All Chapters of กระชากใจนายด้านชา(Our Secret) : Chapter 131 - Chapter 140

“พ่อก็ไม่อยากคุยกับคนไม่เข้าใจพ่อเหมือนกันยัยมา แล้วเนี่ยมายังไงเราน่ะ”          “พ่อของเจ้าตัวเล็กมาส่งค่ะ พ่อไม่สงสารพี่ปกเหรอคะ พ่อรักพี่ปกแล้วทำไมพ่อถึงไม่ยอมเปิดใจและให้พี่ปกได้รักในแบบที่อยากจะรักคะ”          “ออ เข้าข้างไอ้ปกกับแม่เหรอยัยมา” ศักดิ์ชายเอ่ยเมื่อลูกสาวมาพูดคุยเรื่องของลูกชายคนโตกับตัวเอง          “ไม่ค่ะ แต่มาไม่อยากให้ครอบครัวเราเป็นแบบนี้ แล้วมาไม่รู้หรอกนะคะว่าทำไมพ่อถึงโกรธพี่ปกมากขนาดนี้ โกรธเพราะพี่ปกชอบผู้ชายหรือโกรธที่พี่ปกไปรักคนของติพิพัฒน์คะ”          “ทั้งสอง” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะลุกขึ้นจะเดินหนี แต่ยังไม่ทันได้เดินหนีก็ต้องมองไปหาภรรยาของตัวเองเมื่อได้ยินประโยคที่ว่า          “ทิฐิ”     &

พอเข้ามาในห้องพระก็เห็นคนเป็นพ่อกำลังนั่งสวดมนต์อยู่เขาจึงกราบไหว้พระในห้องพระก่อนจะขยับตัวไปนั่งชิดกับผนัวห้องแล้วรอให้พ่อเอ่ยขึ้น แต่ไม่มีอะไรนอกจากความเงียบเมื่อท่านสวดมนต์จบบท และความเงียบนั้นก็ทำให้ได้ยินเสียงลมหายใจของทั้งสองที่เต้นคนละจังหวะกัน อีกคนเต้นเร็วเพราะความตื่นเต้น ส่วนอีกคนนั้นเต้นปกติ          “ภู”          “ครับพ่อ”          “แกคือทุกอย่างของพ่อแกรู้ใช่ไหม”          “ครับ ผมรู้ว่าผมคือความหวังของพ่อ”          “รู้แล้วทำไมทำให้พ่อเสียใจล่ะ”          “ผมพยายามแล้วที่จะไม่รักมัน แต่ผมก็ทำไม่ได้” เขาบอกออกไปตามตรงจนทำให้คนที่นั่งหลับตาหันหลังให้อยู่ต้องลืมตาขึ้นแล้วหม

“อ่า หวานดีเหลือเกินภูของพี่ อือ”“อือ สบาย...อ่า สบายตัว ซี๊ดด เสียวอีกแล้ว อ่า” เมื่อถูกปลายลิ้นสากของชายคนรักแตะที่ปลายความแข็งร้อนเขาก็สูดปากครางซ่านออกมา“พี่ยังไม่สบายเลย ขอเข้าไปนะ ขอแรงๆ กระแทกแรงๆ นะคนดีของพี่”“ครับ แรงแค่ไหนก็ได้สำหรับพี่ปกผมไหวอยู่แล้ว”“น่ารักแบบนี้ไม่ให้รักหลงเมียคนนี้ได้ไง”“อ่ะ อื้อ” แล้วก็ต้องแอ่นเด้งตัวขึ้นเมื่อปากหนากัดเม้มพวงสวรรค์ของเขาด้วยความหมั่นเขี้ยว“ก็น่ารักพี่เลยอดใจไม่ไหว” แล้วธิปก็เคลื่อนตัวขึ้นคร่อมทับ กดมือใหญ่สอดประสานกับมือใหญ่ของคนใต้ร่าง เอวหนาเคลื่อนมาถูไถบดเบียดความเป็นชายที่แข็งร้อนของตัวเองไปมากับความเป็นบุรุษของจตุรภูชก่อนจะเคลื่อนไปสอดเสียดสีตามร่องร่องของอีกฝ่าย“อ่า กระแทกเข้ามาสิครับ ผมไม่ไหวแล้ว”“อือ ใจเย็นๆ ภู พี่กำลัง อ่ะ อื้อ”“อ่ะ อูว์”จตุรภูชแอ่นตัวเด้งโอบกอดร่างใหญ่โตเหนือร่างพร้อมบิดเร่าเอวสอบตัวเองไปมาเมื่อตอนนี้ความใหญ่โตไ

