All Chapters of Ang Anino ng Madilim na Puso : Chapter 41 - Chapter 50

70 Chapters

Mawawakas Sa Iyo [41]

Aria’s POVAng kanyang mga salita ay nagdudulot ng isang panginig na tumatakbo sa aking katawan. Ang kanyang mga mata ay lumalapag sa aking mga labi habang ako ay napalunok. Ang kanyang hawak ay humihigpit sa aking panga. Nagbabanta akong tumakas mula sa kanya, ngunit ang kanyang mga labi ay lumalapag sa akin nang matindi, ninanakaw ang hininga mula sa aking mga baga.Ang kanyang mga ngipin ay lumulubog sa aking mga labi, nagpapadaing sa akin sa sakit. Isinasa-pader niya ako nang matindi, ang aking likod ay tumatama sa pader.Ang kanyang mga labi ay humihigop, kumakagat nang matindi bilang parusa. Ang aking mga kamay ay nakadiin sa kanyang dibdib, sinusubukang itulak siya malayo.Lumalasa ko ang lasang bakal ng aking dugo. Ang hapis ay kumakalat sa aking mga labi, isang nasusunog na pakiramdam ang gumagapang sa loob.Ang kanyang kamay ay itinutulak ang tela malayo sa aking bewang, ang kanyang kamay ay tumatakbo paitaas, itinatanggal ang hook ng aking blouse, nagpapalamig sa aking dugo

Last Updated : 2026-09-06

Kanyang Brown [42]

Vincent's POVWalang sinumang nagpapabuang sa akin tulad ng ginagawa niya. Walang ibang makakagawa. Hindi ko man lang makilala ang sarili ko kapag tumitingin siya sa akin nang ganoon—mababa ang loob, ngunit lumalaban.Bahagyang bumuka ang kanyang mga labi habang sinusubukan niyang punan ng hangin ang kanyang mga baga, ang kanyang ulo ay nakatagilid pabalik sa bawat malalim na pagtulak. Mukha siyang napakaganda nang ganito, namumula na at sensitibo mula sa aking bibig sa kanyang mga dibdib.Lalo kong itinutulak nang mas matindi habang nawawalan ako ng kontrol, ang kagutuman ay tumatakbo sa aking mga ugat, ang dugo, ang pagnanais na mayroon ako para sa kanya sa bawat hininga ay putang-inang nakakabuang.Nagsagawa ako ng isang matinding pagtulak, gustong makakita ng higit pa sa ekspresyong iyon.Ang paraan ng pagkurba ng kanyang likod sa ilalim ko, ang paraan ng pagputol ng kanyang hininga.Itinutulak ko nang mas matindi at mas malalim. Hindi man lang niya naiisip kung gaano siya kaputan

Last Updated : 2026-09-06

Sira na Tiwala [43]

Adrian’s POVAng tunog ng kanyang pagsusuka ay dumudurog sa akin na parang isang matalas na kutsilyo. Kumapit nang mahigpit si Sylvia sa palanggana habang nanginginig ang kanyang katawan, sunod-sunod na alon ng pagkahilo ang sumisira sa kanya.Nakatayo ako sa likod niya, ang isang kamay ay humahawak sa kanyang nanginginig na katawan, habang ang isa naman ay dahan-dahang humahaplos sa kanyang likod upang kalmahin ang kanyang hindi malusog na pangangatog."Shhh… Ayos lang," pabulong kong sabi, bagaman ang boses ko ay lumabas na mas mababa kaysa sa nakasanayan ko.Hindi ako nakasanayan sa kabutihan o klemensa, hindi sa kahit kanino, ngunit si Sylvia ay isang eksepsiyon.Nang matapos ito, sumuray-suray ang kanyang katawan, ngunit hinawakan ko siya nang mahigpit. Pumuypoy ang kanyang mga mata nang nakapikit, at binasa ko ang aking kamay sa ilalim ng tubig, pinupunasan ang kanyang mukha gamit ito. Binigyan ko siya ng isang basong tubig. Uminom siya sa maliliit at nanginginig na higop."Gust

Last Updated : 2026-09-07

Panibugho [44]

