All Chapters of สามีตัวน้อยของบอส (บอสของผม): Chapter 31 - Chapter 40

ทางด้านหน้าร้าน ทันทีที่กาญณรรรณเปิดประตูเข้ามา พร้อมกับวีรภาพที่เดินตามหลังมา เธอก็ได้ยินเสียงชายหนุ่มกำลังพูดอยู่บนเวที เสียงนั้น ... เป็นเสียงที่เธอคุ้นเคย หญิงสาวหันไปมองทันที และเมื่อเห็นคนบนเวทีชัดเจน หัวใจของเธอก็เต้นแรงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขา ... เขามาทำอะไรที่นี่? ไหนบอกว่ากำลังเตรียมสอบจบอยู่ไม่ใช่เหรอ? เธอหยุดเดินโดยไม่รู้ตัว ทำให้วีรภาพที่เดินตามมาติดๆ ชนเข้ากับหลังของเธอเต็มแรง “อ๊ะ!!!” ชายหนุ่มตกใจ รีบถามเจ้านายของตัวเอง “บอส เป็นอะไรครับ?” แต่กาญณรรรณไม่ได้ตอบ เธอเพียงชี้ไปบนเวที “นายดูบนเวทีสิ” เพียงเท่านั้นก็เป็นคำตอบว่าทำไมเธอถึงหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น จังหวะเดียวกัน บอย เด็กต้อนรับหน้าร้าน เดินเข้ามาพอดี “พี่ครับ มีโต๊ะหรือยังครับ? มากันกี่ท่านครับ?” ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เสียงกีตาร์ของรณภพก็เริ่มบรรเลงขึ้น ชายหนุ่มวันนี้ไม่ได้สวมหมวกเหมือนทุกครั้ง แต่ยังคงแต่งตัวด้วยเสื้อสไตล์ฮู้ดดี้ที่เขาชอบ เสียงกีตาร์เบาๆ ดังขึ้น นิ้วของเขาไล่ไปตามสายกีตาร์อย่างคล่องแคล่ว ขณะเดียวกัน สายตาของเขายังคงมองตามหญิงสาวที่กำลังเดินไปยังโต๊ะตามคำแนะนำของบอ

รณภพจัดการถอดเสื้อของตนเองออกอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว ก่อนจะโน้มตัวลงมาประทับจุมพิตที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง ครั้งนี้เขาบดจูบตอบอย่างหนักหน่วงและดูดดื่มยิ่งกว่าเดิม จนร่างเล็กในอ้อมแขนแทบลืมหายใจ พร้อมกับการปลดกระดุมเสื้อของเธอ และเมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกแกะแกได้สำเร็จ เขาก็ค่อยๆ ถอนจูบออก รณภพมองเลือนร่างของหญิงสาว ผิวขาว อกอวบ ยิ่งทำให้ความต้องการของเขาเพิ่มสูงขึ้น รณภพใช้มือช้อนแผ่นหลังประคองร่างขึ้นมาแนบกับแผงอกของเขา ทั้งสองแรกสัมผัสผิวกายส่วนบน ความร้อนแผ่ซ่านถึงกัน ยิ่งทำให้อารณ์ของเขาถวีความรุนแรงขึ้น “ผมเป็นของคุณใช่ไหม?” รณภพกระซิบข้างหู พร้อมขบไปหนึ่งที กาญณรรณครางออกมาเบาๆ ก่อนตอบกลับ “อื้อ ... นายเป็นของฉัน” รณภพรั้งร่างของเธอเขามากอดแน่น อกอวบแนบชิดมาขึ้น เขาเริ่มซุกไซ้ซอกคอ อีกครั้ง เสียงครางสั่นระริกของเธอ ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้พุ่งสูง เขาลากสัมผัสรุ่มร้อนลงมาจนถึงเนินอกอวบอิ่ม ดูดดื่มและหยอกล้อกับยอดปทุมถันด้วยริมฝีปากและฟันที่ขบลงไปเบาๆ เสียงครางของเธอทำให้ชายหนุ่มปรารถนาเธอมากยิ่งขึ้น รณภพประคองเธอให้นอนราบลงกับเตียง พรมจูบไปตามเรือนร่

ณ ที่ว่าการอำเภอเมือง ชลบุรี เวลา 10.30 น. หลังจากกาญณรรรณและรณภพดำเนินการจดทะเบียนสมรสเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็เดินกลับมายังรถยนต์ที่จอดอยู่บริเวณหน้าที่ว่าการอำเภอ ทันทีที่เข้ามานั่งภายในรถ ทั้งคู่ต่างมองเอกสารสำคัญในมือ ทะเบียนสมรสที่ยืนยันว่า ต่อจากนี้พวกเขาไม่ได้เป็นเพียงคนรักกันอีกต่อไป แต่เป็นคู่ชีวิตกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย รณภพและกาญณรรรณต่างคิดในใจพร้อมกัน ในที่สุด ... นายก็เป็นของฉันอย่างถูกต้องแล้ว ในที่สุด ... คุณก็หนีผมไปไหนไม่ได้แล้ว หลังจากเงียบกันอยู่ครู่หนึ่ง ทั้งสองก็เงยหน้าขึ้นและสบตากัน กาญณรรรณเป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนาก่อน “เพื่อไม่ให้กระทบกับการทำงานที่บริษัท รวมถึงเอกสารต่างๆ ... นายไม่ว่าอะไรใช่ไหมที่ฉันยังไม่ได้เปลี่ยนนามสกุลและคำนำหน้าชื่อ” เธอพูดพร้อมมองใบหน้าของชายหนุ่มอย่างสังเกตปฏิกิริยา รณภพเข้าใจทันทีว่าเธอกังวลเรื่องอะไร เขายื่นมือไปกุมมือของเธอเบาๆ “ผมเข้าใจครับ คุณไม่ต้องกังวล” คำตอบของเขาทำให้กาญณรรรณแอบมองหน้าเขาอีกครั้ง เพื่อดูว่าเขารู้สึกอย่างไร แต่ชายหนุ่มกลับไม่มีสีหน้าไม่พอใจเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ... เข