“พี่ปก” จตุรภูชมองแหวนเพชรวงโตออกมาพร้อมกับมองมือตัวเองถูกจับยกขึ้นมา          “แต่งงานกันนะ”          “ครับ เราจะแต่งงานกัน” เขาตกลงและเมื่อได้ยินแบบนั้นธิปกก็สวมแหวนให้คนหน้าหวานตรงหน้าทันทีพร้อมกับยกมือหนาขึ้นมาจูบที่หลังมือแผ่วเบา          “ขอบคุณนะครับ เราจะผ่านทุกอย่างไปด้วยกัน พี่ไม่รู้หรอกนะว่าในอนาคตเราจะเป็นยังไง แต่วันนี้พี่รักภูมาก รักแบบที่ไม่คิดว่าจะรักได้ขนาดนี้มาก่อน พี่...”          “ชูว์...” มือหนายกขึ้นแตะริมฝีปากหนาของชายคนรักที่สูงกว่าตัวเองเล็กน้อยให้หยุดพุดก่อนจะพูดต่อ“ผมก็ไม่ต่างจากพี่หรอก ผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าผมรักพี่ ทั้งๆ เราสองคนนั้นไม่เคยพูดกันดีๆ สักครั้ง แต่วันนี้มันเป็นไปแล้ว ผมรักพี่”          “พี่ก็รัก

“สั่งโรงแรมก็ได้ป่ะวะ”“อือ แต่กูอยากเดินเล่นด้วยนี่ เอาใจกูหน่อยนะไอ้ภู เนี่ยกูทำงานหนักตั้งหลายเดือนกว่าจะได้มีเวลาอยู่กับมึงนะ” ธิปกอ้อนคนเป็นเมีย“พูดเหมือนกูไม่ได้ทำงานเหมือนมึงนั่นแหละ อยากไปถนนคนเดินใช่ไหม”“อือ ถนนคนเดิน”“งั้นมึงก็อุ้มกูไปห้องน้ำ อาบน้ำให้กูสิ แล้วจะพาไปถนนคนเดิน“แน่ใจว่าให้กูอาบน้ำให้?” ถามทวนพร้อมส่งสายตากรุ้มกริ่มให้คนใต้ร่างแล้วก้มลงไปกัดยอดอกคนหน้าหวาน“อ่า เสียวนะเว้ย” จตุรภูชดันหน้าธิปกออกห่าง“เห็นไหม ตอนอาบน้ำก็ลูบไล้ถูไถไปมามีเหรอจะแค่อาบน้ำ กูว่าไม่ได้ไปหรอกถนนคนเดิน คงไปเสียวแทน” ธิปกบอกคนหน้าหวานใต้ร่าง“อือ จริงอย่างมึงว่า งั้นกูไปอาบน้ำเองดีกว่า”“อือ งั้นนอนต่ออีกงีบเถอะกูจะไปอาบน้ำก่อน อาบเสร็จจะปลุก อ่ะ อือ” พูดจบก็จูบปากหนาแสนหวานของคนใต้ร่างก่อนจะเคลื่อนตัวออกห่างพาร่างเปลือยตัวเองไปห้องน้ำ“อือ ไม่ต้องรีบนะคุณผัว” จตุรภูชตะโกนบอกคนที่เพิ่งปิดป