All Chapters of ชู้รักจำเลยหัวใจ: Chapter 91 - Chapter 100

"ช่วงนี้ต้องระวังตัวหน่อยนะเจ้าคราม ปู่ว่าไอ้หมอนั่นมันไม่รู้หรอกว่าแกมีส่วนร่วมในการจับกุมมันกับลูกน้อง มันอาจจะแค้นแกที่ทำให้มันถูกจับมากกว่า" นายหัวเข้มคาดคะเนเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในคลับของหลานชายทั้งที่เชษฐ์เป็นฝ่ายเริ่มก่อนแต่หลานชายของเขารู้ทันก่อนจึงตลบหลังทำให้พวกมันถูกจับทั้งหมด"เรื่องที่ผมช่วยหาข้อมูลหลักฐานค้ายาของมันให้เจ้าหน้าที่ตำรวจก็มีแต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงเท่านั้นที่รู้ ขนาดมันอยู่นอกคุกยังทำอะไรผมไม่ได้แล้วปู่คิดว่ามันอยู่ในคุกแล้วจะทำอะไรผมได้เหรอครับ" เขมินทร์พูดกับปู่เพราะเขาระวังตัวตลอดจะมีก็ครั้งนี้ที่พลาดเชษฐ์คิดว่าจะฆ่าเขาได้อย่างนั้นเหรอไม่มีทางแต่เขาไม่ฆ่ามันหรอกจะให้กรรมตามสนองมันเองที่ทำร้ายคนบริสุทธิ์หลอกให้ติดยา“จรัญพรุ่งนี้ฉันจะไปเยี่ยมเพื่อนเก่าสักหน่อยแล้วหาคนมาดูแลเจ้าครามกับหนูอามี่เพิ่มด้วย ช่วงนี้ดูแลเจ้าครามกับหนูอามี่ให้ดีนะจ้าทัต” นายหัวเข้มบอกคนสนิทว่าจะไปเยี่ยมอดีตผู้บัญชาการเรือนจำที่สนิทกันเพื่อให้สืบเรื่องของเชษฐ์ในเรือนจำเขาคิดว่าปล่อยไว้ไม่ได้ไม่งั้นหลานชายจะไม่ปลอดภัย“ครับนายหัว” จรัญรู้ดีว่าต้องทำยังไงเรื่องนี้เขาจะไม่ทำให้มือของเข้

“งั้นผมก็ขอตัวกลับก่อนดีกว่าครับคุณปู่ ผัวเมียเขาจะได้ดูแลกัน”“เอาอย่างนั้นเหรอพ่อวิน”“ครับคุณปู่”“งั้นเราไปกันเถอะ” นายหัวเข้มยิ้มให้วินอย่างรู้กัน“ฉันกลับก่อนนะอามี่ คุณคราม สวัสดีครับ” ไรวินพูดจบก็ลุกขึ้นยกมือไหว้เขมินทร์“แกจะกลับเลยเหรอวิน”“ไม่อยากเป็น กขคง แกกับคุณครามน่ะสิ ไปครับคุณปู่” ไนวินประคองนายหัวเข้มออกไปจากห้องอาหารปล่อยให้สองสามีภรรยากินข้าวด้วยกัน“ปู่กับคุณวินนี่ช่างรู้ใจผมจริง” เขมินทร์มองตามหลังปู่กับไรวินเดินออกไปจากห้องอาหารด้วยกันแล้วยิ้ม“ก็คุณครามกินข้าวช้าและลีลาก็เยอะเหลือเกินค่ะ”“ปกติก็ไม่กินช้านะครับ แต่ลีลานี่ต้องถามมี่แล้วว่าเยอะใช้ได้มั้ย หุหุๆ..” ชายหนุ่มพูดแล้วขยิบตาใส่เมียรัก“กินข้าวอยู่อย่าพูดทะลึ่งค่ะ ลูกก็ได้ยินด้วยนะคะ” หญิงสาวค้อนสามีที่พูดกำกวม“ทะลึ่งตรงไหนครับ ก็ที่รักว่าผมกินข้าวลีลาเยอะไม่ใช่เหรอครับ” ชายหนุ่มพูดไปยิ้มกรุ้มกริ่มมองแม่ขแงลูกตาวหวานฉ่ำ “ลูกรักของพ่อจำไว้นะครับว่ากินข้าวอย่าลีลาเยอะ หุหุๆๆ..” วันนี้เขามีความสุขมากจนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้หัวใจพองโตคับอกอยากให้เป็นแบบนี้ทุกวัน“สีข้างถลอกแล้วมั้งคะ” มิรันดาว่าส

