รถม้าวิญญาณไม้จันทน์หอมขนาดมหึมา ลอยละล่องแหวกม่านเมฆมุ่งหน้าลงสู่ทิศใต้ด้วยความเร็วสม่ำเสมอ ทิ้งเทือกเขาเหมันต์นิรันดร์ที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลนไว้เบื้องหลัง ตัวรถม้านั้นสลักเสลาลวดลายพยัคฆ์คำรามและมังกรเหินอย่างวิจิตรบรรจง ปิดทองล่องชาดงดงามตระการตา โดยไม่มีม้าเทียมรถแม้แต่ตัวเดียว เพราะมันขับเคลื่อนด้วย ‘ค่ายกลเหินเวหา’ และหินวิญญาณระดับสูงที่ฝังอยู่ใต้ท้องรถภายในห้องโดยสารที่กว้างขวางดุจเรือนพักขนาดย่อม และอบอุ่นด้วยค่ายกลอัคคี ฉืออั้นจิ่ว เด็กน้อยวัยห้าขวบในชุดผ้าแพรสีเขียวอ่อนปักลายไผ่ลู่ลม กำลังนอนเอกเขนกอยู่บนตั่งนุ่ม ๆ มือป้อม ๆ นับนิ้วไปมาอย่างมีความสุข“หนึ่งหมื่น สองหมื่น รวมกับมูลค่าของเกล็ดมังกร น้ำทิพย์ และบัวหิมะ กำไรจากการเดินทางครั้งนี้ประเมินค่ามิได้จริง ๆ” เด็กน้อยยิ้มกริ่มจนตาหยี แก้มยุ้ยน่าหยิกยกขึ้นจนแทบปิดดวงตาทว่าความสงบสุขย่อมอยู่ได้ไม่นานในโลกยุทธภพ ขณะที่รถม้าวิญญาณกำลังบินผ่านน่านฟ้าเหนือหุบเขาโจรวิหค ซึ่งเป็นเขตแดนรอยต่ออันตรายระหว่างแดนเหนือและภาคกลาง เสียงหวีดหวิวของลูกธนูนับร้อยดอกก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามาฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บลูกธนูเหล็กกล้าพุ่งชนม่านพลังป้องก
Dernière mise à jour : 2026-08-23
Se connecter
