All Chapters of The Contract Agreement Between Mr. Ross: Chapter 71 - Chapter 80

Ang tahimik na silid ng mamahaling restaurant ay tila lalong lumamig habang nakatitig kami sa mga dokumentong inilatag ni Amara Quizon sa ibabaw ng mesa. Ang mga pangalan, numero, at mga offshore account na nakatala roon ay mga ebidensyang nagpapatunay na ang sindikatong sumira sa pamilya ni Amara sa Singapore ay ang mismong grupong nagtangkang mag-sabotahe sa Ross Holdings noon sa pamamagitan ni Mr. Fernando at ng yumao nang si Victor Hidalgo Jr.Hindi ako agad kumibo. Inisa-isa ko ang pagbasa sa mga detalye habang nararamdaman ko ang paghigpit ng hawak ni Alex sa aking kamay sa ilalim ng mesa—isang tahimik na paalala na mag-ingat sa bawat hakbang."Bakit mo ibinibigay sa amin ang mga ito, Amara?" basag ni Alex sa katahimikan, ang boses ay mababa, may bahid ng matinding pag-aalinlangan. "Kung totoo man na iśla ang mga kalaban natin sa Singapore, bakit kailangan mo pa kaming damihin sa laban na ito? Pwede mong gamitin ang buong pwersa ng Quizon Logistics para durugin sila nang mag-isa

Ang hangin sa loob ng pribadong jet na nagdadala sa amin patungong Singapore ay mabigat, ngunit ang katahimikan sa pagitan namin ni Alex ay hindi puno ng pag-aalinlangan kundi ng matinding paghahanda. Katabi ko siya sa malapad na leather seat, habang hawak-hawak niya nang mahigpit ang aking kamay. Sa kabila ng panganib na naghihintay sa amin sa Bintan Island, ang bawat pagdikit ng aming balat ay nagpapaalala sa akin kung bakit kami lumalaban."Nangangamba ka pa ba, love?" tanong ni Alex, ang boses ay mababa at puno ng lambing habang inilalapit niya ako sa kanyang dibdib.Isiniksik ko ang mukha ko sa kanyang leeg, inaamoy ang pamilyar na aming pabango na hinaluan ng malamig na hangin sa eroplano. "Hindi na ako natatakot sa mga kalaban, Alex," mahinang bulong ko habang iginuhit ng mga daliri ko ang gilid ng kanyang panga. "Ang tanging iniisip ko lang... paano kung pagkatapos ng lahat ng ito, may mangyari sa iyong masama? Hindi ko kakayanin ang mundong walang ikaw."Agad na humigpit ang

Wala na ang mabigat na tensiyon na madalas naming dalhin ng mga nakaraang buwan. Walang nag-aabang na banta mula sa mga sindikato, walang takot sa mga nagbabalat-kayong kaalyado, at higit sa lahat, wala nang mga kontrata na dikta ng isang malamig at mapaglarong tadhana. Ang tanging naroroon ay ang katotohanan na kaming tatlo nina Alex at Alana ay ganap nang malaya.Bumangon ako nang dahan-dahan para hindi magising si Alex na mahimbing pa ring natutulog, ang kanyang mga braso ay nakapulupot pa rin sa unan kung saan ako nakahiga kanina. Suot ang isang simpleng silk robe, naglakad ako patungo sa balkonahe para lasapin ang sariwang hangin ng umaga sa Forbes Park. Ang mga ibon ay masayang humuhuni sa mga berdeng halaman, at ang simoy ng hangin ay parang yumayakap sa aking balat.Ilang sandali pa, naramdaman ko ang pamilyar na init ng mga bisitang pumulupot sa aking baywang mula sa likod. Ang matitigas na dibdib ni Alex ay dumampi sa aking likod, at ang kanyang labi ay dumapo nang banayad s

Ang paglipas ng mga taon sa loob ng aming tahanan sa Forbes Park ay patuloy na nagdala ng payapa at masayang ritmo ng buhay. Ang dating mga sugat na iniwan ng nakaraan—mula sa madilim na pagtataksil ni Mr. Fernando, ang mga panganib sa Singapore, hanggang sa madugong gabi sa Bintan Island—ay tuluyan nang naging abo na tinangay ng hangin. Ang tanging nanatili ay ang matatag na pundasyon ng aming pamilya at ang imperyong sabay naming binuo ni Alex.Isang umaga, habang nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa aming silid-tulugan habang inaayos ang kuwintas na ibinigay sa akin ni Alex noong aming anibersaryo, naramdaman ko ang pagbukas ng pinto sa likuran ko. Si Alex, na nakasuot ng isang pormal na sastreng itim na suit ngunit walang kurbata, ay dahan-dahang naglakad palapit sa akin. Ang kanyang buhok ay may ilang hibla na pinalambot ng edad, ngunit ang kanyang mga mata ay nanatiling kasingtalim at kasing-init ng araw na unang beses ko siyang makilala sa board room ng Ross Holdings."

Ang pagpapakita ni Marco sa BGC noong isang araw ay naging isang maikling bulong lamang ng nakaraan na mabilis ding tinangay ng hangin. Walang naiwang takot, walang pangamba. Ang natitira lamang ay ang mas matatag na paniniwala na ang bawat hakbang namin ni Alex ay nakatayo sa isang pundasyon na hindi na kailanman kayang gibain ng sinuman. Ang mga anino ng kahapon ay tuluyan nang napalitan ng liwanag ng aming kasalukuyan at ng pangako ng aming bukas.Isang umaga, habang ang sinag ng araw ay dahan-dahang pumapasok sa mga bintana ng aming tahanan sa Forbes Park, nagising ako na wala na si Alex sa tabi ko sa kama. Ang kabilang bahagi ng unan ay malamig na, patunay na maaga siyang bumangon para sa isa na namang abalang araw sa Ross Holdings.Ngunit sa halip na magmadali, nagpasya akong mag-isip-isip habang nakahiga. Limang taon na ang nakalipas mula nang pirmahan namin ang pekeng kasunduan na nagdala sa amin sa isa't isa. Limang taon mula nang magpanggap kaming mag-asawa para sa kapakanan