Todos os capítulos de เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ: Capítulo 31 - Capítulo 40

หลายวันต่อมา“ก็หล่อดีนะคะ”เสียงหวานใสพูดขึ้นหลังจากที่ตอนนี้ประวัติของสามีเธอได้รับการเปิดเผย เพราะเขาบังเอิญได้ไปออกงานในฐานะประธานกรรมการและผู้ถือหุ้นที่มากที่สุดของบริษัทนำเข้ารถยนต์ขนาดใหญ่ นักข่าวหลายสำนักที่เห็นเขาเลยตามหาประวัติของเขาได้ทำการโพสต์และตีพิมพ์ ทำให้ตอนนี้เขากลายเป็นที่สนใจและโด่งดังขึ้นมาในสถานะไฮโซเชื้อสายจ้าว“น่าหงุดหงิดจัง” มือใหญ่ยกขึ้นเสยผมตัวเองด้วยท่าทางหงุดหงิด“ไม่เอาค่ะ ถึงไม่ได้เปิดเผยวันนี้ ก็ต้องมีสักวันที่ต้องเปิดเผย เพราะพี่แต่งงานกับเฟิร์น สักวันก็ต้องมีคนสืบหาประวัติพี่อยู่ดีแหละค่ะ” หญิงสาวพยายามปลอบใจเขาให้ใจเย็นลง“อืม” ร่างสูงใหญ่ที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานหงุดหงิดจนไม่สามารถทำงานต่อได้จนต้องหลับตาลงเอนกายพิงพนักเก้าอี้“โอเคไหมคะ”“ไม่โอเคเลย”“.....”“เฟิร์น”“คะ”“ทำให้พี่ใจเย็นลงหน่อยสิ”หญิงสาวฟังที่เขาบอกในคราแรกที่ยังคิดไม่ทันก็มองหน้าเขา ก่อนที่เธอจะเข้าใจ เขาก็ลุกจากเก้าอี้ไปกดล็อกประตูห้องนอนและเดินกลับมาล็อกประตูห้องทำงานเรียบร้อยแล้วร่างกำยำเดินมานั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ข้างกายหญิงสาว ก่อนที่ร่างบอบบางในชุดกระโปรงสวยงามจะลอยหวือมานั่ง

หลายวันต่อมา หลังจากที่ทั้งสองหนุ่มสาวไปอยู่บ้านของหทัยชนกมาหลายวันก็ถึงเวลากลับบ้านของวชิรวิษ เพราะเขาต้องทำงานและไม่อยากย้ายพวกเอกสารให้ยุ่งยากหากเขามีงานด่วนหรือทำงานที่บ้าน จึงตกลงกับหทัยชนกที่จะอาศัยอยู่ที่บ้านของเขาเป็นหลัก“ไปหาอะไรกินก่อนกลับเข้าบ้านไหม” ชายหนุ่มถามหลังจากพากันขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว“ได้นะคะ เฟิร์นอยากหาซื้อของด้วย”“งั้นไปห้าวสรรพสินค้าเนอะ”“ได้ค่ะ”หลังจากตกลงกันได้ คนขับหนุ่มที่พ่วงตำแหน่งสามีก็เหยียบคันเร่งเพื่อตรงไปยังสถานที่หมาย โดยที่หญิงสาวที่นั่งข้างๆก็ดูตารางงานบ้าง ชวนคุยบ้างเป็นพักๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดหรือรำคาญแต่น้อย“เอาล่ะ ร้านนี้ละกัน รสชาติถูกปากอยู่”“ได้ค่ะคุณชาย”หญิงสาวแอบแซวเขาก่อนจะหัวเราะเบาๆและเดินนำเข้าไปในร้านหลังจากพนักงานผายมือเพื่อพาไปยังโต๊ะที่ยังว่างอยู่“พี่คิว ยัยมุกนี่คะ” หทัยชนกหันไปพูดกับวชิรวิษเสียงเบา“อ้าว จริงด้วย มากับ.....คุณเอลเลริคเหรอ ยังไงเนี่ย” ชายหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยรู้กิตติศัพท์ของชายลูกครึ่งดี“เข้าไปแกล้งดีกว่าค่ะ” หทัยชนกหัวเราะแล้วเดินตรงไปยังโต๊ะที่เดินสนิทของเธอนั่งอยู่“ไหนว่าช่วงนี้ไม่ว

