ฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก

ฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก

last updateLast Updated : 2026-09-23
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
74Chapters
1.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จากองครักษ์หลวงผู้องอาจกลับกลายเป็นเพียงบุรุษสิ้นสภาพคู่หมายก็ยังมาทรยศหนีไปตกแต่งให้แก่สหายเก่าปล่อยให้เขาต้องเผชิญกับความอับอายเช่นนั้น น้องสาวของเจ้าก็สมควรส่งมาแทนตัวภรรยาเจ้าเถิดเถิดสหายเอ๋ย

View More

Chapter 1

บทนำ

เพียะ!

“ต้าเกอ... ฮือ... อย่าตีข้าเลย ได้โปรดเถิดเจ้าค่ะ ข้ายังมิอยากออกเรือน ศพท่านแม่เพิ่งฝังไป ขอข้าได้ไว้ทุกข์ให้ท่านแม่อีกสักหนึ่งหนาวเถิด... ฮือ... ต้าเกอเมตตาเฝิงซีด้วย ได้โปรดเมตตาน้องสาวผู้นี้ด้วยเถิดเจ้าค่ะ”

กู้เฝิงซีก้มลงโขกศีรษะกับเท้าของบุรุษที่นางเรียกว่า ‘ต้าเกอ’ เนื้อตัวสั่นเทาราวลูกนกเปียกฝน ใบหน้าซีดขาวอาบไปด้วยน้ำตา นางสวมอาภรณ์ไว้ทุกข์ตามประเพณีของชาวเทียนหนิงครบถ้วน

“อย่ามาดีดดิ้นมากมายกับข้า เฝิงซี! ข้ามิใช่ท่านพ่อที่จะหลงกลมารยาของพวกเจ้า แม่นังเด็กไร้ค่าท้ายจวน!”

บุรุษร่างสูงใหญ่ในวัยสามสิบเอ็ดปี นามว่า ‘กู้หยวนจิ้ง’ เอื้อมมือไปจิกกระชากเส้นผมของน้องสาวต่างมารดา จนใบหน้าของนางเงยขึ้นตามแรงกระชาก เผยให้เห็นคราบน้ำตาและน้ำมูกเต็มใบหน้า

น่าสมเพชจนชวนเวทนา ทว่าเห็นทีความเวทนาเช่นนั้นจะไม่มีอยู่ในใจของบุรุษผู้นี้ นับตั้งแต่จำความได้ ชีวิตของกู้เฝิงซี บุตรสาวของอนุภรรยาคนที่สี่แห่งจวนสกุลกู้ ไม่เคยพบกับความสุขเลย นางถูกมารดาใหญ่และเหล่าพี่น้องต่างมารดารังแก โขกสับ และทุบตีอยู่เสมอ แต่ครั้งนี้กลับหนักหนาสาหัสยิ่งกว่าเดิม

เพราะสิ่งที่นางกำลังเผชิญ ไม่ใช่เพียงการถูกทุบตีจนแผ่นหลังปวดร้าว หากแต่เป็นเรื่องใหญ่ถึงขั้นต้องบีบบังคับให้นางออกเรือน สำหรับคุณหนูสกุลอื่น การออกเรือนย่อมเป็นเรื่องมงคล แต่สำหรับกู้เฝิงซีกลับเป็นดั่งฝันร้าย

พี่ชายคนโตของนางต้องการส่งนางไปแต่งงานกับบุรุษต่างแคว้น เพื่อแลกกับสินสอดเป็นทองคำบริสุทธิ์ที่มีน้ำหนักเท่ากับตัวนาง!

บัดซบ!

หลังบิดาของนางเสียชีวิตไปเมื่อสองปีก่อน จวนสกุลกู้ก็ตกอยู่ในมือของบุตรชายคนโตอย่างกู้หยวนจิ้ง บุรุษผู้กำลังทุบตีทรมานนางอยู่ในเวลานี้

นอกจากเป็นคุณชายใหญ่สกุลกู้แล้ว เขายังดำรงตำแหน่งนายอำเภออีกด้วย ทว่าความโชคร้ายทั้งหมดนี้ กู้เฝิงซีกลับต้องแบกรับเพียงลำพัง ทั้งที่เพิ่งสูญเสียมารดาไป

หลังบิดาสิ้น เหล่ามารดาเลี้ยงและพี่น้องต่างมารดาต่างแยกย้ายออกจากจวนจนหมดสิ้น เหลือเพียงนางกับมารดาเท่านั้น และฝ่ายมารดาก็ไม่มีญาติหรือบ้านเดิมให้กลับไปพึ่งพา

สองแม่ลูกจึงทำได้เพียงอดทนอยู่ในจวนสกุลกู้ ถูกกู้หยวนจิ้งและสะใภ้ใหญ่โขกสับไม่ต่างจากสาวใช้

แม้จะลำบากเพียงใด พวกนางก็จำต้องทน กระทั่งสามวันก่อน มารดาของนางเกิดเป็นลมขณะกำลังซักเสื้อผ้า ใบหน้าคว่ำลงไปในถังซักล้าง กว่ากู้เฝิงซีจะพบ นางก็เสียชีวิตไปแล้ว

แต่ศพมารดาเพิ่งถูกฝังลงดิน ปากหลุมยังไม่ทันแห้งสนิท พี่ชายคนโตกลับบีบบังคับให้นางขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว ไปแต่งงานกับอดีตคู่หมั้นของพี่สะใภ้เสียแล้ว หากเรื่องเช่นนี้ยังไม่ควรสบถว่า ‘บัดซบ’ แล้วจะมีสิ่งใดสมควรให้สบถอีก?

