All Chapters of ฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก: Chapter 21 - Chapter 30

74 Chapters

ตอนที่ 16

ตอนที่ 16"ก็...ในยามเช้ามาเยือน เซียงเอ๋อร์จะแสร้งยินดีกลับจวนไปก่อน แต่...ในวันงานเซียงเอ๋อร์จะกลับมา...ในฐานะเจ้าสาวตัวจริงรอคอยเหล่ยเกอเกอะอยู่ในห้องหอ ส่วนนางมารความสุขเช่นกู้เฝิงซีก็...ให้คนจัดการนางเสีย"สาวงามกดรอยยิ้มเหี้ยมโหดชวนขวัญเตลิด"เพราะเช่นไรนางก็เป็นเพียงน้องสาวต่างมารดาของนายอำเภอเล็ก ๆ ให้ศพของนางไปอยู่กลางตลาด ก็คงจะไร้คนเหลียวแล แล้วหากยิ่งเราส่งศพของนางไปไกลยังนอกเมือง...ย่อมไร้คนเหลียวแลไปจนถึงตามหาเป็นแน่เจ้าค่ะ"ยิ่งกล่าวถึงแผนการนางก็ยิ่งเพิ่มรอยยิ้มราวปีศาจร้ายให้เผยอแย้มแต้มใบหน้างดงามมากขึ้นถึงเก้าส่วน ชวนให้ผู้พบเห็นหายใจลำบาก เพราะแผนของนางก็คือพรุ่งนี้ตนเองจะแสร้งทำเป็นถอยห่างหนึ่งก้าว เพื่อว่าในวันงานวิวาห์เมื่อตัวเจ้าสาวถูกส่งกลับไปรอยังเรือนหอ นางก็จะอาศัยคนของฮูหยินผู้เฒ่าอู๋ช่วยเหลือ นางจะให้คนวางยานางหญิงไร้ยางอายเฝิงซีจนสิ้นสติ แล้วส่งออกไปนอกจวน ส่วนตัวนางก็จะสวมรอยเป็นเจ้าสาวเสียเอง ซึ่งถานรุ่ยเซียงคิดว่าที่นางกระทำก็เพียงทวงคืนสิ่งที่เป็นของตนเองคืนมาเท่านั้นเพราะว่าตำแหน่งเจ้าสาวเช่นไรแต่เดิมมันก็เป็นของตนเองอยู่แล้วเป็นแต่กู้เฝิงซีต่างหาก
last updateLast Updated : 2026-09-03
Read more

ตอนที่ 17

กายสูงใหญ่เลยเร่งหันหลังกลับออกไปเสียจากห้องหออันกลายเป็นหอเก็บพระคัมภีร์จนเส้นผมสีขาวสะบัดไหวโดยแรง ส่วนกู้เฝิงซีนางเพียงปลายหางตามองเล็กน้อย จากนั้นก็จัดเรียงตำรามากมายต่อไป ด้วยกิริยาผาสุกอย่างยิ่ง!...เหอ...นางจะสวดมนต์ให้ส่วนนั้นเขาฝ่อไปเลย ชิชะ...คำก็ต้องการบุตร...สองคำก็ต้องการคนสืบสกุล...นางหาใช่เทพีแห่งราคะหรือหาใช่เทพีแห่งบุตร จะได้มาขอบุตรเอา...ขอบุตรเอา...นางก็เป็นสตรีผู้หนึ่ง...เป็นบุปผาเช่นกัน ถึงมิได้งดงามชวนตื่นตะลึง ทว่านางก็ยังคงเป็นบุปผาที่ต้องการความรัก ความเอาใจใส่ การดูแล การเฝ้าทะนุถนอมเช่นบุปผาอื่น ๆ มิแตกต่าง มิใช่รับเข้าห้องหอก็จะผสมพันธุ์ให้ได้บุตรทันตาเช่นสุกร!และแล้วสองวันมันก็ช่างผ่านไปเร็วไวจนน่าใจหาย วิวาห์ที่นางมิได้มุ่งหมายก็มาถึงแบบที่กู้เฝิงซีแทบทำใจตั้งรับทุกสิ่งแทบไม่ไหว ทว่าสุดท้ายนางก็ต้องยอมรับให้ได้แล้วบอกแก่ตนเองว่า นางจะต้องเข้มแข็งไม่ทดท้อกับความโหดร้ายของโชคชะตาตนเอง นางจะต้องระลึกนึกถึงเอาไว้เสมอว่าชีวิตของตนเองมีค่า ต่อให้ไม่มีกับผู้อื่นเลยแต่นางจะต้องเห็นคุณค่าของชีวิตตนเอง พิธีเริ่มนับแต่เริ่มเข้าสู่ต้นยามซื่อ แสงแดดปลายฤดูคิมหันต์น
last updateLast Updated : 2026-09-05
Read more