“ได้เรื่องไหม” เอลเลริคถามพลางมองตามหลังสองสาวไป“ได้ เหมือนที่คิด” ใบหน้าหล่อเหลาขยับพร้อมกับตอบคำถาม“ใคร” ดวงตาสีเฮเซลยังคงมองจ้องตรงไป“ท่าน.....”“อืม อีกไม่นานน่าจะติดต่อมา”หลังจากที่เอลเลริคกับวชิรวิษได้พบกันในวันก่อน ทั้งคู่ได้มีการคุยกันเป็นการส่วนตัว เมื่อต่างคนต่างคิดเหมือนกันว่าควรจะสนิทกันไว้ อีกทั้ง 2 หนุ่มยังอายุเท่ากัน เอลเลริคจึงให้อีริคติดต่อหาวชิรวิษเพื่อนัดเจอกัน และนั่นทำให้ทั้งสองหนุ่มสนิทกันไปโดยปริยายเอลเลริคขอให้วชิรวิษช่วยเขาสืบหาบิดาของฟาริดาตามที่ได้ขออนุญาตหญิงสาวเอาไว้อีกแรง เขารู้สึกว่าบิดาของเธอต้องไม่ธรรมดา และก็เป็นเรื่องจริง เมื่อสิ่งที่วชิรวิษได้ข้อมูลมา มันตรงกับที่อีริคได้มาเช่นกันดวงตาสองคู่มองไปยังร่างบอบบางทั้งสองร่างที่ยืนคุยกันห่างจากพวกเขา พวกเธอคงคุยกันในเรื่องที่ไม่อยากให้พวกเขารู้ สายตาคมกวาดมองรอบๆตัวของพวกเธอ มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่หลายคนพยายามส่งสายตาเพื่อสานความสัมพันธ์กับพวกเธอ แต่ทั้งสองสาวก็ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย“ว่าแต่มีกำหนดแต่งเมื่อไหร่เนี่ย” เอลเลริคถามน้ำเสียงจริงจัง“รอเฟิร์นพร้อม ตอนนี้เธอยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลย” ร่างสูงตอบอ

“ช้า” เสียงแซวดังขึ้นทันทีเมื่อหทัยชนกเห็นฟาริดาเดินเข้ามา“พูดมากน่า” ฟาริดาย้อนหทัยชนกด้วยความหมั่นไส้“เอาล่ะ ทานอะไรกันดี” วชิรวิษเอ่ยถามเมื่อลงมากันพร้อมหน้า“ซื้อพวกอาหารทะเลมาย่างไหมล่ะ กับเครื่องดื่มนิดหน่อย” เอลเลริคเสนอเพราะเขาชอบบรรยากาศในสวนตอนกลางคืน“ได้ งั้นนายออกไปซื้อของกับฉัน สาวๆอยู่บ้านเตรียมของ” วชิรวิษรับคำพร้อมกับสั่งไปในทีเดียว“ฉันซื้อไม่เป็น” เอลเลริคบอกหน้าตาเฉย เขาไม่เคยทำเอง มีแต่คนทำให้มาตลอด“อย่าดูถูกฝีมือฉันสิ ไป สาวๆ ฝากที่บ้านด้วยนะจ๊ะ” วชิรวิษยักคิ้ว ก่อนจะหันมาบอกสองสาวแล้วลากให้เอลเลริคเดินตามเขาออกไปสองสาวหัวเราะไล่หลังไป ก่อนจะพากันไปเตรียมพื้นที่สำหรับปาร์ตี้ในคืนนี้ โดยไม่ลืมจัดพื้นที่สำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทางด้านสองหนุ่มที่ออกมาที่ห้างสรรพสินค้าที่อยู่ใกล้ๆเพื่อซื้อเครื่องดื่ม ก็พากันเลือกเครื่องดื่มที่ตนเองชอบ ก่อนจะมารวมตัวกันแล้วพากันกลับมาที่รถเพื่อไปที่ตลาดต่อ“ฉันไม่เคยเดินตลาด” เอลเลริคพูดมาด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม“พูดจริง?” วชิรวิษเลิกคิ้วเล็กน้อย“เออ” หนุ่มลูกครึ่งยอมรับน้ำเสียงแข็งขึง“ฉันคือผู้โชคดีสินะ ที่พานายมาเดินตลาดเป็นคน

หลังจากหทัยชนกยุ่งกับตารางงานที่แน่นจนแทบไม่มีเวลาว่างมาหลายเดือน ในที่สุดเธอก็ได้มีช่วงเวลาว่างพักผ่อน วชิรวิษรีบเคลียร์งานของตัวเองให้เบาบางที่สุดและจองที่พักที่ภูเก็ตเพื่อจะพากันไปพักผ่อน โชคดีที่ไม่ใช่ช่วงไฮซีซั่น เลยทำให้ที่พักบางแห่งยังว่างอยู่บ้าง ถึงแม้จะเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ผู้คนหนาแน่นตลอดปีก็ตามเมื่อทุกอย่างถูกเตรียมพร้อมแล้ว ชายหนุ่มก็พาภรรยาสาวออกเดินทาง ทั้งคู่ขับรถกันมาเองเพื่อที่ว่าจะได้แวะเที่ยวได้ หากเจอที่ไหนที่ถูกใจ จนกระทั่งเดินทางมาถึงที่พักในช่วงดึก ทั้งคู่หลับสนิทแทบจะทันทีที่ศีรษะลงถึงหมอนเพราะความเหนื่อยล้าจากการเดินทางเป็นเวลานานในช่วงสายวันต่อมา แสงแดดอ่อนๆส่องลอดผ่านผ้าม่านสีขาวเข้ามาภายในห้องพัก หทัยชนกค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างงัวเงีย เธอนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งอย่างคนที่ยังไม่อยากลุกจากที่นอน ก่อนจะพลิกตัวหันไปมองคนข้างกายสามีหนุ่มยังคงหลับสนิทอยู่ข้างๆ สีหน้าของชายหนุ่มดูผ่อนคลายกว่าทุกวันที่เธอเห็น เพราะปกติแล้วเขามักตื่นแต่เช้าเพื่อจัดการงานต่างๆ จนแทบไม่มีเวลาได้นอนเต็มอิ่มเช่นกัน หทัยชนกยกมือขึ้นแตะเส้นผมของเขาเบาๆก่อนจะยิ้มออกมา“วันนี้ไม่ต้องรีบล