Tous les chapitres de : Chapitre 41 - Chapitre 50

บทที่ 41 “กรมีอะไรเหรอ พอดีเจ้าขารีบน่ะ พีรออยู่” เธอถามเข้าประเด็นทันที “กรอยากขอโทษเรื่องในวันนั้นนะ ทั้งเรื่องที่ทำเป็นจูบเจ้าขา แล้วก็เรื่องที่...ที่...ที่กรไปชกหน้าคุณติณท์ของเจ้าขาด้วย” ประโยคสุดท้ายถูกเค้นออกมาอย่างยากลำบาก ทินกรรู้สึกกระดากปากมากจนแทบอยากจะเอาสบู่มาถู “ไม่เป็นไรหรอกเจ้าขาไม่ถือ ยังไงกรก็ไม่ได้จูบจริงนิเนอะ” อันที่จริงจันทร์เจ้าขาต้องขอบคุณทินกรเสียด้วยซ้ำที่แกล้งทำเป็นจูบเธอ เพราะมันทำให้เธอและติณนภพได้ปรับความเข้าใจและกลับมามีความสุขด้วยกันอีกครั้ง “ส่วนเรื่องของคุณป๋า ถ้าเป็นไปได้เจ้าขาอยากให้กรไปขอโทษคุณป๋าด้วยตัวเองจะดีกว่านะ” “เหอะ! ไม่มีวั..” คำว่า ‘ไม่มีวัน’ ถูกกลืนลงคอไปในทันที เมื่อเห็นหญิงสาวย่นคิ้วคล้ายกำลังไม่พอใจ เมื่อกี้เขาเผลอลืมตัวไปหน่อยเลยเกือบพลั้งปากพูดจาไม่ดี “เอาเป็นว่าถ้าเจอกันครั้งหน้ากรจะไปขอโทษเขาก็แล้วกันนะ” ทินกรแสร้งพูดเพื่อให้เธอสบายใจ ยังไงเสียเขาก็ไม่มีวันยอมขอโทษมันก่อนหรอก นอกจากจะไม่ขอโทษก่อนแล้ว เขาจะซัดหน้าหล่อๆ ของมันให้บูดเบี้ยวไม่เป็นทรงไปเลย คอยดูสิ! “อื้มขอบใจนะ” จันทร์เจ้าขาคลี่ยิ้มบางๆ “ถ้าไม่มีอะไรแ

บทที่ 43เสียงกระเส่าของเธอและเขาถูกเปล่งออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน จันทร์เจ้าขายื่นเรียวแขนไปทางด้านหลัง เพื่อจับท่อนขาของเขาเอาไว้จะได้ไม่เสียการทรงตัว สะโพกบางเริ่มโยกไปข้างหน้าที ข้างหลังที ด้วยท่าทางที่เซ็กซี่และเย้ายวนสุดๆ เขามองสองเต้าใหญ่ที่เพียงแค่เธอบดโยกเอวเบาๆ ก็กระเพื่อมขึ้นลงด้วยแววตาหื่นกระหาย ติณนภพไม่นอนเฉย เขาหยัดกายลุกขึ้นนั่งแล้วส่งริมฝีปากลงมาฉกชิมยอดอกสีระเรื่อทั้งสองจุกอย่างมูมมาม มือหนาเคล้นคลึงสะโพกมนอย่างแรงตามอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่าน จันทร์เจ้าขากัดริมฝีปากเบาๆ ด้วยความเสียวในตอนที่ปลายลิ้นสากตวัดเลียรอบยอดถันอย่างถี่รัว ทั้งยังใช้มือซ้ายส่งนิ้วเรียวขึ้นมาบดดึงจุกนมขึ้นๆลงๆ ให้เป็นจังหวะเดียวกัน ทำเอาเธอรู้สึกร้อนวาบและซาบซ่านภายในร่องหลืบจนต้องขมิบมันตอดลำกายใหญ่ ยิ่งขมิบก็ยิ่งเสียว ยิ่งเสียวก็ยิ่งแฉะ น้ำหวานสีใสค่อยๆ ไหลลงมาชโลมโคนท่อนจนขนดกดำของเธอและเขาเริ่มชุ่มฉ่ำ หญิงสาวบดสะโพกให้ร่องกลีบได้เบียดเสียดและแนบแน่นกับลำกายใหญ่ เพราะยามที่บดเบียดเม็ดแดงฉ่ำก็พลอยได้ถูไถกับท่อนเอ็นที่พ้นหลืบออกมาด้วย เสียวซ่านได้ใจเลยทีเดียวล่ะ ไม่เพียงแค่นั้น แต่เธอยังทำ

