บททั้งหมดของ The Contract Agreement Between Mr. Ross: บทที่ 91 - บทที่ 100

"HABULIN NIYO!"Hindi ko alam kung sino sumigaw. Ako ba? Si Alex? Si Manang? Basta lahat kami sumigaw ng sabay sabay habang umaandar palayo yung black SUV ni Tita Rosario.Putangina talaga. Lahat ng nangyari sa garden parang pelikula.Si Alex duguan yung balikat pero tumakbo pa rin. Yung puting polo niya pula na. Pula na talaga. Pero wala siyang pakialam. Asawa ko yan eh. Kahit duguan tatakbo pa rin yan para sa anak namin.Si James kahit duguan ilong at pilay tumakbo rin sa police mobile. "Harangin niyo! Harangin niyo yung SUV!"Ako? Hindi ako makatakbo. Hawak ko si Alana. Si Alana nakatingin sa papalayong SUV. Tulala yung anak ko."Ate..." bulong niya ulit. "Si Ate yun...""Anong ate anak? Kilala mo siya?" yugyog ko siya. Mahinahon lang pero nanginginig ako. Nanginginig talaga ako kasi putangina kambal pala anak ko.Umiling si Alana pero umiiyak. "Sa panaginip ko po. Lagi ko siyang kasama. Sabi niya nalalamig daw siya sa box."Sa box?Nanlamig ako. As in nanlamig buong katawan ko.Yu

Weekend na. Sabado.Akala mo tapos na lahat no? Akala mo pagkatapos ng hearing ni Tita Rosario at nung nalaman na namin na kambal si Alana at Amara, tapos na? Akala mo nalang araw araw at drawing sa sahig at pandesal sa umaga?Hindi pala.Kasi Sabado pa rin may work si Alex.6 AM pa lang wala na siya sa tabi ko sa kama. Nasanay ako na katabi ko siya kahit may benda pa balikat niya. Pero pag gising ko malamig na yung kabilang side ng kama. Amoy pabango niya nalang natira.Bumaba ako sa kusina naka pambahay lang ako. Shorts at t-shirt na may mantsa ng gatas ni Alana dati pa nung baby siya. Hindi na ako nag aayos ngayon. Wala na akong pakialam kung mukha akong losyang. Asawa na ako ni Alex matagal na eh. Hindi na kami magpapakasal ulit. Kasal na kami. 5 years na kaming kasal.Nakita ko sa ref may sticky note.*Clara, maaga ako office. Ayusin ko papeles nina Alana at Amara. Yung totoo na birth certificate at yung transfer ng custody na dalawa kayo ni Liza legal mom. Uuwi ako ng 5 PM may

Tuesday.Akala ko pag tapos na yung hearing, pag sinabi na ng judge na "Case closed", hihinga ka na nang malalim. Yung parang tapos na yung pelikula. Pero hindi pala.Tuesday pa rin. Kailangan mo pa rin gumising ng 5 AM. Kailangan mo pa rin magluto ng sinigang. Kailangan mo pa rin magligpit ng kalat.Pero ngayon, pag gising ko, dalawang ulo yung nasa unan ko.Si Alana nakanganga. Si Amara nakasiksik sa kilikili ko. Parehong naka dinosaur pajama na amoy pa rin kahapon. Si Alex nasa baba na, nagkakape, pero hindi na nakakunot noo."Mommy gising ka na?" bulong ni Alana. Gising pala siya. Hindi natutulog. Nakatingin lang sa kapatid niya."Oo anak.""Mommy hindi siya nanaginip kagabi," sabi ni Alana, turo kay Amara. "Hindi siya umiyak. Ako binantayan ko siya."Hinaplos ko buhok ni Alana. Yung buhok niyang dati laging naka-ponytail na mahigpit ngayon magulo lang."Very good ka anak. Ikaw na talaga ate."Ngumiti si Alana. Yung ngiti na wala ng takot na baka mawala kapatid niya.6 AM bumaba

Dapat 9 AM yung interview namin sa DSWD sa may Quezon City. Pero 6 AM pa lang nasa van na kami.Ako, si Alex na hindi na nag barong, naka polo na lang kasi sabi ni Manang "wag na kayo mag barong mukha kayong aattend ng libing", si Liza na naka best dress niya na binili pa namin sa nung isang linggo lang, si Alana at si Amara na magkahawak kamay pa rin kahit tulog pa.Si Lolo Ramon at Tito Boy at Manang at Coring naiwan sa bahay para bantayan yung bahay kasi baka biglang may maglagay ng padlock si Tita Letty. Kasi ganun siya. Noong 2015 daw nung umuwi siya galing America, pinalayas niya yung kasambahay namin kasi kumain daw ng isang piraso ng ham niya.Habang nasa van, tahimik lang kami. Si Liza hawak ulit yung envelope pero iba na laman ngayon. Hindi na DNA. Mga sulat kamay ni Alana nung 3 years old pa siya. Mga drawing ni Alana na may dalawang mommy na stick figure. Yung isa may kulot na buhok ako yun, yung isa mahaba buhok siya yun."Clara, pag tinanong nila ako kung bakit ko iniwa

Akala ko hindi ako makakatulog sa siksikan at sa init at sa ingay ng electric fan na parang helikopter.Pero nakatulog ako. Mahimbing pa.Nagising ako ng 5 AM dahil may amoy ng kape. 3-in-1 lang pero ang bango. Si Lolo Ramon gising na, nakaupo sa may maliit na balkonahe, hawak yung basong may bitak."Gising ka na pala, Clara," sabi niya. "Tignan mo. Walang guard. Walang gate na malaki. Pero may araw pa rin."Lumabas ako. Yung kalye ng Teachers Village tahimik pa. May nagwawalis na ng dahon. May nagtitinda na ng pandesal sa kanto na sumisigaw. Walang itim na van.Sa loob, siksikan pa rin kaming lahat. Si Alana at Amara magkayakap pa rin sa gitna ng banig. Si Alex wala na sa paanan. Wala na yung tsinelas niya."Nasaan si Alex?" tanong ko kay Liza na nagigising lang."Umalis ng 4 AM. Sabi niya pupunta siya NBI bago mag traffic. Dala niya yung video kagabi. Yung pagpadlock ng guard. Sabi niya babalik siya agad."Kinabahan ako. Pero tumango lang ako.Si Manang at Coring nagluluto na ng sin