“ได้โปรดเถิดเจ้าค่ะ ต้าเกอ ต้าซ้อ ขอเวลาให้ข้าได้ไว้ทุกข์ให้ท่านแม่สักหนึ่งหนาวก่อนได้หรือไม่เจ้าคะ หลังจากนั้นต้าเกอกับต้าซ้อจะส่งข้าไปที่ใด ข้าจะไม่ขัดขืนเลยเจ้าค่ะ... ได้โปรด... ฮือ... เมตตาเฝิงซีด้วย เมตตาข้าด้วยเถิด”

กู้เฝิงซียังคงวิงวอนขอความเมตตาไม่หยุด นางพยายามกลั้นเสียงสะอื้น ทว่าทั้งน้ำตาและน้ำมูกกลับทำให้เสียงที่เปล่งออกมาขาดห้วงจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง

นางน่าสงสารก็จริง แต่ความโลภและความหวาดเกรงต่ออำนาจขององครักษ์หลวงป้ายทองคำแห่งเทียนหนิง มีมากพอจะบดบังความเห็นใจที่กู้หยวนจิ้งเคยมีต่อน้องสาวซึ่งเขาเห็นมาตั้งแต่เกิดจนหมดสิ้น

“ท่านพี่”

สตรีวัยยี่สิบห้าปีเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นว่าสามีเริ่มมีท่าทีใจอ่อน นางเกรงว่าสินสอดจากอดีตชายคนรักจะหลุดมือไป ทองคำที่มีน้ำหนักเท่ากับตัวของกู้เฝิงซี ย่อมไม่ใช่สิ่งที่นางจะยอมปล่อยให้สูญเปล่า

จ้าวอ้ายฉีส่งสายตาตักเตือนสามี ก่อนก้าวออกมาจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง

“ช่างกล่าววาจาตอแหลได้หน้าตายจริง ๆ! มิใช่เจ้าคิดวางแผนจะลักลอบหนีไปกับคนขับรถม้าผู้นั้นหรือไร? ถุย! จะไว้ทุกข์ให้ท่านแม่งั้นหรือ? โกหกทั้งเพ!”

จ้าวอ้ายฉีเร่งสุมไฟใส่ร้ายทั้งที่ไม่มีมูลความจริง เพราะนอกจากสินสอดและของหมั้นจากสกุลอู๋ที่นางไม่ต้องส่งคืน เนื่องจากเป็นฝ่ายผิดสัญญาแล้ว นางยังจะได้รับทองคำเพิ่มอีกไม่น้อย หากคิดตามน้ำหนักตัวของกู้เฝิงซี น้องสาวคนที่แปดของสามีผู้นี้แล้ว คงไม่มีทางเบาบางราวกับสำลีเป็นแน่

จ้าวอ้ายฉีจึงตั้งใจสร้างเรื่องให้สามีรีบส่งเด็กสาวหน้าซีดราวกับซากศพผู้นี้ไปยังจวนสกุลอู๋โดยเร็วที่สุด ยิ่งมองร่างอวบอิ่มตรงหน้า ในสายตาของนางก็ยิ่งเห็นเป็นเพียงหีบทองคำ หากส่งตัวนางไปได้สำเร็จ ทองคำในห้องเก็บสมบัติของนางคงเพิ่มขึ้นอีกอย่างน้อยหนึ่งหีบ

“ต้าซ้อ...ฮือ...ข้ามิเคยรู้จักคนขับรถม้าที่ท่านกล่าวถึงเลยนะเจ้าคะ”

เพียะ! เพียะ!

จ้าวอ้ายฉีฟาดฝ่ามือลงบนใบหน้าของกู้เฝิงซีทันที เพราะเกรงว่านางจะพูดความจริงออกมาจนหมด หากเป็นเช่นนั้นทองคำก้อนโตที่อยู่ตรงหน้าก็คงหลุดลอยไป

ที่สำคัญ คนบังคับรถม้าที่นางกล่าวถึงนั้น แท้จริงแล้วกลับเป็นชู้รักของจ้าวอ้ายฉีเอง หาใช่ของน้องสามีไม่!

“นางคนวาจาตอแหล! กินอยู่กับปาก อยากอยู่กับท้อง เจ้ายังจะมาโกหกอีก!”

ฉาด! ฉาด!

ตึง!

“กรี๊ด! ต้าซ้อเมตตาด้วย! ต้าเกอ...เมตตาเฝิงซีด้วย...ฮือ...โอ๊ย!”