ตอนที่ 18 /1

พอเวลาก้าวเข้าสู่ต้นยามซวี ห้องหอถูกฉาบย้อมไปด้วยแสงเทียนมงคลจนสว่างไปด้วยสีแดงจากกระดาษตกแต่งโคมไฟ ภายในห้องหอมีกายอวบอัดของกู้เฝิงซีนั่งอยู่ มีลู่ฉิงเหม่ยนั่งเอนซบใบหน้าที่คาดว่าเมื่อเจริญวัยมากกว่านี้ เด็กสาวอาภัพนางนี้จะต้องงดงามเลอโฉมมิใช่น้อย กับท่อนแขนกลมกลึง สายตาจับจ้องไปยังกายของผู้เป็นนายหญิงของตนด้วยความกังขาว่าเหตุใดอู๋ฮูหยินน้อย นางจึงอ่านตำราพระสูตรอีกแล้ว มิใช่เพิ่งมาอ่าน ทว่านับตั้งแต่เสร็จพิธีการต่าง ๆ แล้วมารอเจ้าบ่าวยังห้องหอตั้งแต่ท้องฟ้าด้านนอกไม่ทันมืด จนบัดนี้ผ่านมาร่วม 2 ชั่วยาม นายหญิงก็ยังท่องตำราดูจริงจัง เด็กสาวส่ายศีรษะคล้ายจะบอกตนเองเสียมากกว่าว่านางไม่เข้าใจ ตำราเหล่านั้นนางเปิดอ่านเพียง 3 หน้าก็คงหลับฝันหวานแล้ว ไยอู๋ฮูหยินจึงดูจริงจังกับมันเสียนัก ซึ่งมีเพียงเจ้าสาวของวันนี้เช่นกู้เฝิงซีเท่านั้นที่รู้ดีว่าทุกสิ่งที่นางแสดงออกไปทั้งหมดล้วนมิได้ใกล้ความรู้สึกแท้จริงของตนเองเลยสักน้อย เพราะแท้จริงแล้วกู้เฝิงซีนางทั้งตื่นกลัว...ทั้งประหม่า...ทั้งเดียวดาย...ก็จะมีสตรีใดที่ออกเรือนกลับไร้ญาติของตนเองสักคนเช่นนางกันบ้างเพราะถึงอย่างไรนางก็ยังเป็นเพียงดรุณ
last updateLast Updated : 2026-09-08
Read more

