บททั้งหมดของ กระชากใจนายด้านชา(Our Secret) nc 25+: บทที่ 31 - บทที่ 40

กลับมาจากทานมื้อเย็นคนเดียวเหงาๆ ก็ดึกสามทุ่มกว่า ระหว่างทางจตุรภูชก็ถ่ายรูปเก็บบรรยากาศมาด้วย พอกลับมาก็มองไปยังวิลล่าหลังข้างๆ กันแล้วก็ยิ้มเหี้ยมเล็กน้อยก่อนจะไขเปิดประตูเข้าไปในห้องพักของตัวเอง แล้วผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะอาบน้ำอีกรอบ เมื่อผลัดเปลี่ยนชุดเรียบร้อยใส่เพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบเพียงผืนเดียวก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อดื่มน้ำ พอเห็นว่าไม่มีน้ำเขาจึงกดโทรหาพนักงานสั่งให้พนักงานนำน้ำดื่มเข้ามาให้ตัวเอง เมื่อโทรสั่งเรียบร้อยก็เดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่รอให้พนักงานนำน้ำมาให้ก่อนจะอาบน้ำ แต่แล้วไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น    จตุรภูชแปลกใจว่าทำไมพนักงานมาเร็วจัง แต่ก็สลัดความคิดความสงสัยนั้นทิ้งเมื่อเสียงเคาะห้องดังขึ้นอีกครั้ง ร่างเล็กสูงเปราะบางเดินไปเปิดประตูห้องโดยไม่ถามคนหน้าห้องและส่องตาแมวดู พอเปิดออกมากลับต้องตีหน้าเรียบตึงเมื่อคนที่มาเคาะดึกๆ คือคนที่เกลียดชังที่สุดที่พักอยู่วิลลล่าหลังข้างๆ ตัวเอง          “ไอ้ปก”   &

“อือ ไม่เว้ย! ก็กูบอกแล้วว่ากูอยาก และอยากได้มึงตอนนี้ด้วย กูไม่สนหรอกว่าฟ้าจะผ่า ไอ้ตายสิวะกูเกลียดความคิดและความต้องการของตัวเองตอนนี้ที่สุด”ท้ายประโยคสบถด่าว่าตัวเองแต่ก็ไม่ยอมปล่อยคนในอ้อมกอดแม้ว่าคนในอ้อมกอดจะดิ้นรนขัดขืน ปลายจมูกโด่งยังคงคลอเคลียสูดกลิ่นกายหอมยั่วยวนของจตุรภูชไม่ห่าง ยิ่งคนตัวบางในอ้อมกอดดิ้นเบี่ยงหลบยิ่งเป็นการเปิดทางให้เขาได้ซุกไซ้ได้สะดวก ธิปกเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่ากลิ่นตัวของศัตรูของเขานั้นหอมยั่วยวนอารมณ์ทางเพศได้ดีเหลือเกิน“อือ ไอ้ปกมึงหยุดนะ ถ้ามึงไม่หยุดกูต่อยมึงแน่”“ต่อยเตะถีบกูเลย แต่กูจะไม่หยุดแน่นอน ให้ตายสิวะทำไมมึงตัวหอมแบบนี้ไอ้ภู”“ไอ้คนหน้าด้าน หน้าทน”          “อือ แล้วทำไม ก็มึงอยากน่าเอาทำไมล่ะ”          “ไอ้ห่า กูไม่ต้องการแบบนี้ มึงอย่าลืมสิเราเกลียดกัน เจอกันเป็นต้องชกต่อยกัน มึงอย่าทำบะ..แบ...อ่า อื้อ”แล้วเสียงพูดก็กลืนหายเข้า

“อ่า มึง...มึงทำให้กูไม่เป็นตัวของตัวเองไอ้ภู” ผละปากออกมาจากความเป็นเอ็นแข็งร้อนแล้วก้มกลับไปตวัดเรียวลิ้นสากถูไถไปมากับโคนและพวงไข่ของอีกฝ่ายพร้อมครอบครองดูดเม้มแรงๆ          “อ่า เสียว...” ตอนนี้คนหน้าหวานก็ไม่ต่างกัน ไม่เป็นตัวของตัวเอง และต้องการแรงดูดปากของธิปกแรงๆ จนต้องแอ่นเด้งเร่ากระแทกยกขึ้นตอบสนองรัวถี่          “อ่า อื้อ” เสียงครางซ่านยังคงดังเรื่อยๆ มือใหญ่ของธิปกก็เคลื่อนไหวสัมผัสไปตามหน้าขาของอีกฝ่ายที่ขาวนวลเนียน ให้ตายสิผิวของจตุรภูชจะผุดผ่องไปไหน เส้นขนแทบไม่มีทั้งๆ ที่เป็นผู้ชายแท้ๆ เขาดูดเร่าปากแรงๆ ก่อนจะผละออกมาปลด   เปลื้องชุดน่ารำคาญของตัวเองออกให้เปลือยเปล่าเหมือนคนใต้ร่างที่ตอนนี้เสื้อคลุมและผ้าเช็ดตัวได้ถูกกระชากทิ้งไปให้พ้นเตียงแล้ว          “อ่า ไอ้ปก...”          “ว่าไงไอ้ภู มึงอยาก

