All Chapters of The Contract Agreement Between Mr. Ross: Chapter 61 - Chapter 70

Ang tahimik na gabi ay nabalot ng panginginig ng aking kalamnan habang pinapanood ko si Alex na isuot ang kanyang itim na coat sa ibabaw ng kanyang polo. Ang bawat galaw niya ay mabilis, kalkulado, pero ramdam ko ang nag-aapoy na galit sa bawat paghinga niya. Sinunod ko ang hiling ko—wala na kaming binanggit na iba kundi ang aming tahanan, ang aming bahay na pilit winasak ng mga demonyong gustong sumira sa amin. "Alex, pakiusap... mag-ingat ka," nanginginig kong bulong habang inaayos ang kwelyo ng kanyang damit. Ang mga mata ko ay basang-basa pa rin ng luha mula sa pagkawala ng aming anak. "Nasa kamay nila si Alana. Kapag may nangyaring masama sa inyo..." Hinawakan ni Alex ang mukha ko, ang kanyang mga daliri ay bahagyang nanginginig bago tuluyang kumalma at napalitan ng bakal na determinasyon. "Wala silang gagawing masama kay Alana, Clara. Kasi bago pa nila masaktan ang anak natin, sisiguraduhin kong wala nang matitira kay Victor Hidalgo." Hinalikan niya ako nang mariin sa noo bag

Tatlong buwan na ang lumipas mula nang matapos ang madilim na kabanata laban kay Victor Hidalgo Jr. Ang dating magulo at puno ng tensiyon naming mga araw ay napalitan na ng katahimikan at mga tawa na pumupuno sa buong bahay. Si Alana ay lumalaki nang malusog, bibo, at laging nakangiti—isang patunay na ang lahat ng pagsubok na pinagdaanan namin ay nalagpasan namin nang may tagumpay.Isang umaga, habang ang sinag ng araw ay dahan-dahang pumapasok sa malalaking bintana ng aming silid, nagising ako na wala sa tabi ko si Alex. Bumangon ako nang dahan-dahan para hindi magising si Alana na mahimbing pa ring natutulog sa kanyang crib. Nagsuot ako ng simpleng linen dress at naglakad pababa sa kusina.Pagbaba ko pa lang, naamoy ko na ang mabangong amoy ng brewed coffee at nilulutong pancakes. Nakita ko si Alex na nakatalikod habang naghahanda ng almusal. Suot niya ang kanyang simpleng white t-shirt at grey sweatpants—isang malaking kaibahan sa kanyang pamilya ng seryosong CEO na laging nakasuot

Habang mahimbing na natutulog si Alana sa kanyang crib, nakaupo ako sa gilid ng higaan habang nakatingin sa labas ng bintana kung saan madilim na ang karagatan. Ang mukha ko ay basang-basa pa rin ng mga luha na hindi ko na napigilan mula nang mangyari ang insidente sa dalampasigan kaninang hapon.Si Marco. Ang lalaking nagbaon sa akin sa impiyerno bago ko pa makilala si Alex. Ang pangalan at pagkatao niya ay parang multong nagbabalik para sirain ang kasalukuyang taglay ko.Ilang sandali pa, naramdaman ko ang pag-upo ni Alex sa tabi ko. Inalis niya ang kanyang suot na itim na polo, at ang mga braso niya ay dahan-dahang pumulupot sa aking baywang. Inihilig niya ang ulo niya sa aking balikat, ang init ng kanyang katawan ay nagbibigay ng kakaibang kapayapaan sa nanginginig kong kalamnan."Are you still thinking about what he said?" mahinang tanong ni Alex, ang boses ay kalmado pero bakas ang natatagong poot.Lumingon ako sa kanya at tinitingnan ang kanyang mga mata. "Natatakot ako, Alex..

Ang tagumpay ko sa board meeting noong nakaraang araw ay nagbigay sa akin ng kakaibang kumpiyansa. Akala ko, ang pinakamahirap na bahagi ng pagiging acting CEO habang wala si Alex sa bansa ay ang pakikipag-usap lamang sa mga mapanuring miyembro ng Board of Directors. Ngunit nagkamali ako. Ang tunay na unos ay nagtatago pala sa mga dokumentong hindi ko pa nabubuksan. Alas-nuwebe ng umaga nang pumasok ako sa malawak at marangyang opisina ni Alex sa Ross Holdings. Suot ang aking cream blazer at grey trousers, naupo ako sa swivel chair ng aking asawa habang abala si Mr. Santos sa pag-aabot ng mga bagong financial reports na kailangang pirmahan para sa lingguhang operasyon. "Ma'am Clara, narito na po ang preliminary audit report para sa third-quarter budget ng ating tech subsidiaries," bungad ni Mr. Santos habang inilapag ang isang makapal na brown folder sa mesa. "Kailangan lamang po ng lagda ninyo para ma-release na ang pondo sa mga accredited contractors." "Sige, Mr. Santos. Iwan mo m

Ang mga sumunod na araw pagkatapos ng insidente kay Mr. Fernando ay naging tahimik at maayos sa loob ng Ross Holdings. Ang legal team ay mabilis na kumilos para isampa ang mga kaukulang kaso sa dating miyembro ng board at sa mga kasabwat nitong sina Mr. Ramos at Ms. Gomez. Walang nakaligtas sa batas, at ang sistema ng kumpanya ay tuluyang nalinis mula sa mga taong nagtangkang sumira rito habang wala ang aming pangunahing haligi. Si Mr. Santos at ang iba pang mga empleyado ay tila binuhusan ng malamig na tubig ng takot at respeto sa akin. Hindi na nila ako tiningnan bilang isang simpleng asawa lamang ng CEO na napadpad sa opisina; nakita nila sa akin ang katatagan at ang kakayahang mamuno sa gitna ng krisis. Subalit sa kabila ng tagumpay na iyon sa korporasyon, ang tanging nasa isip ko lamang ay ang pag-uwi ni Alex. Isang linggo na rin ang lumipas mula nang lumipad siya patungong Singapore. Kahit na madalas kaming mag-usap sa pamamagitan ng video call tuwing gabi—madalas pa ngang kasa