“ค่ะป้าอ้วน” แจงรับคำสั่งของแม่บ้านแล้วยิ้มให้เจ้านายสาวก่อนจะประคองไปหลังบ้านที่ร่มรื่นมีหลังคายื่นออกไปมีโซฟาเบดและโซฟาปรับนอนและเธอก็ชอบที่นี่“ขอบใจจ้ะแจง มีอะไรก็ไปทำเถอะจ้ะไม่ต้องเฝ้าพี่หรอกจ้ะ” มิรันดาขอบใจแจงเบาๆ“ไม่ได้ค่ะ นายหัวสั่งไว้ว่าให้ทุกคนดูแลคุณอามี่ให้ดีค่ะ” แจงตอบเจ้านายสาวทุกคนในบ้านชอบเจ้านายคนใหม่ที่เพิ่มาอยู่ได้สามวันก็มัดใจคนในบ้านได้เพราะพูดจาอ่อนหวานให้เกียรติทุกคนไม่พูดจาดูถูก“ตามใจจ้ะ” มิรันดายิ้มให้แจงและเธอเข้าใจว่าทุกคนในบ้านทำตามคำสั่งของนายหัวเข้มกับสามีของเธอส่วนเธอเพิ่งมาอยู่บ้านนี้ก็ไม่รู้อะไรมากและทุกคนในบ้านก็ให้เกียรติเธอยกเว้นปานวาดที่เจอวันแรกที่มาถึงแล้วไม่เจออีกและเธอก็ไม่อยากเจอเหมือนกันเขมินทร์กับนายหัวเข้มไปถึงสถานีตำรวจไล่ๆกับทศพลที่ไปถึงก่อสิบนาทีก็เข้าไปคุยกับท่านผู้กำกับและผู้บัญชาการเรือนจำและพัศดีกับผู้คุมและเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ดูแลคดีว่าจับกุมคนร้ายได้ยังไง“ทุกคนคิดถูกแล้วครับ ผู้บงการคือนายเชษฐ์จริงๆ เขาสั่งการออกมาจากในเรือนจำ” ผู้กำกับเจ้าของพื้นที่พูดขึ้นหลังจากทางผู้บัญชาการเรือนจำตรวจสอบข้อมูลจากโทรศัพท์ส่งมาให้จึงวางแผนร่ว

“แต่พรุ่งนี้เราต้องตื่นเช้าไปทำบุญนะครับ”“งั้นดื่มนมแล้วนอนก็ได้ค่ะ” เธอลืมไปว่าพรุ่งนี้จะไปไหว้พระทำบุญเพื่อเป็นสิริมงคลกับสามีและเธอกับลูกน้อยทั้งสองเขมินทร์เอานมให้เมียรักดื่มเสร็จก็วางแก้วไว้บนโต้ะแล้วกลับมาล้มตัวลงนอนนอนตะแคงสอดแขนซ้ายไปใต้ศีรษะของเมียรักส่วนข้างที่เจ็บก็วางบนอก“ฝันดีครับที่รัก”“ฝันดีค่ะคุณพ่อน้องแฝด” มิรันดาพูดกับสามีแล้วยิ้มก่อนจะหลับตาลงอย่างมีความสุขเขมินทร์จูบขมับเมียรักเบาๆเขาชอบจังเลยที่เมียรักเรียกเขาคุณพ่อน้องแฝดและอีกไม่กี่วันเขาก็จะได้เห็นลูกน้อยทั้งสองหลังจากดูภาพอัลตร้าซาวด์ครั้งก่อนที่แม่ของลูกเอาให้ดูเพราะเขานัดคุณหมอไว้แล้ว ชายหนุ่มคิดแล้วก็หลับไปอย่างมีความสุขเช้าวันถัดมาทุกคนเตรียมตัวไปไหว้พระทำบุญกันพร้อมหน้าทั้งนายหัวเข้ม ทศพล ปานวาดและไรวินที่แต่งตัวด้วยชุดสีขาวมาแต่เช้าตามที่พูดพร้อมกับชุดสังฆทานที่เตรียมถวายเก้าวัดพงษ์กับทัตติก็ช่วยกันขนของไปใส่รถตู้อีกคันที่มีแต่ของทำบุญ“ไปกันเถอะ” นายหัวเข้มพูดขึ้นเพราะทุกคนทานอาหารเช้ากันแล้ว“ไปครับที่รัก” เขมินทร์ประคองเมียรักไปขึ้นรถคันใหม่ที่เขาสั่งมาสำหรับลูกเมียสองคันเอาไว้ที่กรุงเทพหนึ่งคั

มิรันดายิ้มให้นายหัวเข้มมองสามหนุ่มต่างวัยคุยกันดูแล้วนิสัยก็คล้ายกันและพ่อของสามีจะอ่อนข้อให้ลูกชายทุกเรื่องเพื่อลบล้างความผิดที่ทำกับลูกชายและสามีของเธอก็อ่อนลงมากพูดคุยเย้าแหย่กับพ่อแต่ไม่ยอมเรียกว่าพ่อ“งั้นผมไปทำงานดีกว่า ไปนะครับปู่ นายหัว ผมจะรีบกลับนะครับที่รัก จุ๊บ..” เขมินทร์บอกปู่กับพ่อและเมียรักก่อนจะหอมแก้มอิ่มเบาๆแล้วเดินออกจากห้องนั่งเล่นมิรันดามองตามสามีเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นแล้วหันมามองปู่กับพ่อของสามีหน้าแดงเรื่อด้วยความเขินอายทำหน้าไม่ถูกที่สามีทำประเจิดประเจ้อต่อหน้าพวกท่าน“ขอบใจมากนะหนูอามี่ เจ้าครามมันเลือกคนไม่ผิดจริงๆหนูอามี่ทำให้บ้านนี้คึกคักมีความสุขอีกครั้ง” นายหัวเข้มพูดกับหลานสะใภ้อย่างอ่อนโยนที่ทำให้บ้านหลังนี้มีชีวิตชีวามีเสียงหัวเราะอีกครั้ง“ใช่แล้วหนูอามี่ ตาครามเป็นผู้ชายเย็นชาไร้ความรู้สึกเพราะพ่อเป็นต้นเหตุทำให้เขาเป็นแบบนี้ หากพ่อไม่เอาแต่เสียใจที่แม่ของตาครามจากไปเอาแต่ดื่มเหล้าจนเมามายแล้วทำเรื่องน่าละอายทำให้ตาครามผิดหวังเสียใจพ่อผิดเอง” ทศพลพูดกับลูกสะใภ้เพราะเขาทำให้ลูกชายกลายเป็นคนเย็นชาไร้หัวใจและผู้หญิงทุกคนเข้าหาเขาก็เพราะเงินทองชื่อเ