All Chapters of Lihim na Tikim (SSPG): Chapter 51 - Chapter 60

Nerisse Villareal’s Point of ViewMabibigat ang aking hininga nang marahas akong humarap sa kaniya. Salubong ang aking kilay, at nakakuyom ang mga kamay.Umangat ang isang kilay niya sa biglaan kong pagharap sa kaniya, ngunit hindi nabubura ang ngisi sa kaniyang labi.“Hindi nga ako nagsisinungaling!” giit ko, dahil gusto kong panindigan ang aking naging desisyon.“Anong hindi? Kitang-kita na sa mga mata mo ngayon. Itatago mo pa sa akin?”Umigting ang aking panga, at tumalim ang aking mga mata. Hindi ako makapagsalita sa kaniyang binitawan.Unti-unting umangat ang sulok ng kaniyang labi, at bahagyang ipinilig ang kaniyang ulo. Mabigat ang titig na ipinupukol niya sa akin, tila hinihintay niyang ako mismo ang bumigay at magsabi ng totoo. “See? Halata sa mukha mo, Nerisse.”Hinaplos niya ang aking likod, at marahan akong hinila palapit sa kaniya.Kung para sa iba, mukhang kaming nagmamahalan. Para sa amin, kabaliktaran ‘yon.“Hindi ka pa rin aamin?”“Ano naman ang aaminin ko?” tanong ko

Nerisse Villareal’s Point of View“Ohh! Shit! Lucien!” daing ko.Naputol ang hininga ko sa bawat galaw niya. Napakapit ako nang mahigpit sa kaniya, habang pilit kong hinahabol ang bawat paghinga. Hindi ko na mawari kung alin ang mas mabilis—ang tibok ng puso ko, o ang mga galaw niya.Ngunit hindi nakabawas ‘yon sa init ng nararamdaman ko. Kahit pareho kaming may galit sa isa’t isa, hindi nakikinig ang katawan namin. Parang may sariling pag-iisip.Bumaon ang aking mga kuko sa kaniyang mga balikat, ngunit isinubsob lang niya ang kaniyang mukha sa pagitan ng aking leeg, at balikat.“Fuck!” malutong niyang mura, at hinalikan ako roon. “Putangina, Nerisse!”Gumapang ang kaniyang kamay pataas ng aking dibdib. Sinapo niya ‘yon, at marahas na minasahe na siyang ikinamulat ko bigla.Dumampi naman ang labi niya sa gilid ng aking leeg. Ilang sandali niya iyong hinalikan, bago niya bahagyang sinipsip ang balat ko. Napapikit ako muli, at ipinagapang ang aking kamay sa kaniyang likuran para ibaon an

Nerisse Villareal’s Point of View Kinagat ko nang mariin ang aking ibabang labi, at wala sa sariling napadaing. Patuloy pa rin si Lucien sa paggalaw ngayon, at ilang beses din niyang sinabi sa akin na sabayan ko siya. Ngunit hindi ko magawa, dahil sensitive talaga ako. “Lucien…” naiiyak kong bulong. Nanatili ang aking mukha sa kaniyang leeg. Naghahalo na ang pawis namin, ngunit mas lalo lang naming naaamoy ang pabango namin, at ang mapang-akit na halimuyak na nanggagaling sa amin. “Tang ina, Nerisse!” malutong niyang mura, at basta na lang hinampas ang aking puwet. “Igiling mo. Huwag mong ubusin ang pasensya ko, Nerisse, huh?” Napadaing ako, at sinubukang iangat ang aking balakang para sundin ang kaniyang sinabi. Ngunit hindi ko pa man naigagalaw, halos mapasigaw na ako. “Ano? Hindi mo susundin?” “Hindi ko kaya…” Natawa siya nang mahina, at hinawakan ang isang pisngi ng puwet ko. Nanatiling nakapulupot naman ang isang bisig niya sa aking baywang. Mahigpit, at parang wala siyang

Nerisse Villareal’s Point of ViewKusang napunta ang aking mga kamay sa kaniyang balikat, habang patuloy siya sa pagdila sa aking leeg para tanggalin ang chocolate roon.“Lucien,” nanghihina, ngunit napapaos kong sambit.Matapos niyang linisan ang leeg ko, hinahalikan ‘yon, o kinakagat. Kung minsan ay sinisipsip pa niya para lang maglagay ng mga marka.Napadaing siya, at lumayo nang kaunti para lang tingnan ako sa aking mga mata.Mabibigat na hininga ang aming pinakawalan, dahil sa tensyon sa pagitan namin. Ngunit hindi man lang nawala ang init na bumabalot sa aming katawan.Gumalaw siya nang kaunti, hanggang sa nahagip ng aking mga mata ang kaniyang daliri sa gilid ng aking labi.“Dilaan mo, Nerisse,” mariin niyang wika, habang nakatingin sa aking mga mata. “Linisin mo.”Napalunok ako, at sinulyapan nang tuluyan ang kaniyang daliri na nasa aking labi.Ito ‘yong mga daliri na ginamit niya para kumuha ng palaman, at ipahid sa aking katawan.Hindi naman ako makatanggi, at natagpuan ko na

Nerisse Villareal’s Point of View Ramdam ko ang dahan-dahang paggalaw ng dila niya sa bahaging nilagyan niya ng chocolate, dahilan para mapapikit ako, at mapakapit sa bedsheet. Napaliyad ako, at napawang ang labi nang humagod ang dila niya sa clitoris ko. Mabagal, ngunit halata ang panunukso. “Lucien!” mariin kong bulong, ngunit nahahaluan nang kaunting halinghing. Naramdaman ko ang kaniyang daliri sa aking bukana. Bahagya niyang ikinikiskis ‘yon, habang patuloy siya sa pagtanggal ng chocolate roon. Sinubukan ko ring magmulat, ngunit dahil sa sensasyong nararamdaman ko, napapikit muli ako, at kinagat ang aking ibabang labi. Hindi ko alam kung kailan ‘to matatapos. Sa ilang oras na lumipas, at ilang beses ko ‘yong naabot, bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin pagod si Lucien? Hindi pa niya ‘yon naaabot. “Fuck!” malutong kong sambit nang kinagat niya nang mahina ang aking clitoris. Kung puwede lang siyang patigilin, at kung makikinig lang siya sa akin, baka nakapagpahinga na kam