Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

บทที่ 30 เช้าวันต่อมาติณนภพรีบปลุกจันทร์เจ้าขาให้ตื่นนอนตั้งแต่ช่วงสายๆ เพื่อขับรถกลับไปเก็บของที่รีสอร์ทเตรียมตัวกลับกรุงเทพ เพราะช่วงบ่ายเขามีประชุมสำคัญ แถมยังเป็นการประชุมแบบกะทันหันเสียด้วย เมื่อกลับมาถึงขณะรอติณนภพขึ้นไปเก็บของ จันทร์เจ้าขาก็นั่งเล่นรอเขาอยู่ที่ชิงช้าหน้าบ้าน แล้วไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรือสวรรค์จงใจ ที่ทำให้เธอดันแว่วไปได้ยินการเมาท์มอยกันอย่างออกรสของคนกลุ่มหนึ่ง“นี่ป้า สรุปคุณจันทร์เจ้าขาอะไรนั่นน่ะเป็นน้องสาวคุณเอื้อมดาวจริงๆ เหรอ” วารีเอ่ยถามนางศรีไพรด้วยความกังขา ขณะกำลังนั่งปอกผลไม้อยู่ที่โต๊ะข้างบ้าน เพราะแบบนี้หล่อนจึงไม่อาจมองเห็นจันทร์เจ้าขาที่กำลังไกวชิงช้าอยู่ทางด้านหน้าได้ “ก็คุณติณท์เขาบอกมาแบบนั้น” ศรีไพรตอบอย่างไม่เต็มเสียงนัก หากเลือกได้ก็ไม่อยากพูดถึงความสัมพันธ์ของเจ้านายแบบลับหลังเสียเท่าไหร่ “แล้วป้าก็เชื่อที่เขาบอกเหรอ? ตรงๆ เลยนะ หนูเห็นแค่ตอนเดินเข้าบ้านด้วยกันเมื่อกี้ก็รู้แล้วว่าเป็นมากกว่าพี่เขย น้องเมีย” สาวใช้รุ่นลูกเบ้ปากกลอกตาอย่างมีจริตจะก้าน“โอ๊ย ใครเชื่อก็โง่แล้ว” คนที่มีประสบการณ์ชีวิตมานานหลายสิบปีอย่างศรีไพรน่ะหรื

บทที่ 32ห้างสรรพสินค้าชื่อดังภายในร้านอาหารหรู หลังจากเคลียร์ธุระทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ติณนภพก็เริ่มแผนการล่อลวงให้มิเชลมาติดกับเขาด้วยการเข้าไปสนิท เพื่อเป็นสะพานไปสู่การหาช่องทางเล่นงานให้ธุรกิจของศตวรรษเกิดความเสียหายอย่างที่อีกฝ่ายเคยทำกับเขา แล้ววันนี้ก็เป็นฤกษ์งามยามดีแก่การเริ่มต้น เขาจึงติดต่อไปหาเจ้าหล่อนชวนออกมาทานข้าวด้วยกัน แน่นอนว่ามิเชลตอบตกลงทันที ตอนแรกเขากะจะรอให้หล่อนเลิกเรียนเสียก่อนแล้วค่อยไปกิน ทว่าความคันไม่เข้าใครออกใคร หล่อนฝ่ายเลือกที่จะโดดเรียนแล้วขับรถออกไปหาเขาเดี๋ยวนั้นเลย เขาแทบกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ตอนฟังครั้งแรก ดูท่าแล้วหล่อนคงอยากจะได้เขามากน่าดู อีกฝั่งหนึ่งของร้าน ร่างเซ็กซี่ของมิเชลที่มาถึงห้างได้ประมานสามสิบนาทีแล้วกำลังยืนมองติณนภพที่นั่งรอเธออยู่ในร้านอาหารด้วยความปลื้มปริ่มใจ ใช่ เธอมาถึงสักพักแล้วแต่ยังไม่ยอมเข้าไป เพราะอยากเล่นตัวให้เขารอสักหน่อย จะได้ไม่ถูกมองว่าง่ายเกินไป โดยไม่รู้เลยว่าสำหรับเขาแล้ว เธอแม่งโคตรง่ายเลยด้วยซ้ำ “รอนานมั้ยคะ ขอโทษที่มิเชลมาช้า พอดีรถติดนิดหน่อยน่ะค่ะ” เมื่อได้เวลาพอเหมาะ เจ้าหล่อนก็เดินนวยนาดเข้าไ

