Alle Kapitel von Lihim na Tikim (SSPG): Kapitel 101 – Kapitel 110

Nerisse Villareal’s Point of View “Cancel all my meetings today,” utos ko sa secretary ko. Nang magising ako, kaagad kong kinuha ang personal phone ko kay Lucien para tawagan ang secretary ko. Puwede namang mag-send na lang ako ng email sa kaniya since dala ko naman ang tablet ko. Kaya lang ay naisip kong magsasayang pa ako nang ilang minuto para mag-type. Mabuti na lang talaga ay hindi nakipagtalo si Lucien sa akin. “Noted, ma’am.” “Wala naman nang rush documents, right?” Napalingon ako sa p***o ng banyo nang bumukas ‘yon. Lumabas si Lucien na nakatapis lamang ng tuwalya sa baywang. May mga patak pa ng tubig mula sa kaniyang basang buhok na dumudulas sa gilid ng mukha niya bago bumagsak sa kaniyang mga balikat. Ni hindi man lang niya iyon pinunasan, kaya may ilang hiblang nakadikit pa sa kaniyang noo. Mariin ang titig na ipinupukol niya sa akin, at hindi ko maiwasang makaramdam ng kung anong kiliti sa aking puson. Wala sa sarili akong napalunok para pakalmahin ang aking puso.

Nerisse Villareal’s Point of View“Bagay na bagay sa ‘yo, ma’am!” puri ng couturier sa akin.Nakatitig ako sa repleksyon ko sa salamin, pinagmasdan ang kabuuan ng suot kong gown. Kagaya ng napag-usapan namin, sweetheart neckline at strapless ang design ng top. Hapit ang tela mula sa dibdib, hanggang sa baywang, bago lumuwag pababa sa mermaid skirt na bumagay sa hugis ng katawan ko. Sa likuran, nakalatag sa sahig ang mahaba nitong cathedral train.Simple lang ang design, pero malakas ang dating. Ilang sandali akong nanatiling nakatingin sa sarili ko, saka umikot upang masilip ang itsura ng gown mula sa tagiliran. Walang manggas, o telang nakatakip sa balikat ko, at malinaw na nasundan ng hapit na tela ang kurba ng katawan ko.Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit tinawag ni Lucien na revealing ang suot ko. Hindi naman ganoon kalalim ang neckline, at wala ring bahaging lantad na hindi dapat makita. Bumaba ang tingin ko sa dibdib ko, saka sa baywang na lalong lumitaw, dahil sa pagkakas

Nerisse Villareal’s Point of View“Nerisse!” masayang bati ng Mommy ni Lucien nang makarating kami sa private resort nila.Dito raw gaganapin ang family dinner ng mga Vieri. Saglit kong nilibot ng tingin ang paligid, pero hindi nagtagal ang atensyon ko sa mga ilaw, at magagandang tanawin. Napahinto ang mga mata ko sa sulok ng swimming pool. Madilim pa rin doon, gaya noong gabing ginawa namin ni Lucien ang bagay na ‘yon. Wala ring CCTV camera na nakatutok sa bahaging ‘yon. Napalunok ako, at agad na nag-iwas ng tingin. Ilang araw na nga ba ang lumipas mula nang mangyari ‘yon? “Mom,” bati ko naman sa Mommy ni Lucien nang halikan niya ako sa pisngi pagkatapos kong magmano.Inabot ko naman ang kamay ng Daddy ni Lucien para magmano rin sa kaniya. “Dad.”Hinaplos naman ni Lucien ang aking baywang, kaya napalingon ako sa kaniya pagkatapos kong magmano sa mga magulang niya.“Bakit?” bulong ko sa kaniya nang salubungin ko ang kaniyang mga mata.Umangat lang ang sulok ng labi niya, na para bang

Nerisse Villareal’s Point of ViewNatahimik ang buong paligid nang magsalita si Lucien. Wala ni isa ang nagtangkang basagin ang katahimikang namayani. Nanatili lang silang nakatitig sa amin, maliban kay Victoria na tinitingnan si Lucien na nakasubsob sa aking leeg.Humigpit ang pagkayayakap ni Lucien sa aking baywang. Bahagya niya akong iniangat kaya napatingkayad ako. Ramdam ko rin ang mabilis na tibok ng puso ni Lucien, na tila nakikisabay sa sarili kong kabog.Muli akong hinalikan ni Lucien sa leeg, at alam kong hindi ‘yon nakaligtas sa paningin ni Victoria.“Totoo namang arranged marriage lang kayo,” wika ni Victoria, at natawa nang mahina.Hindi ko alam kung bakit nangangati akong sumagot sa kaniya, at ipakita ang ugali ko. Tingin niya ba madadaan niya ako sa pagiging mahinhin niya? Hindi ako uto-uto para hindi mapikon sa babaeng ‘to.“Paano mo ba nalaman? Nandoon ka?” tanong ni Lucien, at bahagyang inilayo ang kaniyang mukha sa aking leeg.Napahugot naman ako nang malalim na hin

Nerisse Villareal’s Point of ViewGinawa namin ni Lucien ‘yon sa villa. Quickie lang, dahil may dinner. Hinamon ko kasi, at bumigay naman kaagad.Though, I still hate the fact that his ex-girlfriend was here… joining us with his family, with his clan.Ang kapal lang talaga ng mukha niyang magpunta rito knowing na wala naman siyang role sa pamilyang ‘to.Sinamaan ko ng tingin si Lucien pagkatapos kong mag-ayos ng makeup. Nag-half bath din kami ni Lucien para mawala ang pawis, at ‘yong amoy ng sex sa aming katawan. “What?” tanong niya sa akin, at pinadasahan ang kaniyang mga daliri sa kaniyang buhok. “Galit ka pa rin?”“Hindi ako galit—”“Nerisse, don’t lie to me. Alam ko ‘yang ganiyang titig mo,” putol niya sa aking sasabihin.Kaya hindi na lang ako nagsalita hanggang sa makalapit siya sa akin. Umiling na lang ako, at inayos ang suot kong damit.Sabay kaming lumabas ng villa, at kahit nanginginig ang aking mga hita, dahil sa nangyari, hindi ako nagreklamo.Kung hindi ko naman sana kas