อั้นจิ่ว ข้าจะเป็นชาวนาผู้ไร้พ่าย

อั้นจิ่ว เซียนฝึกหัดที่กำลังจะได้เลื่อนขั้นเป็นเซียนที่แท้จริง ระหว่างที่เขากำลังรับทัณฑ์สายฟ้าเพื่อฝ่าด่านเคราะห์เพื่อเลื่อนขั้นเป็นเซียนที่แท้จริง ถ้าหากเขาสามารถรับทัณฑ์สายฟ้าได้ทั้งเก้าครั้งและยังมีลมหายใจอยู่ นั่นก็หมายถึงว่าเขาเลื่อนขั้นได้สำเร็จ เพราะการเลื่อนขั้นที่แท้จริงนี้มีเซียนฝึกหัดที่ทนรับทัณฑ์สายฟ้าได้จนถึงครั้งสุดท้ายไม่ได้และตายไปก็ไม่น้อย

ในตอนที่อั้นจิ่วกำลังรับทัณฑ์สายฟ้าครั้งที่เก้าก็คือครั้งสุดท้าย เดิมทีมันควรจะผ่านไปอย่างราบรื่น เพราะเขาเองก็ได้เตรียมตัวฝึกฝนร่างกายมาดีแล้ว แต่กลับมีคนวางแผนการร้ายโดยที่อั้นจิ่วไม่คิดเลยว่าเขาจะถูกศิษย์ร่วมสำนักทำร้ายจนต้องตาย

ก่อนที่ทัณฑ์สายฟ้าครั้งสุดท้ายจะฟาดใส่ร่างของอั้นจิ่ว ก็มีคนเปิดค่ายกลสังหารและเข้ามาแทรกแซงในการเลื่อนระดับของอั้นจิ่ว ส่วนเหตุผลที่ทำเช่นนี้เพราะอิจฉาริษยาในตัวอั้นจิ่ว อิจฉาที่เขามีพรสวรรค์ในด้านการบำเพ็ญเพียร เซียนฝึกหัดหลายคนบำเพ็ญตบะมานับหมื่นปีก็ยังไม่สามารถเลื่อนขั้นขึ้นไปเป็นเซียนที่แท้จริงได้สำเร็จ 

ครั้งนี้นอกจากอั้นจิ่วจะไม่สามารถเลื่อนขั้นเป็นเซียนที่แท้จริงได้แล้ว เขายังต้องมาตายเพราะความอิจฉาริษยาของคนอื่นอีก ตายแบบไม่ตั้งใจ ตายแบบไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองทำไมถึงตาย ตายแบบไม่เข้าใจว่าเขาไปทำอันใดให้ผู้อื่นไม่พอใจ ตอนนี้ไม่อยากตายก็ไม่ได้แล้ว ร่างของเขาแหลกละเอียดเป็นผุยผง วิญญาณของเขาหลุดลอยออกมาจากร่าง ลอยวนเวียนไปมา แต่มันน่าเจ็บใจที่เขาไม่รู้ว่ามันผู้ใดที่เปิดค่ายกลสังหาร ถ้าหากเขารู้แล้วล่ะก็ ต่อให้เป็นผีเขาก็จะตามทวงแค้น

หลังจากตายไปแล้วเขาก็กลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนอยู่นับพันปี ตอนตายก็ตายแบบไม่เต็มใจตาย พอตายไปแล้วกลับไม่ได้ไปทั้งสวรรค์และนรกภูมิ ที่น่าเจ็บใจก็คือกลายมาเป็นผีเร่ร่อนวิญญาณล่องลอยไปมามองดูความเป็นความตายชีวิตของใครหลาย ๆคน หลาย ๆ ยุคสมัย

วิญญาณของอั้นจิ่วได้ไปยังหลายสถานที่ หลายยุคสมัย ไม่ว่าจะเป็นโลกมนุษย์ตั้งแต่สมัยโบราณกาลจนถึงยุคอนาคตที่มีการพัฒนาทั้งด้านการศึกษาและเทคโนโลยี อั้นจิ่วได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ในแต่ละสถานที่ที่วิญญาณของเขาล่องลอยผ่าน และก่อนที่วิญญาณของเขาจะล่องลอยไปยังโลกมนุษย์ เขาเฝ้าดูดินแดนเทพเซียนอยู่นับพันปี 