ตอนที่ 18 /2

เหงื่อกาฬของกู้เฝิงซีซึมจนทั่วใบหน้าใส ศีรษะกำลังหมุนเร็วจี๋ว่าตนเองจะเอาตัวรอดเช่นไรในสถานการณ์น่ากลัวตรงหน้า...หมับ! ......ฉึก! ..."กรี๊ด! "...ขวับ! ..."อย่าขยับ! ...หาไม่มือของข้าอาจสั่นจนปาดเอาลำคองดงามของคุณหนูรองถานเอาได้"กู้เฝิงซีทุ่มสุดกายวัดดวง ยังดีว่านางรอบคอบ มีดสั้นนี้มียานอนหลับเคลือบอยู่ เพราะที่นี่นางมิมีตัวยาพิษอื่นใด แต่ก็นับว่าได้ผลเพราะนางแทงใส่ฝ่ามือสาวใช้คนสนิทของท่านย่าสามีไปเพียงครู่ ซิ่วอี้เหนียงนางก็หมดสติไปเสียแล้ว"บอกเอาไว้เผื่อคุณหนูรองถานจะยังไม่ทราบ...ข้าเป็นผู้ชมชอบต่อพิษ...หากมิอยากมีสภาพเช่นสาวใช้นางนั้น ก็สั่งคนของท่านออกไปให้หมด "ดวงตาของถานรุ่ยเซียงเบิกโพลง ใบหน้างดงามปานล่มเมืองยามนี้กลับยิ่งกว่าซีดขาวด้วยมิคาดจากหนูสวะไร้ค่าตัวหนึ่ง ในสายตาคุณหนูผู้มากอำนาจเช่นนางจะบีบก็ตายจะปล่อยไปคงรอด บัดนี้จะพลิกกลับมาตลบหลังนางพยัคฆ์เช่นนี้"จะให้พวกเขาถอยไป หรือท่านจะตายดีเล่าคุณหนูรองถาน...อย่าลืมข้ามีเพียงชีวิตเดียว หากจะเลือกตายโดยมีคุณหนูผู้สูงส่งเช่นท่านตายเป็นเพื่อนย่อมยินดีอย่างยิ่ง! "กู้เฝิงซีกระซิบกดน้ำเสียงเยือกเย็น เพียงเท่านั้นคุณหนูผู้
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 19 /1

ตอนที่ 19...เรือนชิงฮัว... กู้เฝิงซีเดินตามท่านก้อนหินผู้เฒ่าไปเงียบ ๆ เขาพานางมาหยุดยังหน้าห้องด้านในสุด นางมิต้องมากพิธีรีตรองอันใดเพราะเขามิเสียเวลาเคาะกลับผลักตรงเข้าไปด้านในทัน...เหอ! ...นั่นอย่างไร นางคิดอยู่แล้วเชียวว่าคนเช่นก้อนหินเฒ่ามิใช่ผู้มากมีมารยาท…“ท่านย่า อาเหล่ยกับหลานสะใภ้แวะมาเยี่ยม”เสวี่ยเพ่ยยู๋สะดุ้งจนแทบรักษากิริยาของคน ‘แสร้ง’ ป่วยมิได้ ยังดีที่แสงสลัวของเทียนช่วยอำพรางเอาไว้เสียเจ็ดส่วน“พวกเจ้า…ไยจึงมาอยู่ที่นี่ แล้วห้องหอ...”ดูจากสถานการณ์แล้ว หญิงชราก็พอจะคิดได้ว่าในยามนี้ถานรุ่ยเซียงนางน่าจะสมควร ‘ลงมือ’ ไปแล้ว เหตุใดทั้งคนที่นางคาดว่าจะหายออกจากสายตาไปชั่วชีวิต กับหลานชายที่น่าจะมึนเมาฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดแล้วร่วมหอไปกับคนที่นางตั้งใจจะรับเป็นหลานสะใภ้ จึงมาโผล่ยังห้องนอนของนางกลางดึกเช่นนี้ ให้นางคิดว่าแผนสำเร็จดีคงไม่ได้แล้วเป็นแน่“อาเหล่ยได้ฟังว่าท่านย่านั้นเจ็บป่วย จึงมิอาจวางใจแล้วมีความสุขไปได้...จึงต้องพาอ้ายเหรินมาดูแลท่านย่าสักหน่อยขอรับ”กล่าวแล้วคนหน้าตายก็ทรุดกายลงนั่งที่ข้างเตียงนอน ซึ่งหญิงชราเองลุกขึ้นมานั่งแล้วเช่นกัน กู้เฝิงซีนางทำเพีย
last updateLast Updated : 2026-09-08
Read more