กู้เฝิงซีถูกตบแล้วตบอีกจนมึนงงไปหมด ก่อนร่างอวบอิ่มจะถูกเหวี่ยงกระแทกลงบนพื้นไม้เย็นเฉียบ ความเจ็บแล่นไปทั่วร่างจนแทบไม่มีแรงขยับหนีจากนางมารร้ายในคราบพี่สะใภ้ ซึ่งแทบจะเข้ามาฉีกทึ้งร่างกายของนางจนเนื้อและกระดูกแยกออกจากกันเป็นชิ้น ๆ

ส่วนพี่ชายคนโตกลับยืนมองเหตุการณ์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความปรานี

“ได้โปรดหยุดเถิด...ฮือ...อย่าตีข้าอีกเลย...ฮึก...ข้าเจ็บ...ข้าเจ็บ...โอ๊ย!”

กู้เฝิงซียังคงพยายามวิงวอนขอความเมตตา ทั้งที่รู้ดีว่าโอกาสแทบไม่มี ทว่าสิ่งที่ตอบกลับคำวิงวอนของนางกลับเป็นปลายเท้าของพี่สะใภ้ที่กระทืบลงกลางแผ่นหลังเต็มแรง จนนางจุกจนแทบหายใจไม่ออก น้ำตาไหลพราก

“หึ! อยากให้ข้าปรานีเช่นนั้นหรือ? ได้! เพียงเจ้ายินยอมขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวในอีกเจ็ดวันแต่โดยดี ข้าก็จะเมตตาเจ้า...นางซีดเฝิงซี!”

หลังจากเตะจนพอใจ จ้าวอ้ายฉีก็ก้าวเข้าไปหาราวกับกำลังมอง ‘ตัวผลิตทองคำ’ ก่อนกระชากเส้นผมของกู้เฝิงซีจนใบหน้าเชิดขึ้น แล้วเอ่ยย้ำทีละคำด้วยน้ำเสียงเนิบช้า ดวงตาเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด ทั้งที่ในท้องของนางยังมีเด็กอาศัยอยู่

อย่างไรทองคำก้อนนั้นนางก็ต้องเอามาให้ได้!

ส่วนตัวเจ้าของทองคำ นางค่อยรอให้คลอดเด็กในท้องออกมาเสียก่อน แล้วค่อยไปทวงคืนก็ยังไม่สาย

ทันใดนั้น ร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นพี่ชายคนโตก็ก้าวเข้ามายืนย้อนแสง เงาดำทอดลงบนพื้นจนกู้เฝิงซีที่ถูกทุบตีมานานกว่าสามชั่วยามถึงกับตัวสั่น

ยิ่งเมื่อเห็นเขาถือต้นหวายขนาดเท่านิ้วโป้ง ความยาวไม่น้อย ก่อนตวัดมันแหวกอากาศเล่น เด็กสาวก็ยิ่งหวาดกลัวราวกับกำลังเห็นปีศาจร้ายผุดขึ้นจากขุมนรก

“ท่านพี่ ช้าก่อน...”

จ้าวอ้ายฉีรีบห้ามสามี เพราะหากเขาลงมือเฆี่ยนตี ย่อมต้องเกิดรอยแผลเป็นแน่ นางรู้ดีว่าอู๋เหล่ยถูกตาต้องใจกู้เฝิงซีไม่น้อย และยังย้ำชัดว่านางต้องถูกส่งตัวไปยังจวนสกุลอู๋อย่างปลอดภัย ไร้รอยขีดข่วน

จ้าวอ้ายฉีจึงไม่คิดเสี่ยงมีเรื่องกับองครักษ์หลวงผู้เหี้ยมโหดผู้นั้น เพราะหากกู้เฝิงซีมีบาดแผลจนอีกฝ่ายไม่รับตัวขึ้นมา ทองคำที่กำลังจะเข้าปากนางก็อาจหลุดมือไปเสียก่อน

“ข้ามีวิธีที่ดีกว่านั้น เกรงว่าหากเฆี่ยนนาง นางจะบอบช้ำจนเสียราคาได้นะเจ้าคะ ท่านพี่”

ถึงกู้หยวนจิ้งจะสอบจนได้เป็นนายอำเภอ ทว่าเบื้องหลังความสำเร็จนั้น ล้วนมีบิดาผู้ล่วงลับคอยสนับสนุนอยู่ไม่น้อย แม้เขาจะมิได้โง่เขลา แต่ด้วยนิสัยรักการพนัน ทรัพย์สินมากมายที่บิดาทิ้งไว้ให้ บัดนี้แม้ยังไม่ถึงกับหมดสิ้น ทว่าก็เหลืออยู่ไม่มากแล้ว

ดังนั้น เมื่อภรรยาสุดที่รักเสนอให้นำกู้เฝิงซี น้องสาวที่เขาเห็นว่าไร้ค่าไปแต่งงานเพื่อแลกผลประโยชน์ เขาจึงเห็นดีเห็นงามด้วยทันที

ผู้ใดจะไม่ชอบสินสอดเล่า?