ในศตวรรษที่ 21 ของโลกมนุษย์ อั้นจิ่วรู้สึกชอบสถานที่แห่งนี้มาก นอกจากความเจริญทางเทคโนโลยีแล้ว การศึกษา การแพทย์ก็ก้าวหน้าไปมาก แต่ก็มีข้อเสียเช่นเดียวกันเพราะไม่สามารถฝึกตนบำเพ็ญเพียรตบะได้ โลกซึ่งไร้พลังฟ้าดิน แต่ทว่ามันจะไปสำคัญอันใดเล่า 

ในเมื่ออาวุธของเหล่ามนุษย์ในยุคสมัยนี้นับว่าร้ายกาจมาก เพียงแค่โยนสิ่งที่เรียกว่าระเบิดออกไปก็สามารถทำลายล้างหมู่บ้านได้ทั้งหมู่บ้าน หรือจะใช้เจ้าสิ่งที่เรียกว่าปืนยิงออกไปนัดเดียวก็สามารถเอาชีวิตผู้คนได้แล้ว นอกจากนี้ยังมีอาวุธมากมายที่มีพลังทำลายล้างที่น่ากลัว อั้นจิ่วที่เร่ร่อนมาหลายพันปี จู่ ๆ ก็อยากเกิดใหม่ขึ้นมา เขาจึงเลือกที่จะเกิดในโลกมนุษย์ในศตวรรษที่ 21 เขาหวังว่าเมื่อตัวเองเกิดใหม่จะได้ใช้ชีวิตศิวิไลซ์

หลังจากตัดสินใจที่จะเกิดใหม่แล้ว อั้นจิ่วก็ริเริ่มที่จะออกตามหาหญิงสาวที่กำลังตั้งครรภ์เพื่อที่คัดเลือกคนที่จะมาเป็นแม่ให้กับตัวเอง อั้นจิ่วรู้ว่าหากจะหาหญิงสาวตั้งครรภ์นั้นจะต้องไปที่สถานที่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนั้นเรียกกันว่าโรงพยาบาล ที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็มีทั้งคนที่เกิดใหม่และคนที่ตาย เรียกได้ว่าเป็นสถานที่แห่งการเกิดใหม่และสถานที่แห่งความตาย

อั้นจิ่ววนเวียนอยู่ที่นี่มาหลายวันแต่เขายังไม่พบหญิงสาวที่เขาต้องการจะเกิดใหม่ในท้องของเธอ ในที่สุดวันนี้เขาก็พบกับหญิงสาวที่เขาถูกใจและเลือกที่จะเกิดเป็นลูกของเธอ หญิงสาวหน้าตางดงามและท่าทางใจดี หลังจากเฝ้าดูเธออยู่นานสองนานเขาก็ตัดสินใจเลือกเธอคนนี้เป็นแม่ของเขา

ในตอนที่เขากำลังจะพุ่งเข้าไปในท้องของหญิงสาวคนนั้น วิญญาณเขากลับถูกกระชากกลับอย่างแรง ด้วยแรงดึงมหาศาลทำให้วิญญาณของเขาถูกส่งกลับมายังโลกมนุษย์ยุคโบราณ สถานที่แห่งนี้ก็เป็นสถานที่ที่มีพลังฟ้าดินบางเบา ไม่เหมาะกับการบำเพ็ญเพียรเช่นกัน อั้นจิ่วได้แต่ถอนหายใจ 

หากเกิดใหม่ที่ดินแดนแห่งนี้ การที่เขาจะบำเพ็ญเพียรนั้นนับว่าเป็นเรื่องที่ยากมาก เส้นทางสู่วิถีเซียนของเขาคงไม่สามารถ เป็นไปได้ในสถานที่แห่งนี้ นอกจากจะกันดาน ชาวบ้านยากจน และสงครามระหว่างแคว้นแล้วเขายังหาของดีของที่นี่ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อมาแล้วก็ลองดูสักตั้งว่าจะสามารถเกิดใหม่ได้หรือไม่

ในโลกแห่งนี้ชาวบ้านถือเป็นชนชั้นที่ต่ำต้อยที่สุด ลูกหลานชาวนาหาได้ยากยิ่งที่จะเกิดมาพร้อมกับแก่นปราณ ที่สำคัญชาวบ้านที่ถือเป็นชนชั้นรากหญ้านั้นมีฐานะยากจน ในแต่ละวันการที่จะสามารถมีอาหารกินจนอิ่มนั้นถือว่าเป็นเรื่องยากยิ่ง 

