Todos os capítulos de เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ: Capítulo 51 - Capítulo 60

เมื่อมาถึงที่บริษัท ทั้งคู่ก็เลือกที่จะสั่งอาหารมากินที่ห้องทำงาน เพื่อที่ต่างฝ่ายจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมากระหว่างที่วชิรวิษนั่งทำงาน หทัยชนกก็นั่งดูสถานที่และช่างภาพไปพลางๆ เพราะเธอเลือกที่จะถ่ายรูปภาพเก็บเอาไว้และประกาศการตั้งครรภ์ตอนที่เปิดเผยภาพถ่าย จึงต้องพิถีพิถันในการเลือกสถานที่และทีมช่างภาพ“นายครับ วันนี้วันจ่ายเงินเดือนให้กับคุณธารินครับ แล้วก็คุณธารินกำลังจะรับปริญญา ให้เธอมาทำงานกับเราไหมครับ”“อ้าว เหรอ ผ่านมา 7 ปีแล้วเหรอ”“ครับ”“นายก็จัดการให้เรียบร้อย ส่งดอกไม้แสดงความยินดีด้วย เด็กคนนี้ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน ให้มาทำงานกับเราก็ได้ นายก็ดูให้ตรงกับสายที่เธอเรียนมา”“ครับ”“ใครเหรอคะ” หทัยชนกที่นั่งดูโทรศัพท์อยู่เงยหน้าขึ้นถาม หลังจากที่ฟังพวกเขาคุยกันอยู่สักพัก“เด็กที่พี่อุปถัมภ์ค่าเล่าเรียนน่ะ พี่ส่งค่าเทอมให้ กับเงินรายเดือน เป็นเด็กกำพร้าที่พ่อแม่ฆ่าตัวตาย พี่ไปเจอตอนออกไปต่างจังหวัดกับเจ้าดิน ตอนนั้นเพิ่งจบมัธยมต้น แล้วไม่มีเงินเรียนต่อ พี่เลยไปพบกับครูที่โรงเรียนแล้วเห็นว่าขยัน ผลการเรียนดี พี่เลยขออุปถัมภ์ให้เรียนจนจบ”“เรียนที่ไหนคะ”“มหาวิทยาลัยในกรุงเทพนี่แหละ

ในช่วงบ่ายของวันหยุด เอลเลริคเป็นคนขับรถพาฟาริดามาที่บ้านของวชิรวิษ เมื่อทั้งสองเดินลงจากรถ ประตูบ้านก็เปิดออก หญิงวัยกลางคนในชุดแม่บ้านเดินออกมาต้อนรับ พร้อมรอยยิ้มกว้าง“คุณหนูเล็ก.....” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเอ็นดูไม่ต่างจากเมื่อหลายปีก่อน“ป้านิ่ม” ฟาริดาหันไปมอง ก่อนรอยยิ้มจะปรากฏขึ้นทันที“โตจนเป็นคุณแม่แล้วนะคะ” แม่บ้านเก่าแก่ผู้รับใช้ของบ้านมาตั้งแต่สมัยรุ่นบิดามารดาเดินเข้ามากอดหญิงสาวด้วยความดีใจ“คิดถึงป้านิ่มมากเลยค่ะ” ฟาริดาหัวเราะเบาๆ พลางกอดตอบ“ป้าก็คิดถึงคุณหนู” ป้านิ่มผละออกมามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนยิ้มอย่างโล่งใจ“ดูแข็งแรงแล้วนะคะ”“พักฟื้นเต็มที่แล้วค่ะ"“ดีแล้วๆ” ป้านิ่มพยักหน้า ก่อนจะหันไปยิ้มให้เอลเลริค“สวัสดีค่ะ คุณเอลเลริค”“สวัสดีครับ” เขาตอบอย่างสุภาพ“คุณผู้หญิงกับคุณท่านรออยู่ที่สวนค่ะ”ไม่นาน ป้านิ่มก็สั่งให้คนในบ้านยกชุดน้ำชา เครื่องดื่ม และขนมไทยหลากหลายชนิดไปจัดไว้ที่ศาลากลางสวนดอกไม้ศาลาไม้สีขาวหลังเดิมยังคงตั้งอยู่กลางสวนที่รายล้อมไปด้วยกุหลาบ มะลิ และดอกพุดซ้อนซึ่งส่งกลิ่นหอมอ่อนๆไปทั่วบริเวณ ฟาริดาหยุดมองภาพตรงหน้า ก่อนจะยิ้มออกมา

เช้าวันต่อมา ทั้งสองหนุ่มสาวตื่นลงมาข้างล่างก็เห็นว่าดาหลากำลังเตรียมของมื้อเช้าให้กับทุกคน วชิรวิษกับหทัยชนกจึงอาสาออกไปสำรวจหาตลาดแถวนี้เพื่อหาของกินมาเพิ่ม จนเมื่อกลับมาพร้อมกับข้าวของในมือก็ได้ยินเสียงหัวเราะสนุกสนานดังมาแต่ไกลเมื่อเข้ามารวมตัวกับทุกคน ดาหลาช่วยเอาข้าวของไปจัดใส่จาน สองสามีภรรยาจึงมานั่งกินข้าวและได้รู้โปรแกรมเที่ยวของวันนี้ จึงรีบจัดการอาหารตรงหน้าและพากันไปเตรียมตัวและจัดการเด็กๆหลายชั่วโมงผ่านไป หลังจากทุกคนพาเด็กๆไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ เดินเล่นที่ตลาดคนเดิน และกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านพักตากอากาศเรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดก็มารวมตัวกันที่ริมหาดอีกครั้งดาหลาคอยดูแลเด็กทั้งสี่คนที่กำลังสนุกสนานอยู่ตรงชายหาด เด็กๆวิ่งไล่จับกันบ้าง ก่อกองทรายบ้าง บางครั้งก็พากันเดินลงไปแตะน้ำทะเล ก่อนจะรีบวิ่งกลับขึ้นมาเมื่อคลื่นซัดเข้าหาฝั่งส่วนพ่อแม่ทั้งสองคู่เลือกนั่งอยู่ไม่ไกลจากเด็กๆ บนเก้าอี้ชายหาดที่จัดเอาไว้ เครื่องดื่มเย็นๆถูกยกขึ้นจิบเป็นระยะ ท่ามกลางลมทะเลที่พัดเอื่อยๆและแสงอาทิตย์สีทองของยามเย็น“วันนี้เด็กๆสนุกกันมากเลยนะคะ” หทัยชนกเอ่ยขึ้น พลางมองเด็กทั้งสี่ที่ก