นอกจากเขาจะไม่ต้องชดใช้ค่าสินสอดให้แก่อดีตคู่หมั้นของภรรยาแล้ว ยังจะได้ทองคำเท่ากับน้ำหนักตัวของเจ้าสาวอีกด้วย นี่ไม่ต่างอะไรจากเล่นพนันแล้วคว้าชัยชนะมาได้อย่างง่ายดาย หากเขายังไม่รีบคว้าโอกาสนี้เอาไว้ ก็คงเรียกได้ว่าโง่เง่าเต็มที

เขามิได้โหดร้ายต่อน้องสาวร่วมสายเลือด เพียงแต่รู้จักเปลี่ยนสิ่งของไร้ค่าในจวนให้กลายเป็นเงินทองเท่านั้น

ก็ดูเอาเถิด กู้เฝิงซีผู้นี้แม้จะมิได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่าสาวงาม ต่อให้ส่งนางไปขายให้เถ้าแก่หอนางโลม ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีราคาถึงร้อยตำลึงทองหรือไม่

ทว่าคนแซ่อู๋กลับยอมจ่ายค่าสินสอดเป็นทองคำเท่ากับน้ำหนักตัวของนาง นับว่าเขาได้กำไรงามยิ่งกว่าโชคดีเสียอีก

“ทุบตีไป นางก็มีแต่จะบอบช้ำ หากแต่…”

จ้าวอ้ายฉีขยับไปหยิบเข็มที่วางอยู่ใกล้มือขึ้นมา ก่อนชูให้สามีดู กู้หยวนจิ้งเห็นดังนั้นก็แสยะยิ้มเย็น

“ดี!”

เขาเอ่ยเพียงคำเดียว ก่อนสะบัดมือสั่งบ่าวชายให้จับตัวกู้เฝิงซีตรึงไว้กับพื้น จนศีรษะของนางแนบลงกับพื้นเรือน

เวลาผ่านไปสองเค่อ เสียงกรีดร้องโหยหวนจากความเจ็บปวดจึงค่อย ๆ สงบลง

ร่างของเด็กสาวบอบช้ำไปทั้งตัว นอนหายใจแผ่วเบาอยู่บนพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ก็เท่านี้เอง หากเจ้ายอมเสียแต่แรก ก็ไม่ต้องเจ็บตัวถึงเพียงนี้หรอก เฝิงซี”

กู้หยวนจิ้งเอ่ยพลางตบแก้มน้องสาวเบา ๆ จากนั้นจึงสั่งสาวใช้และบ่าวชายอีกสิบกว่าคนให้เฝ้าเรือนหลังเล็กนี้เอาไว้ให้ดี รอส่งตัวนางไปแลกทองคำจากจวนสกุลอู๋ในอีกสามวันข้างหน้า

กู้เฝิงซีที่เจ็บปวดร้าวระบมไปทั้งร่างพยายามพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง ทว่าสุดท้ายก็ไม่อาจทานทนต่อความเจ็บปวดได้ จึงทรุดลงนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นดังเดิม

หนึ่ง นางสิ้นแรงแล้วจริง ๆ

สอง ต่อให้นางยอมวันนี้หรือยอมวันหน้า สุดท้ายนางก็มีทางเลือกเพียงต้องจำทนยอมรับชะตากรรมเท่านั้น

สตรีในห้องหอเช่นนางจะหนีไปที่ใดได้กัน?

เมื่อบิดาสิ้นชีวิต สิทธิ์ในการตัดสินอนาคตของนางก็ตกอยู่ในมือของพี่ชายคนโต ทั้งเรื่องการแต่งงานและสามีในอนาคต ล้วนขึ้นอยู่กับเขาแต่เพียงผู้เดียว

บุตรสาวที่เกิดจากอนุภรรยาในเทียนหนิง เดิมทีก็แทบไม่มีสิทธิ์มีเสียง หากมีบิดาคอยปกป้องจนได้ออกเรือนก็นับว่าโชคดี แต่หากบิดาสิ้นใจเร็วเช่นนาง ชีวิตจะดีหรือร้ายล้วนขึ้นอยู่กับพี่ชายคนโต

และกู้เฝิงซีก็ช่างโชคร้ายเหลือเกินที่มีพี่ชายเช่นกู้หยวนจิ้ง!

