All Chapters of REMEMBER ME, NEVER: Chapter 1 - Chapter 10

Elena's PovMagdamag akong hindi nakatulog.Sa tuwing ipinipikit ko ang mga mata ko, paulit-ulit kong sinusubukang hanapin ang kahit isang alaala. Isang mukha, isang pangalan. isang lugar. Kahit anong pwedeng kumapit sa isip ko. Ngunit sa bawatpagtatangka, wala akong makita kundi kadiliman. Para bang may isang taong sadyang binura ang buong nakaraan ko, at ang tanging naiwan ay ang kasalukuyan.Ilang beses ko ring naisip ang sinabi ni Alessandro. "I'm your husband."Sa tuwing maaalala ko ang mga salitang iyon, hindi ko maiwasang mapalingon sa lalaking tahimik na nakaupo sa sofa sa kabilang bahagi ng silid. Nandoon na naman siya. Katulad kahapon. At noong isang araw. Tahimik lamang siyang nagbabasa ng ilang dokumento habang paminsan-minsan ay sumusulyap sa akin upang tiyaking ayos lang ako.Hindi siya palabati, hindi rin siya palabiro.Sa katunayan, hindi ko pa yata siya nakitang ngumiti. Ngunit sa hindi ko maipaliwanag na dahilan, pakiramdam ko ay panatag ako kapag naroon siya. Marah

Elena's PovHindi ko namalayang napahinto ako sa harap ng isang napakalaking pintuan sa ikalawang palapag ng mansion. Tahimik na tumayo si Alessandro sa tabi ko. Sa loob ng ilang segundo ay hindi siya nagsalita. Marahan lang niyang ipinatong ang kamay sa doorknob bago ito dahan-dahang pinihit.Nagbukas ang pintuan, at halos mapasinghap ako sa bumungad sa akin. Napakalawak ng silid, ang unang sumalubong sa akin ay ang napakalaking king-size bed na nababalutan ng kulay puting kumot at malalambot na unan. Sa tapat nito ay isang floor-to-ceiling window na tanaw ang malawak na hardin ng mansion. Sa isang sulok naman ay may fireplace, habang ang kabilang bahagi ng kwarto ay may bookshelf at isang maliit na sitting area.Dahan-dahan akong pumasok habang palinga-linga sa paligid, napakaganda.Ngunit isang bagay ang agad na nakakuha ng atensyon ko.Isa lang ang kama, huminto ako sa paglalakad.Hindi ko alam kung bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Napalunok ako bago dahan-dahang luming

Elena's PovIsang linggo na ang lumipas mula nang dumating kami sa Italy. Sa bawat araw na lumilipas, unti-unti kong natututunang kilalanin ang buhay na sinasabing iniwan ko bago ang aksidente. Kahit wala pa ring bumabalik na alaala, nakasanayan ko na ang tahimik na mansion sa Lake Como, ang malamig na simoy ng hangin tuwing umaga, at higit sa lahat, ang presensya ni Alessandro na halos hindi na nawawala sa tabi ko.Tahimik siyang tao. Hindi siya palabiro at bihira ko siyang makitang ngumiti. Palagi ring seryoso ang ekspresyon ng mukha niya, na para bang walang anumang bagay ang kayang magpabago nito. Ngunit sa kabila ng malamig niyang aura, wala akong maipintas sa paraan ng pag-aalaga niya sa akin.Tuwing gigising ako ay siya na ang naghahanda ng almusal. Kapag malamig ang panahon ay siya mismo ang nagsusuot ng coat sa akin. Kapag napapagod akong maglakad ay marahan niyang hahawakan ang kamay ko o kaya'y ilalagay ang isang kamay sa aking bewang upang alalayan ako.Unti-unti kong nata

A Feeling I Couldn't Name Elena's POV Matapos ang nangyari sa tabing Lake Como noong araw na iyon, tila may kung anong nagbago sa pagitan naming dalawa ni Alessandro. Hindi ko man maalala ang nakaraan namin, mas naging magaan ang pakiramdam ko kapag kasama siya. Unti-unti akong nasasanay sa presensya niya, ang tahimik niyang pag-aalaga, ang paraan ng marahan niyang paghawak sa kamay ko tuwing naglalakad kami, at ang palagi niyang pagtiyak na ligtas ako bago niya unahin ang sarili niya. Hindi na rin siya gaanong mailap sa akin. Bagama't nananatili pa ring seryoso ang mukha niya at bihira siyang ngumiti, mas madalas ko na siyang mahuling nakatingin sa akin. Kapag nahuhuli ko siya, tahimik lang siyang umiiwas ng tingin na para bang walang nangyari. Ngunit sa tuwing ginagawa niya iyon, hindi ko mapigilang mapangiti. Halos araw-araw na rin kaming lumalabas ng mansion, ayaw niyang mabagot ako kaya naman sa tuwing tapos na ang online meetings niya, minsan ay naglalakad kami sa gilid ng l

Alessandro's POVI woke up to Elena hugging me, I never thought this day would come, I've waited years for this to happen, and now I still can't believe we've done it.I slowly looked at her face, the face I had dreamed of having for years. I caressed her face and kissed her forehead, Nothing else can separate us Elena, you are mine. She woke up because of what I did, and instead of getting annoyed, she even smiled and greeted me."Good morning Ally." she said modestly, and her cheeks suddenly turned red. Maybe she was remembering what we did last night.I was the happiest man, because I proved that she also had feelings for me. I immediately kissed her and I almost couldn't let go of her, if she hadn't said she was thirsty, I wouldn't have stopped kissing her, especially since she immediately responded to my kisses. "Ally, I'm thirsty." Elena whispered to me. I kissed her neck, which made her giggle. I just put my t-shirt that was already lying on the floor on her. "Okay, let's go d