All Chapters of กระชากใจนายด้านชา(Our Secret) nc 25+: Chapter 11 - Chapter 20

กลับมาถึงเมืองไทยธิปกก็หงุดหงิดตัวเองที่ภาพวันนั้นซ้อนเข้ามาในสมองของเขาตลอดเวลา สภาพของเขาและจตุรภูชมันเป็นสภาพที่เละดูไม่ได้ และยิ่งไปกว่านั้น เขาพยายามคิดเรื่องในวันนั้นเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก ว่าในคืนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง ตอนนี้ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วที่ไม่ได้เจอหน้าของคู่แข่งแสนชังของตัวเอง แต่เขาก็ไม่รู้ทำไมถึงอยากเจอหน้าหวานๆ ของหมอนั่นอยู่ทุกครั้งเลย หน้ากวนๆ ฝีปากกล้าๆ ของมันช่างรบกวนเวลาส่วนตัวของเขาเหลือเกินเฮ้อ!ธิปกถอนหายใจแรงออกมาพร้อมเอนตัวนอนราบไปกับพนักพิงโซฟา วันนี้เขามาค้างที่คอนโดส่วนตัว เพราะหลังๆ มางานหนัก จนไม่สามารถขับรถกลับไปนอนพักผ่อนที่บ้านได้ เขาจึงเลือกมานอนค้างที่คอนโดส่วนตัวที่อยู่ใกล้บริษัทเพียงแค่สองไฟแดง แถมกรุงเทพฯ ช่วงนี้ฝนตกรถติดเขาไม่ชอบที่ต้องใช้เวลาบนท้องถนนนานๆ มันเสียเวลาทำงานของเขา และพรุ่งนี้ก็เป็นวันเสาร์วันหยุด และปกติวันนี้คืนวันศุกร์เขามักจะนัดคู่ขาของตัวเองไปเที่ยว แต่แปลกเขาไม่มีความคิดนั้นเลย พรุ่งนี้เขาตั้งใจอยากไปทำบุญปล่อย นกปล่อยปลาที่วัด เพื่อเป็นสิริมงคลให้กับชีวิตของตัวเองมือใหญ่คว้าโทรศัพท์ที่วางไว้ก่อนหน้าที่จะนั่งลงบนโซฟามากดเข

ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!พอปล่อยปลาเสร็จลุกขึ้นยืนเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของเขาก็สั่นเตือนขึ้น ธิปกถอดแว่นกันแดดของตัวเองออกมาถือสอดไว้ที่คอเสื้อก่อนจะล่วงออกมากดรับสาย และยิ่งเป็นเป็นน้องสาวก็ยิ่งต้องกดรับทันที เพราะขืนช้ากว่านี้โดนบ่นชักแน่ๆ ว่าทำอะไรอยู่ถึงรับสายช้า“ว่าไงยัยมา”“พี่ปกอยู่ไหนคะ”“วัด”“ไปทำบุญเหรอคะ” ธีมาถามกลับมา“อือ พี่มาทำบุญน่ะ ช่วงนี้เครียดๆ กับงานเลยมาทำบุญปล่อยนกปล่อยปลาสักหน่อย ว่าแต่เราเถอะโทรมาหาพี่มีอะไรหรือเปล่า”“เปล่าค่ะ ก็เห็นว่าวันหยุดนี้พี่ปกไม่กลับมาบ้านเลยโทรหาเฉยๆ แล้วเนี่ยเสร็จรึยังคะ มารบกวนพี่รึเปล่า”“ปล่อยปลาและนกเสร็จแล้ว และเนี่ยว่าจะไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านที่รสเด็ดที่สุด เที่ยงๆ แบบนี้คนเยอะน่าดู”“แน่ใจนะคะว่าไปคนเดียว”“คนเดียวสิ มาก็รู้พี่ไม่ชอบไปไหนมาไหนกับใครให้วุ่นวาย”“ค่ะ พ่อคนโลกส่วนตัวสูง แล้วเย็นนี้กลับบ้านไหมคะ”“ไม่ล่ะ คืนนี้จะไปเที่ยวพักผ่อน ผ่อนคลายอารมณ์”“โอ๊ยคุณชายคนเนื้อหอม คงจะนัดสาวๆ ไว้สินะคะ”“แน่นอน แค่นี้นะมา พี่หิวแล้ว เดี๋ยวไปถึงร้านช้าคนเยอะรอนาน”“ค่ะ งั้นแค่นี้นะคะ”แล้วธิปกก็เก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงเหมือนเ