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
74 Chapters
ตอนที่ 1
ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งวันก่อน ณ จวนของนายอำเภอกู้ แห่งอำเภอฉงหลิน แคว้นเหวินหนิง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณรอยต่อระหว่างแคว้นหนานซานและแคว้นฉางโจว แห่งดินแดนเทียนหนิงปัง!กู้หยวนจิ้ง ชายหนุ่มวัยสามสิบเอ็ดปี ลุกพรวดจากเก้าอี้แล้วตบโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น จนแทบลืมความเจ็บปวดที่ฝ่ามือไปสิ้น เพราะไม่อาจทนต่อแรงกดดันจากบุรุษตรงหน้าที่นั่งนิ่งอยู่นานเกือบสองเค่อได้อีกต่อไป“ใต้เท้าอู๋ ท่านต้องการสิ่งใดกันแน่ หากมีเรื่องใดก็รีบพูดออกมาให้ชัดเจนไม่ดีกว่าหรือ อย่างไรวันนี้ท่านก็มีอำนาจเหนือเสี่ยวกวนอยู่แล้ว”นายอำเภอกู้มีรูปร่างสูงโปร่ง ท่าทางคล้ายบัณฑิตผู้คงแก่เรียน ทว่าเวลานี้ใบหน้ากลับแดงจัดด้วยความโมโหตรงกันข้ามกับอู๋เหล่ยที่ยังคงนั่งนิ่ง เพียงใช้นิ้วขยับฝาถ้วยชาอย่างใจเย็น ราวกับไม่ได้ยินเสียงตวาดเมื่อครู่แม้แต่น้อยเส้นผมสีขาวโพลนทั่วศีรษะยิ่งขับให้บุรุษผู้นี้ดูเยือกเย็นและสุขุม ท่าทางนิ่งสงบจนสามารถข่มคนอายุมากกว่าได้อย่างอยู่หมัด“ไยท่านนายอำเภอกู้จึงดูเกรี้ยวกราดนักเล่า”อู๋เหล่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเนิบช้า“ถึงเปิ่นกวนจะเคยรัก...ไม่สิ เพียงคิดว่าถูกใจกู้ฮูหยินมาก่อน จนถึงขั้นเร่งหมั้นหมายโดยมิได้ตร
last updateLast Updated : 2026-08-17
Read more
ตอนที่ 2
ในอดีตนางคิดว่ากู้หยวนจิ้งคุณชายใหญ่สกุลกู้นั้นร่ำรวยที่สุดในอำเภอนี้ แล้วยิ่งเมื่อสามหนาวก่อน อู๋เหล่ยคู่หมั้นหนุ่มเงียบหายราวกับตายจาก ประจวบเหมาะกับกู้หยวนจิ้งสอบจอหงวน[1]แข่งขันจนได้มาเป็นนายอำเภอต่อจากบิดาที่ถึงวัยปลดตนเองเพราะร่างกายอ่อนแอคนที่รักความสบายเช่นนางนั้นจึงตัดสินใจยั่วยวนอดีตคู่แค้นของคู่หมั้น และด้วยความงดงามระดับเทพธิดาผู้ถือโคมในฤดูเก็บเกี่ยวถึงสี่หนาวซ้อน มีหรือนางจะพลาดโอกาส สุดท้ายนางก็ได้ตบแต่งเป็นกู้ฮูหยินสมใจ แต่วันนี้ได้เห็นความมั่นคงของอดีตคู่หมั้น นางก็อดจะเสียดายเสียมิได้ นางมิสมควรใจเร็วด่วนได้ไปเลย หาไม่วันนี้คนที่รอขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวใต้เท้าอู๋ย่อมมิผิดไปจากนางเสียเป็นแน่ทว่าบัดนี้นางกลับถูกลูกที่อยู่ในครรภ์ตัดสิ้นโอกาส เพราะร่างกายไม่อำนวยให้นางไปยั่วยวนอดีตคู่หมั้น หากรออีกสักหนึ่งหนาวนั้นย่อมไม่แน่ ด้วยเพราะเมื่อถึงเวลานั้นนางย่อมคลอดบุตรน่าชังนี่แล้ว หากนางดูแลร่างกายตัวเองให้ดีสักหน่อย ครั้นถึงยามนั้นนางย่อมมั่นใจอย่างยิ่งว่าของที่เคย ๆ กันมา นางไปจุดเพลิงอีกเล็กน้อย อู๋เหล่ยจะต้องกลับมาหลงมัวเมากับรสราคะที่นางจะปรนเปรอเป็นแน่ แต่...ระหว่างนี้นางก
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more
ตอนที่ 3
