บททั้งหมดของ สามีตัวน้อยของบอส (บอสของผม): บทที่ 41 - บทที่ 50

ในวันเดียวกัน ที่ห้องทำงานของกาญณรรรณ สีหน้าของหญิงสาวที่กำลังมองจอคอมพิวเตอร์เคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ เธอกำลังดูภาพจากอีเมลปริศนาที่ถูกส่งเข้ามาให้เธอ ภาพของภพขณะสอบจบและถ่ายคู่กับหญิงสาวที่ยื่นช่อดอกไม้ให้เขา พร้อมกับภาพที่ชายหนุ่มยื่นมือไปรับช่อดอกไม้ นอกจากนี้ชายหนุ่มยังยื่นมืออีกข้างไปลูบหัวหญิงสาว แถมยังจับมือกันเดินออกจากห้องสอบ แถมด้วย และภาพใหม่ล่าสุดที่เหมือนจะเพิ่งถ่ายวันนี้อีก กาญณรรรณหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทรออก หลังจากดูภาพเหล่านั้นเสร็จ “อารองค่ะ ภพเข้ารับตำแหน่งในบริษัทแล้วหรือคะ? อือ ค่ะ... เขามีเลขาแล้วหรือคะ? ... อือ ค่ะ... ค่ะ ค่ะ ขอบคุณมากนะคะคุณอา แค่นี้ก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวพูดเสร็จก็กดโทรศัพท์โทรออกอีกครั้ง เสียงโทรศัพท์จากปลายสายดังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะมีคนกดรับสาย “ช่วงนี้เราอย่าเพิ่งเจอกันนะของที่เราไปซื้อ ฉันจะเก็บเข้าตู้ไปก่อน เรื่องของพ่อกับแม่นาย ฉันจ้างนักสืบแล้ว น่าจะอีกไม่นานข้อมูลคงส่งกลับมา นายก็อย่าเพิ่งทำอะไรที่เสี่ยงไปมากกว่านี้ ... อือ... อือ... แล้วมีใครจำผู้ช่วยนายได้หรือเปล่า? อือ... ดีแล้วล่ะ... โอเค นายก็ระ

กลับมาที่ห้องทำงานของทิวา ก่อนที่จะลงมือค้นหาข้อมูลของม่านฟ้า ทิวาโทรศัพท์ไปสอบถามยังแผนกที่เธอเคยฝึกงาน พร้อมขอให้ทางแผนกส่งประวัติของเธอมาให้ เมื่อได้ข้อมูลเบื้องต้นมาแล้ว ชายหนุ่มจึงเตรียมตัวลงมือค้นหาเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงสาวคนนั้น ทั้งประวัติ ตัวตน และเรื่องราวต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับเธอ ม่านฟ้า เจริญพาณิชย์ ชื่อของเธอปรากฏอยู่ในหน้าจอ ขณะที่ทิวาเริ่มค้นหาข้อมูลของหญิงสาวที่กำลังทำให้หัวใจของเขาเริ่มวุ่นวายมากขึ้นทุกที ชื่อของเธอเริ่มปรากฏขึ้นมาทันทีที่เขากดเอ็นเตอร์ ข้อมูลของเธอเอยะแยะไปหมด http://... Café and Bar บริหารงานโดยม่านฟ้า เจริญพาณิชย์ (100%) ที่ตั้งร้าน... http://... Bar and Snooker Club บริหารงานโดยม่านฟ้า เจริญพาณิชย์ (100%) ที่ตั้งร้าน... http://...ร้านบาร์ ... พบกับความสนุกด้วยเสียงเพลงที่แสนไพเราะ ดื่มด่ำกับบรรยากาศ และอาหารที่แสนอร่อยในยามค่ำคืน พร้อมกับการดูแลที่เป็นกันเองโดยบัส&ฟ้า เรามาสนุกกันพร้อมโยกมันๆ ไปด้วยกัน ที่ตั้งโรงแรม ... ถนนกลางเมือง อ.เมือง จ.ชลบุรี http://... นางสาวม่านฟ้า เจริญพาณิชย์ หรือ คุณฟ้าขอ