พวกเขาขาดแคลนในทุก ๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นอาหาร เสื้อผ้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทรัพยากรในการฝึกฝน ถึงแม้ว่าจะเกิดมาพร้อมกับแก่นปราณแต่ทว่าไม่มีทรัพยากรในการฝึกฝนก็จะไม่สามารถชักนำพลังฟ้าดินเข้าสู่จุดตันเถียนได้ ที่สำคัญก้าวแรกของการฝึกฝนนั้นจะต้องเปิดเส้นลมปราณก่อนเป็นอันดับแรก จึงจะสามารถฝึกฝนในขั้นต่อไปได้ 

ในยุคโบราณแห่งนี้ มีสำนักและนิกายอยู่ในพื้นที่ชั้นในของแคว้น แคว้นนี้แบ่งพื้นที่ออกเป็นสามส่วนคือ ดินแดนรอบนอก ดินแดนชั้นกลาง และดินแดนชั้นใน ซึ่งดินแดนชั้นกลางจะมีพลังฟ้าดินหนาแน่นบางพื้นที่ พื้นที่ส่วนใหญ่มีพลังฟ้าดินระดับปานกลาง ดินแดนชั้นในจะมีพลังฟ้าดินหนาแน่นมากกว่าดินแดนชั้นกลาง แต่สำหรับอั้นจิ่วนั้นถือว่ามีน้อยนิดมาก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเอาเสียเลย

สำนักและนิกายต่าง ๆ ถือว่าเป็นขุมอำนาจที่ไม่ขึ้นตรงต่อผู้ปกครองแคว้นและไม่สามารถแทรกแซงงานในราชสำนักได้ หากผู้ปกครองแคว้นอ่อนแอไร้ซึ่งอำนาจก็จะตกเป็นเบี้ยล่างขุมอำนาจเหล่านี้ทันที ตอนนี้อั้นจิ่วกำลังตัดสินใจว่าจะเกิดใหม่ที่ดินแดนรอบนอกนี้หรือไม่นั้น วิญญาณของเขาก็ลอยผ่านหมู่บ้านชาวนายากจนแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่เชิงเขา 

ทั้งหมู่บ้านมีหญิงตั้งครรภ์อยู่สองคน คนหนึ่งเป็นหญิงสาวที่อ้วนและมีอายุมากแล้ว ส่วนหญิงสาวอีกคนหนึ่งนั้นถึงแม้ว่าเธอจะอายุยังน้อยแต่ทว่าสภาพร่างกายของนางไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าจะตั้งครรภ์แต่ทว่าต้องทำงานหนักในทุก ๆ วัน มีอาหารกินไม่เพียงพอและถูกแม่สามีทุบตีอยู่บ่อยครั้ง ด้วยสภาพร่างกายที่ผ่ายผอมเช่นนี้หากนางถูกแม่สามีกดขี่ข่มเหงทุกวัน ลูกในท้องของนางก็อาจจะไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกเลยก็ได้

อั้นจิ่วคิดว่าหากเขาเลือกที่จะเกิดเป็นลูกของหญิงสาวคนนี้ เขาอาจจะตายคาท้องและหญิงสาวคนนี้ก็คงจะตายทั้งกลม เขาเลือกที่จะเกิดใหม่ไม่ได้เลือกที่จะตายซ้ำสอง ด้วยสภาพความเป็นอยู่แบบนี้อย่าหวังว่าจะได้เกิดเลย เมื่อคิดได้เช่นนั้นเขาก็ลอยออกมาจากบ้านของหญิงชาวนาทันที

“หรือว่าข้าจะไปเกิดเป็นลูกของหญิงอ้วนคนนั้นดีนะ ถึงนางจะอายุมากแล้ว แต่นางกลับอวบอ้วนดูแล้วน่าจะมีอาหารกินอยู่บ้าง มันคงจะดีกว่า อย่างน้อย ๆ ข้าก็ยังมีโอกาสได้ลืมตาดูโลก”

