All Chapters of Lihim na Tikim (SSPG): Chapter 31 - Chapter 40

75 Chapters

Kabanata 31 - Surrender

Nerisse Villareal’s Point of ViewHindi ko maiwasang mapapikit na lamang nang mariin, at mapaisip. Nakapagtataka lamang, dahil bakit sa tuwing susubukan ko siyang talunin sa bagay na ‘to, ako ang natatalo?“Oo,” namamalat na boses kong wika.Inalis niya ang pagkakapatong ng kaniyang sarili sa pagitan ng mga pisngi ng aking puwet.Binitawan niya rin ang pagkahahawak niya sa aking buhok. Kaya sumubsob ulit ang mukha ko sa kama.Humagod ang kaniyang kamay sa clitoris ko na siyang nagpasinghap sa akin.“Lucien…”“Basang-basa ka, Nerisse,” seryosong sambit nito, at inulit akong haplusin doon.Ipinadaan rin niya ang kaniyang daliri roon, na siyang nagpabuka sa aking labi.Naglikha ‘yon ng tunog—halatang nagmamakaawa sa kaniya.“Gusto mo ‘to?” tanong niya, habang paulit-ulit niyang ikinikiskis ang kaniyang daliri sa aking bukana. “Gusto mong ipasok ko ‘tong daliri ko?”Napadaing ako. Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi, at napailing. Ngunit natawa siya nang mahina, at hinampas ulit

Last Updated : 2026-09-02

Kabanata 32 - Hold

Nerisse Villareal’s Point of View Napaarko ang aking likod, at naidiin ang aking sarili sa mukha niya. Hindi siya tumigil, gaya ng sinabi niya. Sa tuwing naaabot ko ‘yon, hindi niya ako binibigyan ng pagkatataon para makabawi. Patuloy lang sa paggalaw ang kaniyang mga daliri, hanggang sa unti-unting bumigat ang aking paghinga. “Ngayon mo sabihin na ikaw ang may kontrol sa lahat, Nerisse,” hamon niya. Nanginig ang aking mga hita. Bumaon ang aking mga kuko sa palad ko, habang mahigpit kong kinuyom ang aking mga kamay. “Hng… Ahh—” “Ganiyan ka pala kapag nawawalan ng kontrol,” natatawang sambit ni Lucien. Napamulat ako nang maramdaman kong unti-unti siyang tumayo. Hindi niya ibinaba ang mga hita ko na nakasabit sa kaniyang mga balikat. Isinama niya ‘yon. “Lucien,” namamalat na boses kong sambit. Nakatingin siya sa akin nang mariin. Naglaho na ang ngisi sa kaniyang labi, at nang matamaan ng ilaw ang kaniyang mukha, may kung anong kumikislap sa kaniyang labi. Dinilaan niya ang labi

Last Updated : 2026-09-02

Kabanata 33 - Rough

Nerisse Villareal’s Point of ViewIdiin niya ang hinlalaki niya sa aking lalamunan, habang nakatitig nang mariin sa akin.Patuloy pa rin siya sa paggalaw, ngunit hindi niya nagawang lubayan ang aking mga mata.“Lucien…”Umangat ang sulok ng kaniyang labi, at tila nagustuhan ang aking sinabi.Umikot ang mga mata ko nang bigla niyang ibaon ang kaniyang sarili sa akin, at tumigil sa paggalaw.“Ganiyan, Nerisse. Ganiyan dapat.”Tinanggal niya ang daliri niya sa lalamunan ko, at hinawakan ang leeg ko. Nagsimula ulit siyang gumalaw nang mabagal, ngunit baon na baon.“Masunurin ka naman pala, Nerisse.”Ipinikit ko ang aking mga mata. Napaawang ang labi ko, at bahagyang napadaing. Lumapat ang kamay niya sa dibdib ko, at nagsimulang pisilin ‘yon.“Alam mo naman pala kung sino ang dapat mong sundin.”Humigpit ang pagkakasakal niya sa aking leeg, ngunit hindi man lang nawala ang init na nararamdaman ko ngayon.Tumama ang kaniyang mainit na hininga sa aking mukha, at naramdaman ko na lamang ang p

