All Chapters of กระชากใจนายด้านชา(Our Secret) : Chapter 121 - Chapter 130

“ฉันขอโทษนายด้วยประทีป หนูมุกด้วยนะลูก ลุงขอโทษด้วยที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”          “ไม่เป็นไรค่ะ มุกเดาไว้อยู่แล้ว พี่ปกไม่ได้รักมุก และมุกเองก็ไม่ได้รักพี่ปก” หล่อนบอกตอบ          “แต่หนูเสียหาย ยังไงลุงก็จะตามเจ้าปกมาหมั้นกับหนูให้ได้” ศักดิ์ชายเอ่ย          “ไม่ต้องแล้ว ไม่มีงานหมั้นอะไรแล้วศักดิ์ชาย ลูกนายไม่ให้เกียรติครอบครัวฉันเลย” เป็นประทีปเอ่ย          “มุกไม่อยากให้คุณพ่อและคุณลุงมาแตกหักกันนะคะ คือมุกจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังค่ะ คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ”          แล้วเรื่องราวทุกอย่างก็ถูกเล่าอธิบายผ่านริมฝีปากบางของมุกดา หล่อนบอกทุกคนว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเกิดขึ้นเพราะความอยากเอาชนะของหล่อนเองทั้งนั้น เรื่องรูปถ่ายเธอก็จัดฉากเองทั้งหมด มันเป็นแผนการของหล

เอี๊ยด!          เสียงเบรกรถหน้าบ้านดังจนทำให้คนที่เพิ่งเดินมาจากสวนต้องวิ่งออกไปดูว่าใครมาบ้านตัวเองในวันหยุดแบบนี้ และนิราเองก็เดินตามคนเป็นพี่มาติดๆ สวนเด็กรับใช้ในบ้านที่กดเปิดประตูให้ก็วิ่งออกมาดู เพราะเสียงรถที่เบรกแรงนั้นทำให้ได้ยินดังทั่วบ้าน          จตุรภูชเดินออกมาหยุดที่เชิงบันไดเห็นเจ้าของรถเปิดประตูเดินก้าวยาวๆ ตรงมาหาตัวเอง ขาแข็งแรงของหนุ่มหน้าหวานชาขึ้นมาทันทีก้าวไม่ออกหมุนตัวกลับไม่ได้ ส่วนนิราก็ได้แต่มองสีหน้าของผู้มาใหม่ที่เต็มไปด้วยความหลากหลายอารมณ์ มีทั้งโกรธ และเสียใจและพอเดินมาถึงตัวของพี่ชายหน้าหวานของหล่อนผู้มาใหม่ก็ตวัดแขนเกี่ยวคนตรงหน้าเข้าไปกอดแนบแน่น          “กูหมั้นกับใครไม่ได้ทั้งนั้น กูรักมึงไอ้ภู” กอดพร้อมกับบอกรักแบบห่ามๆ และทำให้คนที่ถูกกอดเผลอกอดตอบแล้วเอ่ยออกไปเหมือนกัน          “กูก็

