pagkatapos ng lahat ng unos, kami pa rin ang magkasama.Dahan-dahan kong inalis ang braso niya para hindi siya magising, pero bago pa man ako tuluyang makagalaw, naramdaman ko ang paghigpit ng kanyang yakap."Saan ka pupunta?" ang boses niya ay paos at mababa dahil sa antok, habang ang mga mata niya ay dahan-dahang bumukas para tumitig sa akin."Mag-uunat lang sana ng katawan," naka

Lumipas ang ilang araw na parang naglalakad ako sa ibabaw ng manipis na yelo. Sobrang ingat ko sa bawat galaw ko, pilit na pinapanatili ang ngiti sa mukha ko kapag kaharap ko si Alex at si Leo. Pero sa likod ng mga ngiting 'yun, ang totoo ay unti-unti na akong kinakain ng kaba at paranoia. Tuwing tutunog ang telepono ko, bigla akong napapatalon. Tuwing may kakatok sa gate ng mansyon, bumibilis ang tibok ng puso ko.Pero mas pinatibay ko ang sarili ko. Ayokong mapansin ni Alex na may mali. Nakatutok siya ngayon sa isang malaking expansion project sa opisina, at ayokong madagdagan pa ang isipin niya.Isang hapon, habang nag-aayos ako ng mga gamit sa studio, nakatanggap ako ng tawag mula sa pribadong imbestigador na binayaran ko noong nakaraang linggo. Agad kong sinagot ang tawag, lumayo ako nang kaunti sa counter para hindi marinig ng ilang kliyente sa paligid."Hello? May nalaman na ba kayo?" bulong ko, ramdam ang panginginig ng boses ko."Yes, Ma'am Clara," sagot ng imbestigador sa ka

Lumipas ang mga linggo at unti-unting nag-normalize ulit ang lahat sa amin. Sobrang peaceful na ng buhay namin ngayon. Wala nang mga taong nagpapadala ng death threats, walang mga epal na ex, at lalong walang mga corporate drama na gigising sa'yo ng alas-tres ng madaling araw para lang mag-isip ng damage control.Isang umaga, habang nagkakape kami ni Alex sa balcony, bigla niya akong tiningnan na parang may malalim na iniisip."Babe," tawag niya sa akin habang sipsip ang kape niya. "What do you think if mag-out of town ulit tayo? Pero hindi na sa Palawan. Kay Leo, gusto niya raw mag-try ng ibang adventure."Natawa ako nang mahina sabay lapag ng tasa ko sa lamesa. "Saan naman kaming dalawa ng kapatid ko ang gusto mong dalhin, Mr. Ross? Parang laging naka-ready ang credit card mo para sa mga biglaang gala ah.""Syempre naman," nakangiting sagot niya sabay akbay sa akin. "I just want to make up for all the lost time. Yung mga panahong stress na stress tayo at halos hindi na natin makita

Kahit sinabi ko kay Alex na naniniwala ako sa kanya, may isang maliit na bahagi pa rin ng utak ko ang hindi mapalagay. Lalo na nang i-plug namin ang USB flash drive sa laptop at makita ang laman nito—mga video footage na kuha mula sa iba't ibang anggulo, pati na ang mga close-up shots ni Alex habang may kausap na babae sa iba't ibang araw. Parang may nagmamanman sa kanya ng ilang linggo nang hindi niya napapansin.Ang lalim ng gabi nang panahong 'yun. Nakahiga kami sa kama, pero pareho kaming gising. Rinig na rinig ko ang mabigat na paghinga ni Alex sa tabi ko. Alam kong pilit din niyang iniisip kung sino ang nasa likod ng trap na ito. Pero habang tumatagal ang oras, mas lalo akong nakaramdam ng suffocating pressure sa loob ng kwarto. Ang dami naming pinagdaanan—si Sofia, ang mga kaso, ang mga banta sa buhay namin—at ngayon, may bago na namang pilit sumisira sa tiwala namin sa isa't isa.Naisip ko, Kailangan ko lang ng space. Ayokong mag-overthink sa tabi niya habang natutulog siya. G

Ang mga sumunod na araw pagkatapos ng insidente ng pag-alis ko ay naging isang tahimik ngunit matinding giyera sa loob ng Forbes Park mansion. Wala na ang mga sigawan o ang tensyon noong gabing bumalik ako mula kina Maya. Sa halip, ang naging atmospera sa pagitan namin ni Alex ay isang pursigidong katahimikan—parang dalawang sundalo na naghahanda para sa huling laban, nag-iisip ng estratehiya nang sabay, magkaakbay, at walang balak umatras.Kinaumagahan pagkatapos naming magkausap, si Alex mismo ang humingi ng tulong kay Atty. Santos hindi para sa kumpanya kundi para sa aming personal na seguridad. Kinuha rin niya ang isa sa mga pinagkakatiwalaang private investigators ng Ross Holdings para imbestigahan kung kaninong mukha o pangalan nakapangalan ang mga litratong ipinadala sa black matte box.Habang abala si Alex sa kanyang study room kakahabol sa mga digital footprints at IP addresses ng mga nagpadala, ako naman ay nanatili sa tabi niya, naghahain ng kape at tinitiyak na kumakain si