Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 56

56

ตอนที่ 51 : ระหว่างการเดินทางกลับ

การรบครั้งสุดท้ายเผด็จศึกได้อย่างงดงาม หัวหน้าเผ่าเป่ยหรงยอมจำนนและถอยร่นกลับไปหลังเทือกเขา ความสงบสุขกลับคืนสู่ชายแดนอีกครั้งเมื่อถึงเวลาเคลื่อนทัพกลับเมืองหลวง ขบวนทัพช่างยิ่งใหญ่ตระการตา ธงทิวปลิวไสว ทหารนับแสนนายเดินทัพด้วยขวัญกำลังใจเปี่ยมล้นแต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุด มิใช่รถม้าคุมขังเชลยศึก แต่เป็น 'ม้าศึกสีดำและม้าสีขาวหิมะ' ที่เดินเคียงคู่กันมาที่หัวขบวนตามธรรมเนียมโบราณ สตรีไม่ควรขี่ม้าเคียงข้างสามีเข้าเมือง ควรนั่งสงบเสงี่ยมในรถม้าด้านหลัง แต่เซียวจิ่งหยวนปฏิเสธธรรมเนียมคร่ำครึนั้น"เจ้าคือคู่คิดของข้า เจ้าคือผู้กอบกู้กองทัพนี้" เขากล่าวกับนางในวันที่ออกเดินทาง "ข้าอยากให้คนทั้งแผ่นดินได้เห็น... ว่าสตรีที่ยืนเคียงข้างเซียวจิ่งหยวน คือจ้าวชิงเยว่... และนางสง่างามเพียงใด"ดังนั้น จ้าวชิงเยว่จึงสวมชุดขี่ม้าปักลายเมฆา ควบม้าสีขาวเคียงข้างแม่ทัพใหญ่ ตลอดเส้นทางอันยาวไกลจากชายแดนสู่เมืองหลวง...ระหว่างการเดินทางกลับ บรรยากาศช่างแตกต่างจากตอนขามาอย่างสิ้นเชิง ไม่มีเร่งรีบ ไม่มีความกังวล มีเพียงความหวานชื่นที่อบอวลอยู่รอบกายคนทั้งสองยามค่ำคืนที่ตั้งค่ายพักแรม เซียวจิ่งหยวนมักจะพาจ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More

ตอนที่ 52 : ปรับความเข้าใจกับญาติผู้พี่

เซียวจิ่งหยวนนั่งลงข้างนาง ถอดหมวกเกราะวางไว้ แล้วกุมมือทั้งสองข้างของนางขึ้นมาจูบ"ชิงเยว่..." เขาเอ่ยเสียงนุ่ม ลึกซึ้ง"เรามา... เริ่มต้นคืนเข้าหอกันใหม่เถอะนะ"จ้าวชิงเยว่มองบุรุษตรงหน้า รอยยิ้มหวานหยดปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนาง เป็นรอยยิ้มที่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ไม่มีกำแพง ไม่มีหน้ากากอีกต่อไป"เจ้าค่ะ ท่านพี่..."นางโน้มตัวเข้าไปประทับริมฝีปากลงบนปากของเขา... เป็นฝ่ายเริ่มก่อนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนเซียวจิ่งหยวนตอบรับจุมพิตนั้นด้วยความเร่าร้อนและโหยหา เขาโอบกอดนางแน่น ราวกับจะหลอมรวมร่างให้เป็นหนึ่งเดียวม่านมุ้งถูกปลดลง เทียนไขถูกดับ... เหลือเพียงแสงจันทร์ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง เป็นพยานรักให้กับคนทั้งสองบทรักบทใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น มิใช่ด้วยหน้าที่หรือราชโองการ แต่ด้วย "หัวใจ" ที่ผ่านบททดสอบแห่งความเจ็บปวด การพลัดพราก และความเป็นความตาย จนกลายเป็นรักแท้ที่มั่นคงดุจขุนเขาค่ำคืนนี้... จวนเจิ้นกั๋วกงอบอวลไปด้วยความสุข และรุ่งเช้าวันพรุ่งนี้... จะเป็นวันแรกของชีวิตคู่ที่แท้จริง ที่จะไม่มีสิ่งใดมาพรากพวกเขาจากกันได้อีก ตราบชั่วฟ้าดินสลาย.ณ ศาลาริมน้ำในอุทยานจวนเจิ้นกั๋วกง (อดีตจ
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More

ตอนที่ 53 : แท้จริงแล้ว...

