เธอและพ่อคงเป็นตัวปัญหาสำหรับเขา

คนพวกนี้กำลังล้อเธอเล่นเหรอ คุณพ่อจะตายได้ยังไงในเมื่อตอนเช้าเธอยังไปพบพ่ออยู่เลย ยังได้คุยกับท่านอยู่เลย เธอออกมาจากเรือนจำได้เพียงไม่นานแล้วพ่อจะตายได้ยังไง

“คุณพ่อคุณฆ่าตัวตายครับ” ธาวินย้ำให้มีนาฟังอีกครั้งจากรายงานที่เขาได้รับมา คือหลังจากที่คุณมีนาไปเยี่ยมพ่อได้ไม่นาน กลับมาที่ห้องขังเดี่ยวเขาก็ใช้เสื้อที่ใส่ถอดออกมาทำการฆาตกรรมตัวเองตาย

การตายของผู้ต้องหาในคดีดังทำให้คนในเรือนจำเดือดร้อนไม่น้อย ผู้ตรวจการเรือนจำจึงจำเป็นต้องนำโทรศัพท์ที่มีนากับพ่อคุยกันไปตรวจสอบ ซึ่งก็พบว่าก่อนที่ผู้ต้องหาจะทำการฆาตกรรมตัวเอง ผู้ต้องหาได้คุยกับบุตรสาวเป็นคนสุดท้าย นั้นอาจจะทำให้ผู้ต้องหาเครียดจนฆ่าตัวตาย

แต่ว่าเรื่องมันไม่ได้จบลงแค่นั้น ข่าวการตายของคุณพิพัฒน์กลายเป็นข่าวใหญ่โต มีทั้งคนด่าคนว่าและคนสาปแช่งไม่น้อย ซึ่งเรื่องนี้มันเป็นเรื่องปกติของคนคดโกงที่จะต้องถูกประชาชนก่นด่าตอนตาย

ทว่าสิ่งที่ไม่ปกติคือมีนักข่าวช่องหนึ่งโยงการตายของคุณพิพัฒน์มาเกี่ยวข้องกับครอบครัวตระกูลวัตธนาศรีโยดม ทำให้บริษัทพลอยเดือดร้อนไปด้วย

โดยผู้คนกล่าวว่าคุณดลพีอาจจะมีส่วนกดดันทำให้พ่อตาตัวเองฆ่าตัวตาย เพราะต้องการให้ภรรยาของตัวเองพ้นผิด จากคดีที่กำลังจะตัดสินในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

ทว่าจู่ๆผู้ต้องหาคนสำคัญก็มาตายไป ทำให้คดีจบลงเพียงเท่านี้ ผู้ต้องหาต้นเหตุของเรื่องตายตำรวจก็ไม่สามารถเค้นหาหลักฐานอื่นเพื่อมัดตัวคุณมีนาได้ นั้นจึงทำให้คุณมีนามีสิทธิ์รอดคดีเกือบเก้าเปอร์เซ็นต์

บวกกับคำให้การห้วงสุดท้ายก่อนที่คุณพิพัฒน์จะตาย เขาบอกว่าลูกสาวของเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เพราะเขาเป็นคนแอบเอาบัตรประชาชนของลูกสาวไปเปิดบัญชีเอง ที่ทำไปก็เพื่อเลี่ยงการตรวจสอบ คุณมีนาไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรทั้งนั้น ซึ่งคำให้การนี้ทำให้คุณมีนารอดคดีอย่างแน่นอน 

“……” มีนาแทบจะเสียสติเมื่อรับรู้ว่าคนที่รักที่สุดต้องมาตายจากไป แม้ว่าเธอจะโกรธที่พ่อทำกับเธอ ทว่าความรักที่เธอมีให้พ่อไม่เคยจางหายไปเลย

แม้ว่าพ่อจะเลว จะทำเรื่องเลวทราบแค่ไหน แต่เธอก็ไม่อาจตัดเขาออกไปจากใจได้ เธอรักท่านและไม่ต้องการให้ท่านมาตายจากไปแบบนี้ เพราะชีวิตนี้ของมีนามีเพียงแค่พ่อคนเดียวที่เป็นครอบครัว มีเพียงแค่พ่อคนเดียวที่เธอรัก

ทำไมคะ ทำไมพ่อต้องมาจากมีนาไปด้วย มีนาขอโทษที่พูดอย่างนั้นกับพ่อ มีนาขอโทษ!