อั้นจิ่วคิดว่าเขาไม่มีตัวเลือกที่ดีเลยในหมู่บ้านแห่งนี้ เมื่อเห็นว่าไม่มีตัวเลือกที่ดีเลยเขาจึงตัดสินใจออกไปจากหมู่บ้านแห่งนี้ วิญญาณของอั้นจิ่วลอยออกไปอย่างห่อเหี่ยว ตอนตายก็ว่าง่ายแล้ว แต่ตอนจะเกิดนั้นกลับยากยิ่งกว่า เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเป็นอย่างมากเหตุใดตายมาตั้งหลายพันปีกลับอยากจะมาเกิดใหม่เอาตอนนี้ 

วิญญาณของอั้นจิ่วล่องลอยไปอย่างไร้จุดหมายเพื่อตามหาหญิงสาวสักคนที่เหมาะสมและเลือกเกิดกับหญิงสาวผู้นั้น จนกระทั่งวิญญาณของเขาลอยมาถึงเมืองเมืองหนึ่ง ซึ่งชาวบ้านมีความเป็นอยู่ที่ดีมากกว่าชาวบ้านในหมู่บ้านเชิงเขา ไม่นานเขาก็ค้นพบหญิงตั้งครรภ์ที่เขาชอบและเลือกที่จะเกิดในท้องของนาง

วิญญาณของอั้นจิ่วไม่รอช้าเขารีบพุ่งตรงไปที่ท้องของหญิงตั้งครรภ์ผู้นั้นด้วยความเร็ว แต่ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าท้องของหญิงตั้งครรภ์ได้สำเร็จ ก็มีเท้าถีบสวนออกมาจากในท้องของหญิงตั้งครรภ์เสียก่อน ถีบวิญญาณของเขาจนกระเด็น ด้วยแรงถีบมหาศาลทำให้วิญญาณของอั้นจิ่วลอยไปไกลมาก

ก็ใครมันจะไปรู้ว่าท้องของหญิงผู้นั้นจะมีคนจองแล้ว อั้นจิ่วคิดว่าเวลาที่คนเราจะตายนั้นมันแสนง่าย แต่พอเวลาอยากจะเกิดใหม่ขึ้นมานั้นมันลำบากเหลือแสน วิญญาณของอั้นจิ่วล่องลอยไปด้วยความสิ้นหวัง ตอนนี้เขาหมดหวังที่จะได้เกิดใหม่ ในตอนที่วิญญาณของเขาลอยผ่านวัดบนภูเขาแห่งหนึ่ง เขาก็พบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งกำลังสวดมนต์ขอพรให้นางมีลูกในเร็ววัน

เมื่ออั้นจิ่วเห็นว่าเขามีโอกาสที่จะได้เกิดใหม่อีกครั้งเขาก็ดีใจมาก นี่แสดงว่าท้องของหญิงผู้นี้ยังว่างเปล่าและไม่มีผู้ใดมาจับจองเอาไว้ แบบนี้ก็ดี ไม่ใช่ว่าเขาก็แค่ง่วงนอนก็มีคนยื่นหมอนมาให้หรอกหรือ ในเมื่อหญิงผู้นี้อยากมีลูก เขาเองก็อยากเกิดใหม่ อั้นจิ่วไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปยังท้องของหญิงสาวทันที 

แต่ทว่าเขายังไม่ทันที่จะได้เข้าไปในท้องของหญิงสาวได้สำเร็จ เขารู้สึกถึงแรงกระชากที่คุ้นเคยและวิญญาณของเขาก็ถูกแรงดึงลึกลับดึงกลับมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้แรงดึงนั้นกลับรุนแรงและมหาศาลกว่าครั้งที่ผ่านมา อั้นจิ่วได้แต่ร้องตะโกนออกมาด้วยความสิ้นหวัง

“ปล่อยข้าาาาา อย่าดึงข้า ข้าอยากเกิดใหม่ ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้” 

อั้นจิ่วสงสัยว่ามีคนจงใจต้องการขัดขวางการเกิดใหม่ของเขาแน่ ๆ เขาไม่รู้ว่าผู้ใดที่ขัดขวางการเกิดใหม่ของเขาถึงสองครั้งสองครา และมีจุดประสงค์อันใดในการขัดขวางการเกิดใหม่ของเขา อั้นจิ่วรู้สึกโมโหอยู่ในใจ ครั้งนี้เขาไม่รู้ว่าวิญญาณของเขาจะถูกเหวี่ยงไปที่ไหนอีก