บททั้งหมดของ ฮูหยินของข้าเจ้าช่างน่ารักแกยิ่งนัก: บทที่ 1 - บทที่ 2

ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งวันที่ผ่านมา ยังจวนนายอำเภอกู้แห่งอำเภอฉงหลิน แคว้นเหวินหนิง รอยต่อระหว่างแคว้นหนานซาน และแคว้นฉางโจว ของดินแดนเทียนหนิงนั่นเอง…ปัง! ...ชายหนุ่มวัย 31 หนาว ลุกจากเก้าอี้ตบโต๊ะทำงานฉาดใหญ่อย่างลืมความเจ็บปวดที่ฝ่ามือหนาไปเสียถนัดใจ เพราะมิอาจทานทนต่อความกดดันที่ผู้มาเยือนแสดงออกมานับร่วมสองเค่อแล้วนั่นเอง“ใต้เท้าอู๋ ท่านต้องการสิ่งใดกันแน่ เร่งพูดออกมาให้มันชัดเจนจะไม่ดีกว่าหรอกหรือ…เช่นไรวันนี้ใต้เท้าก็มากอำนาจกว่าเสี่ยวกวน[1]อยู่แล้ว"ชายหนุ่มวัยต้น 30 กายสูงโปร่งเช่นบัณฑิตผู้คงแก่เรียน ซึ่งในยามนี้นั้นเขากำลังเปิดเผยความโมโหจนใบหน้าแดงจัด ทว่าอีกฝ่ายกลับนั่งขยับฝาของถ้วยน้ำชาดูใจเย็นอย่างยิ่ง มิใส่ใจต่อกิริยาเดือดดาลที่อีกฝ่ายแสดงออกทั้งสิ้น เส้นผมสีขาวนั้นยิ่งทำให้กิริยาเขาดูเยือกเย็นสุขุมข่มผู้มากวัยกว่าได้จนมิด“ไยท่านนายอำเภอกู้จึงดูเกรี้ยวกราดยิ่งนัก…ถึงเปิ่นกวน[2]จะเคยรัก…ไม่ถูก…ก็เพียงคิดว่าถูกใจกู้ฮูหยินมาก่อน จนถึงขั้นเร่งหมั้นหมายมิดูคนให้ดี ทว่า…เปิ่นกวนเองก็มิได้หน้ามืดตามัวจะดึงดันเอาสตรีที่มีทั้งสามีและบุตรแล้วกลับไปด้วยหรอก…มิได้หน้ามืดตามัวสิ้นค