Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 15

ตอนที่ 12 ความสุขของครอบครัวรถม้าตระกูลเยี่ยเคลื่อนตัวออกจากประตูวังหลวงอย่างเชื่องช้า ยามนี้บรรยากาศภายในรถม้าเต็มไปด้วยความสุขและความปลาบปลื้มใจเยี่ยฟางโฉวยิ้มกว้างจนตาหยี มือแกร่งลูบคางของตนเองเบา ๆ พลางทอดสายตามองบุตรสาวคนโตที่นั่งอยู่ข้างมารดาด้วยความเอ็นดู"ซือเอ๋อร์วันนี้เจ้าทำให้พ่อภูมิใจมาก บรรดาขุนนางเฒ่าพวกนั้นต่างพากันเดินเข้ามาชื่นชมสติปัญญาของเจ้าไม่ขาดปาก""ใช่แล้วเจ้าค่ะท่านพี่" เยี่ยซือฉีรีบเอ่ยสมทบ นางคว้ามือเรียวบางของลูกสาวมากุมไว้แน่น แววตาเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความตื้นตัน "ปกติคนพวกนั้นชอบคุยโวว่าบุตรสาวตนเองเก่งกาจศาสตร์ทั้งสี่นักหนา สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ให้แก่บทกวีเพียงไม่กี่วรรคของซือเอ๋อร์ของข้า"เยี่ยลู่ซือทำได้เพียงยิ้มแห้ง ๆ ดวงตากลมโตลอบมองไปทางซ้ายทีขวาที นางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกยกยอให้เป็นเซียนผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน ทั้งที่ความจริงแล้วบทกลอนมงคลน้ำเน่าพวกนั้น นางเพียงแค่ขุดเอาคลังความรู้ที่เคยฝืนทนจนสมองแทบแตกเพื่อประจบตี้ฉิงเทียนในชาติก่อนออกมาใช้เพื่อเอาตัวรอดเท่านั้น‘ท่านพ่อ ท่านแม่... พวกท่านอวยข้าเกินไปแล้ว’ นางคร่ำครวญในใจด้วยความรู้สึกกระดาก

ตอนที่ 14 โรงน้ำชาฟู่หรงรถม้าหรูหราของตระกูลจางเคลื่อนเข้ามาถึงเขตตลาดทิศตะวันออก เสียงจ้อกแจ้กจอแจของพ่อค้าแม่ขายและผู้คนที่มาจับจ่ายซื้อของดังแว่วเข้ามาให้ได้ยิน เยี่ยลู่ซือนั่งพิงเบาะนุ่มอยู่ภายในรถม้า มือหนึ่งเลิกผ้าม่านผืนบางขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองดูสภาพภายนอก“ลู่ซือ เจ้าดูนั่นสิ! ร้านผ้าไหมตรงนั้นมีคนมุงเต็มไปหมดเลย น่าจะมีผ้าลายใหม่เข้ามา” จางซูหลันชี้ชวนพลางเกาะขอบหน้าต่างรถม้าด้วยความตื่นเต้น“เจ้าอยากแวะดูก่อนหรือไม่เล่า?” เยี่ยลู่ซือเอ่ยถามเสียงเรียบ“ไม่ล่ะ ๆ เราไปที่ร้านน้ำชาฟู่หรงกันก่อนเถิด หากไปช้าโต๊ะมุมดี ๆ จะถูกผู้อื่นแย่งไปเสียหมด” นางรีบปฏิเสธ พลางสั่งการให้สารถีเร่งฝีเท้าม้าขึ้นอีกเล็กน้อยเมื่อรถม้าคันหรูเคลื่อนมาจอดสนิทที่หน้าโรงน้ำชาฟู่หรง อาเป่าและสาวใช้ของจางซูหลันก็รีบลงไปเตรียมตัวต้อนรับเจ้านาย เยี่ยลู่ซือสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะขยับกายก้าวลงจากรถม้าโดยมีอาเป่าคอยประคองแขนทว่า ทันทีที่ร่างบอบบางในอาภรณ์สีเขียวอ่อนก้าวพ้นขอบรถม้า บรรยากาศรอบกายที่เคยอึกทึกครึกครื้นกลับพลันเงียบลง ร้างแผงลอยที่กำลังเจรจาค้าขายต่างเงียบสงบลงไปสามส่วน ดวงตานับร้อยคู่จับจ้องต