Todos os capítulos de เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ: Capítulo 41 - Capítulo 50

ช่วงเย็น วชิรวิษพาเธอขับรถเลียบชายฝั่งอีกครั้ง คราวนี้ตั้งใจหาร้านอาหารทะเลที่บรรยากาศดีๆสักแห่ง ไม่นานก็เจอร้านอาหารริมทะเลที่มีโต๊ะตั้งอยู่ใกล้ชายหาด บรรยากาศยามเย็นกำลังสวย แสงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลงและท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพู“ร้านนี้ไหม”“เอาร้านนี้ค่ะ” หทัยชนกมองผ่านกระจกไปยังร้าน ก่อนจะพยักหน้าทั้งคู่เลือกโต๊ะด้านนอกที่อยู่ใกล้ทะเลและสามารถรับลมทะเลได้ เมื่อเมนูถูกนำมาให้ หทัยชนกก็เริ่มเปิดดู“เอากุ้งเผาไหมคะ”“เอาครับ”“ปูด้วยดีไหม”“ตามใจเลย”“ปลากะพงทอดน้ำปลาล่ะ”“เอาครับ”“แล้วก็หมึกย่าง.....”“เฟิร์นบอกเมื่อเช้าว่าจะกินนิดเดียวไม่ใช่เหรอ” วชิรวิษมองภรรยาที่กำลังสั่งอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจ ก่อนจะหัวเราะ หทัยชนกชะงัก ก่อนจะเงยหน้ามองเขา“ก็ตอนนี้หิวแล้วนี่คะ”“พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย”“แต่พี่หัวเราะ”“พี่ดีใจต่างหาก”“ดีใจอะไรคะ”“ดีใจที่เห็นเฟิร์นกินได้เยอะหลังจากช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาเอาแต่ทำงานจนแทบไม่มีเวลากินข้าวตรงเวลา”“ช่วงก่อนหน้านี้เฟิร์นเหนื่อยจริงๆแหละค่ะ” คำพูดนั้นทำให้หทัยชนกนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มออกมา“พี่รู้”“แต่พอได้หยุดแบบนี้แล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ”“ง

ไม่มีการเตือน เขาพุ่งเข้าไปเต็มแรงทันที จนร่างเล็กเซไปข้างหน้า เสียงครางแหลมหลุดออกมาดังลั่น“อ๊าาาา.....”“พี่.....แรง.....แรงเกินไป.....อ๊าา.....” เสียงครางของเธอขาดๆหายๆ“รับไหวไหมเฟิร์น? หรือจะให้พี่ทำแรงกว่านี้ หืม”เขาไม่รอคำตอบ แค่ตอกหนักขึ้นอีก ทุกครั้งที่พุ่งเข้าไปสุดโคน ร่างเล็กจะถูกดันไปข้างหน้าแล้วถูกกระชากกลับมารับจังหวะถัดไปโดยไม่มีการยั้งมือเสียงครางของเธอดังก้องในห้องที่ประตูระเบียงเปิดโล่ง ปนกับเสียงเนื้อกระทบกันอย่างรุนแรงที่ไม่ขาดสาย“.....ใกล้แล้ว.....” เขากัดฟันแน่น ก้มลงเลียแผ่นหลังเธอที่เปียกเหงื่อ แล้วกระแทกเข้าไปสุดแรงอีกหลายครั้ง จนร่างเล็กเซไปข้างหน้า ก่อนที่เขาจะฝังตัวลึกสุดโคนแล้วปล่อยทุกอย่างออกมาความร้อนพุ่งทะลักเข้าไปในตัวเธอ หทัยชนกครางเสียงหลง ตัวสั่นระริกเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นที่ไหลเข้ามา เขายังคงกดสะโพกเธอไว้แน่น ไม่ยอมถอนออก จนกระทั่งคลื่นความเสียวสงบลงทั้งคู่“ยังไม่พอ พี่ยังแข็งอยู่เลย” เสียงทุ้มต่ำถาม ลิ้นเลียใบหูเธอช้าๆ“พักก่อนนะคะ.....” เฟิร์นหอบหายใจ แก้มแดงก่ำ หันมามองเขาด้วยสายตาอ้อนแต่เขายิ้มมุมปาก แล้วค่อยๆถอนตัวออกมาช้าๆ จนเธอครางแผ่

