Todos os capítulos de เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ: Capítulo 11 - Capítulo 20

“ที่นี่เหรอพี่ฝน”“ใช่”“บริษัทนำเข้ารถยี่ห้อหรูและผลิตอะไหล่ รวมทั้งจำหน่ายรถยนต์ยี่ห้อดังในไทย”“ใช่ ทำไมเหรอ”“พี่ฝน เฟิร์นว่า เราอาจจะมีอะไรให้ตกใจมากกว่านี้นะ”“ทำไมล่ะ”“เดี๋ยวตอนถ่ายงานจะมีแต่พนักงานที่มาดูเราใช่ไหม”“ไม่นะ เห็นว่าท่านประธานบริษัทจะมาดูด้วยนะ เราถ่ายรถตัวใหม่ที่กำลังจะเปิดตัว คงจะมาคุมด้วยตัวเอง”“อืม งั้นเดี๋ยวก็คงได้เจอ”“เจอ ใครเหรอ”“เดี๋ยวพี่ฝนก็รู้”หทัยชนกพูดกับผู้จัดการสาวของเธอด้วยน้ำเสียงที่นิ่งเรียบ แต่อันที่จริงจะโทษอะไรวชิรวิษก็ไม่ได้ ในเมื่อตัวเธอไม่เคยถามเขา และเธอกับเขาก็ไม่เคยคุยกันถึงเรื่องอาชีพของอีกฝ่ายเลยสักครั้งหลังจากเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยก็ถึงเวลาเริ่มถ่ายทำ หญิงสาวนั่งรออยู่หลังฉากเพื่อรอให้ทีมงานเซ็ทฉากให้เรียบร้อย วันนี้เป็นการถ่ายภายในรถและถ่ายแบบโคลสอัพ ในช่วงบ่ายก็จะเป็นการถ่ายฉากขับรถ ซึ่งตรงนี้ทีมงานเองก็หวั่นใจไม่น้อย เพราะพวกเขารู้แค่ว่าหญิงสาวขับรถเป็นและมีใบขับขี่เพียงเท่านั้น“น้องเฟิร์น ฉากพร้อมแล้วค่ะ”“ค่ะ”เมื่อทีมงานเข้ามาตามที่หลังฉาก หญิงสาวก็เดินออกไปด้วยใบหน้าเรียบเฉย จนกระทั่งเริ่มถ่ายทำไปได้ไม่นาน บุคคลที่ทุกคนร

เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่อนจะเปิดเข้าไปโดยไม่ได้ขออนุญาต ชายหนุ่มแปลกใจจึงเงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาเป็นใครก็เลิกคิ้วแปลกใจ“หืม มาได้ยังไงคะ”“ก็ว่างนี่คะ”“ไหนว่าอีก 2-3 วันไงคะ”“ปิดกล้องเร็วกว่ากำหนดค่ะ”เอกสารในมือถูกวางลงบนโต๊ะ ก่อนที่ร่างสูงจะพยักหน้าเรียกให้หญิงสาวเดินเข้าไปหาเขา“คะ”“ไม่มีอะไรค่ะ”หทัยชนกวางกระเป๋าลงบนโต๊ะหน้าโซฟา แล้วเดินเข้าไปหาเขาตามที่เขาต้องการ เธอหย่อนกายนั่งลงบนตักเขา ก่อนที่วงแขนอบอุ่นจะโอบกอดเธอเอาไว้หลวมๆ“งานเยอะไหมคะ”“นิดหน่อยจ้ะ พอดีบ่ายมีประชุม พี่เลยต้องดูเอกสารน่ะ”“งั้นเฟิร์นไม่กวนดีกว่าค่ะ”“ก็แค่นั่งเฉยๆก็พอ”ชายหนุ่มโอบกอดร่างเล็กเอาไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง และอีกข้างหนึ่งที่ว่างก็ยื่นมือออกไปหยิบเอกสารมาอ่านต่อ“โทรหาดินให้พี่หน่อย โทรศัพท์มือถือพี่ก็ได้ รหัสวันเกิดพี่กับเฟิร์น”มือเล็กเอื้อมหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องบางเฉียบบนโต๊ะมาปลดล็อกตามที่เขาบอก แล้วหาเบอร์โทรออกล่าสุด ซึ่งก็เป็นไปตามที่เธอคิด เจอเบอร์ของดนัยอย่างง่ายดาย เธอกดโทรออกแล้วเปิดลำโพงให้เขา“ครับนาย”“ดิน นายหาของกินเล่นเข้ามาให้เฟิร์นหน่อย พวกเครื่องดื่มด้วย”