Author’s POVIsa-isa niyang kinuha ang mga maluluwag na tupi ng kanyang saree at inayos ang mga ito nang maayos, nakapokus ang kanyang mga kamay, inaayos ang lahat hanggang sa lumuhod siya sa harap nito.Nakatayo nang walang kuskos-balungos si Aria sa harap niya, hindi pantay ang tibok ng kanyang puso. Ang tanging bagay sa kanyang isip, na nag-uulit mula kagabi, ay malinaw—ang interes ni Vincent sa kanya ay lampas na sa kontrata.At ang kamalayang iyon ay nagpaduwag sa kanya nang higit sa kahit ano pa man.Nang matapos si Vincent sa pag-aayos ng kanyang saree, dahan-dahan siyang tumayo mula sa lupa, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa kanya.Yumuko siya habang ang kanyang mga labi ay dumaong sa buhok nito nang may pagmamahal, nagpapadala ng panginig sa kanyang katawan. Hinawakan niya nang matatag ang kamay ni Aria at nagsimulang maglakad.Habang naglalakad sila sa grand wedding venue, naririnig nila ang musikang pumupuno sa hangin. Ang lahat ay abala sa kanilang mga gawain, malinaw n

Last Updated : 2026-09-07

Kumuha Lamang ng Kontratang Asawa [45]

Author’s POVNapakaganda ko rin naman ngayon, pait niyang naisip.Marahil nagsasabi si Stella ng katotohanan. Bakit ako naniwala sa kanya? Sigurado akong nakatabi na niya ang libu-libong babae.Oo… kaya pala napakasanay niya sa lahat ng mga bagay na iyon.Ang pagkadismaya ay nabubuo sa loob niya, ang pagkairita ay sumusugod sa kanyang buong katawan. Bakit ko ba iniisip ang tungkol dito? “Putangina nila!”Ang mga salita ay dumulas sa kanyang bibig bago pa man niya mapigilan ang mga ito. Mabilis na napunta ang kanyang kamay sa kanyang bibig habang tumitingin sa paligid, nalamang walang nakarinig. Isang nakahihimlay na hininga ang lumabas sa kanyang mga labi.Hindi siya kailanman nagmumura. Ngunit ang pagpapanatili kasama si Vincent… ito ang epekto. Kasalanan niya ito, sinabi niya sa sarili, hindi pinapayagang ang sisi ay makaapekto sa kanya.“Ano ang ginagawa mo, Aria?” ibinulong niya sa sarili.Marahil gutom lang ako at overwhelmed. Kailangan ko ng pagkain. Hindi siya.Kumuha siya ng i

Last Updated : 2026-09-09

Katotohanan [46]

Author's POVAng kanilang pag-uusap ay naputol nang lumapit sa kanila si Adrian, na may seryosong mukha.“Nagawa ko na ang lahat ng kaayusang hiniling mo,” sabi niya, sabay tingin kay Vincent. “Ipinadala ko na rin si Rowan para pangalagaan ang seguridad ni Mrs. Sullivan.”Lumipat ang tingin ni Vincent kay Adrian at nagtanong, “Kamusta siya?”Bumaba ang boses ni Adrian, mabigat sa kung ano ang sasabihin niya. “Hindi mabuti… Umiiyak siya. Pagkaraan ng napakaraming taon, ngayon ko lang siya nakitang mabasag nang ganoon.”Dahan-dahang tumango si Vincent, nauunawaan ang kabigatan ng sitwasyon.Pumatol si Samyuktha sa katahimikan. “Ano kaya ang mangyayari kapag nahulog siya sa kapatid ni Vincent?”Agad na nagbago ang kanyang ekspresyon, at mabilis siyang nagdagdag, “Patawad, hindi ko intensyong galitin ka. Pero sa totoo lang, nakakairita talaga ang lalaking iyon. Kung talagang mahal niya siya, dapat mas pinaglaban niya siya.”Ang kanyang mga salita ay nakabituka nang nakakailang sa hangin.

Last Updated : 2026-09-09

Tumatakbo at Nagliligtas [47]

Author's POVNaging malamig ang kanyang balat, at nagsimulang magtubig ang kanyang noo ng malamig na pawis habang muli siyang bumulong, “Hindi ito totoo.”Bumigay ang kanyang mga tuhod at bumagsak siya sa sofa sa kanyang likuran.Gusto niyang sumigaw, sabihing hindi ito totoo, ngunit sa kaibuturan ng kanyang puso ay alam niyang ang katotohanan ay naroon na mismo sa harap niya—isinalpak sa kanyang mukha.Paano niya nakuha ang larawang iyon? Gaano na niya siya matagal na pinagmamasdan?Ang kanyang mga mata ay nakatitig sa screen sa mahabang panahon, hindi kumukurap, habang ang mga segundo ay nagiging minuto. Nagwawala ang kanyang mga isip sa bawat paghinga niya.Dahan-dahang lumipat ang kanyang mga mata patungo sa pinto ng kanyang nakakabit na opisina. May kwartong nakakabit doon na minsan ay sinabi sa kanya ni Aurora na kwarto niya nung bata pa siya. Ngayon, ito na ang kanyang opisina sa mansyong ito.Dinala ng isang bagay sa pagitan ng takot at hindi matitiis na kyuryosidad, tumayo si