ตอนที่ 19 /2

เขาหันมาส่งสายตาให้นางไปดึงเก้าอี้มานั่ง คาดว่างิ้วนี้เขาคงจะเล่นอีกนาน กู้เฝิงซีนางจึงไปดึงเก้าอี้มาทรุดนั่งอย่างสงบ ส่วนเสวี่ยเพ่ยยู๋นางก็มิอาจขัดคอหลานชายให้บังเกิดข้อสงสัยได้ว่า วันนี้ทุกสิ่งนางล้วนมีส่วนร่วมเปิดประตูจวนให้ถานรุ่ยเซียงเข้ามาสร้างเรื่องวุ่นวายภายในจวนด้วยตนเอง“เมื่อนานมาแล้ว…มีสกุลใหญ่สกุลหนึ่ง พวกเขามีบุตรชายเป็นแก้วตาดวงใจเพียงหนึ่งเดียว ต่อให้ผู้นำตระกูลนั้นตบแต่งอนุภรรยาเท่าใด เมื่อพวกนางเหล่านั้นตั้งครรภ์กลับมิอาจทราบสาเหตุได้ว่าไยจึงบังเกิดตกเลือดไปจนสิ้น สุดท้ายท่านผู้นำตระกูลมิอยากสร้างบาปก่อกรรมเพิ่ม เขาจึงล้มเลิกความคิดที่จะมีบุตรเพิ่ม แม้แต่อนุภรรยาก็ปลดพวกนางส่งกลับบ้านเดิมไปจนสิ้น ปล่อยฮูหยินใหญ่นางได้กุมอำนาจหนึ่งเดียวตามประสงค์”กู้เฝิงซีสังเกตเห็นนิ้วมือของหญิงชรา กำชายผ้าห่มแน่นในยามที่นางฟังนิทานของสามีผู้เฒ่าของนาง เห็นทีคงจะทราบซึ้งกับนิทานสินะ“ทุกสิ่งภายในจวนจึงกลับมาสงบร่มเย็น ท่านผู้นำตระกูลจึงคิดว่าตนเองทำถูกแล้ว ต่อให้ผู้สืบวงศ์ตระกูลจะมีเพียงหนึ่ง เขากลับไม่ดิ้นรนจะมีเพิ่มเพราะมิอยากให้ภรรยาของตนก่อบาปสร้างกรรมเพิ่ม ทว่าท่านผู้เฒ่ากลับคา
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 20 /1

ตอนที่ 20“อาเหล่ยคาดว่านิทานเรื่องนี้ ท่านย่าคงจดจำมันได้ดี อาจจะดีกว่าที่อาเหล่ยเล่าเสียอีก เพราะท่านย่าก็คือฮูหยินใหญ่จิตใจอำมหิตนางนั้น ที่แม้แต่เลือดเนื้อของตนเองก็เคยสั่งให้สังหารตั้งแต่เขายังอยู่ในครรภ์ได้ ส่วนอาเหล่ยที่เล่าได้…ก็ฟังมาจากผู้มีคุณอีกที จึงอาจจะมีรายละเอียดบางส่วนที่คาดว่าคงตกหล่นไปบ้าง และคงมีเพียงท่านผู้เดียวเท่านั้นที่รู้ดีที่สุด”กู้เฝิงซีเพิ่งกระจ่างใจในยามนี้เองว่าบุรุษผู้เป็นสามีของนางที่ดูเหมือนกตัญญูต่อท่านย่าของเขาเหลือเกิน แท้ที่จริงเขากำลังลงมือแก้แค้นหญิงชราผู้นี้อย่างเยือกเย็นและอำมหิตอย่างยิ่ง!….จะตายก็ไม่ได้ ทั้งต้องอยู่กับความผิดบาปยาวนานมันทรมานน้อยที่ใดกัน…หากเช่นนี้มิกล่าวว่าก้อนหินผู้เฒ่าอำมหิตจะเรียกอย่างอื่นคงไม่ได้แล้ว...“ท่านย่าคงยังพอจำได้…ว่าเมื่อครั้งอดีต ข้ากับท่านแม่ลำบากเพียงใดเพื่อให้ท่านย่ามีความสุข”คนหน้าตายยังเอ่ยถึงอดีตอันเจ็บปวดด้วยน้ำเสียงปกติ คล้ายกับว่าที่เล่านี้หาใช่เรื่องของตนเองแม้แต่น้อย“ยิ่งในวันที่สะใภ้รักของท่านปัดสวะมาใส่สกุลอู๋ จนสิ้นท่านพ่อต้องโทษหนักประหารทันทียังชายแดน ผู้คนในจวนสกุลอู๋กว่าห้าร้อยชีวิตถูกเนร
last updateLast Updated : 2026-09-08
Read more