เมื่อหันกลับมามองเงาสะท้อนของตนเองในน้ำ จ้าวชิงเยว่ก็นึกย้อนไปถึงอดีต... ถึง 'ชาติก่อน' ที่นางต้องจบชีวิตลงอย่างโดดเดี่ยวและน่าเวทนาความแค้นเคืองที่เคยมีต่อเซียวจิ่งหยวน ความเกลียดชังที่มีต่อโชคชะตา... บัดนี้ได้เลือนหายไปจนเกือบหมดสิ้น"เมื่อก่อน... ข้าเคยโทษฟ้า โทษดิน โทษท่านพี่ที่ใจร้าย..." นางพึมพำกับตัวเอง"แต่แท้จริงแล้ว... ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะตัวข้าเองที่ 'โง่เขลา' เกินไป"ในชาติก่อน นางรักเซียวจิ่งหยวนแบบถวายหัว รักแบบไร้สติ รักแบบยอมสูญเสียตัวตน นางยอมให้เขาเหยียบย่ำ ยอมให้คนอื่นรังแกโดยไม่ตอบโต้ เพียงเพราะหวังว่าความดีจะชนะใจคนนางโง่ที่คิดว่าการเป็น 'ภรรยาที่ว่านอนสอนง่าย' คือสิ่งที่ถูกต้อง จนลืมไปว่า มนุษย์เราต้องรู้จักรักและเคารพตัวเองก่อน ผู้อื่นจึงจะเคารพเรา"ข้าทำตัวเป็นของตาย... เขาก็เลยมองข้าม""ข้าอ่อนแอ... ไป๋ลั่วอิ๋งจึงข่มเหง""ข้าไม่รู้จักใช้สติปัญญา... ปล่อยให้อารมณ์นำทาง สุดท้ายก็ตรอมใจตายไปเอง"จ้าวชิงเยว่ยิ้มให้กับเงาในน้ำ... รอยยิ้มแห่งการให้อภัยนางให้อภัยเซียวจิ่งหยวนในชาติก่อน เพราะเขาเองก็โง่เขลาที่ถูกบังตาด้วยอคติ และที่สำคัญที่สุด... นางให้อภัยตัวเอง"
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More

ตอนที่ 54 : เกี้ยวเจ้าสาวอีกครั้ง 1

ณ เรือนหรูอี้ภายในห้องหอที่ถูกตกแต่งใหม่ด้วยผ้าไหมสีแดงมงคลและอักษร 'ซวงสี่' (ความสุขคู่) สีทองอร่าม จ้าวชิงเยว่ นั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง ให้บ่าวไพร่ช่วยกันแต่งองค์ทรงเครื่องวันนี้ใบหน้าของนางงดงามหมดจดราวกับเทพธิดาจำแลง ผิวพรรณขาวผ่องอมชมพูตัดกับชาดทาปากสีแดงสด คิ้วเขียนทรงใบหลิวดูอ่อนช้อย แววตาที่เป็นประกายระยับเต็มไปด้วยความสุข ต่างจากแววตาเศร้าหมองในวันแต่งงานครั้งแรกราวกับเป็นคนละคนชุดเจ้าสาวที่สวมใส่ เป็นชุดผ้าไหมแพรพรรณปักลาย 'หงส์คู่มังกร' ด้วยด้ายทองคำแท้ ฝีมือช่างหลวงอันดับหนึ่ง ชายกระโปรงยาวลากพื้นวิจิตรตระการตา บนศีรษะสวมมงกุฎหงส์ประดับไข่มุกราตรีและทับทิม ล้ำค่ายิ่งกว่าสมบัติทั้งเมือง"ฮูหยินงามเหลือเกินเจ้าค่ะ..." เสี่ยวผิง สาวใช้คนสนิทเอ่ยทั้งน้ำตาแห่งความปิติ "งามยิ่งกว่าวันแรกที่แต่งเข้ามาเสียอีก"จ้าวชิงเยว่ยิ้มบางๆ มองตัวเองในกระจก"วันนั้น... ข้าแต่งด้วยความหวาดหวั่นและหน้าที่" นางเอ่ยเสียงนุ่ม "แต่วันนี้... ข้าแต่งด้วยหัวใจ""เกี้ยวเจ้าสาวมารอแล้วเจ้าค่ะ!" แม่สื่อตะโกนบอกด้วยความตื่นเต้นจ้าวชิงเยว่ลุกขึ้นยืน บ่าวไพร่รีบนำผ้าคลุมหน้าสีแดงปักลายมงคลมาคลุมศีร
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More