และในค่ำคืนก่อนวันเดินทางไปรับตัวเจ้าสาวจากบ้านเดิมของใต้เท้าอู๋ที่หอมหวลมวลบุปผานับหมื่นมายังแคว้นฉางโจวแห่งอาณาจักรเทียนหนิงในอีกสามวันข้างหน้านี้ภายในห้องชั้นสองซึ่งเอาไว้ต้อนรับแขกกระเป๋าหนักจ่ายงาม บัดนี้มีสามบุรุษในอาภรณ์เรียบง่ายทว่าดูหรูหรา ถึงไร้เครื่องประดับใดทว่าพวกเขาทั้งสามกลับดูมีสง่าราศีจนเหล่าสาวงามยังหอพันบุปผาอยากจะถูกเรียกหาให้ไปปรนนิบัติกันแทบตายแล้ว แต่ที่ดูสะดุดตาโดดเด่นกลับเป็นบุรุษผมขาวที่ดูเช่นไรก็หล่อเหลามิได้แก่เฒ่าดังสีของเส้นผมแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามสีผมนั้นกลับยิ่งส่งให้เขาดูสุขุมชวนน่าค้นหากว่าสหายอีกสองคนของเขาเป็นอย่างยิ่ง“เจ้าดูว่างงานเกินไปหรือไม่คุณชายเซี่ยจอมเสเพล จึงได้หาเรื่องนัดข้ากับเหล่าเหล่ยมาจิบสุราดอมดมบุปผาไกลจนถึงแคว้นฉางโจวเช่นนี้...ช่างสมกับเป็นเซี่ยจอมเสเพลเสียจริง”เป็นหูเตี๋ยนผู้ครอบครองสมญานาม 'จิ้งจอกเฒ่าเจ้าสำราญ' เหล่าหูท่านรองบัญชาการหน่วยพยัคฆ์ดำ ซึ่งกำลังนัวเนียกับดรุณีหุ่นอรชรผิวขาวผ่องสองนางที่นางหนึ่งนั้นกำลังป้อนสุรา ส่วนอีกนางก็ป้อนกับแกล้มเอ่ยถามสหายรุ่นน้องน้ำเสียงเนิบนาบ“เปล่า…ข้าเพียงเหม็นความรัก…เบื่อพวกคลั่งภรรยาเด็
last updateLast Updated : 2026-08-20
Read more
ตอนที่ 4
"หา!”“ฮะ! "ทั้งหูเตี๋ยนและเซี่ยเสิ่นจั๋วถึงกับผลักสาวงามที่กำลังลูบไล้และทั้งควักทั้งล้วงจนกระเด็นไปคนละทิศละทาง เมื่อได้ฟังว่าเจ้าก้อนหินเดินได้นั้นมันจะมีความคิดไปไกลถึงขนาดคิดสึกซือไท่ ล้ำหน้าพวกพ้องเช่นนี้ย่อมยากจะยอมกันได้!...ปัง! ......ปัง! ..."เป็นอารามใดกัน!”“เป็นอารามซือไท่ที่ใดกันเล่า?"สองเสียงประสานดูจริงจังอย่างยิ่ง...เรื่องทำดีสร้างกุศลอย่าได้ไปชวนเจ้าสองคนนี้เป็นอันขาด ทว่า...เรื่องทำชั่วสร้างบาปมิต้องเอ่ยปากชวนเจ้าจอมเสเพลแห่งเฮยหู่ และจิ้งจอกเฒ่าเจ้าสำราญนามหูเตี๋ยนล้วนอาสาแข็งขัน..."นางหาใช่ซือไท่...นางเพียงจะไปอาศัยอารามแห่งนั้นถือศีลสร้างกุศลให้แก่บิดาและมารดาผู้ล่วงลับเพื่อไว้ทุกข์หนึ่งหนาว แต่พวกเจ้าก็ย่อมรู้หากข้าพึงใจสตรีใด เจ้าคิดว่าข้าจะยินดีรอนางให้ไว้ทุกข์จนครบหนึ่งหนาวหรือไรเล่า"เอ่ยเนิบนาบแล้วก็ยกจอกสุราขึ้นจิบมิยินยอมให้เหล่าสาวงามเข้ามานัวเนียพัวพัน ซึ่งนี่คือส่วนเดียวที่ไปคล้ายกับหวงอี้จือคือหากต้องการปลดปล่อยก็ทำเพียงเสร็จกิจเท่านั้น ทว่าก่อนหรือหลังจากปลดปล่อยกำหนัดไปแล้ว เขาและหวงอี้จือจะไม่ชอบอย่างยิ่งที่สตรีเหล่านั้นจะมาลูบไล้ล้วงและควักตล
last updateLast Updated : 2026-08-20
Read more
ตอนที่ 5
ส่วนทางด้านบุรุษที่ทั้งชีวิต 29 หนาว มิเคยท้อถอย ต่อให้ความตายมารออยู่ตรงหน้าคนเช่นอู๋เหล่ยผู้นี้ก็มิเคยหวั่นไหว ทว่าในยามนี้เขาต้องมาสิ้นวรยุทธ์ ต้องมีสภาพที่คนภายนอกต่างเมียงมองเขาด้วยสายตากึ่งกังขา และกึ่งสังเวชกับเส้นผมหงอกขาวโพลนดังคนเข้าสู่วัยชรา กำลังคิดดับความตึงเครียดด้วยการระบายออกกับสตรีโฉมงามโดยไร้ซึ่งความรู้สึกอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องเพราะสำหรับเขาที่ต้องอดทนอยู่ดังตายไปครึ่งตัว มันทรมานเกินบรรยาย ที่พอจะใกล้เคียงอารมณ์และความรู้สึกของพยัคฆ์ผู้สิ้นคมเขี้ยวเช่นอู๋เหล่ยคงมีเพียงประโยคที่ว่า...