สือเอ้อร์ออกไปหาฟืนมาเพิ่ม เขากลัวว่าฟืนจะไม่พอจุดจนกระทั่งถึงเช้า อากาศในถ้ำค่อนข้างเย็นมาก ในป่ามีสัตว์น้อยใหญ่อยู่มาก แต่ไม่มีตัวใดกล้าเข้าใกล้ถ้ำเพราะได้กลิ่นของต้าหู่กดข่มเอาไว้ เพราะมีต้าหู่พวกเขาไม่จำเป็นต้องมีใครคอยเฝ้าเวรยาม ต่างคนต่างนอนพักผ่อนให้เต็มที่เพราะต้องเดินทางไปตามป่าตามเขาอีกไกล ที่สำคัญพวกเขาไม่มีจุดหมายในการเดินทางในครั้งนี้นอกเสียจากว่าจะพบคนของเผ่าลั่วหนานแล้วเท่านั้นเช้าวันต่อมาพวกเขากินมื้อเช้ากันง่าย ๆ จากนั้นก็เร่งรีบออกเดินทาง ต้าหู่ยังวิ่งนำหน้าเช่นเคย ถึงแม้มันจะบ่นว่าตอนนี้มันผอมไปเยอะเพราะต้องมาวิ่งไปในป่าในเขา หนูขนทองเองก็นั่งอยู่บนหลังของต้าหู่ พวกมันจะเป็นทัพหน้าในการค้นหาในครั้งนี้ หลินตงหยางเปิดใช้สกิลดวงตาแห่งเทพที่สามารถมองทะลุทะลวงและมองได้ไกล แต่ทว่าตอนนี้พวกเขายังไม่พบว่ามีผู้คนอาศัยอยู่เลย หลินตงหยางทั้งเดินทั้งใช้วิชาตัวเบาจนกระทั่งเวลาผ่านไปสองวันพวกเขาเดินทางมาถึงตอนกลางของเขาลั่วซาน พอพ้นเขาลั่วซานแล้วก็จะเป็นพื้นที่สามเหลี่ยมอันเป็นรอยต่อระหว่างเทือกเขาลั่วกับเทือกเขาซีซาน ถัดไปจะเป็นเทือกเขาไท่หลวน ตามลำดับ หลินตงหยางไม่รู้ว่าพวกเขา
آخر تحديث : 2026-08-22
