《Lihim na Tikim (SSPG)》全部章節：第 1 章 - 第 6 章

Nerisse Villareal’s Point of View“It’s your engagement party today, Nerisse.”Napako ang tingin ko kay Mommy. Umigting ang aking panga sa kaniyang sinabi.“Talagang nagawa niyo pa ‘yang ipagpatuloy, kahit hindi naman ako pumayag, Mom?” tanong ko sa kaniya.Nagpakawala siya nang malalim na hininga. Nanatili lang ang titig ko kay Mommy.“Kailangan, Nerisse.”“Kung kailangan, bakit hindi kayo ang magpakasal?” malamig kong sambit, at napangisi sa lamang.Inilihis ko ang aking mga mata, at balak sanang lampasan si Mommy para kumuha ng gamit ko.Hindi ako magpapalipas ng gabi ngayon dito. Kung sana ay matagal na akong nagdala ng mga damit ko sa condo ko, hindi ko na sana kakailanganing magpunta rito.“Nerisse,” pigil ni Mommy.Tumigil ako sa paglalakad, at ibinalik ang aking atensyon sa kaniya.“Para rin naman ‘to sa pamilya natin—”“Bakit ba paulit-ulit niyong sinasabi na para sa pamilya natin, Mom? Baka para sa inyo!” singhal ko sa kaniya.Hindi ko na nagawang pigilan ang aking emosyon.

Nerisse Villareal’s Point of View“Nandiyan ka pa?” tanong ni Mommy.Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi. Para akong nabuhusan nang malamig na tubig.Nang mapatingin ako kay Lucien, nakatingin pa rin siya sa akin….nakatingin sa mismong labi ko.“Yes!”Bakit ko ba nakalimutan na hindi soundproof ‘tong silid na ‘to?Binitawan ko ang kuwelyo ni Lucien nang matanto kong nagusot ko na pala ‘yon.Napakurap ako, at hinampas ang dibdib ni Lucien nang mahina, dahil hindi pa rin siya gumagalaw hanggang ngayon.“Lumayo ka!” singhal ko sa kaniya, pero ipinilig lamang niya ang kaniyang ulo sa kanan.Tinanggal niya ang pagkatutungkod ng kaniyang siko sa dingding, at inilapat ‘to sa aking balakang.Napaigtad ako, at napakapit sa kaniyang balikat nang itayo niya ako nang maayos.“Bitiwan mo ako!”“Kung mag-iingay ka, mahuhuli tayo. Gusto mo ‘yon, Nerisse?” bulong ni Lucien.Nanlisik ang aking mga mata sa kaniyang sinabi, pero binasa lamang niya ang kaniyang labi.“‘Yang lipstick mo. Ayusin mo.

Nerisse Villareal’s Point of View“Bakit ba kailangan mo akong iuwi rito? Paano ‘yong sasakyan ko?!” sigaw ko sa kaniya nang makarating kami sa kaniyang condo.Sobrang talim ng aking mga titig na ipinupukol sa kaniya. Ngunit hindi man lang niya ako nilingon. Isinara niya lang ang pinto, at nilampasan ako.Siya ang dahilan kung bakit ako nandito ngayon sa kaniyang condo. Ngayon siya pa ang may ganang lampasan na lang ako nang basta-basta?Inabot ko ang kaniyang siko para matigil siya paglalakad. Nagtagumpay naman ako nang tumigil siya, at walang emosyon na lumingon sa akin.Umigting ang aking panga. Ikinuyom ko ang aking kamay, habang nakatingala sa kaniya.“‘Yong sasakyan ko. Paano ‘yon?!” Binitawan ko ang kaniyang siko nang tuluyan siyang humarap sa akin. “Kung hindi mo ako dinala rito, sana nandoon na ako sa condo ko!”“Give me your key,” utos niya, at inilahad ang kaniyang kamay.Napayuko naman ako para tingnan ang kaniyang kamay na ngayon ay naghihintay sa susi ng sasakyan ko.Ibi