Todos os capítulos de เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ: Capítulo 21 - Capítulo 30

ไม่นานหทัยชนกก็สะดุ้งตื่น เธอมองรอบตัวด้วยความแปลกใจ ยังไม่ทันที่เธอจะได้สงสัยอะไรร่างสูงก็เดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมกับรอยยิ้ม รอยยิ้มที่เธอรู้สึกเหมือนกับไม่เคยเห็นมัน“ตื่นแล้วเหรอ”“ค่ะ”“ไปล้างหน้าล้างตาเถอะ เดี๋ยวลงไปกินข้าวกัน”“ค่ะ”หญิงสาวลุกขึ้นอย่างว่าง่าย เธอเดินไปยังส่วนที่เขาชี้บอกเธอกลายๆ ว่าเป็นโซนห้องน้ำห้องแต่งตัว ดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบๆด้วยความแปลกใจ ทุกอย่างที่นี่มองดูเป็นระเบียบมากเกินกว่าที่จะเป็นการดูแลจากแม่บ้านทั่วไป ราวกับว่าทุกอย่างถูกกำหนดไว้ให้ต้องเป็นอย่างนี้“พร้อมค่ะ”หลังจากล้างหน้าล้างตาและจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง เธอก็ออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ใสสะอาดและสดใสขึ้น วชิรวิษนั่งรอเพียงไม่นาน เมื่อเห็นเธอออกมาก็ลุกขึ้นแบมือมาตรงหน้าให้หญิงสาวจับ ก่อนจะพาเธอเดินออกจากห้องไปครั้งก่อนที่หญิงสาวมา แทบจะไม่มีแม่บ้านหรือคนงานเลยด้วยซ้ำ แต่ในวันนี้ เมื่อเธอเดินลงถึงด้านล่าง ดวงตากลมโตก็ต้องเบิกกว้างขึ้น เมื่อบรรยากาศในบ้านมันดูเปลี่ยนไป“เดี๋ยวอธิบายให้ฟังนะ ไปทานข้าวก่อนเถอะ”“ค่ะ”ร่างบอบบางถูกพามาที่ห้องรับประทานอาหาร หญิงสาวมองโต๊ะอาหารที่ถูกจัดวางอย่างสวยงา

นิ้วสองนิ้วของเขาเลื่อนลงไปสัมผัสตรงกลางที่เริ่มเปียกชื้น วนช้าๆรอบๆ ก่อนจะแทรกเข้าไปด้านในทีละนิ้ว ความแน่นและแปลกใหม่ทำให้หทัยชนกตัวเกร็งคิ้วเรียวขมวดมุ่น เขายังไม่รีบร้อนขยับนิ้ว แต่ใช้หัวแม่มือกดและวนที่จุดอ่อนไหวด้านนอกไปพร้อมกัน ขณะที่ปากยังคงดูดและกัดหัวนมสลับข้างเมื่อนิ้วที่อยู่ด้านในเริ่มขยับเข้าออกได้ลื่นขึ้น นิ้วที่สองก็เพิ่มเข้าไปแล้วเริ่มกระแทกเข้าออกแรงขึ้น เร็วขึ้น เสียงบางอย่างดังในห้องเงียบสงัด หญิงสาวพยายามหุบขาแต่ถูกเข่าของเขาดันไว้แน่น ข้อมือยังถูกตรึง เธอหันหน้าไปทางอื่นเพราะความอายและความเสียวที่ผสมกัน“มองพี่สิ” เสียงทุ้มสั่ง มือที่ตรึงข้อมือเลื่อนขึ้นไปรวบทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเดียว มือที่ว่างจับไปที่ลำคอเรียวบีบเบาๆ นิ้ววางบนเส้นเลือดด้านข้าง ไม่แน่นจนหายใจไม่ออก แต่พอให้เธอรู้สึกถึงแรงกดและการถูกควบคุมดวงตากลมเปิดขึ้นมองเขาตามคำสั่ง น้ำตาคลอเล็กน้อยจากความเจ็บและความเสียวที่ท่วมท้น เขาถอนนิ้วออกอย่างรวดเร็ว แล้วใช้มือนั้นถอดกางเกงของตัวเอง ความแข็งแรงที่ใหญ่และร้อนพุ่งออกมา มันใหญ่จนน่ากลัว เขาจัดลำให้ตรง ถูปลายไปมาตามร่องที่เปียกโชกสองสามครั้ง ก่อนจะดันเข้า

ร่างกายบอบบางสั่นสะท้าน ขาทั้งสองข้างพยายามจะหุบแต่ถูกท่อนขาแข็งแรงดันไว้แน่น เขาเริ่มขยับสะโพกอีกครั้ง คราวนี้เป็นจังหวะสั้นๆเร็วๆลึกๆ สลับกับจังหวะช้าและหนักแน่นเป็นระยะ มือที่เคยจับคางเลื่อนลงไปบีบเคล้นหน้าอกอวบ นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้บีบหัวนมแล้วบิดวนช้าๆ ขณะที่ปากก้มลงอมหัวนมอีกข้าง ดูดและกัดเบาๆสลับกัน“พี่.....เฟิร์นทนไม่ไหวแล้ว.....” เสียงสั่นเครือหลุดจากริมฝีปาก“อีกนิดเดียว.....เฟิร์นทำได้” วชิรวิษถอนปากออกจากเนินอก แล้วยกหน้าขึ้นมองเธอ น้ำเสียงยังคงต่ำและเข้มเขายกขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นพาดบ่าอีกครั้ง กางออกกว้าง แล้วเร่งจังหวะให้หนักแน่นและลึกซึ้งยิ่งขึ้น ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไป มือที่วางบนลำคอก็จะกดเพิ่มแรงขึ้นเล็กน้อย ทำให้หญิงสาวต้องหายใจทางปากและครางเสียงแหบพร่าความเสียวท่วมท้นจนหทัยชนกตัวเกร็ง ผนังด้านในบีบรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ วชิรวิษรู้สึกได้แต่เขายังคงฝืนชะลอจังหวะอีกครั้ง ถอนตัวออกเกือบสุด แล้วค่อยๆดันกลับเข้าไปช้าๆ ปล่อยให้เธอทรมานกับความใกล้จะถึงที่ยังไม่ถูกปล่อย“พี่จะให้เฟิร์นเสร็จ.....แต่ต้องพร้อมกับพี่” เขากระซิบข้างหู ขณะที่เริ่มเคลื่อนไหวหนักอีกครั้ง คราวนี้ไม