ตอนที่ 55 : เกี้ยวเจ้าสาวอีกครั้ง2

"ชู่ว... เรื่องร้ายๆ ลืมมันไปเถิดเจ้าค่ะ คืนนี้เป็นคืนมงคล เรามาสร้างความทรงจำใหม่กันดีกว่า"นางมองลึกเข้าไปในดวงตาของเขา แววตาเป็นประกายซุกซนและลึกล้ำ"ท่านรู้หรือไม่... ว่าข้าเคยสาบานกับตัวเองไว้ว่า หากท่านทำให้ข้าเสียใจอีก ข้าจะหนีไปให้ไกลสุดหล้าฟ้าเขียว"เซียวจิ่งหยวนกอดนางแน่นขึ้นทันทีด้วยความกลัว "ข้าไม่ยอม! ข้าจะไม่ทำเจ้าเสียใจอีก!"จ้าวชิงเยว่หัวเราะเบาๆ นางขยับตัวเข้าไปใกล้ จนลมหายใจรินรดใบหูของเขา แล้วกระซิบถ้อยคำพันธสัญญาที่ผูกมัดหัวใจเขาไว้ยิ่งกว่าโซ่ตรวน"แต่ในเมื่อท่านกลับใจได้แล้ว... ชาตินี้ ท่านต้องชดใช้ข้าให้สาสม ด้วยความรักทั้งชีวิต... ห้ามเบี้ยว ห้ามหนี และห้ามตายก่อนข้า... เข้าใจไหมเจ้าคะ ท่านแม่ทัพ?"เซียวจิ่งหยวนฟังแล้วหัวใจพองโตคับอก ความรู้สึกรักใคร่เอ็นดูท่วมท้นจนแทบระเบิด"รับบัญชา ฮูหยิน!" เขาตอบรับเสียงหนักแน่น "หนี้รักครั้งนี้ ข้ายินดีชดใช้ด้วยชีวิต... จะรักเจ้า ถนอมเจ้า ตามใจเจ้า และเป็นทาสรับใช้เจ้าไปจนผมขาวโพลน!""ปากหวานนัก...""หวานไม่หวาน... เจ้าต้องลองชิมดู"เซียวจิ่งหยวนโน้มใบหน้าลงมา ประทับริมฝีปากจูบนางอย่างดูดดื่มและเนิ่นนาน จุมพิตนี้เต็มไปด้วยค
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More

ตอนที่ 56 : เกี้ยวเจ้าสาวอีกครั้ง 3

เก้าเดือนต่อมา...เสียงทารกร้องอุแว้ดังลั่นจวน เซียวจิ่งหยวนที่เดินวนเป็นหนูติดจั่นอยู่หน้าห้องคลอด รีบพังประตูเข้าไปทันทีที่หมออนุญาตภาพที่เห็นคือ จ้าวชิงเยว่ที่เหงื่อท่วมกายแต่ใบหน้าเปี่ยมสุข ในอ้อมแขนมีทารกตัวน้อยผิวขาวอมชมพู หน้าตาถอดแบบเขามาเปี๊ยบ"ลูกชายขอรับ ท่านแม่ทัพ" หมอตำแยรายงานเซียวจิ่งหยวนเดินเข้าไปหา เขายื่นนิ้วสั่นๆ ไปแตะแก้มยุ้ยๆ ของลูกชาย ทันใดนั้น เจ้าก้อนแป้งก็นิ้วมือน้อยๆ กำนิ้วชี้ของพ่อไว้แน่นน้ำตาแห่งความปิติไหลอาบแก้มแม่ทัพเหล็ก"เสี่ยวเป่า... ของพ่อ" เขาหันไปจุมพิตหน้าผากภรรยา "ขอบคุณนะชิงเยว่... ขอบคุณที่มอบครอบครัวที่สมบูรณ์ให้ข้า""ท่านพี่..." จ้าวชิงเยว่ยิ้มล้อเลียน "หายแพ้ท้องแล้วหรือเจ้าคะ?"เซียวจิ่งหยวนหัวเราะ "หายเป็นปลิดทิ้ง! ต่อไปนี้ข้าจะสอนวรยุทธ์ให้เขา ให้เขาปกป้องแม่และน้องสาวที่จะตามมาอีกโหล!""โหลหนึ่ง! ท่านจะบ้าหรือ!"เสียงหัวเราะแห่งความสุขดังก้องจวน ต้อนรับสมาชิกใหม่ที่จะมาเติมเต็มความรักของทั้งคู่ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นสามปีผ่านไป เสี่ยวเป่า (ชื่อจริง เซียวอวี้) อายุได้สามขวบ กำลังซุกซนและเฉลียวฉลาด วันหนึ่ง มีจดหมายและหีบของขวัญส่งมาจากแดน
last updateDernière mise à jour : 2026-09-13
Read More
Dernier
123456
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status