สองแฝดสลับกันเล่ากิจวัตรและสิ่งที่ได้เจอได้เรียนรู้ในวันนี้ให้บิดาฟัง เสียงเจื้อยแจ้วดังไปทั่วห้องนั่งเล่นเรียกรอยยิ้มจากทุกคนที่ได้ยินได้เป็นอย่างดี“เอาล่ะ ได้เวลามื้อเย็นแล้วนะครับ เข้าที่ได้แล้วนะเด็กๆ”“ครับ”สิ้นเสียงพูดของบิดา สองแฝดก็จับมือกันเดินเข้าไปที่ห้องรับประทานอาหาร พากันไปนั่งเก้าอี้ของตนเองและนั่งรออย่างเรียบร้อยวชิรวิษกับหทัยชนกที่เดินตามสองแฝดมายิ้มเอ็นดู ก่อนจะนั่งประจำที่ของตนเอง พร้อมกับที่แม่บ้านเข้ามาตักข้าวให้ทั้งสี่คนนั่งกินมื้อเย็นด้วยกันอย่างอบอุ่น จนกระทั่งกินเสร็จก็มีพี่เลี้ยงก็มารับตัวเด็กๆ เพื่อทำหน้าที่ดูแลพวกเขาต่อสองสามีภรรยายืนมองเด็กๆ ที่กลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น ทั้งเฟรมและฟิวมีพี่เลี้ยงส่วนตัว พวกเขาใช้พี่เลี้ยงคนต่อคนเพื่อที่จะไม่ให้เด็กๆ คลาดสายตาและสามารถดูแลได้อย่างทั่วถึงกลางดึกคืนนั้น หลังจากที่สองสามีภรรยาส่งเด็กๆ เข้านอนเสร็จแล้วก็กลับมาพักผ่อนที่ห้อง พวกเขาสามารถเห็นเด็กๆ ได้ตลอดเพราะพวกเขาติดกล้องวงจรปิดภายในห้องนอนของเด็กๆ และเปิดหน้าจอเอาไว้ตลอด“ดื่มอะไรหน่อยไหมคะ” หทัยชนกถามผู้เป็นสามี หลังจากที่คนอื่นๆ ออกไปกันหมดแล้ว“อื้ม ขอว

“ทนไหวไหม.....หรือจะให้หยุด” ชายหนุ่มโน้มตัวลงมากัดไหล่บอบบางแรงๆ แล้วกระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบ แต่จังหวะสะโพกยังคงกระแทกรุนแรงแรง“ไม่.....ไม่หยุด.....เอาต่อ.....เอาแรงๆเลยค่ะ” หญิงสาวครางตอบเสียงขาดๆหายๆ สะโพกกลมขยับสวนกลับอย่างยั่วเย้าชายหนุ่มหัวเราะต่ำๆ แล้วจับสะโพกเมียแน่นขึ้นอีก เพิ่มความเร็วและความแรงจนร่างบอบบางสั่นเทาทั้งตัว กระโปรงชุดนอนกองอยู่บนเอว เผยให้เห็นทุกอย่างที่เขากำลังทำอยู่ตรงหน้า“ดี.....งั้นคืนนี้จะทำให้พังเลย” เขากล่าวเสียงห้าว ก่อนจะกระแทกเข้าไป“อ๊ะ.....ลึก.....” เธอครางเสียงสั่นพร่า น้ำตาคลอตาเพราะถูกดันลึกจนมดลูกสั่นระริกชายหนุ่มไม่ยอมลดความแรงแม้แต่น้อย มือใหญ่ทั้งสองข้างบีบสะโพกผายจนเนื้อขาวแดงเป็นรอยนิ้ว แล้วกระชากร่างบอบบางเข้าหาตัวเองทุกครั้งที่กระแทก“เงียบไม่ได้สิ ชอบให้เข้าไปแรงขนาดนี้” เขาพึมพำเสียงต่ำ ก่อนจะโน้มลงกัดลำคอเธอแรงๆจนมีรอยแดง“ชอบ.....ชอบที่สุด แรงๆเลย” หญิงสาวสะดุ้งทั้งตัว มือที่เกาะราวระเบียงสั่นเทา เธอครางตอบเสียงขาดๆเขาถอยหลังกลับมานั่งบนโซฟาอีกครั้ง ร่างบอบบางถูกอุ้มขึ้นแล้วนั่งลงกระแทกเต็มลำ ต้นขาขาวถูกจับแยกกว้าง มือใหญ่ฟาดลงบ