All Chapters of BAD GUY พลาดรักคนเลว: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากจบคาบเรียนสุดท้าย เหล่านักศึกษาต่างทยอยออกจากอาคารเรียน ดวงตาคู่กลมโตกวาดมองเหล่าเพื่อน ๆ ซึ่งพากันเดินเป็นกลุ่ม มีเพียงแก้วตาที่เดินแยกตัวออกมาตามลำพัง เดิมทีก็ไม่ใช่คนเข้าหาคนเก่ง เพราะอย่างนั้น... หลังจากตี๋ตีตัวออกหาก เธอก็ไม่ได้พยายามพาตัวเองเข้าหาใครอีกเลย ครั้นนึกถึงเรื่องนี้ทีไร ภาพใบหน้าของผู้ชายคนนั้นก็ผุดขึ้นมา“อะ...ขอโทษค่ะ” ด้วยความไม่ทันระวัง เธอเดินชนเข้ากับเพื่อนนักศึกษาต่างคณะ สายตาไม่พอใจไล่มองตามก็คล้ายกับว่าแก้วตาเองก็ยังไม่รู้ตัวเรียวขาสวยก้าวเดินตามกลไกของร่างกาย จิตใจก็ล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คิมหันต์ เขาคือต้นเหตุที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้วินาทีสบตากับเขา ภาพในหัวคือใบหน้าอ่อนโยนกับรอยยิ้มเย็น ๆ ซึ่งดูไม่เข้ากันเลยสักนิด แถมประโยคทักทายแรกก็เล่นเอาหนาวเยือกไปทั่งแผ่นหลัง‘สวัสดีแก้วตา ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ คิดถึงแทบแย่’‘กลับเร็ว ๆ หน่อย มีของขวัญจะให้ด้วยละ’ จำได้ว่าเธอยืนขาแข็งอยู่ตรงนั้นนานหลายนาที เขาหายหน้าไปนานเกือบเดือนแล้วจู่ ๆ ก็โผล่มาพูดถึงเรื่อง 'ของขวัญ' มันทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูกตุ้บ!ทันใดนั้นก็มีบางอย่างลอยมากระแทกหัวไหล

เมื่อกลางดึกมาเยือนภายในคฤหาสน์หลังใหญ่โตจึงเงียบงัน ตั้งแต่โตมรกับภรรยาเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ หน้าที่ในการดูแลทุกชีวิตภายในบ้านจึงตกเป็นของคิมหันต์ ในตอนนั้นเขามีอายุเพียง 22 ปีคิมหันต์มีนิสัยเข้ากับคนยาก ดังนั้นเมื่อพ่อกับแม่บุญธรรมของเขาจากไป คนรับใช้ก็ถูกลดจำนวนลงเหลือเท่าที่จำเป็น กระทั่งป้าน้อยพาแม่ม่ายลูกติดเข้ามาทำงานภายในคฤหาสน์เขามองดูเด็กผู้หญิงตัวเล็กบอบบาง วิ่งไล่จับผีเสื้อในสวนหย่อมผ่านบานกระจกในห้องนอน เธอเป็นเด็กซนที่ชอบปีนป่ายไม่สมกับรูปร่างน่าทะนุถนอมเจ้าของร่างเล็กปีนขึ้นไปยืนบนขอนไม้หวังจะตะครุบผีเสื้อแสนสวย ทว่าเด็กหญิงก้าวพลาดจึงทำให้ล้มคะมำหน้าทิ่มไปกับพื้นดินคิมหันต์หลุดเสียงหัวเราะในลำคอ เขาทายว่ายายเด็กดื้อคงร้องไห้ขี้มูกโป่งแต่เขาคิดผิดคิ้วเข้มเลิกขึ้น นอกจากจะไม่มีเสียงร้องไห้สักแอะเจ้าตัวก็ยังหัวเราะเสียงใสพลางคายเศษดินออกจากปาก ลุกขึ้นตั้งหลักได้ก็วิ่งตัวปลิวไล่จับผีเสื้อต่อ เหมือนเมื่อครู่ก็แค่ส่วนหนึ่งของการเล่นซนเท่านั้นช่างเป็นเด็กที่อึดถึกทนเสียจริง...หลังจากนั้นเขามักจะได้ยินเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยคนเดียวของเธออยู่บ่อยครั้ง ดูเหมือนว่าเด็ก

“อย่าทำให้ฉันหมดความอดทนมากกว่านี้เลย”น้ำเสียงทุ้มต่ำฟังคล้ายคำเตือนมากกว่าคำขอร้องคิมหันต์ละฝ่าเท้าที่เหยียบหลังมือบอบบา เขาโน้มตัวลงต่ำแล้วคว้าคางหญิงสาวบังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตา ภายใต้ดวงตาสีดำสนิทราวกับเหวลึกนั้นมีบางสิ่งกำลังลุกไหม้มันคือความบ้าคลั่ง“รีบทำในตอนที่ฉันยังใจดีเถอะนะ”ใจดีงั้นเหรอ โกหกทั้งเพ...มือข้างที่ถูกเขาเหยียบยังรู้สึกชาอยู่เลยแท้ ๆ“ลองคิดดูดี ๆ นะ ที่ผ่านมาฉันเอ็นดูเธอขนาดไหน เธอเองก็รู้ดีใช่ไหมล่ะ แล้วทำไมถึงอยากไปจากฉันนัก?”ความเอ็นดูจอมปลอมน่ะเหรอ แก้วตาเม้มปากแน่นครั้งแรกที่เจอกับคิมหันต์ ตอนนั้นเธอยังเด็กมาก เขาทำเธอร้องไห้ด้วยการยื่นขาออกมาสกัดจนร่างเล็กล้มกลิ้งไม่เป็นท่าแล้วก็โทษว่า เพราะเธอเพิ่งย้ายเข้ามาใหม่เลยไม่คุ้นชินกับพื้นที่เองหลังจากนั้น เธอก็เริ่มเจอเขาบ่อยขึ้น ชีวิตของลูกสาวใช้ภายในคฤหาส์นหลังใหญ่โตไม่ได้รู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวอีกต่อไป ยามฝ่ามือใหญ่ของเขาแตะลงมาบนศีรษะมันอบอุ่นเสมอ บุคลิกใจดีแบบนั้น ไม่ยากเลยที่จะซื้อใจเด็กอย่างเธอได้แก้วตาเชื่อสุดหัวใจว่าคิมหันต์คือเจ้านายที่แสนดี กระทั่งวันหนึ่ง เขาต้องย้ายไปเรียนต่อแคนาดานานถึง 6