ตอนที่ 20 /2

"ระวังดวงตาเจ้าจะพลิกกลับไปด้านหลังแล้วจะไม่คืน...หน้าตาไม่งดงามข้าก็พอจะฝืนทนรับเป็นอ้ายเหรินได้ ทว่าถึงขนาดดวงตาไม่สมประกอบ เห็นทีข้าคงต้องเขียนหนังสือหย่าให้เจ้าตั้งแต่ยังมิทันข้ามวัน"กล่าวไปอู๋เหล่ยก็ปลดอาภรณ์ไป พอหันกลับมาอีกครั้ง เสี่ยวซื่อเวย[1]ก็กำลังจะก้าวเท้าพ้นประตูเรือนอาบน้ำเสียแล้ว"เม่นน้อยร้อยพิษเจ้าจะไปที่ใด?"คนถูกเรียกขานเป็นเม่นน้อยร้อยพิษถึงกับสะดุดปลายเท้าตนเองศีรษะแทบลงไปวัดความกว้างของขอบประตู นางมิได้ดูน่าเกลียดขนาดนั้นสักหน่อย ไยจึงมาเรียกนางเป็น 'เม่นน้อย' สัตว์น่ารักน่าเอ็นดูมีทั้งป่า กลับมาจับนางให้เป็นเม่น เจ้าก้อนหินเฒ่านิสัยไม่ดี!"ฟู่จวินท่านเรียกข้าว่าอันใดนะ? "...เผื่อนางจะง่วงนอนจนหูฟังผิดไป..."เม่นน้อย...เจ้าจะไปที่ใด ข้าให้เจ้ามาช่วยขัดหลังมิใช่หรือ?"...นางหูไม่ได้ฟังผิดไป...แต่ที่ผิดก็คือนางแต่งให้กับก้อนหินเฒ่าผู้นี้! ..."เม่นน้อย...กำลังจะไปนำหมึก พู่กัน และกระดาษเจ้าค่ะ"...??? ...ครั้งนี้กลับเป็นอู๋เหล่ยที่ยืนเซ่อ เพราะเขาเรียกนางมาช่วยขัดหลัง แล้วเม่นน้อยร้อยพิษจอมแสบนางจะไปขนเอาเครื่องเขียนมาด้วยเหตุใดกัน?...งงไปเลย หึ...หึ...หึ...เช
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more

