All Chapters of My Stepmother’s Hidden Daughter is my Fiancée: Chapter 21 - Chapter 30

Kinaumagahan, sinalubong ng mainit na sikat ng araw ang silid ng penthouse. Unti-unting dumaan ang liwanag sa pagitan ng mga kurtina, hanggang sa tumama ito sa kama kung saan mahimbing pa ring natutulog sina Eliana at Adrian. Hindi agad nagising si Eliana. Sa halip, nanatili lamang siyang nakapikit habang unti-unting bumabalik sa kanyang alaala ang mga nangyari kagabi. Ang malakas na ulan, ang brownout, ang takot niya sa dilim, at ang sandaling naging mas mainit nilang gabi. Nang maramdaman niyang may brasong nakapulupot sa kanyang baywang, dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Napahinto siya. Magkayakap sila ni Adrian. Nakaharap sa kanya ang bilyonaryo, at tila wala itong kaalam-alam na mahigpit ang pagkakayakap nito sa kanya. Ilang segundo siyang nanatiling nakatingin sa mukha ni Adrian. Bakit ba ang gwapo niya kahit bagong gising? Agad niyang inalis ang ganoong kaisipan sa kanyang isip. Eliana, tama na. Maya-maya, gumalaw si Adrian. Binuka nito ang isang mata at n

Maagang nagsimula ang trabaho sa Cervantes Group Headquarters.Pagpasok pa lamang ni Eliana sa executive floor, sinalubong na siya ng sunod-sunod na gawain. May mga dokumentong kailangang ayusin, emails na kailangang sagutin, meeting schedules na kailangang i-confirm, at mga files na kailangang ihanda bago ang mga business meetings ni Adrian.Sa unang tingin, parang napakadali lamang ng trabaho.Ngunit nang makita na mismo ni Eliana ang dami ng responsibilidad, napabuntong-hininga siya.“Marco, sigurado ka bang kaya ko ’to?”Napangiti si Marco habang inilalapag ang isang makapal na folder sa kanyang desk.“Kaya mo. Kailangan mo lang masanay.”“Parang hindi ako secretary. Parang ako na ang buong department.”Tumawa si Marco.“Welcome to the corporate world”Umiling si Eliana ngunit napangiti rin.Isa-isang ipinaliwanag ni Marco ang kanyang mga gawain.“Una, ito ang schedule ni Adrian. Kailangan alam mo kung sino ang meeting niya, anong oras, saan gaganapin, at kung may kailangan siyan

Tahimik ang buong sasakyan habang nagmamaneho si Adrian pauwi sa penthouse. Tahimik. Sobrang tahimik. Parehong nakatutok ang mga mata ni Adrian sa kalsada. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela, habang bahagyang nakakunot ang noo. Napansin agad iyon ni Eliana. Ilang minuto na silang naglalakbay ngunit wala pa ring imik ang bilyonaryo. Kanina lamang, bago sila tuluyang sumakay sa sasakyan, dumaan si Jayson sa parking lot. May dala itong maliit na sobre. Birthday invitation. “Para sa’yo,” sabi ni Jayson habang iniabot ang invitation kay Eliana. Nagpasalamat naman siya at tinanggap iyon. Hindi naman niya inaasahan na magiging malaking bagay iyon kay Adrian. Pero base sa katahimikan nito ngayon, mukhang malaking bagay talaga. Sumulyap si Eliana sa lalaki. “Adrian?” Walang sagot. “Adrian?” “Hmm?” “Bakit hindi ka nagsasalita?” “Wala.” Maikli ang sagot nito. Napangiti si Eliana. Alam na niya kung ano ang problema. “Hmm… nagseselos ka na naman.” Bahagyang napahigpi

Maagang nagising si Eliana nang araw na iyon.Tahimik pa ang buong penthouse. Tanging mahinang ugong lamang ng air-conditioning ang maririnig sa loob ng malawak na silid. Sa tabi niya, mahimbing pa ring natutulog si Adrian.Napatingin siya sa relo.Malapit nang mag-alas-sais ng umaga.Ngayong araw ang flight ni Adrian papuntang Singapore para sa business meeting na ipinag-utos ng kanyang ama. Tatlong araw siyang mawawala.Hindi niya maipaliwanag kung bakit parang may mabigat na pakiramdam sa dibdib niya.Tatlong araw lang naman.Pero bakit parang ang tagal?Maingat siyang bumangon upang hindi magising si Adrian. Pumunta siya sa kusina at nagsimulang maghanda ng almusal.Habang nagluluto siya ng bacon at itlog, napangiti siya nang hindi niya namamalayan.Naalala niya ang mga sandaling kasama niya si Adrian ang unang pagkikita nila, selos nito kay Jayson, ang mga simpleng pang-aasar, at ang mga gabing magkatabi silang natutulog.Napailing siya.“Grabe ka, Eliana. Tatlong araw lang,” bul

Samantala, libu-libong kilometro ang layo mula sa Pilipinas, abala si Adrian sa isang mahalagang business meeting sa Singapore.Nasa isang private conference room sila sa loob ng isang five-star hotel. Malalaki ang floor-to-ceiling windows na tanaw ang makislap na skyline ng lungsod. Sa gitna ng mahabang mesa ay nakalatag ang mga business proposals, financial reports, at presentation materials para sa bagong project ng Cervantes Group.Kasama niya si Marco at ilang senior executives ng kumpanya.Sa kabilang bahagi ng mesa ay nakaupo ang tatlong investors na matagal nang kinukumbinsi ng Cervantes Group na makipagsosyo sa kanilang bagong development project.“Mr. Cervantes,” seryosong sabi ng isa sa investors, “we’ve reviewed your proposal. The numbers are promising, but we’re still concerned about the risks.”Nanatiling kalmado si Adrian.“I understand your concern.”Binuksan niya ang presentation sa screen.“That is exactly why we’re proposing a phased investment. We won’t ask you to