บทที่ 34ติณนภพถากถางด้วยถ้อยคำเจ็บแสบ ปกติแล้วเขาไม่พูดจาแบบนี้กับใครนะ ช่วยไม่ได้ก็ทินกรอยากมายุ่งกับกระต่ายน้อยของเขาทำไมกันล่ะ ทินกรที่เกลียดการถูกเอาบุพการีมากล่าวถึงในทำนองนี้ก็รู้สึกเดือดดาลมากขึ้นไปกว่าเดิม ผัวะ!! เขาพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วซัดหมัดใส่แก้มซีกซ้ายของติณนภพอย่างแรงไม่แพ้กันจนอีกฝ่ายล้มขมำลงกับพื้น ทั้งบริเวณมุมปากยังมีเลือดซิบออกมาจางๆ อีกต่างหาก “คุณป๋า! / คุณติณท์!” จันทร์เจ้าขาและมิเชลร้องอุทานออกมาพร้อมกัน ก่อนที่มิเชลจะรีบวิ่งเข้ามาหาเขา “อย่าเอาแม่กูมาพูดถึงแบบนี้อีก ถ้ากูได้ยินอีกทีล่ะก็กูเอามึงตายแน่ อย่าหาว่ากูเตือน!” “ไอ้สัสเอ๊ย!!” ติณนภพทำท่าจะลุกขึ้นไปเอาคืนทินกรด้วยความโมโหสุดกำลัง แต่ก็ถูกจันทร์เจ้าขาและมิเชลคว้าแขนรั้งเอาไว้คนละข้าง ด้วยเพราะไม่อยากให้มีเรื่องกันในที่สาธารณะไปมากกว่านี้ แค่นี้คนก็แห่มุงกันเข้ามาดูจนรู้สึกอับอายมากพอแล้ว “ปล่อยสิมิเชล! เจ้าขา! วันนี้ฉันจะสั่งสอนไอ้ไก่อ่อนนี่ให้รู้จักที่ต่ำที่สูง!” พูดไปก็พยายามสะบัดมือของสองสาวออกไปด้วย แต่โชคดีที่พวกเธอยังพอรั้งเอาไว้ได้ “มึงว่าใครต่ำ!” ทินกรเองก็ทำท่าจะเข้าไปหาเ

บทที่ 37“เจ้าขา รอฉันด้วยสิ” หลังจากทานข้าวเช้าด้วยกันเสร็จ ติณนภพก็ขับรถมาส่งหญิงสาวที่มหาวิทยาลัยตามปกติ แอบเลทนิดหน่อยเพราะจันทร์เจ้าขาซัดข้าวไปถึงสองจานด้วยกัน ทีแรกก็กะจะแค่ชิมอย่างปากว่า แต่พอได้ลองชิมไปหนึ่งคำก็รู้สึกคล้ายกับตัวเองตายอดตายอยากมานานนักเชียว รู้ตัวอีกทีข้าวก็หมดไปสองจาน นี่หากไม่ติดว่าไปเรียนสายแล้วคงมีจานที่สามงอกขึ้นมาเป็นแน่ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารสมือในการทำงานอาหารของติณนภพนั้นเป็นเลิศมากจริงๆ “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง เจ้าขาไปนะ” เธอยกมือไหว้เขาด้วยโทนเสียงและท่าทางเย็นเยียบนิดๆ ทำท่าจะเปิดประตูลงจากรถ แต่ก็ถูกเขารั้งแขนเอาไว้พร้อมกระชากร่างเธอเข้ามาหอมแก้มซ้ายหนึ่งที จากนั้นก็จ้องมองเธอด้วยสายตากะลิ้มกะเหลี่ย หอมแก้มขวาหนึ่งที หน้าผากหนึ่งที เปลือกตาข้างละหนึ่งทีปิดท้ายด้วยปลายจมูกและริมฝีปากอีกจุดละหนึ่งที อืม..เหลือแค่ขมับสองข้างล่ะมั้งที่ยังไม่ถูกจูบการกระทำของเขาเมื่อครู่นี้ สร้างความรู้สึกดีให้จันทร์เจ้าขาได้เพียงแค่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น หากเทียบกับเมื่อก่อนคงได้ไปเกินร้อย ก็คงไม่แปลกหรอก เขาทำให้เธอเสียความรู้สึกไปมาก หากอยากให้อะไรๆ มันดีขึ้นก็คง

บทที่ 39 เขาใช้มือหนาบีบเนินโหนกส่วนกลางของเธอเข้าหากันจนเห็นรอยร่องอย่างชัดเจน จากนั้นก็ส่งเรียวลิ้นลงมาเลียขึ้นเลียลงตามกลีบอูมเป็นจังหวะถี่ระรัว ไม่นานก็สัมผัสได้ถึงความหยาดเยิ้มที่ถูกหลั่งออกมาทีละนิด เมื่อเลียจนพอใจแล้ว ชายหนุ่มก็ใช้สองนิ้วแกร่งแหวกกลีบผีเสื้อของเธอออกจนติ่งเนื้อด้านในเหยียดตึงทุกระเบียด เขากลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ตอนที่เห็นร่องรูเล็กๆ กำลังชุ่มฉ่ำและมันวาวไปด้วยน้ำหวานสีใส ติณนภพอดใจที่จะสอดความร้อนสากของเรียวลิ้นเข้าไปควานเลียภายในโพรงดอกไม้บริสุทธิ์ของเธอไม่ได้ เขาสอดเข้าไปลึกจนแทบจะสุดทางแล้วพบกับจุดกระสันจึงตวัดลิ้นเลียถี่ๆ จนหญิงสาวร้องครางออกมาเสียงดังลั่น “อ๊า..คุณป๋า..ส..เสียว” ครางไปลมหายใจก็เริ่มติดขัด ทุกท่วงท่าการเลียเข้าเลียออกและการกระดกปลายลิ้นรัวไปที่จุดเสียวของเขานั้นทำเอาเธอแทบจะขาดใจอยู่รอมร่อ จันทร์เจ้าขาเริ่มรู้สึกได้ถึงความซาบซ่านและความร้อนวาบที่ก่อตัวขึ้นบริเวณท้องน้อย รวมถึงความวาบหวามที่วนเวียนอยู่ในช่องทางสยิว นัยน์ตาเธอเริ่มปรือขึ้นจนแทบปิดสนิท ดวงหน้าหวานก็เหยเกและบิดเบี้ยวไปตามความเสียว “อื้อ..ก..ใกล้แล้ว” ด้วยความ