All Chapters of My Stepmother’s Hidden Daughter is my Fiancée: Chapter 71 - Chapter 80

Makaraan ang dalawang linggo, tuluyan nang na-discharge si Adrian mula sa hospital.Malaki na ang ipinagbago ng kondisyon niya kumpara noong mga unang araw matapos ang insidente sa isla. Nakakatayo na siya ngayon nang mag-isa, kahit kailangan pa rin niyang mag-ingat sa bawat hakbang dahil hindi pa tuluyang nakakarekober ang kaliwang paa niya. Hindi na rin siya kailangang laging nasa wheelchair, bagama’t ginagamit pa rin niya ito kapag masyadong mahaba ang lalakarin niya.Para kay Eliana, isa iyong malaking ginhawa.Sa loob ng dalawang linggo, halos hindi siya umalis sa tabi ni Adrian. Siya ang nag-aabot ng gamot, kumukuha ng pagkain, at paulit-ulit na nagpapaalala rito na huwag masyadong pilitin ang sarili.Pero ngayong araw, iba naman ang kailangan nilang gawin.Uuwi muna sa probinsya si Carlos.Dahil discharged na rin siya at mas maayos na ang kaniyang kondisyon, napagdesisyunan niyang umuwi muna sa kanilang probinsya upang asikasuhin ang mga naiwan nilang bagay doon at alagaan ang

Maagang-maaga nang magising si Eliana.Matapos ang lahat ng pinagdaanan nila; ang pagkakahiwalay sa gitna ng bagyo, ang pag-atake ng mga armadong lalaki, ang pagkakaospital ni Adrian at ang mga araw na puno ng pangamba—sa wakas, unti-unti na ring bumalik sa normal ang kanilang buhay.O kahit papaano, iyon ang gusto nilang paniwalaan.Bahagya siyang napapikit nang masilaw sa liwanag na pumapasok mula sa pagitan ng kurtina. Bumaling siya sa kanyang tabi at nakita si Adrian na mahimbing pa ring natutulog.Napangiti siya nang bahagya.Ngayon, kailangan na nilang bumalik sa trabaho.Maingat niyang hinaplos ang balikat nito.“Adrian…”Walang sagot.“Adrian,” ulit niya, this time a little louder.Bahagyang gumalaw si Adrian ngunit hindi pa rin dumilat.“Gising na. We have to get ready.”Napabuntong-hininga si Eliana.“Baka gusto mo nang tulugan buong araw ang trabaho mo.”Maya-maya, dahan-dahang bumukas ang mga mata ni Adrian.“Hmm?”“Good morning,” nakangiting bati ni Eliana.Agad na bumali

“Kumusta ka, iha?” tanong ni Julio.“I’m good naman, Tito,” sagot niya. “Ikaw?”“Okay naman ako.”Itinabi ni Julio ang hawak niyang dokumento at bahagyang sumandal sa kanyang upuan.Umupo si Scarlet sa upuang nasa harap ng mesa.Sandali siyang natahimik.Tumingin siya kay Julio na para bang tinitimbang muna kung paano niya sisimulan ang pag-uusap.“Well…” panimula niya.Bahagya siyang ngumiti.“Ayoko nang magpaligoy-ligoy pa, Tito.”Binuksan niya ang folder na dala niya.“I already asked Dad regarding this matter, and pumayag naman siya.”Napatingin si Julio sa folder.“Ano iyan, iha?”“May business proposal kaming gustong i-offer sa inyo.”Inilabas ni Scarlet ang ilang dokumento at maingat na inilapag sa ibabaw ng mesa.“Para sa Cervantes Group.”Agad namang kinuha ni Julio ang mga dokumento.Habang binabasa niya ang mga pahina, unti-unting naging seryoso ang kanyang mukha.Monteverde Group.Bagong development project.Malaking investment.At isang proposed partnership sa Cervantes G

Mabilis na lumabas si Adrian sa malaking pintuan ng Cervantes Mansion.Ramdam pa rin niya ang init ng ulo niya. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang naglalakad papunta sa kanyang kotse. Hindi niya alam kung galit ba siya sa kanyang ama, kay Donna, o sa buong sitwasyong pilit ipinapasan sa kanya.Ang tanging malinaw sa isip niya ay si Eliana.Gusto niyang makita ito.Gusto niyang malaman kung okay lang ba ito matapos marinig ang lahat ng sinabi sa hapag-kainan.Pagdating niya sa kanyang sasakyan, bigla siyang natigilan.Nandoon si Eliana.Nasa passenger seat ito at tahimik na naghihintay.Napabuntong-hininga si Adrian.Binuksan niya ang driver’s door at agad sumakay.“Babe…”Dahan-dahang napatingin si Eliana sa kanya.“Are you okay?”Tumango lamang siya.Pero kahit anong pagtatago niya, hindi kayang magsinungaling ng kanyang mga mata.Namumula ang mga ito.Halatang pinipigilan niya ang kanyang mga luha.“I’m sorry,” mahina niyang sabi.“Wag mong intindihin ang sinabi ni Dad.”Napat

“Oh my God…”Napahawak si Marco sa ulo niya habang nakatitig sa digital lock ng pintuan ng penthouse.Ilang beses na niyang inilagay ang password, pero pareho pa rin ang lumalabas sa screen.Error.Wrong password!“Anong nangyayari?” bulong niya.Muli niyang sinubukan ang password, umaasang baka nagkamali lang siya ng pindot.Pero ganoon pa rin.Wrong password.Napalingon siya kay Adrian na halos nakasandal na kay Eliana.“Bro, nag-change password ka ba?”Bahagyang itinaas ni Adrian ang ulo niya.“Password?”“Oo. Yung password ng penthouse.”“Hindi…”Napakunot-noo si Marco.“Sigurado ka?”Tumango si Adrian, pero halatang hirap nang mag-isip nang maayos dahil sa alak.“Same password.”“Eh bakit ayaw gumana?”Lumapit si Eliana sa pinto at tiningnan ang screen.“Ganun pa rin naman yung password niya,” maingat niyang sabi. “Hindi niya naman sinabi sa akin na nagpalit siya.”Napatigil si Marco.Parang may biglang pumasok sa isip niya.“Naku…”Napatingin sa kanya si Eliana.“Ano?”Dahan-dah