ขณะที่อีกมือเลื่อนไปด้านหน้า บีบเคล้นหน้าอกอวบที่แกว่งไปมาตามจังหวะ นิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้บีบหัวนมแล้วบิดวนช้าๆ สลับกับการกดจุดอ่อนไหวด้านนอกหทัยชนกร่างกายสั่นระริกมากขึ้น น้ำตาไหลปนกับสายน้ำ เธอครางเสียงแผ่วและแหบพร่าทุกครั้งที่เขาฝังตัวลึก วชิรวิษรู้สึกได้ถึงสัญญาณนั้น เขาจึงก้มลงจูบที่แก้มเปียกชื้น แล้วกระซิบ“พร้อมกัน”เขาเร่งจังหวะให้หนักหน่วงและลึกซึ้งอย่างต่อเนื่อง มือที่วางบนลำคอกดเพิ่มแรงขึ้นเล็กน้อย ขณะที่ลำแข็งแรงกระแทกเข้าไปจนสุดหลายครั้งติดต่อกันร่างกายบอบบางตัวเกร็งขึ้นอย่างรุนแรง ผนังด้านในบีบรัดแน่นสุดขีด เสียงครางยาวหลุดจากริมฝีปากพร้อมกับที่เธอถึงจุดสุดยอด ขาทั้งสองข้างสั่นระริกไม่หยุดวชิรวิษฝังตัวลึกสุด แล้วปล่อยออกไปด้านในพร้อมกัน ร่างหนาเกร็งเล็กน้อย ลมหายใจหอบหนักใต้สายน้ำ เขายังคงขยับสะโพกช้าๆ เป็นจังหวะสั้นๆอีกครู่ ก่อนจะค่อยๆคลายมือจากข้อมือและลำคอของเธอแต่เขายังไม่ถอนตัวออกทันที ก้มลงจูบที่แผ่นหลังและไหล่ที่เต็มไปด้วยรอยใหม่ ขณะที่น้ำอุ่นยังคงไหลพาดผ่านร่างทั้งสองวชิรวิษยังคงฝังตัวอยู่ภายในใต้สายน้ำอุ่นอีกครู่ ก่อนจะค่อยๆ ถอนตัวออก ลำที่ยังแข็งแรงเปียกช

หลังจบมื้อเช้า ทั้ง 4 คนมารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น ร่างสูงนั่งอยู่ในตำแหน่งประมุขของบ้านด้วยท่าทางน่าเกรงขามจนอนุชิตกับน้ำฝนรู้สึกได้ชายหนุ่มเล่าเรื่องราวของเขาให้กับทั้งสองคนฟังอย่างละเอียดเหมือนที่เล่าให้หทัยชนกฟัง ทั้งสองคนนิ่งอึ้งไป“แล้วทำไมเวลาอยู่ข้างนอก.....” อนุชิตถามด้วยน้ำเสียงไม่เข้าใจ“ถ้าผมอยู่ข้างนอก แล้วใช้ตัวตนของผมที่บ้านในการรู้จักกับพวกคุณ พวกคุณจะเปิดใจหรือทำตัวปกติกับผมไหม”“ก็.....เอ่อ.....คิดว่าคงไม่”“นั่นแหละครับ อยู่นอกบ้าน ผมคือวัยรุ่นคนหนึ่ง ผู้ชายคนหนึ่ง แต่เมื่ออยู่ในบ้าน ทุกอย่างจะเป็นไปตามการใช้ชีวิตของครอบครัวผมตลอดหลายรุ่นที่ผ่านมา”“.....”“ยศถาบรรดาศักดิ์มันหมดไปตั้งแต่รุ่นพ่อแม่ผมแล้วล่ะครับ เพียงแต่สายเลือดที่อยู่ในตัวผมมาตั้งแต่เกิด มันหล่อหลอมให้ผมเป็นแบบนี้” รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เมื่อเขาเห็นทั้งอนุชิตและน้ำฝนยังอึ้งอยู่ เขาก็พอเข้าใจ“พร้อมแล้วค่ะคุณท่าน” นิ่มนวล หัวหน้าเด็กรับใช้เดินเข้ามาบอกผู้เป็นนายของบ้านเบาๆ เมื่อเห็นเขาพยักหน้า หล่อนจึงส่งสัญญาณให้กับเด็กรับใช้คนอื่นๆเข้ามานั่งรวมตัวกัน“ฉันขอแนะนำให้ทุกคนรู้จักอย่างเ