A RECKLESS NIGHT WITH MR.MONTENEGRO のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

MARIS“You turned down a night in a billionaire’s penthouse for me? I’m flattered, but you shouldn’t have.”“Yes, I should,” sabi ko, sabay higop ng wine. “He’s very… overwhelming, you know? Hindi naman talaga ako ’yung type na gumagawa ng ganito in the first place. Hindi ko puwedeng hayaan ang sarili kong tuluyang ma-suck in sa kanya, kasi he’ll just chew me up and spit me out. At hindi ko rin kayang i-screw up ang job na ’to.”Kumunot ang noo ni Nicole. “Then why are you doing it?”Inikot ko ang daliri ko sa rim ng wineglass at napabuntong-hininga.“I’m not sure. I’ve never felt anything like this, you know? Hindi pa ako naging… swept away ng kahit ano o kahit sino. I’ve always done the smart thing.”Buong buhay ko, sunod-sunod akong nag-achieve ng goals.May listahan ako para sa lahat—mga bagay na kailangan kong gawin, mga bagay na kailangan kong iwasan, mga desisyong hindi puwedeng pag-isipan gamit ang puso. Kapag may kailangang isakripisyo para maabot ang isang goal, hindi ako na

ENZONang pumasok ako sa office space ng architectural team nang gabing iyon, late na enough para wala nang tao sa lugar. Except kay Maris. Nakaupo siya sa desk niya, at sandali akong natigilan habang pinapanood siya. Nakatali sa ponytail ang mahaba at maitim niyang buhok, may ilang loose strands na nakalaylay sa gilid ng mukha niya habang nakayuko siya sa ginagawa niya. Nakagat niya ang lower lip niya, bahagyang nakakunot ang noo habang sobrang focused. She was fucking gorgeous. At kumilos ang ari ko sa loob ng pants ko habang iniisip ko ang mga oras na naghihintay sa amin, pero hindi ako gumalaw mula sa kinatatayuan kong nakasandal sa doorway. Confusing sa akin ang naging behavior ko noong hapon. Nagdesisyon na akong pigilan ang attraction ko sa kanya, pero matapos ko siyang hindi makita noong nakaraang gabi, parang ako mismo ang hinila ng urge na makita siya kinabukasan. Kinansela ko ang dinner meeting ko kasama ang isa sa mga old college associates ko at ginawa ang i

ENZOItinali ko ang condom at itinapon sa trash. Paglingon ko para lumabas ng bathroom, nasulyapan ko ang sarili ko sa salamin. May manipis na sheen ng pawis na bumabalot sa katawan ko, at ang satisfied gleam sa mga mata ko ay may kinalaman sa mga orgasm na naranasan ko sa nakalipas na dalawang oras.At higit pa roon, sa mga orgasm na naibigay ko kay Maris.Kahit ilang minuto pa lang ang nakalipas mula nang matapos ako, ang thought na nakahiga siya nang hubad at nakaunat sa kama ko ay nagpapahirap na naman sa akin.Late na, at malamang pagod na siya, pero feeling ko kaya ko pa siyang bigyan ng isa pang orgasm bago ko siya pauwiin.Lumabas ako ng bathroom, pero napahinto ako nang makita kong nakatayo si Maris sa gilid ng kama habang hinihila niya pataas ang skirt niya sa curve ng puwit niya.Naka-bra na siya, at habang pinapanood ko siya, inabot niya ang blouse niya.Nag-cross ako ng arms at isinandal ang balikat ko sa doorframe.“G

MARISNicole’s shoulders slumped a little. “Debating pa rin. Makes sense naman para doon sila, pero all four of them have lived in Makati their whole lives. Big choice talaga.”“At ikaw. Huwag mong kalimutan, future ka rin niya, hindi lang music. Nasabi mo na ba sa kanya gaano mo siya na-miss?”Nicole bit her lip. “Tinatago ko. Gusto ko si Paolo gawin yung right thing for him and his band without worrying about how I’m feeling. Pero honestly, even this little taste of long-distance relationship mas mahirap pala kaysa inexpect ko.”“Yung idea mo ba na mag-job sa LA office?”“Nagtanong ako, pero wala silang available positions. Baka may mag-open in the future, pero wala ngayon.”“Would you consider joining another firm?”“If I have to. Waiting muna ako hanggang mag-decide yung guys kung ano gagawin nila. Tapos doon na ako magde-decide.”Inabot ko siya ng hug. “Sorry. Alam kong mahirap at na-miss mo siya. Hindi ko sana dapat iniwan ka dito mag-isa so often.”Nicole waved her hand in the

MARISTinapos ko na ’yung final touches sa interior plan na ginagawa ko. Pinilit kong mag-focus doon para hindi ko isipin na kinancel ako ni Enzo that weekend. After all, sabi ko nga kay Nicole, casual lang naman ’to. Kailangan kong take things as they come, hindi yung mag-overthink ako kung ano ba talaga ’yung nasa isip niya.Pero ’yung disappointment, sumunod pa rin sakin the whole weekend after he called nung Saturday morning na may something na raw. Looking forward na ako makita siya e.Last line ko pa lang sa plan, tapos click print. Hindi ko maalis ’yung feeling na nandoon si Miguel sa kabilang side ng room, nakatitig sakin. Hindi ko alam bakit. Since ’yung meeting namin sa office niya, mostly iniiwasan niya ako, unless may work-related na kailangan niyang sabihin.Kumalam ’yung tiyan ko. Tiningnan ko ’yung oras—way past lunch na, wala pa akong kain since breakfast. Pumunta ako sa kitchen para kunin ’yung salad na ginawa ko kanina. Kakasara ko pa lang ng fridge nang biglang na-c