“.....” เจ้าของร่างบอบบางหน้าเหวอเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูด เธอลดมือที่ถือผ้าผืนเล็กลง“แต่งเงียบๆก็ได้ ถ้าเฟิร์นกลัวคนรู้” เขายังคงพูดต่อ ราวกับกลัวว่าหญิงสาวในอ้อนกอดจะไม่ยอมตกลง“อารมณ์ไหนคะเนี่ย” เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่แน่ใจ“อารมณ์อยากอยู่ด้วยครับ” มุมปากหยักยกยิ้มน้อยๆ“คบเฉยๆเปลี่ยนใจได้นะคะ ถ้าแต่งงานแล้วเปลี่ยนใจไม่ได้แล้วนะคะ” พูดทีเล่นทีจริงด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“ก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจนี่ครับ” เขาตอบเธอพลางสบตา“.....” มือเล็กวางผ้าในมือลงที่อ่างล้างหน้า แล้วเคลื่อนมือมาทาบทับมือเขาที่โอบกอดเธออยู่“ครอบครัวพี่ไม่มีใคร พ่อแม่พี่เสียชีวิตหมดแล้ว พี่สร้างทุกอย่างขึ้นมาด้วยตัวของพี่เอง พี่ไม่ได้จำเป็นต้องแคร์ใคร แต่พี่รู้ว่าเฟิร์นแคร์แฟนๆของเฟิร์น” เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ยิ่งแคร์พวกเขาก็ยิ่งต้องบอกพวกเขานะคะ”“แล้วแต่เฟิร์นเลยจ้ะ”“.....”“เอาเป็นว่าตกลงแล้วนะ”“.....ค่ะ แต่คงต้องไปบอกกล่าวกับผู้ใหญ่ทางช่องก่อน”“อื้ม จะไปวันไหนก็บอกพี่”ร่างสูงโน้มตัวเล็กน้อย ซบใบหน้าหล่อเหลาลงบนไหล่บอบบางเบาๆ อาจจะเพราะหทัยชนกเป็นนักแสดง เธอสูงถึง 170 เซนติเมตร แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปส

“ตามหาต้นทาง แล้วล็อกเครื่องเดี๋ยวนี้” เจ้าของร่างสูงสั่งเสียงเฉียบขาด ทางไอทีรับคำก็พลันเกิดเสียงรัวคีย์บอร์ดไม่ขาดสายร่างบอบบางลุกออกจากเก้าอี้เพื่อคืนที่นั่งให้กับเจ้าของ ก่อนที่เธอจะเดินไปหย่อนตัวนั่งลงที่โซฟา ไม่นานทางฝ่ายไอทีก็ตอบกลับมาอีกครั้งพร้อมกับรายงานผล วชิรวิษกับดนัยมองหญิงสาวที่นั่งยิ้มหวานด้วยความอึ้ง“อะไรคะ”“.....เปล่าครับ” สองหนุ่มพูดขึ้นพร้อมกันก่อนจะหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อทำงานต่อ“ดิน นายไปจัดการให้เรียบร้อย ตามให้ถึงที่สุดว่าใคร ข้อมูลรั่วถึงไหน แล้วปลายทางคือใคร” เขาสั่งหลังพลางยกมือขึ้นมานวดขมับช้าๆ“ได้ครับ” ดนัยรับคำแล้วเดินกลับออกไปแทบจะทันทีหญิงสาวไม่ส่งเสียงใดใดรบกวน ปล่อยให้พวกเขาเร่งมือจัดการในสิ่งที่ต้องทำเร่งด่วน เธอทำเพียงนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆระหว่างรอให้สถานการณ์คลี่คลายนานหลายชั่วโมงกว่าที่ดนัยจะกลับเข้ามาพร้อมกับข้อมูลและสถานการณ์ล่าสุด วชิรวิษทำเพียงพยักหน้ารับ“เฟิร์นสั่งมื้อเย็นไว้ให้ทั้งสองคนแล้วนะคะ”“ครับ” และเป็นอีกครั้งที่ทั้งสองหนุ่มตอบรับอย่างพร้อมเพรียงกันหทัยชนกมองพวกเขาที่ทำงานต่อสีหน้าเคร่งเครียดด้วยแววตาเป็นห่วง อย่าง

“ไปดื่มกับพวกลุงๆก็ได้นะคะพี่คิว”“ก็คงต้องอย่างนั้น พี่ว่าพี่ไม่น่ารอดนะคืนนี้”“ก็คงแบบนั้นค่ะ เพราะเฟิร์นเป็นหลานคนแรกของกลุ่ม และก็ดูเหมือนจะเป็นคนแรกที่ได้แต่งงาน”ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะโน้มใบหน้าไปจุมพิตแก้มนุ่มเบาๆแล้วลุกเดินออกจากบ้านไปพร้อมกับเสียงโวยวายที่ดังขึ้นหลังจากที่เขาเดินไปร่วมวง หทัยชนกมองตามไปชั่วครู่ก่อนที่เธอจะกลับขึ้นห้องนอนไป“เอ้า มาๆ มาประกาศข่าวหน่อยเร็ว” อนุชิตกวักมือเรียกเมื่อร่างสูงของหนุ่มรุ่นน้องที่กำลังจะเลื่อนสถานะเดินเข้ามาหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ“ข่าวอะไรวะ” ผึ้งที่กำลังกระดกเครื่องดื่มรีบถามขึ้นหลังจากวางแก้วลง“ข่าวดี” เจ้าของบ้านยังคงอุบเอาไว้ รอให้เจ้าตัวเป็นคนบอกเอง“ผมจะแต่งงานครับ แต่คงต้องรอเจ้าสาวพร้อมก่อน” วชิรวิษพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าสายตาทั้ง 3 คู่จ้องมาที่เขา“ก็ข่าวดีสิ ดีใจด้วยๆ” พจน์รีบยกแก้วชน“พาเจ้าสาวมาให้พวกเรารู้จักด้วยสิ จะเข้ามาเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วน่ะ” อู๊ดดี้บอกพลางชนแก้วตาม“พวกพี่รู้จักเจ้าสาวอยู่แล้วครับ” เขาบอกพลางสบตาอนุชิต“หืม อย่าบอกนะว่าไอตัวแสบอะ” ผึ้งพูดทีเล่นทีจริงวชิรวิษเงียบ อนุชิตยิ้ม อีกสามหนุ่มอึ้ง พ