Last Updated : 2026-09-09

Kapayapaan [48]

Author's POVImihip ang malamig na hangin sa kabuuan ng deserted na istasyon ng tren habang inililipat ng lalaki sa likod ng salamin ang isang maliit na papel na tiket pasulong.“Darating ang tren mo nang 9 p.m. sa Platform 4,” sabi niya sa isang walang buhay na boses, hindi man lang nakatitingin sa kanya, ang kanyang pokus ay nasa screen.Kinuha ni Aria ang tiket gamit ang nanginginig na mga daliri, nagbigay ng tahimik na tango bago humakbang sa tabi habang ang tao sa likod niya ay lumipat sa kanyang lugar.Ibinalot niya nang mahigpit ang kanyang panyo sa sarili para sa kaligtasan. Ang bigat ng takot ay nagmumulto sa kanya. Ang lahat ay nanatakot sa kanya.Tiningnan niya ang kanyang relo. 8:30 p.m. Ang mga mahihinang liwanag ng istasyon ay kumikislap na parang ginawa ito para sa isang haunted na lugar.Ilan lamang ang mga pasahero, at karamihan sa kanila ay mga lalaki.Naramdaman niya ang malalakas na titig sa kanya—ang nakatatakot na atensyon na nakabitin nang mabigat kapag ikaw ay

Last Updated : 2026-09-09

Tahanan [49]

Author's POVSa sandaling marinig ng kanyang mga tainga ang boses na iyon, humarap siya, at ang kanyang tingin ay bumagsak sa may-ari ng boses. Hindi naghintay si Aria. Napuno ng luha ang kanyang mga mata.Bumukal ang mga luha habang tumatakbo siya pasulong. Ibinalot niya ang kanyang mga braso sa babae, ibinabaon ang kanyang mukha sa bakante ng balikat nito tulad ng isang batang nakahanap muli ng tahanan.“Nay…” ibinulong niya, nanginginig ang kanyang boses.Niyakap siya pabalik ng kanyang ina. Bahagya itong humila pabalik, hawak ang mukha ni Aria sa pagitan ng kanyang mga palad. “Paano ka nakapunta, Aria? Wala ka namang sinabi sa akin!”Nagawa ni Aria ang isang malambot at pilyong ngiti. “Sa tren. Naisip kong ikagulat mo.”“Hindi man lang naisip na ipaalam sa akin?”Umiling si Aria. “Patawad… namiss lang talaga kita nang sobra. Pumunta lang ako.” Ang katotohanan ay nasa kanyang dila, ngunit hindi niya ito pinakawalan.Inilagay ng kanyang ina ang kamay sa kanyang buhok nang mahinahon.

Last Updated : 2026-09-12

Tinanggap [50]

Vincent’s POVAlam ko na sa sandaling binuksan niya ang laptop na iyon.Akala niya hindi ko alam. Ngunit alam ko ang bawat paghinga niya. Alam ko kapag pumipikit siya, kapag nagsisinungaling siya sa sarili niyang malaya siya.Hindi ako natatakot na malaman niya kung sino ako. Gusto kong malaman niya.Bawat katotohanan. Bawat dahilan kung bakit winasak ko ang sarili ko para lang mapanatili siyang akin. Gusto kong maramdaman niya ito, malunod dito. Ang matinding pagmamahal na ito, ang apoy na ito, ang kabaliwang ito na nakatatak ang pangalan niya sa lahat.Gusto ko siyang makaalala. Ngunit hindi niya ginawa. At iyon man, hinayaan ko pa rin siyang maglakad palabas.Kung gusto ko lang, pwede ko siyang ikadena sa kama. Pwede kong ibaon ang sarili ko sa kanya hanggang sa malaman niyang hindi siya pwedeng maging malaya.Ngunit hindi, hinayaan ko siyang tumakbo. Gusto kong subukan niya. Gusto kong maniwala siyang may lalasan. Gusto kong matikman niya ang ilusyon ng kalayaan… bago ko sunugin a

Last Updated : 2026-09-12

1 2 3 4 5 6 7

SCAN CODE TO READ ON APP