น้ำตาสีใสไหลอาบแก้มนวล มีนารู้สึกว่าโลกของเธอกำลังจะพังทลายลง รู้สึกเคว้งคว้าง มืดมนจนไม่รู้จะทำยังไงต่อ

“หึ น้ำตาจระเข้” ดลพีที่เห็นอย่างนั้นก็อดแซะคนตรงหน้าไม่ได้ เขาคิดว่ามีนาเสแสร้งแกล้งทำ ทั้งที่ในใจอยากจะให้เรื่องมันเป็นอย่างนี้

หล่อนน่าจะดีใจด้วยซ้ำที่พ่อของหล่อนตาย เพราะการตายของพ่อหล่อนมันก็คืออิสระของหล่อน ผู้หญิงเห็นแก่ตัวอย่างมีนา เขาไม่เชื่อเลยสักนิดว่าหล่อนจะเสียใจ

“……” ทนายหลายคนที่อยู่ในห้องต่างตกใจไม่น้อยที่เจ้านายของตนพูดจาอย่างนี้ พวกเขาไม่คิดว่าคุณดลพีจะว่าคุณมีนาทั้งที่พ่อของเธอพึ่งจะตายจากไป

“คุณดลพี…” น้ำตาจระเข้เหรอ เขาคิดว่าเธอเสแสร้งแกล้งร้องไห้อย่างนั้นเหรอ ทั้งที่คนที่ตายคือพ่อของเธอ ตอนนี้พ่อของเธอจากไปแล้ว คนที่เธอรักที่สุดตายจากเธอไปแล้ว เขาก็ยังคิดว่าเธอเสแสร้ง…เขาคิดได้ยังไง ใครมันจะอยากให้พ่อที่ตัวเองรักตายวะ!

เขาไม่เป็นเธอเขาไม่รู้หรอกว่าเธอรู้สึกยังไง คนอย่างคุณดลพีมันจะไปรู้อะไร…..

ในเมื่อเขาไม่เคยสูญเสียคนที่รักที่สุดไปเหมือนเธอ เขาไม่เคยต้องอยู่โดดเดี่ยวอย่างเธอ เขาถึงไม่เข้าใจว่าตอนนี้เธอทรมานและเจ็บปวดมากแค่ไหน

“มีนาเธอรู้หรือเปล่าว่าสิ่งที่เธอทำ มันทำให้ฉันและบริษัทเดือดร้อน” เพราะการตายของพ่อเธอมันโยงมาที่เขาด้วย หุ้นในบริษัทถึงได้ตกขนาดนี้ ไหนจะคำวิพากษ์วิจารณ์ไม่ดีเกี่ยวกับเขาอีก

“……” มีนาเลือกที่จะเงียบและนั่งมองคนตรงหน้าด้วยสายตาผิดหวังเสียใจ หลายความรู้สึกมันปะปนกันหมด

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าคุณดลพีเรียกเธอมาเพราะอะไร สำหรับคุณดลพีแล้ว การตายของพ่อเธอไม่น่าเสียใจเท่าเรื่องของเขา เรื่องบริษัทและชื่อเสียงของเขา ที่ให้เธอมาที่นี่ก็เพื่อจะต่อว่าเธอสินะ ต่อว่าที่เธอและพ่อเป็นต้นเหตุทำให้เขาและตระกูลวัตธนาศรีโยดมเสื่อมเสียชื่อเสียง

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว ว่าเธอและชีวิตของพ่อมันไม่มีค่าให้คนอย่างดลพีเสียใจ…

“คุณดลพีครับ ผมว่าเรื่องนี้ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอกครับ” ธาวินกล่าวขึ้นรู้สึกเห็นใจมีนาขึ้นมา เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง คงจะรับเรื่องอย่างนี้ไม่ไหว ยิ่งคุณดลพีมาพูดจาทำร้ายจิตใจอย่างนี้อีก คุณมีนาจะยิ่งเสียใจเอาได้ ลำพังแค่พ่อของเธอจากไปแบบนี้เธอก็แย่มากพอแล้ว คุณดลพีไม่เห็นหรือไงว่าตอนนี้ภรรยาของตัวเองมีสีหน้าแย่แค่ไหน

ทำไมถึงได้ทำแบบนี้กัน

“พอเถอะคะคุณธาวิน พูดไปคนไม่มีหัวใจอย่างเขาคงไม่เข้าใจหรอกคะ” ผู้ชายที่มีจิตใจด้านชาแบบเขา มันจะไปเข้าใจอะไร

“มีนา..” ดลพีรู้สึกสั่นไหวกับน้ำเสียงราบเรียบปนเฉยชาของมีนา ทว่าความรู้สึกนี้มันเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น

“ที่คุณให้คนพาฉันมา เพราะว่าฉันกับศพของพ่อฉันทำให้คุณเดือดร้อนสินะคะ” และก็คงไม่ใช่แค่นี้ คนอย่างดลพีคงไม่ใช่แค่จะต่อว่าเธอหรอก คงต้องมีอะไรมากกว่านั้น

“รู้ก็ดี” 

“อย่างนั้นก็พูดมาเลยคะ ว่าต้องการอะไร” พูดออกมาเลย เพราะตอนนี้เธอไม่อาจจะนั่งอยู่ต่อหน้าเขาได้อีกแล้ว เธอเหนื่อยเธออยากไปลาพ่อเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ขอร้องล่ะมีอะไรก็พูดออกมาเลย เพราะสำหรับเธอคงไม่มีเรื่องอะไรเสียใจเท่าเรื่องที่พ่อตายจากเธอไปแล้ว

“หย่าให้ฉัน” การหย่าของเราสองคนจะทำให้เรื่องฉาวของเธอและพ่อ ไม่เข้ามาเกี่ยวโยงกับเขา แค่หย่าทุกอย่างก็จบ