บทที่ 45หลังเลิกคลาสเรียนในวิชาสุดท้าย จันทร์เจ้าขาและพีชญาก็เดินออกมาจากอาคารคณะบริหารธุรกิจด้วยกัน วันนี้พีชญาขอไปนอนค้างที่บ้านของจันทร์เจ้าขาเพื่อติวเข้มด้วยกันก่อนทำการสอบ ทั้งคู่เรียนเก่งในระดับใกล้เคียงกันก็จริง แต่ก็ยังมีบางจุดที่ต่างคนก็ต่างยังติดๆขัดๆ ดังนั้นพวกเธอจึงนัดกันติวเพื่อแก้ไขจุดที่ยังไม่เข้าใจให้กระจ่าง อย่างไรเสียสองหัวก็ดีกว่าหัวเดียว “เจ้าขาโทรไปขออนุญาตคุณป๋าเรื่องที่พีจะไปนอนด้วยหรือยัง” พีชญาถามขณะที่กำลังเดินไปนั่งลงบนโต๊ะไม้หินอ่อน “เมื่อกี้ลองโทรไปแล้วแต่คุณป๋ายังไม่รับ เดี๋ยวเจ้าขาลองโทรไปใหม่ก่อน” จันทร์เจ้าขาหย่อนตัวนั่งลง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายหาติณนภพอีกครั้ง รอประมานสามตู๊ดเขาก็กดรับ ‘ว่าไงเจ้าขา’“คุณป๋าคะคือเจ้าขาขอพาเพื่อนมานอนค้างที่บ้านได้มั้ยคะ พอดีเราจะติวหนังสือกันน่ะค่ะ” พูดไปก็ลุ้นไป ด้วยกลัวว่าเขาจะไม่อนุญาต‘เพื่อนนี่ผู้หญิงหรือผู้ชาย’ น้ำเสียงเขาเข้มขึ้นเล็กน้อย“ผู้หญิงค่ะ คุณป๋าอนุญาตมั้ยคะ” ‘ถ้าเป็นผู้หญิงก็มาได้ ฉันไม่ติดขัดอะไร’ จันทร์เจ้าขาฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจทันทีที่ได้ยินคำตอบ “เย้! ขอบคุณมากนะคะคุณป๋า”ระหว

บทที่ 47 น้ำเสียงของเธอสั่นเครือและขาดหายราวกับคนกำลังจะสิ้นใจ จริงๆ สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็แทบไม่ต่างอะไรไปจากคำว่า ‘ตายทั้งเป็น’ เลยสักนิด “เจ้าขา เธอช่วยฟังฉันก่อนได้มั้ย ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะโกหกเธอนะ” ติณนภพร้องขอพร้อมทำท่าจะเดินเข้าไปหา ทว่าเธอกลับถอยหนีด้วยกิริยารังเกียจ ทำเอาเขารู้สึกหน่วงลึกในใจคล้ายมีคนตอกตะปูดอกใหญ่เข้าใส่แบบไม่ยั้ง เขารู้สึกแบบนี้ก็คงไม่แปลกเพราะที่ผ่านมาเธอคอยพยายามเข้าหาและเอาใจใส่เขามาโดยตลอด ทว่าตอนนี้เธอกลับเริ่มตีตัวออกห่างและเย็นชาใส่เลยรู้สึกโหวงเหวงใจอย่างบอกไม่ถูก มันคล้ายกับว่าบางสิ่งบางอย่างในชีวิตที่สำคัญมากของเขาค่อยๆ หายไปทีละนิดๆ และสุดท้ายอาจหมดไปในสักวัน “คุณป๋าอยากจะโกหกอะไรเจ้าขาก็เชิญโกหกมาเลยค่ะ เจ้าขายินดีที่จะรับฟัง” หญิงสาวใช้หลังมือเช็ดน้ำตาแบบลวกๆ แล้วกล่าวประชดประชัน ติณนภพถอนหายใจออกมาหนึ่งทีด้วยความเหนื่อย “เรื่องที่ฉันจะบอกเธอคือเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องโกหก หนึ่งเลยนะ ฉันไม่ได้ไปนอนกับมิเชล แต่ที่เมื่อคืนฉันไม่ได้กลับบ้านเพราะระหว่างทางที่ฉันกำลังขับรถกลับอยู่ๆ รถก็เสีย พอเรียกช่างมาช่างก็บอกว่าต้องเอาเข้าศูนย์ ฉันเ

บทที่ 49ปลายนิ้วแกร่งแบ่งแยกกลีบอูมออกจากกัน แล้วสอดปลายลิ้นสากเข้าไปกระดกเลียขึ้นๆลงๆ เข้าๆออกๆ เป็นจังหวะเร็วรัว ทำเอาคนถูกเลียดีดดิ้นและร้องครางคล้ายคนใจจะขาดก็ไม่ปาน จันทร์เจ้าขานิ่วหน้า ปรือตาฉ่ำและเผยอปากครางด้วยความเสียว รู้สึกถึงความหวามไหวที่ค่อยๆ ก่อตัวรวมกันอยู่ภายในโพรงทีละนิดๆ จนใกล้จะแตกพร่าอยู่รอมร่อเมื่อสัมผัสได้ว่ากระต่ายน้อยใกล้จะไปถึงฝั่งฝัน ติณนภพก็เร่งจุ่มลิ้นเข้าจุ่มลิ้นออกอย่างหนักหน่วงและถี่รัวขึ้นจนในที่สุดเธอก็ไปถึงปลายทางอันแสนหวาน “ซี้ด..อ๊า”เขากระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจกับใบหน้าที่ถูกประดับไปด้วยความสุขของเธอ ติณนภพพลิกร่างเล็กให้นอนคว่ำในท่าคลานเข่า ก่อนที่เขาจะนำพากายแกร่งแทรกเข้าไปในความอ่อนนุ่มของเธอจากทางด้านหลัง แล้วเริ่มขยับช้าๆมือหนาข้างหนึ่งยื่นไปรวบผมยาวสลวยของเธอแล้วออกแรงดึงเบาๆ ส่วนอีกข้างฟาดลงบนบั้นท้ายงอนงามอย่างรุนแรงเสียงดัง ‘เพียะ’ จันทร์เจ้าขาเชิดหน้าขึ้นตามแรงดึงของเส้นผม เธอเห็นเขาครางซี้ดซ้าดนับครั้งไม่ถ้วน ไหนจะสีหน้าที่บ่งบอกถึงความเสียวนั่นอีก ให้ตายสิ ใครจะไปต้านทานเดาเมจไหว “อ๊า..หนูขา..เรียกคุณป๋าหน่อย..ซี้ด” เขาโน้มตัวลงไปใ