Last Updated : 2026-09-03

Kabanata 34 - Trouble

Nerisse Villareal’s Point of ViewDahan-dahan akong nagmulat, at hinintay na masanay ang aking mga mata. Napakurap ako nang tumambad ang kisame ng kuwarto ko.Humaplos ang kaniyang kamay sa aking baywang, at mas lalo niyang isinubsob ang kaniyang mukha sa aking leeg.“Maaga pa. Matulog ka muna,” napapaos na boses niyang sambit.Nanuyo ang aking lalamunan nang biglang bumalik sa akin ang ginawa namin. Sa pangalawang beses, natalo ulit ako.Humugot ako nang malalim na hininga, at kinagat nang mariin ang ibabang labi.“Magtatrabaho ako,” nanghihina kong sambit.Kung hindi ako papasok sa trabaho, baka buong maghapon ko siyang makikita. Hindi puwede ‘yon.Hindi ko pa nga matanggap na natalo ako kagabi, tapos makikita ko ulit siya ngayon?Sinubukan kong umupo, ngunit biglang natigil, dahil kumalat ang kirot sa aking ibaba, at likod. Napahugot ako nang malalim na hininga, at mariing pumikit.Humigpit ang pagpapalupot ng bisig niya sa aking baywang. Nang lingunin ko siya, nakatingin na siya sa

Last Updated : 2026-09-03

Kabanata 35 - Care

Nerisse Villareal’s Point of ViewSumimsim ako sa aking kape, habang tinitingnan ang mga document na kailangan kong pirmahan.Hindi ko pa nasisimulan, ngunit gusto ko na kaagad magpahinga. Hindi pa nawawala ang sakit ng katawan ko, pero nang matapos akong maligo kanina, nawala naman nang kaunti. Bumalik lang ngayon.“Kasalanan mo talaga ‘to, Lucien,” bulong ko, at napahugot na lamang nang malalim na hininga.Pabagsak kong ibinaba ang tumbler ko sa table, at sinamaan nang tingin ang mga document.“Kung hindi lang natutulog si Lucien sa condo ko, hindi sana ako nagtatrabaho nang masama ang pakiramdam ko.”Napairap na lamang ako, at sinimulan na lamang na magtrabaho. Kung si Lucien pa kasi ang iisipin ko ngayon, mas lalo lang akong maiinis.Kaya lang ay hindi napapagod na tumambay si Lucien sa isip ko. Kaya wala na akong natapos!Natigilan ako nang biglang may nag-door bell. Napakurap ako, at napabuga na lang ng hangin.Pinindot ko naman kaagad ang intercom, at sinabing, “Come in.”Ipina

Last Updated : 2026-09-04

Kabanata 36 - Change

Nerisse Villareal’s Point of View Hindi nagbago ang paraan ng pagtitig ko sa kaniya. Salubong pa rin ang kilay ko, habang nilalagyan niya ng pagkain ang plato ko. Ang sabi ko sa kaniya, ako na. Pero hindi siya nakinig. Siya pa rin ang naglagay kahit na labag talaga sa kalooban ko. “Bakit ka ba nagpunta rito?” tanong ko sa kaniya. Hindi ko na rin naitago ang pagkairita sa boses ko. Paanong hindi? Ang balak ko lang naman kasi ay ang makalayo sa kaniya nang sa gayon ay hindi ko makita ang pagmumukha niya, ngunit talagang nagawa pa niyang manggulo rito? “I’m your fiancé,” simpleng sagot niya. Natawa na lamang ako, at napailing nang bahagya. Talagang wala siyang maisagot na iba kung hindi ‘yon? “Wala ka bang trabaho, at nagawa mong manggulo?” malamig kong tanong sa kaniya, at sinamaan siya ng tingin. “Bakit? Naiinis ka na kaagad?” Inilahad niya sa akin ang plato ko, ngunit hindi ko ‘yon inabot. Humugot siya nang malalim na hininga kasabay ng paglapit niya sa akin. “Kumain ka na,”

Last Updated : 2026-09-04

Kabanata 37 - Closer

Nerisse Villareal’s Point of View Salubong ang kilay ko, habang binabasa ang mga dapat kong pirmahan. Pero walang pumapasok sa isipan ko, dahil pilit na sumasagi sa isipan ko si Lucien. Isang oras na ang nakalipas, ngunit palaisipan pa rin talaga sa akin kung bakit basta na lang ‘yon umalis. Isa pa, bakit biglang nagbago ang timpla ng mukha niya? “Umalis na si Lucien, pero hindi pa rin siya umaalis sa isipan ko,” naiinis kong sambit, at humugot nang malalim na hininga. Dapat nga sana akong maging masaya, dahil umalis na siya rito. Kaya lang ay hindi talaga matanggal sa isipan ko kung ano ang dahilan ng biglaan niyang pag-alis. “Wala pa nga akong ginagawa, pero galit na kaagad siya kanina?” Natawa na lang ako nang mahina, at napailing. Sinubukan kong ituon ang atensyon ko sa pagbabasa ng mga dapat kong pirmahan, hanggang sa biglang umalingawngaw ang doorbell. Napakurap naman ako, at napasulyap sa intercom. Wala sa sarili ko ‘yong inabot, at napatikhim na lamang. “Pasok.” Ibinal