อยู่มิสู้ตาย...นี้เท่านั้น เพราะทุกครั้งที่เสียงนินทาว่าสภาพเช่นนี้องครักษ์ป้ายทองก็คงเป็นเสือกระดาษเสียแล้วกระมัง พอได้ฟังบ่อยครั้งเข้า ต่อให้กิริยาภายนอกอู๋เหล่ยนั้นจะวางเฉยดังก้อนหินเดินได้คนเดิมก่อนจะบาดเจ็บสาหัสมิสนใจกับโลกหล้าอีกแล้ว ทว่าผู้ใดจะมารู้ดีไปกว่าตนเองว่าเขาก็ยังเป็นเพียงมนุษย์เพศชายผู้หนึ่งที่ยังคงความหยิ่งทระนงอยู่เต็มเปี่ยม ทั้งรัก โลภ โกรธ และหลงนั้น เขาล้วนยังคงมีเต็มเปี่ยมเช่นผู้อื่นหาใช่ก้อนหินไร้ความรู้สึกเช่นที่ถูกขนานนามแม้แต่น้อย...เป็นองครักษ์หลวง ทว่าสิ้นพลัง
last updateLast Updated : 2026-08-23
Read more
ตอนที่ 6
"ใต้เท้ากลับมาแล้ว"เสี่ยวฝู หรือเฉียนฝูบ่าวชายที่ปกติอยู่กับท่านย่าของเขา แต่พอช่วงนี้เขาย้ายมาประจำการยังฉางโจว บ่าวผู้นี้จึงถูกท่านย่ากำชับให้มาดูแลใกล้ชิดเขา"ท่านย่าของข้าเข้านอนไปนานหรือไม่"กายสูงใหญ่กลับมาถึงจวน สิ่งแรกที่เขากระทำก็คือตรงไปยังห้องอาบน้ำ เขาปลดอาภรณ์ออกทั้งหมด ในขณะที่ถามถึงท่านย่าหรือก็คืออู๋ฮูหยินผู้เฒ่า สตรีอาวุโสผู้เดียวของจวนสกุลอู๋ในวันนี้ ส่วนจะถามเพื่อการใดนั้นคงมีแต่เขาเพียงผู้เดียวที่รู้ความหมาย"เพิ่งเข้านอนไปเมื่อต้นยามซวีขอรับ"อู๋เหล่ยสลัดกางเกงออกเป็นชิ้นสุดท้าย แล้วก้าวลงไปยังบ่อน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งมีเขาเพียงผู้เดียวในจวนนี้เป็นผู้ใช้ เฉียนฝูแอบกลืนน้ำลายฝืดคอทุกครั้งที่ได้แลเห็นบาดแผลเป็นทั้งใหญ่ทั้งเล็กทั่วกายของผู้เป็นนาย เขาย่อมรู้ว่าเหล่าองครักษ์หลวงมีชีวิตที่เสี่ยงต่อความตาย ทว่ามิคาดจะรุนแรงน่ากลัวเช่นนี้ แต่ก็มิอาจสลัดเอาความหวาดผวากับบาดแผลทั้งหลายของใต้เท้าของตนไปได้"เอาเสื้อผ้าเหล่านี้ไปจัดการเช่นเดิม แล้วก็ไปนอนเถิด ที่เหลือข้าดูแลตนเองได้"...จัดการเช่นเดิม...เฉียนฝูย่อมรู้ดีว่าคือการให้นำไปเผาทิ้งนั่นเอง มีช่วงแรกที่ตนเองเพิ่งเข้ามาร
last updateLast Updated : 2026-08-24
Read more
ตอนที่ 7
ทว่าผู้ใดจะรู้ดีไปกว่าตัวของผู้เป็นเจ้าของรอยยิ้มนั้นว่า แท้จริงมันมีความหมายว่าเช่นไร...แต่...จะมีผู้ใดสนใจความนึกคิดของนางกัน เพราะต่อให้นางเศร้า...นางทุกข์...หรือนางเสียใจ...มีผู้ใดคิดจะฟังนางอธิบายกัน กู้เฝิงซีนางจึงยิ่งกดรอยยิ้มมากมีเมตตาออกมาจนสุดจนทุกผู้ที่มาดูชมพิธีมอบสินสอดแทบอยากจะคุกเข่าลงกับพื้นโขกศีรษะทำความเคารพท่านเซียนสาวผู้นี้อย่างยิ่ง!...นางก็เหมือนสัตว์ในตลาดที่ถูกขุนจนอ้วนท้วนได้ขนาดที่เจ้าของพอใจแล้ว จากนั้นก็นำมาขึ้นตาชั่งขายออกไปเท่านั้น...กู้เฝิงซีนางยิ่งคิดก็ยิ่งสมเพชตนเองที่มิอาจมีอิสระเลือกชีวิตของตนเองได้เช่นพี่น้องที่เป็นบุรุษดังนั้นเมื่อนางถูกคนที่แต่แรกนางเข้าใจว่าเป็นชายชราวัยคงเกินเจ็ดสิบหนาว ซึ่งเมื่อแลเห็นกันเต็มตาถึงรู้แจ้งคาดว่าเขาคงจะมีปัญหากับเส้นผมกระมัง มันจึงหงอกขาวไม่คิดรักษาหน้าเจ้าของเช่นนี้ จับบังคับให้ก้าวขึ้นรถม้า กู้เฝิงซีนางจึงมิได้หันหลังกลับไปมองยังจวนที่ตนเองเกิดและเติบโตมาจนถึงวัยออกเรือนในวันนี้สักนิด เพราะที่แห่งนั้นไร้คนที่ต้องการนางอีกต่อไป เช่นนั้น...นางจะอาลัยอาวรณ์ไปไย ที่นางจับตามองจนลาลับก็คือเนินเขาที่ฝังร่างของบิดามารด