ม่านฟ้ารีบปรับสีหน้า ก่อนกลับเข้าสู่โหมดการทำงาน “เอ่อ คุณทิวามีโต๊ะหรือยังค่ะ?” ทิวาขมวดคิ้ว “นี่ ผมกำลังถามคุณอยู่นะ!” ม่านฟ้านิ่ง มองเขากลับพร้อมทำหน้าที่ของเธอ “ตอนนี้ดิฉันกำลังทำงานอยู่ค่ะ” เธอเว้นจังหวะ “ไม่ทราบว่าคุณลูกค้าได้จองโต๊ะไว้หรือยังคะ?” คำว่า คุณลูกค้า ทำให้ทิวารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล เมื่อครู่เธอยังเรียกชื่อเขาอยู่เลย ... แต่ตอนนี้กลับทำเหมือนเขาเป็นเพียงคนแปลกหน้า “มาคุยกับผมข้างนอก ในนี้ผมไม่ได้ยิน!!!” พูดจบเขาก็คว้าข้อมือเธอแล้วพาเดินออกจากร้านทันที “คุณทิวา!” ม่านฟ้าพยายามดึงมือออก “ปล่อยฉันนะคะ ฉันยังทำงานอยู่!” แต่ชายหนุ่มไม่ยอมปล่อย ม่านฟ้าตกใจกับการกระทำของเขา เธอไม่คิดว่าอดีตเจ้านายของเธอ ตอนที่เธอฝึกงานพวกเขาเจอกันนับครั้งได้ แต่มาตอนนี้ไงมาทำให้เธอเจอเขาบ่อยขนาดนี้ แถมเขายังเขามาทำอย่างนี้กับเธอ ทั้งๆ ที่พวกเขาแถบจะไม่ได้สนิทสนมกันด้วยซ้ำไป และตอนนี้เธอก็ฝึกงานเสร็จแล้วด้วย ยิ่งไม่ควรที่จะทำอย่างนี้กับเธอ กิ่งเด็กเสิร์ฟ เห็นเจ้านายสาวตัวเอง ถูกใครก็ไม่รู้ลากออกจากร้าน ก็วิ่งเข้ามาหาเธอด้วยความเป็นห่วง “พี่ฟ้า!!!?” ม่านฟ้

มหาวิทยาลัยของรณภพ ภายในห้องสอบ รณภพกำลังยืนอยู่หน้าเวทีภายในห้องประชุม ซึ่งถูกจัดเตรียมให้เป็นห้องสอบโปรเจกต์จบในครั้งนี้ ภายในห้องมีคณะกรรมการสอบจำนวน 5 ท่าน พร้อมด้วยอาจารย์ที่ปรึกษาของเขา นอกจากนี้ยังมีเพื่อนร่วมชั้นเรียน รวมถึงรุ่นน้องในสาขามาร่วมให้กำลังใจในการสอบจบครั้งสำคัญของเขาเกือบเต็มห้อง และหนึ่งในนั้น ... คือม่านฟ้า หัวข้อโปรเจกต์ของรณภพที่ใช้สอบใครครั้งนี้ คือ สำหรับการนำเสนอจบในครั้งนี้ การออกแบบอาคารประหยัดพลังงาน หรือ Passive Design for Buildings ชายหนุ่มเริ่มต้นเปิดสไลด์นำเสนอผ่านโปรเจกเตอร์ ก่อนเริ่มอธิบายเนื้อหา “คุณลักษณะของอาคารสำหรับการประหยัดพลังงาน คือ ... บลา บลา บลา บลา ...” ตลอดระยะเวลา 30 นาที รณภพสามารถถ่ายทอดแนวคิด หลักการออกแบบ และรายละเอียดของโครงการออกมาได้อย่างครบถ้วน เมื่อการนำเสนอจบลง เขาจึงกล่าวปิดท้าย “การนำเสนอขอจบลงเพียงเท่านี้ครับ ขอบคุณอาจารย์ที่ปรึกษา และคณะกรรมการทุกท่าน หากมีข้อซักถาม เชิญครับ” เสียงปรบมือดังขึ้นจากคณะกรรมการและผู้เข้าร่วมรับฟัง ก่อนเข้าสู่ช่วงการตอบคำถามจากกรรมการสอบ กรรมการท่านหนึ่งมองเอก