“พูดมาสิ พ่อจะฟังแต่ไม่รับปากว่าจะทำตามที่หนูขอร้องนะ”เขาเอ่ยดักไว้แล้วยกมือขึ้นนวดขมับตัวเองไปมา และเด็กรับใช้ก็เดินเอาชาร้อนแบบที่เขาชอบจิบดื่มเวลาเครียดเข้ามาให้อย่างรู้งาน และเมื่อเหลือกันสองคนแล้วนิราเลยเปิดปากพูดสิ่งที่อยากพูด หล่อนเป็นจิตแพทย์ หล่อนรู้วิธีพูดคุยและรู้ดีว่าอารมณ์ของท่านเป็นยังไงในตอนนี้“คุณพ่อคะ” มือเล็กเอื้อมไปจับมือเหี่ยวย่นที่กำแน่นอยู่บนหน้าตักแล้วให้เขาคลายมือที่กำแน่นออกแล้วบีบแน่นให้กำลังใจแล้วพูดต่อ“หนูรักคุณพ่อเหมือนพ่อของหนู ถึงเราจะเพิ่งรู้จักกันแต่หนูก็หวังดีและเข้าใจความรู้สึกของคุณพ่อที่เป็นตอนนี้นะคะ”“ขอบใจที่หนูนิราเข้าใจพ่อ”“คุณพ่อรู้อะไรไหมคะว่าพี่ภูพยายามมากแค่ไหนตลอดเวลา เขาพยายามมาตลอดเพราะไม่อยากให้คุณพ่อเสียใจและผิดหวังในตัวของพี่เขา”“แล้วทำไมมันถึงเป็นพวกมงคลวิเศษ”“เรื่องของความรักไม่มีใครคาดเดาหรือกำหนดได้คุณพ่อเองก็รู้ อีกอย่างไม่ใช่พี่ภูไม่พยายามแต่พี่ภูพยายามแล้วแต่มันก็ไม่รอด เพราะสุดท้ายแล้วโชคชะตาก็วนกลับมาเหมือนเดิม พี่ภูรักผู้ชายคนนั้นแต่พี่ภูก็บอกตัวเองมาตลอดว่าเกลียดไม่ได้รัก แต่คุณพ่อก็เห็นไม่ใช่เหรอคะว่าหลายวันมานี้พี่

“พ่อกับแม่หยุดเถอะครับ หยุดเอาเรื่องของผมมาเป็นประเด็นในการทะเลาะกัน ผมรู้ว่าผมเป็นลูกไม่ดีในวันนี้ แต่ผมต้องทำเพราะมันคือชีวิตทั้งชีวิตของผม ผมต้องการอยู่กับคนที่ผมรัก และผมก็บอกไปแล้วว่าผมมีคนรักแล้ว” ธิปกเอ่ยแทรกขึ้นเมื่อเห็นว่าพ่อกับแม่กำลังเริ่มทะเลาะกันเพราะเรื่องของตัวเอง          “แล้วคนที่แกรักเป็นใคร ไม่ใช่พูดลมๆ แล้งๆ หรอกนะ”          “ถ้าผมบอกพ่อ พ่อจะยินดีกับผมไหมครับ” เขาถามหยั่งเชิงดู          หึหึ          “คนเดียวที่พ่อยอมรับเป็นสะใภ้คือหนูมุก”          “คุณจะดื้อไปถึงไหน ทั้งพ่อทั้งลูกพอกัน” ศจีเบือนหน้าส่ายไปมาแล้วเอ่ยบอกลูกชาย“ถ้าพ่อไม่สนับสนุนยินดีกับลูกแม่สนับสนุนเอง ไม่ว่าลูกจะรักใครชอบใคร และคนที่ลูกรักเป็นแบบไหนแม่ก็จะเปิดใจร

“ไม่ร้องแล้วลูก อาอี๊ดมาหาภูแล้ว มีอะไรก็ค่อยๆ คิด ค่อยๆ ทำนะภู”ลูบหัวหลานรักไปมาเพื่อปลอบใจ          “ผมทำให้พ่อผิดหวัง และตอนนี้พ่อก็เกลียดผมแล้วครับอาอี๊ด ภูเกลียดตัวเอง อึก ฮือๆๆ”          “ไม่ลูก ไม่พูดแบบนี้ พ่อยังไงเขาก็รักหลานนะลูก พ่อเขายังช็อกอยู่ ภูต้องให้เวลาพ่อเขานะ แต่อาก็โกรธพ่อของหลานอยู่ดี โกรธแค่ไหนก็ไม่ควรปล่อยให้เรากินข้าวคนเดียวทั้งน้ำตาแบบนี้ เดี๋ยวอากินเป็นเพื่อนนะคนดีของอา”          “ครับ”          “ไม่ต้องคิดมากนะลูก เรื่องทุกอย่างอาอี๊ดจัดการเอง” นางผละออกดึงรั้งเก้าอี้ออกมานั่งข้างๆ หลานชายแล้วสั่งเด็กรับใช้ที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่หน้าห้องรับประทานอาหารเข้ามาตักข้าวให้ตัวเองเพื่อที่จะทานเป็นเพื่อนหลานชาย          “กินเยอะๆ นะลูก รู้ไห