จตุรภูชพากีรติไปเที่ยวทัวร์กินทุกร้านที่คุณอาของเขาอยากไป กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกมากแล้ว พอมาถึงก็อาบน้ำจะเข้านอนทันที แต่ยังไม่ทันได้นอนหลับเพชรพริ้งคู่ขาคนล่าสุดก็โทรมาหาเขา เขาจึงรับสายของหล่อนทันทีเพื่อตัดความรำคาญ          “ว่าไงพริ้ง”          “ภูขา...คืนนี้ไม่มาหาพริ้งที่ห้องบ้างเหรอคะ” หล่อนส่งเสียงหวานร้อยมารยาตอบกลับมา          “ไม่ล่ะ ผมเหนื่อย”          “แต่ภูขาเราไม่ได้...”          “ผมเหนื่อยพริ้ง” เขาบอกย้ำเสียงเข้มกว่าเดิม          “ค่ะ งั้นฝันดีนะคะคืนนี้”          “อือ”    &n

ธิปกเดินออกมาจากห้องจิตแพทย์ด้วยใบหน้าที่เรียบตึง แต่ในหัวนั้นเต็มไปด้วยความคิดมากมาย และคำพูดของจิตแพทย์วัยกลางคนที่พูดกับตัวเองในห้องนั้นมันยังลอยวนอยู่ในหัว มันจะเป็นไปได้ยังไง เขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง ที่ผ่านมาก็คั่วผู้หญิงตลอดไม่เคยขาด แล้วจะจิตแพทย์จะมาบอกว่าเขากำลังเบี่ยงเบนทางเพศงั้นเหรอ หึหึ ตลกสิ้นดี เขาเนี่ยนะจะไปมีจิตพิศวาสไอ้กระจอกนั่นส่ายหน้าแรงๆ ตลกกับคำพูดของจิตแพทย์ มาปรึกษาแทนที่จะดีขึ้นกลับต้องเครียดกว่าเดิม เมื่อคนนี้ให้คำปรึกษาไม่ได้เขาก็จะไปพบจิตแพทย์ดังๆ ที่โรงพยาบาลอื่น และขณะกำลังเดินมองทางอยู่นั้นเห็นผู้ป่วยมากมาย เดินขวักไขว่ และจิตแพทย์หญิงที่เขามาพบในวันนี้ก็เป็นจิตแพทย์มือหนึ่งของโรงพยาบาล เป็นที่นิยมของผู้ป่วยทางจิตและเครียดมาปรึกษากัน แล้วทำไมของเขาถึงได้ให้คำพูดปรึกษาแนะนำห่วยแตกแบบนี้ล่ะ ผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขาเนี่ยนะ...เป็นไปไม่ได้แน่นอน ไม่มีทาง!บอกกับตัวเองแล้วเดินผ่านแผนกจิตเวชที่มีผู้ป่วยรอคิวเต็มหน้าห้อง ที่เขาได้รับการตรวจและเข้าพบก่อนคนพวกนี้เพราะอำนาจเงินของเขาไงล่ะ เขาจึงได้พบจิตแพทย์ก่อน พอเดินพ้นออกมาจากแผนกจ

กว่าแผลที่หน้าจะหายช้ำหายแตกก็ใช้เวลาเป็นอาทิตย์ และแน่นอนว่าตลอดหลายวันที่ไปทำงานนั้นพนักงานต่างพากันมองหน้าของเขา และเลขาก็สงสัยว่าท่านประธานของตัวเองไปทำอะไรมา เหมือนกับไปมีเรื่องกต่อยมา แล้วไปมีกับใครล่ะ เพราะปกติแล้วคนที่เจ้านายชกต่อยด้วยประจำเป็นจุตรภูช แต่จะใช่ฝั่งนั่นเหรอ นวลจันทร์ได้แต่ส่งเอกสารให้เจ้านายเว้นและมองหน้าของท่านประธานของตัวเองไปด้วยความสงสัยใคร่รู้          “จะมองหน้าผมอีกนานไหมคุณนวลจันทร์” รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเลขาของตัวเองนั้นเอาแต่จ้องมองหน้าตัวเองตั้งแต่เข้ามา          “ขะ...คือ”          “หมดแล้วใช่ไหมเอกสารที่ให้เซ็น”          “ค่ะท่านประธาน”          “ถ้าหมดธุระแล้วก็เชิญครับ ผมจะอ่านรายงานการประชุมที่คุณส่งมาให้จบก่อนถึงเว