Last Updated : 2026-09-05

Kabanata 38 - Suspicion

Lucien Alessio Vieri’s Point of View Ilang beses kong iniangat, at ibinagsak ang aking mga daliri sa manibela, habang nakatitig sa harapan. Nakakunot ang aking noo, at hindi ko maiwasang humugot ng malalim na hininga. Sa tuwing sumasagi sa aking isipan kung sino ‘yong lalaking kausap niya kanina, naiisip kong burahin ang ngiti sa mukha niya. “Bukas magdadala ako ng sasakyan,” basag niya sa katahimikan. Napakurap ako, at napasulyap sa kaniya na ngayon ay nakatuon ang atensyon sa kaniyang cellphone. “Hindi ako sasabay sa ‘yo na kumain ng lunch.” Umigting ang aking panga. Hindi ko namalayang napatigil na pala ang mga daliri ko. Humigpit ang kapit ko sa manibela, at ramdam ko ang panginginig ng aking kamay. Ibinalik ko ang aking mga mata sa harapan nang hindi pinapansin ang sinabi niya. Bakit? May kasama ba siyang iba bukas? ‘Yong kausap ba niya kanina? Putangina! “May pupuntahan tayo bukas,” malamig kong sambit, at nagsimulang paandarin ang sasakyan. Naramdaman kong lumingon s

Last Updated : 2026-09-05

Kabanata 39 - Phone

Nerisse Villareal’s Point of ViewNarinig ko ang pagbukas ng p***o, pero hindi ko nilingon si Lucien. Nanatiling nakakunot ang noo ko, dahil hindi matanggal sa isipan ko na naninigarilyo pala siya.“Ano bang oras natin aayusin ‘yong tungkol sa kasal natin?” tanong ko sa kaniya, dahil hanggang ngayon ay mabigat ang kaniyang presensiya.Nang maisara niya ang p***o, saka ko lang siya nilingon. Malamig ang mga mata niya, at umigting pa ang panga niya.“Umaga.”“Umaga naman pala! Eh di hindi pa rin ako sasabay sa ‘yo kumain ng lunch—”“Hanggang hapon,” pagpapatuloy niya na siyang ikinatigil ko.Bakit hanggang hapon?Nakita niya ang pagkabura ng emosyon sa aking mukha, pero nagpatuloy lamang siya sa paglalakad.Tinanggal niya ang coat na suot niya, habang kinakalas ang mga butones ng suot niyang long sleeves. Nakatitig lang ako sa kaniya, hindi makapaniwala sa kaniyang sinabi. Hindi rin niya inilihis ang kaniyang mga mata. Nagawa pa niya akong taasan ng kilay, at naghihintay ng sasabihin ko

Last Updated : 2026-09-06

Kabanata 40 - Possession

Nerisse Villareal’s Point of ViewNaramdaman ko ang paglapat ng kaniyang kamay sa aking likuran, habang patuloy ako sa pag-abot ng cellphone ko sa ere. Pilit niyang itinataas ‘yon. Kaya kahit ano ang pilit ko, hindi ko magawang abutin.“Lucien!” singhal kong muli sa kaniya, at napahawak sa kaniyang balikat. “Ibalik mo kasi.”“Mag-uusap tayo tungkol sa kasal natin. Hindi tungkol sa lalaki mo,” akusa niya na siyang ikinalaglag ng aking panga.Nawala ang atensyon ko sa cellphone ko, at napalingon na sa kaniya. Hindi ko napansin na sobrang lapit na pala ng aking mukha sa kaniya, at dumadampi na ang mainit niyang hininga sa aking mukha.“Wala akong lalaki,” nalilito kong sagot.Nawala na ang inis sa boses ko. Napalitan na ‘yon ng panghihina, dahil sa lapit niya sa akin.“Uh-huh?”Napalunok ako nang humaplos sa aking ilong ang amoy ng sigarilyo at pabango niya. Nangatal ang mga hita ko, habang tinititigan ang pag-aalab ng kaniyang mga mata.“Wala,” pang-aasar niya, at binuhat ako gamit ang i

Last Updated : 2026-09-07

1 2 3 4 5 6 8

SCAN CODE TO READ ON APP