ตอนที่ 21

ตอนที่ 21คนอยากแต่งภรรยาแทบตาย ทว่ายังหาเจ้าสาวมิได้เลยทำได้เพียงหันมองขึ้นไปบนท้องนภา เห็นดวงจันทราเต็มดวงสว่างกระจ่างก็พลันนึกเล่น ๆ ว่าหากในยามนี้ดวงจันทรามีพรให้ขอ บุรุษวัยเกือบแก่เช่นเขาที่อยากขอก็คงเป็นช่วยส่งเจ้าสาวที่น่ารัก ไม่พูดมาก เอาใจเขาเก่ง ที่สำคัญต้องเด็กกว่าบรรดาภรรยาของสหายทั้งสองอีกด้วย...เฮ้อ..."ท่าจะเมาจนเลอะเลือนเสียแล้วเหล่าจั๋ว"บุรุษจอมเสเพลบ่นตนเองแล้วส่ายศีรษะก่อนจะเดินหลีกไปอีกเส้นทาง มิอยากเข้าไปขัดขวางสหายผู้เพิ่งเข้าพิธีวิวาห์กับภรรยา จุดหมายคงเป็นหอชมบุปผาเช่นเดิม ก็บุรุษไร้คนห่วงหามันจะมีกี่ที่ให้ได้ไปกันเล่า..."ฟู่จวินท่านวิปลาสหรือไร ชุดเจ้าสาวนี้เป็นผ้าไหมจากแดนใต้ราคามิใช่น้อย ถูกน้ำเช่นนี้ตั๋วเงินที่จ่ายไปก็ละลายไปในบ่ออาบน้ำนี้เสียแล้ว...เสียหายหมด...เสียหายสิ้น..."กู้เฝิงซีบ่นไปใบหน้าก็หงิกงอไป เพราะนางเสียดายอาภรณ์งดงามนี้อย่างยิ่ง"ชุดเจ้าสาวเจ้ายังจะเก็บไว้ใช้อีกหรือ? ...แต่งงานก็เพียงครั้งเดียวจะเก็บไว้ไปไย อีกสิ่งชุดนี้ข้าตั้งใจซื้อผ้าและ ส่งไปตัดมาเพื่อเจ้า เมื่อเจ้าไม่ใช้อีกข้าก็ไม่ใจดีให้ผู้อื่นมาใช้ของภรรยาตนเองต่อหรอกนะ ของเพื่อเจ้
last updateLast Updated : 2026-09-08
Read more

ตอนที่ 22

ตอนที่ 22ทว่าต่อให้กู้เฝิงซีนางแสร้งถ่วงเวลาเพียงใด ก็มิอาจหนีพ้นค่ำคืนร่วมหอนี้ไปได้ ต้นยามจื่อมาเยือนนางจึงลากเท้าออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า กลับเข้ามายังห้องหอที่บัดนี้มีบุรุษร่างกายใหญ่โตนอนกินพื้นที่ของเตียงไปเสียเกินครึ่ง คนที่นอนพลิกตำราทางการแพทย์ แทนตำราพระคัมภีร์ที่เรียงอัดแน่นอยู่บนหัวเตียง เหลือบสายตามองดูเม่นน้อยว่านางจะแผลงฤทธิ์สลัดขนพิษใดมาใส่เขาได้อีก"เจ้าจะสางผมไปจนถึงพรุ่งนี้เช้ามาเยือน ข้าก็มิลำบากใจที่ยังจะ 'เข้าหอ' กับเจ้าในเวลากลางวันนะอ้ายเหริน"น้ำเสียงเนิบนาบนั้นบอกแก่กู้เฝิงซีว่าที่เขาพูดมิได้ล้อเล่น ดวงตากลมโตคือสิ่งเดียวที่คล้ายมารดาจึงหลับลงคล้ายกำลังตั้งสติ...มิผิดไปทางกำลังตั้งสติว่าที่แท้ยอม ๆ เข้าหอไปเสียในยามนี้ หรือจะไปเข้าหอในเวลาที่คนทั้งจวนตื่นแล้ว...เพียงคิดสาวน้อยร้อยพิษแห่งเหวินซานนางก็มีคำตอบให้ตนเองทันใด ในเมื่อหนีไม่ได้ แก้ไขก็ไม่ได้ กู้เฝิงซีคงมีเพียงยอมรับเท่านั้น เพราะจะวันนี้หรืออีกสิบหนาวต่อไป นางก็ยังคงมีสามีที่มีนามว่า 'เหล่ย' อยู่เช่นนี้มิอาจเปลี่ยนได้อีกแล้วอู๋เหล่ยมิได้แสดงสีหน้าใดออกไปทั้งสิ้น ในยามที่แลเห็นคนตัวอวบก้าวเท้าเน
last updateLast Updated : 2026-09-09
Read more
PREV
1234568
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status