ค่ำคืนที่ผ่านมาหนักหน่วงเหลือเกินสำหรับจตุรภูชที่มีร่างเล็กเปราะบาง แต่สำหรับธิปกนั้นอิ่มเอมอย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน เขาตระกองกอดคนตัวบางจากทางด้านหลังซุกหน้าจูบซับเหงื่อของคนตัวเล็กที่นอนนิ่งหันหลังให้ตัวเอง การแสดงออกของจตุรภูชตอนนี้เหมือนกำลังงอนเขาเลย และมันก็น่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะต้องมาเป็นแบบนี้ แล้วความสัมพันธ์จากนี้จะเป็นยังไงล่ะ จะฟาดฟันด้วยหมัดกันเหมือนเดิม หรือจะฟาดฟันด้วยช้างชนช้างเหมือนค่ำคืนเร่าร้อนที่ผ่านมา“เช้าแล้วมึงกลับห้องมึงไปสิ” เสียงเข้มดังรอดออกมาจากริมฝีปากบวมเจ่อของจตุรภูชที่ผ่านการบดเร่าหนักหน่วงจากปากหนาหยาบกระด้างของธิปก“ไล่กูเหรอ”“เออ! หรือมึงต้องรอให้กูกระทืบมึงก่อน”“หุ้ย! ดุจังเมียกู ตอนนี้กระทืบยังไงกูก็ไม่โกรธหรอก ตอนนี้กูอิ่มอยู่ มึงเนี่ยนะหวานก็หวานสวย ร่างก็เล็กน่าเอา แถมยังตัวห๊อมหอมด้วย” ไม่พูดเปล่าแต่กับจูบแผ่นหลังเนียนแผ่นเบา“อือ พอได้แล้ว มึงข่มขืนกูได้ยังไง กูเป็นชายทั้งแท่งนะไอ้ปก”“มึงแน่ใจอยู่เหรอว่าตอนนี้มึงยังเป็นชายทั้งแท่ง กูหน้าเหี้ยมโหดดุดันกว่ามึงกูยังไม่แน่ใจเลย และกูก็ตั้งใจด้วยเมื่อคืน ถึงกูจะยังไม่รู

“ให้ตายสิไอ้ภู มึงเล่นของรึไงวะ! ” พึมพำแล้วอาบน้ำต่อให้เสร็จ เพราะตอนนี้เสียงท้องเริ่มร้องประท้วงเสียแล้ว           หลังจากอาบน้ำเสร็จธิปกก็รีบไปเคาะห้องวิลล่าข้างๆ ทันที แต่เงียบไม่มีสัญญาณตอบรับอะไรกลับมา และพอดีมีพนักงานเดินมาพอดีจึงถาม และก็ได้ความว่าเจ้าของวิลล่าหลังนี้เช็คเอาต์ออกไปแล้วก่อนที่เขาจะมาเพียงห้านาที และเมื่อได้ยินดังนั้นก็รีบวิ่งไปยังลานจอดรถทันที แต่ช้าไปเสียแล้วรถของจตุรภูชแล่นออกไปจากรีสอร์ตเสียแล้ว          “มึงจะหนีกูอย่างงี้เหรอไอ้ภู” พึมพำกำมือแน่นแล้วหมุนตัวเดินกลับมาเก็บข้าวของของตัวเองเหมือนกัน ก่อนจะเช็คเอาต์กลับกรุงเทพฯ เพราะตอนนี้ไม่อยากอยู่ต่อแล้ว เพราะคนที่อยากอยู่ด้วยหนีกลับไปเสียแล้วตอนนี้           พอกลับมาถึงบ้านจตุรภูชก็เอาของฝากที่ซื้อติดไม้ติดมือมาส่งให้เด็กรับใช้พร้อมกับถามเด็กว่าตอนนี้พ่อของตัวเองอยู่