เมื่อลงมาข้างล่างหลังจากผ่านไปกว่า 2 ชั่วโมง ทั้งคู่ก็พบว่าทุกอย่างถูกเตรียมเอาไว้พร้อมแล้ว“สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะหลานสาว” เสียงอู๊ดดี้ดังขึ้นเป็นคนแรก พร้อมกับกล่องของขวัญกล่องใหญ่ในมือที่ยืนให้กับหญิงสาว“ขอบคุณค่ะ”“อันนี้ของอา” พจน์เองก็ส่งให้หญิงสาวเช่นกันหลังจากนั้นแต่ละคนที่มาในงานก็ทยอยเอาของขวัญมาให้กับหทัยชนก โดยมีวชิรวิษ น้ำฝน และดนัยคอยช่วยหยิบไปเรียงให้ จนเมื่อทุกคนให้ของขวัญกับเธอครบแล้ว งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้น“ป๊า ซื้อมากี่ลังเนี่ย” หทัยชนกตะโกนถามบิดาของเธอเสียงดังเมื่อเดินออกมาที่โต๊ะม้าหินแล้วเห็นลังเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ตั้งอยู่หลายลัง“หลาย มิกซ์เซอร์อีก” อนุชิตตะโกนตอบบุตรสาว พลางละมือจากการย่างอาหารตรงหน้าดวงตากลมโตเหลือบมองบนด้วยความอ่อนใจ สงสัยวันนี้จะได้เก็บพวกเขาขึ้นบนบ้านอีกแล้วปาร์ตี้ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน พวกเขาเตรียมอาหารทะเลไว้สำหรับย่างหลายกิโล โดยที่มีเตาให้กับบรรดาแม่บ้านและคนรถย่างกินกันด้วย พวกเขาแยกนั่งอีกโต๊ะไม่ไกลกันมาก เพราะไม่อยากรบกวนบรรดาเจ้านาย“เอาล่ะ เมื่อไหร่พวกเราจะได้อุ้มเหลน” อนุชิตหันมาถามวชิรวิษน้ำเสียงจริงจัง“เราทั้งคู่ยังไม่พร้อมครับ

แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเป็นลำแสงบางๆ ภายในห้องนอนเงียบสงบ หทัยชนกขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นด้วยความงัวเงียหญิงสาวนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง พยายามรวบรวมสติ ก่อนจะพลิกตัวกลับไปอีกด้าน แล้วก็พบวชิรวิษกำลังนอนตะแคงมองเธออยู่“ตื่นแล้วเหรอคนเก่ง” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มบางๆ“พี่ตื่นนานแล้วเหรอคะ” หทัยชนกขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมถึงปลายคาง“สักพักครับ”“แล้วทำไมไม่ปลุกเฟิร์น”“เห็นหลับสบาย” ชายหนุ่มตอบง่ายๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากเนียนออกให้อย่างแผ่วเบา“วันนี้ไม่เอาแล้วนะคะ” หทัยชนกมองเขาแล้วถอนหายใจ พลางนึกถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาได้ ใบหน้าของเธอจึงเริ่มร้อนขึ้นเล็กน้อยจนต้องรีบหันหน้าหนี“พี่ยังไม่ได้พูดอะไรเลย” วชิรวิษหัวเราะเบาๆ“รู้ทันค่ะ”“ครับๆ วันนี้ให้พักเต็มที่เลย”หญิงสาวค้อนเขา ก่อนจะค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง แม้จะยังรู้สึกเมื่อยล้าอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้หนักหนาเท่าแรกๆที่อยู่กับเขา“พี่คิว”“ครับ?”“เรื่องงานพิธี เฟิร์นคิดว่าเราน่าจะได้เวลาจัดแล้วนะคะ”“พี่ก็คิดแบบนั้น” วชิรวิษยิ้มบางๆ“แต่เฟิร์นไม่อยากจัดใหญ่ค่ะ ไม

ในช่วงบ่ายของวัน น้ำฝนกับทีมงานของหทัยชนกมารวมตัวกันที่บ้าน เมื่อหญิงสาวตกลงรับงานละครเรื่องล่าสุดหลังจากที่ห่างหายไปหลายเดือน เพื่อทำการพูดคุยกันถึงการเตรียมตัวในครั้งนี้ ซึ่งจะต้องมีการเดินทางออกต่างจังหวัดและมีถ่ายทำที่ต่างประเทศด้วย หลังจากประชุมเสร็จ วชิรวิษก็กลับเข้ามาที่บ้านพอดีหลังจากพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอแต่ละคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน วันนี้วชิรวิษนอนค้างที่บ้านของหทัยชนก เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการพูดคุยกับอนุชิต ปล่อยให้หทัยชนกได้มีเวลาส่วนตัว จึงแทบไม่ได้เห็นหทัยชนกตลอดทั้งบ่ายช่วงค่ำ หลังจากที่กินมื้อเย็นกันเสร็จก็พากันแยกย้ายขึ้นห้องนอน หทัยชนกเลือกที่จะคุยกับเขาเองที่เธอต้องไปทำงาน มันมีข้อแตกต่างจากตอนแรกที่คุยกันไว้หลายอย่าง ซึ่งตัวเธอเองก็เพิ่งได้รู้หลังจากประชุมกับทีมงาน โชคดีที่สามีหนุ่มเข้าใจและไม่ได้ว่าอะไร เขาไม่ก้าวก่ายงานของเธอ เหมือนกับที่เธอไม่ก้าวก่ายงานของเขาเช่นกันหลายวันต่อมาก็ถึงเวลาที่หทัยชนกต้องออกเดินทาง หญิงสาวกับทีมผู้ช่วยของเธอไปรวมตัวกับทีมงานกองถ่ายเพื่อร่วมเดินทางไปด้วยกันทางด้านวชิรวิษก็ทำงานตามปกติ มีบางวันที่เขาแวะมาหาอนุชิตหรือมาค้างที่บ้านนี้