แรงกดดันมหาศาลทำให้สะโพกปวดหนึบราวกับจะถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เล็บมือตัดสั้นขูดกับผิวหน้าท้องของเธอไล้มายังติ่งเนื้ออ่อนไหวพลางใช้ปลายนิ้วบดขยี้เบา ๆ“อึก อ่าส์...” เสียงครางแผ่วหลุดออกจากริมฝีปาก มันฟังดูแปลกเสียจนเธอแทบไม่เชื่อว่าเป็นเสียงของตัวเอง มือที่ไขว่คว้าไปในอากาศอย่างไร้ที่พึ่ง สุดท้ายก็ทุบลงบนที่นอนซ้ำๆ อย่างหมดหนทางทุกครั้งที่เขาเคลื่อนกายลึกเข้ามา ความหนักหน่วงของท่อนเอ็นขรุขระก็ทำให้ท้องน้อยบิดเกร็ง“ฮึก... อื้อ...”ความรู้สึกเสียวซ่านแปลกประหลาดหมุนวนอยู่ภายในท้องของเธอ คล้ายกับว่าส่วนปลายบานมันกดลึกถึงปากมดลูก คิมหันต์กระทุ้งเจ้าส่วนโค้งงอเข้าไปจนสุดความยาวก่อนจะถอนมันออกมาจนเกิดเสียงดัง บ๊วบ!ความรู้สึกตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อยยามร่างกายได้รับอิสระ แม้จะเป็นเพียงเสี้ยววินาทีก็ตามปึก!“กรี๊ด!”เขาสวนกระแทกเข้ามาอีกครั้งจนร่างบางหัวสั่นคลอน สะโพกสอบขยับออกช้า ๆ ผิวสัมผัสภายในที่แนบแน่นสร้างแรงเสียดทานอย่างรุนแรงกายแกร่งตึงเครียดเหงื่อเย็นซึมตามกรอบหน้าสายตาของเขาจับจ้องไปที่ร่างตรงหน้าซึ่งกำลังหอบหายใจแผ่วเบาสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร “อย่าร้อง…”เพราะมันเป็นความผิดขอ

แก้วตายืนมองตัวเองในกระจกภาพสะท้อนเบื้องหน้าคือเรือนร่างไม่น่ามองคิมหันต์ทิ้งร่องรอยไว้เต็มผิวกายขาวละเอียด ทั้งรอยขบกัดเขียวช้ำ รอยดูดที่กลายเป็นจ้ำแดงกระจายไปทั่ว บางแห่งถึงขั้นขึ้นจุดเลือดเล็ก ๆ จนเธอไม่กล้ามองนานตอนทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำ หญิงสาวถึงกับน้ำตาเล็ดด้วยความเจ็บแสบบริเวณรูท่อปัสสาวะลามมาถึงปากช่องทางที่บวมแดง เธอรู้ได้ในทันทีว่ามันต้องมีแผลแน่ ๆ ยิ่งตอนล้วงมือเข้าไปสัมผัสแล้วได้หยดเลือดจาง ๆ ผสมกับน้ำเมือกสีใสใบหน้าหวานก็พลันแดงก่ำลาวาขาวขุ่นไหลออกมาจากปากทางด้านล่างอย่างต่อเนื่อง แก้วตาไม่รู้เลยว่า สิ่งนี้เป็นของเธอหรือคิมหันต์กันแน่...แม้จะรู้สึกเจ็บแสบแต่ก็ต้องกัดฟันอดทนล้วงเอาคราบน้ำรักจากด้านในออกมา ลมหายใจที่สะดุดทุกครั้งยามสัมผัสผิวเนื้อ ย้ำเตือนถึงความโหดร้ายของเขาได้เป็นอย่างดีใช้เวลาในการอาบน้ำชะรำล้างร่างกายไม่นาน ร่างผอมบางก็อยู่ในชุดลำลองสีพื้นเรียบง่ายดูเผิน ๆ อาจจะเชยไปเสียหน่อย แต่เจ้าตัวก็รู้ดีว่าตัวเองไม่สันทัดเรื่องการแต่งกาย ไหนจะต้องเลือกเสื้อผ้าที่สามารถปกปิดร่องรอยบนร่างกายอีกด้วย คิมหันต์บอกว่าจะรอ ซึ่งเป็นไปตามคำพูดของเขาทุกประการ ร่างสูงให