All Chapters of My Stepmother’s Hidden Daughter is my Fiancée: Chapter 61 - Chapter 70

Bahagya nang humihina ang ulan sa loob ng lumang gusali, ngunit hindi pa rin tuluyang tumitigil ang bagyo.Maingat na inangat ni Adrian ang kanyang short at boxer brief at pagkatapos ay pareho nilang inayos ang kanilang mga sarili. Pinilit nilang alisin ang mga patak ng ulan sa kanilang mukha at buhok bago lumabas.Bigla silang nakakita ng isang maliit na liwanag mula sa malayo.Parang flashlight.Napatingin si Adrian kay Eliana.“May tao.”“Talaga?”Tumango siya.“Maybe someone came to rescue us.”Agad silang naglakad patungo sa liwanag.Habang papalapit sila, mas malinaw nilang nakikita ang tatlong anino.Tatlong lalaki.Humakbang nang mas mabilis si Adrian.“Help!”Napahawak si Eliana sa braso niya.“Help! Help!”Biglang huminto ang tatlong lalaki.At sa sumunod na sandali, tila nanlamig ang buong katawan ni Adrian.Hindi pala mga rescuers ang mga ito.May mga baril silang hawak.Unti-unting itinaas ng tatlong lalaki ang kanilang mga armas at itinapat sa kanila. Napahinto sina Adr

Hindi mapakali si Donna.Mag-isa siya sa loob ng kanyang kwarto, ngunit kahit anong gawin niya ay hindi niya mahanap ang katahimikan na kailangan niya. Paulit-ulit siyang naglalakad mula sa kama papunta sa bintana, saka babalik sa kanyang dressing table.Paminsan-minsan, tinitingnan niya ang kanyang cellphone.Wala.Walang tawag.Walang mensahe.Walang kahit anong balita mula sa mga lalaking ipinadala niya sa isla.Napakagat-labi siya.Hindi dapat ganito katagal.Dapat ay tapos na ang lahat.Dapat ay wala nang Adrian na babalik sa kanilang buhay.Ngunit habang tumatagal ang katahimikan, lalo lamang siyang kinakabahan.Hindi niya alam kung anong nangyari kay Adrian at ElianaAng alam lamang niya, tatlong lalaki ang ipinadala niya sa isla at hanggang ngayon ay wala ni isa sa mga ito ang nagbibigay sa kanya ng magandang balita.Biglang tumunog ang kanyang cellphone.Napalingon siya agad.Isang hindi pamilyar na numero ang nasa screen.Ilang segundo siyang nakatitig dito bago niya tuluyan

Napahawak si Adrian sa kanyang pisngi.Ramdam pa rin niya ang hapdi ng sampal na ibinigay sa kanya ni Luciana. Hindi lamang dahil sa lakas ng pagkakasampal nito, kundi dahil hindi niya kailanman inakala na ang kanyang madrasta ang unang mananakit sa kanya pagkagising niya sa ospital.Dahan-dahan niyang ibinalik ang tingin kay Luciana.Namumula ang kanyang pisngi, ngunit mas matindi ang galit sa kanyang mga mata.“What are you doing?!” galit na sigaw ni Adrian.Hindi agad sumagot si Luciana.Nakatayo lamang siya sa harap ng binata habang mabilis ang paghinga. Namumuo ang luha sa kanyang mga mata, ngunit hindi niya hinayaang tuluyang tumulo.Sa halip, mas tumindi ang galit sa kanyang mukha.“Hindi ba sinabi ko sa’yo noon na layuan mo ang anak ko?”Napakunot ang noo ni Adrian.“Anak?”Hindi niya agad naintindihan ang sinabi nito.“Anak mo?”Tumawa siya nang mapait.“May karapatan kang sabihin ’yan?”Bahagyang napaatras si Luciana.“Adrian…”“Wala ka ngang pakialam sa kanya!” sigaw ni Adr

Mahigpit na niyakap ni Adrian si Eliana habang nakaupo siya sa kanyang hospital bed. Kahit masakit pa ang kanyang katawan at hindi pa tuluyang nakakarekober mula sa nangyari sa isla, wala siyang pakialam. Ang tanging nasa isip niya ngayon ay ang babaeng nasa kanyang mga bisig.Ilang sandali siyang nanatiling ganoon, para bang gusto niyang tiyaking totoong nasa harapan niya si Eliana at hindi lamang isang panaginip na maaari na namang mawala anumang oras.Unti-unti siyang bumitaw sa yakap, ngunit hindi niya agad hinayaan ang kamay nito. Hinawakan niya iyon nang mahigpit at tinitigan ang mukha ni Eliana.May mga maliliit na gasgas sa braso nito at ilang pasa sa katawan, pero wala namang malubhang pinsala. Gayunpaman, para kay Adrian, sapat na ang kahit isang maliit na sugat para matakot siyang muli.“Are you okay?” tanong ni Adrian habang marahang hinahaplos ang kamay nito.Ngumiti si Eliana at bahagyang tumango.“I’m okay.”Hindi pa rin kumbinsido si Adrian. Sinuri niya ang mukha nito,

Pagkapasok ni Donna sa kanyang kwarto, mariin niyang isinara ang pinto.BANG!Umalingawngaw ang tunog sa buong silid.Hindi na niya pinansin ang mga maid na nagkakatinginan sa labas. Hindi niya rin alintana kung may makarinig sa mga sigaw niya. Sa pagkakataong iyon, wala na siyang pakialam.Masyado siyang galit.Masyado siyang nasaktan.At higit sa lahat, pakiramdam niya ay isa na namang bagay ang inaagaw sa kanya.Mabilis siyang lumakad papunta sa kanyang kama at naupo roon. Nanginginig pa rin ang kanyang mga kamay habang pilit niyang pinapakalma ang sarili.Pero kahit anong gawin niya, hindi mawala sa isip niya ang mga nangyari.Ang paraan ng pagtatanggol ni Adrian kay Eliana.At higit sa lahat.“Lumayas ka sa harapan ko, Donna.”Napapikit siya.Paulit-ulit na umuukilkil sa isip niya ang mga salitang iyon.Ganito na lang ba siya kadaling itapon?Ganito na lang ba siya kawalang-halaga sa kanyang kuya?Huminga siya nang malalim bago tumayo at pumunta sa maliit na bar cabinet sa gilid