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more
ตอนที่ 8 /1
เพราะหากเขาคิดว่าจะพบกับคุณหนูอ่อนแอขี้แพ้ช่วยเหลือตนเองมิได้ เขาก็คงไม่เคยรู้ว่าจวนที่มีอนุภรรยามากนับสิบ กับบุตรอีกเกินห้าสิบชีวิต มันต้องแกร่งเพียงใดจึงจะมีลมหายใจยืนยาวจนออกมายืนให้เขาจับจ้องอย่างประเมินค่าตีราคานางอยู่เช่นนี้ได้ในยามนี้คล้ายกับว่าที่ตรงนี้คือสนามประลองยุทธ์ที่คู่ต่อสู้ ทั้งสองฝ่ายกำลังประเมินกำลัง และความสามารถของอีกฝ่ายอย่างไรอย่างนั้น เพราะอู๋เหล่ยเองเขาก็ยังมิได้เอ่ยอันใดออกไปสักคำ จนแม้แต่บ่าวชายทยอยขนย้ายหีบบรรจุคัมภีร์กับตำราสามใบกับหีบเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของกู้เฝิงซีหนึ่งใบเรียบร้อยก็เร่งจากไปทันที เพราะมิอาจทานทนต่อแรงกดดันที่ทั้งสองแข่งกันแผ่ขยายข่มขวัญต่อสู้มิไหวนี่อาจนับเป็นครั้งแรกที่หญิงสาวได้มองบุรุษผู้กำลังจะมาเป็นสามีของนางอย่างเต็มตาเช่นนี้ ใต้เท้าอู๋ผู้นี้นอกจากเส้นผมที่หงอกขาวแล้วเขาก็ดูเป็นคนหนุ่มวัยใกล้ 30 หนาวทั่วไป มิมีสิ่งใดโดดเด่นนอกจากสายตาคมดังคมมีดที่นางมีเอาไว้กรีดศพเวลาจะทดลองพิษของสมุนไพรก็เท่านั้น"จะยืนค้ำศีรษะผู้มากวัยกว่าอีกนานหรือไม่...ที่มารดาเจ้าสั่งสอนมาเคยจดจำเอาไว้บ้างหรือไม่เฝิงซี"ได้ผลทันตาเพราะอู๋เหล่ยได้เห็นแววต
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more
ตอนที่ 8 /2
...ซึ่งนับจากนี้เขานี่แหละจะฝึกฝนให้นางจนมีใจเหี้ยมโหดเอง...นรกน่ะหรือ...เช่นไร ตายไปก็มีสหายเช่นเซี่ยเสิ่นจั๋ว และหูเตี๋ยน ไปท่องด้วยกันอยู่แล้ว...เช่นนี้เขาจะเป็นคนบาปเอาราคีสาดซัดใส่ซือไท่จนนางกลายเป็นนางมารหมื่นพิษเต็มกายเอง และย่อมแน่แท้ว่าเขามิกริ่งเกรงทั้งสิ้น... สำหรับเขา...ตกนรกก็เพียงเปลี่ยนสถานที่ร่ำสุรากับสหายก็เท่านั้น"ท่าน...ต้องการมากกว่า...บุตรใช่หรือไม่"เขารู้แจ้งต่อนางถึงเพียงนี้ ก็ย่อมแน่แท้ว่าที่ตบแต่งนางมานั้น มิใช่คิดให้เป็นเพียงสัตว์เลี้ยงหรือแม่พันธุ์ผลิตทายาทเช่นที่กล่าวแก่พี่ชายกับพี่สะใภ้ของนาง แววตาของคนผู้นี้มิใช่จะดูเบาเขาได้เลย“ดี...เจ้ามีสมองเช่นนี้จึงนับว่าทองคำที่เสียไปพอจะคุ้มอยู่บ้าง แต่จงจำเอาไว้นะ...อ้ายเหริน ข้ามิชอบคนดื้อดึงแล้วก็เรื่องมาก ยิ่งปากมากชอบโต้เถียงข้ายิ่งเกลียด...ถึงข้าไร้พลังปราณ ทว่าวิชาดาบและข้อมือข้ายังแข็งแกร่งอยู่...คิดจะแยกศีรษะของเจ้าออกจากกายเมื่อใด...ล้วนมิยากเย็น”...เช่นนั้นไยเขาจึงมิคิดตบแต่งเอาสตรีเป็นใบ้เสียเลยเล่า...ได้...อยากได้เช่นไรนางก็จะทำให้...หึ...ขอเวลาให้นางหาทางไปพ้นเขาได้ก่อน...นางมิลืมแค้นที่เขาข่มขู่น
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status