หลังจากทิวาถอนริมฝีปากออก ม่านฟ้าก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น ก่อนมองใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้า เขาเพิ่งจูบหน้าผากเธอ ... จูบเปลือกตาเธอ ... และจูบริมฝีปากของเธอ ... บอกว่าสิ่งหล่านี้ทำเธอตกใจมากพออยู่แล้ว แต่กลับมีสิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากกว่า เมื่อเธอเห็นดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายบางอย่าง ราวกับมีหยาดน้ำเอ่อคลออยู่เต็มดวงตาทั้งสอง นั่น ... มันคืออะไร? เขาๆ ร้องไห้เหรอ!!!? ทิวามองเข้าไปในดวงตาของเธอ ทั้งคู่จ้องมองกันและกันอยู่นาน ม่านฟ้ายังคงไม่พูดอะไร ได้แต่มองเขาเงียบๆ เมื่อเห็นอย่างนั้น ทิวาก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน เขาดึงร่างของหญิงสาวเข้ามาในอ้อมกอดทันที มือที่กุมมือเธออยู่เลื่อนมาโอบเอวของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างลูบเบาๆ ที่ศีรษะของหญิงสาว “คุณไม่ว่าอะไรผมใช่ไหม?” ทิวาถามถึงการกระทำของตัวเอง ม่านฟ้าไม่ตอบอะไร แต่ในใจกลับร้องโวยวายไม่หยุด ... ทำซะขนาดนี้ยังจะขออะไรอีกล่ะ อ้ายๆๆๆๆๆ สุดท้ายเธอก็ใช้ใบหน้าซุกเข้าไปในอ้อมกอดของเขา มือทั้งสองข้างของเธอยังคงวางอยู่บนขาของชายหนุ่ม ขณะที่ทิวามองการตอบสนองนั้นด้วยรอยยิ้ม เขาเผลอก้มลงจูบเบาๆ บริเวณเส้นผมบนศีรษะของเธออีกครั้ง ทั้งคู

เมื่อประตูห้องประชุมปิดลง ภายในห้องก็เหลือเพียงรณภพและกาญณรรรณ กาญณรรรณมองชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเปิดประเด็นทันที “คุณทำแบบนี้ได้ยังไง เรากำลังจะแต่งงานกันนะ!” รณภพเลิกคิ้ว “ผมทำอะไรครับ? ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” “ผู้หญิงคนนั้นคืออะไร?”น้ำเสียงของกาญณรรรณดังขึ้นเล็กน้อย “คุณไม่ให้เกียรติฉันเลยนะ!” เสียงจากภายในห้องดังลอดออกไปถึงด้านนอก จนคนที่เพิ่งเดินออกมาได้ไม่ไกลต่างชะงักฝีเท้า พจน์เองก็หันกลับไปมองประตูห้องประชุมทันที ... เอ๊ะ! สองคนนั้นทะเลาะกันจริงๆ หรือวะ? เขาทำท่าจะหยุดเพื่อแอบฟังต่อ แต่เสียงของทิวาก็ดังขึ้นเสียก่อน “พวกคุณไปรอประธานของพวกคุณที่ห้องรับรองก่อนนะครับ” ทิวากวาดตามองทุกคนที่กำลังยืนชะเง้ออยู่หน้าห้อง “มายืนฟังแบบนี้เป็นการเสียมารยาทนะครับ” ทุกคนที่ถูกจับได้ต่างรีบแยกย้ายกันทันที ส่วนพจน์จำต้องเดินไปยังห้องรับรอง ส่วนวีรภาพและวีนัสเดินไปทางห้องพักพนักงาน ขณะที่ชลธีก็กลับไปยังห้องทำงานของตัวเอง ทว่าในจังหวะที่ม่านฟ้ากำลังเดินตามพจน์ไปนั้นเอง ทิวากลับเอื้อมมือไปรั้งข้อมือของหญิงสาวเอาไว้ “ส่วนคุณ ... มาทางนี้กับผม!” ม่านฟ้าหันกล

ขณะเดียวกัน ณ บ้านสวนของท่านประธานใหญ่แห่งบริษัท LC คอร์ปอเรชั่น ท่านประธานใหญ่นั่งอยู่บนเก้าอี้ริมระเบียง ทอดสายตามองสวนด้านหน้าอย่างครุ่นคิด ขณะเดียวกันโทรศัพท์ในมือก็ยังแนบอยู่ข้างหู “ยัยลูกคนนี้นี่นะ ทำอะไรไม่เคยบอกฉันเลย ทั้งเรื่องแอบไปจดทะเบียนสมรส แล้วไหนจะเรื่องที่กำลังวางแผนกันอีก ... และยังจะเจ้าหนึ่งอีก พอดีกันเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว ไม่เห็นหัวฉันกันเลย” ชายสูงวัยถอนหายใจเบาๆ “เรื่องนี้ฉันฝากนายช่วยดูแลเจ้านายของนายให้ดีๆ ล่ะ มีอะไรผิดปกติก็รายงานฉันเข้ามาด้วยนะ” ท่านประธานใหญ่เงียบฟังเสียงจากปลายสายอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าเบาๆ “อือ ... ขอบใจนายมากที่คอยเป็นหูเป็นตาให้ฉัน” หลังจากวางสาย ท่านประธานใหญ่ก็ไม่ได้หยุดพัก เขากดโทรศัพท์ออกอีกครั้ง “เรื่องที่ผมให้คุณไปสืบ เป็นอย่างไรบ้าง?” ท่านประธานใหญ่ตั้งใจฟังคำตอบจากปลายสาย สีหน้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นพึงพอใจ “อือ ... ดี ... ดีมาก ส่งข้อมูลทั้งหมดมาให้ผมทางอีเมลได้เลยนะ” ขาหยุดคิดเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อ “ยังอีกเรื่อง ... ไปสืบเรื่องบริษัทโคลนของนายอเนกต่อเลย เรื่องนี้ผมอยากได้ข้อมูลเร็วหน่อย ... อือ ... ขอบคุณ