Todos los capítulos de Lihim na Tikim (SSPG): Capítulo 91 - Capítulo 100

Nerisse Villareal’s Point of ViewNang nanumbalik ang aking lakas, at bahagyang lumuwag ang kaniyang bisig sa aking baywang, hinarap ko siya. Itinulak ko rin siya paupo sa aking swivel chair, at tinapunan siya ng masamang tingin.Hindi siya pumalag nang itulak ko siya, kahit pa alam ko naman na wala ang lakas ko kung ikukumpara sa kaniya.Umupo siya sa swivel chair, at bahagyang nakatingala. Nanatili ang kaniyang kamay sa aking balakang, at bahagya akong hinihila palapit sa kaniya.“Kung mambababae ka, galingan mo namang magtago,” bulong ko sa kaniya, at isiniksik ang aking sarili sa pagitan ng kaniyang mga hita. “Nahuhuli kita, eh.”Umangat ang sulok ng kaniyang labi, at ipinilig nang bahagya ang kaniyang ulo.“Hindi ko nga gawain ‘yan, Nerisse,” pahayag niya, pero ayaw kong tanggapin. “Hindi ka pa ba kumbinsido sa naging sagot ko? Kung paano ka manginig, habang ipinapaliwanag ko sa ‘yo?”Walang lumabas na salita sa aking bibig. Umigting lang ang aking panga, at mabilis na inabot ang

Nerisse Villareal’s Point of ViewDahan-dahan akong umalis sa kandungan niya. Bahagya ko pang naramdaman ang pagkahugot ng kaniyang kahabaan sa aking loob, dahil gising na gising pa ‘yon.Inayos ko ang aking sarili, at umakto na parang walang nangyari. Ngunit kahit ano ang gawin kong pagpapanggap, alam ko sa sarili ko na may nangyari, dahil ramdam ko ang pagtulo no’n sa aking underwear.Kinuha ko ang emergency contraceptive pills sa purse ko, at isinubo ang isa para kunin naman ang aking tumbler.“Hindi ka umiinom ng morning pills?” basag niya sa katahimikan.Tahimik ko ‘yong ininom, at sinulyapan siya na ngayon ay katatapos lang ayusin ang kaniyang sarili.Inilapag ko naman ang tumbler sa aking table, ngunit naalala kong maging siya ay pagod din pala. Kaya ibinigay ko sa kaniya ang tumbler ko na kaagad naman niyang kinuha.“Nakalimutan ko,” paliwanag ko sa kaniya, dahil two days na ngang hindi ako umiinom, tapos may nangyari pa sa amin ngayon.Isinara naman niya ang tumbler ko matapos

Nerisse Villareal’s Point of View“Inutusan mo pa talaga sila?” tanong ko sa kaniya, at hindi na nagawang takpan ang aking hubad na katawan.Para saan pa? Nakita naman na niya, at ilang beses pa. Kaya wala na akong dapat pang itago sa kaniya kung gayon na nagawa naman na niyang makita ang lahat.“Yes,” sagot naman niya, at unti-unting tinanggal ang kaniyang suot na white long-sleeved.Mabilis ko namang inilihis ang aking mukha, at piniling pumasok na lamang sa shower room. Hindi ko na rin ‘yon isinara, dahil kagaya ng sinabi niya, sasabay siya sa aking maligo.Ang kapal naman ng mukha niya.Nang buksan ko ang shower, hinayaan kong mabasa ang aking katawan. Napapikit na lamang ako, at dinama ang init ng tubig sa aking katawan.Hindi nagtagal ay naramdaman ko na ang kaniyang presensya sa aking likod. Hindi niya idinampi ang kaniyang katawan sa akin, ngunit ramdam ko ang init na nagmumula sa kaniya.“Next time, magdala ka na palagi ng damit mo,” saad niya.Umigting naman ang aking panga s

Nerisse Villareal’s Point of ViewNanlaki ang aking mga mata nang halikan ako ni Lucien. Nilunok niya lahat ng aking ungol, at daing, habang patuloy siya sa paggalaw nang mabilis.Bumaon ang aking mga kuko sa kaniyang mga balikat. Umarko ang aking likod, at idiniin ang aking dibdib sa kaniya, habang pilit na hinahabol ni Lucien ang aking climax.“Shit!” daing kong muli nang kagatin niya ang aking ibabang labi.Ramdam ko ang pamamanhid ng aking labi, dahil sa patuloy na paghalik sa akin ni Lucien. Wala akong magawa kung hindi ay tumugon sa halik niya, kahit na gusto kong umungol—mag-ingay.Wala na yata talaga akong pakialam kung may makarinig sa amin, at kahit nilulunok ni Lucien ang ungol, at daing ko, lumilikha naman ng tunog ang aming katawan mula sa aming balat, at kung paano siya gumalaw sa aking loob.“Fuck!” malutong niyang mura, at kinagat ang aking ibabang labi. “Kahit lunukin ko ang ungol mo, Nerisse, naririnig pa rin kung gaano ka kabasa.”He’s right. Kahit ano ang gawin nami

Nerisse Villareal’s Point of View“Nag-email kanina sa akin ang couturier tungkol sa gown mo,” pahayag niya nang makapasok kami sa kaniyang condo.Nilingon ko naman siya, habang isa-isa niyang kinalas ang mga butones, hanggang tuluyang bumuka ang harapan ng kaniyang polo. Sumilip kaagad ang kaniyang dibdib, at abs sa akin, ngunit mabilis kong ibinalik ang atensyon ko sa kaniya, at hindi pinagtuunan ng pansin ‘yong katawan niya.“And? Ano ang update sa gown ko?” tanong ko naman, at ibinaba ang purse ko sa sofa.Tinanggal niya ang kaniyang suot na polo nang hindi inaalis ang tingin sa akin. “Fitting mo bukas. Titingnan niya kung wala bang nagbago,” usal niya.Napatango naman ako sa kaniyang sinabi, at umupo sa sofa.“Sasamahan mo ako?”“Of course,” wika naman niya, at nagsimulang maglakad papunta sa kaniyang kuwarto. “Kaya i-cancel mo lahat bukas. Bibili ka rin ng susuotin mong heels.”Napakurap naman ako sa kaniyang sinabi, dahil hindi ko inaasahan na may mga plano na pala siyang hindi