All Chapters of หงส์ร้างรักแห่งตำหนักจี้เห่อ: Chapter 411 - Chapter 415

“พาตัวนางออกไป” หลี่เซวียนตรัสโดยไม่แม้แต่จะปรายพระเนตรมองอีกฝ่าย “ฝ่าบาท! หม่อมฉันไม่ได้ทำร้ายนางจริงๆ นะเพคะ! ขอพระองค์ทรงฟังหม่อมฉันก่อน!” ฟ่านจื่อเหยาพยายามลุกขึ้น แต่ถูกนางกำนัลสองคนเข้ามาประคองแขนไว้ “หม่อมฉันเพียงตกใจจนเสียสติเท่านั้น หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ...” “หากยังมีแรงพูด ก็จงเก็บแรงนั้นไว้ตอบคำถามของผู้ตรวจสอบ” พระสุรเสียงเย็นชาทำให้ฟ่านจื่อเหยาสะดุ้ง นางถูกพาออกจากอุทยานไปทั้งน้ำตา ก่อนจะหันกลับมามองหลี่เซวียนเป็นครั้งสุดท้าย ทว่าบุรุษผู้นั้นกลับไม่เคยหันมามองนางอีกเลย สายพระเนตรของพระองค์ยังคงจับจ้องอยู่ที่เซี่ยเยว่หลันราวกับต่อให้มีสตรีอีกนับพันยืนอยู่ตรงหน้า ก็ไม่มีผู้ใดสามารถดึงความสนพระทัยของพระองค์ไปได้ เมื่อกลับถึงตำหนัก เซี่ยเยว่หลันถูกนำตัวเข้าไปพักในห้องบรรทมทันที หลี่เซวียนประทับอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง แม้หมอหลวงจะกราบทูลให้พระองค์เปลี่ยนฉลองพระองค์และพักผ่อนบ้าง แต่พระองค์ก็ไม่ยอมเสด็จไปที่ใด “ทูลฝ่าบาท ท่านหญิงสำลักน้ำเข้าไปมาก ร่างกายยังอ่อนแอ จำเป็นต้องพักผ่อนอย่างน้อยสองสามวันพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะจัดยาให้ แต่คืนนี

ภายในตำหนักของเซี่ยเยว่หลัน หลี่เซวียนเสด็จกลับมาในยามดึก เมื่อเข้าไปถึงห้องบรรทมก็พบว่าชิงหลัวยังคงนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียง “นางเป็นอย่างไรบ้าง?” “คุณหนูยังไม่ฟื้นเพคะ แต่หมอหลวงเพิ่งมาตรวจอาการและบอกว่าชีพจรคงที่ขึ้นแล้ว” หลี่เซวียนพยักพระพักตร์ ก่อนประทับลงข้างเตียง พระองค์เอื้อมมือไปแตะหน้าผากของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา “เยว่หลัน...ข้ากลับมาแล้ว” ไม่มีเสียงตอบรับ พระองค์มองใบหน้าซีดเซียวของนาง ก่อนจะค่อยๆ กุมมือเล็กๆ ไว้ “ข้าไปพบเสด็จแม่มาแล้ว” ชิงหลัวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ฝ่าบาท...” “เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เสด็จแม่ยอมรับว่าเป็นผู้จัดการให้เจ้ามาที่ตำหนักฉางเล่อ แต่พระนางไม่ได้สั่งให้ฟ่านจื่อเหยาทำร้ายเจ้า” หลี่เซวียนหยุดไปครู่หนึ่ง “พระนางต้องการเร่งรัดให้ข้าตัดสินใจเรื่องแต่งตั้งฮองเฮา” ชิงหลัวเบิกตากว้าง “เช่นนั้น...เรื่องทั้งหมดเป็นแผนของไทเฮาหรือเพคะ?” “เป็นแผนที่วางไว้เพื่อให้ข้าตัดสินใจ แต่สิ่งที่ฟ่านจื่อเหยาทำเกินกว่าที่พระนางคาดคิด” พระองค์ทอดพระเนตรหญิงสาวบนเตียง “ข้าไม่คิดว่าเรื่องนี้จะจบลงเพียงแค่การ

จ้าวกงกงเหลือบมองฮ่องเต้เล็กน้อย ครึ่งเดือนก่อน...นั่นเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ฎีกาคัดค้านการแต่งตั้งฮองเฮาถูกส่งเข้ามาพอดี หลี่เซวียนทรงนิ่งไปนาน ก่อนตรัสขึ้น “นำตัวนางไปพักไว้ก่อน ห้ามผู้ใดติดต่อกับนางโดยไม่ได้รับอนุญาต” “พ่ะย่ะค่ะ” เมื่ออวี้หลานถูกพาตัวออกไป จ้าวกงกงจึงกราบทูลเสียงเบา “ฝ่าบาท ดูเหมือนไทเฮาจะทรงเตรียมการเรื่องแต่งตั้งฮองเฮาไว้ล่วงหน้าแล้วพ่ะย่ะค่ะ” “เช่นนั้น...เสด็จแม่ต้องการให้ข้าแต่งตั้งเยว่หลันจริงๆ” หลี่เซวียนตรัสช้าๆ “แต่พระนางกลับเลือกใช้วิธีที่ทำให้เยว่หลันต้องเสี่ยงชีวิต” “หรือไทเฮาอาจไม่ทรงทราบว่าคุณหนูฟ่านจะลงมือรุนแรงถึงเพียงนี้พ่ะย่ะค่ะ” “นั่นเป็นเรื่องที่ข้าต้องถามพระนางด้วยตนเอง” ตำหนักฉางเล่อไทเฮากำลังทอดพระเนตรเอกสารเกี่ยวกับพิธีสถาปนาฮองเฮา เมื่อขันทีเข้ามากราบทูลว่าฮ่องเต้เสด็จมาอีกครั้ง พระนางทรงเลิกพระขนงเล็กน้อย “ให้เข้ามา” หลี่เซวียนเสด็จเข้ามาโดยไม่รอช้า “เสด็จแม่” “เหตุใดวันนี้เจ้าจึงมาหาแม่บ่อยนัก?” “ลูกมีเรื่องต้องถาม” ไทเฮาทรงวางเอกสารลง