เธอจะเซ็นต์ใบหย่าต่อหน้าดลพี

มีนามองรอบๆศาลาด้วยแววตาเฉยชา งานศพของพ่อเธอไม่มีใครมาเลย กระทั่งแม่และพี่สาวก็ไม่มา มีเพียงเธอคนเดียวที่เป็นแขกในงานและก็มีเพียงเธอคนเดียวที่มายืนร่ำลาพ่อเป็นครั้งสุดท้าย

“พ่อ มีนามาลา อึก” เราสองคนคงทำบุญร่วมกันมาน้อย มีนาและพ่อถึงได้มีโอกาสใช้ชีวิตพ่อลูกในชาตินี้น้อยนัก หากว่าชาติหน้ามีจริง มีนาก็อยากจะบอกกับพ่อว่า มีนาขอเกิดมาเป็นลูกของพ่ออีกนะคะ

ไม่ว่าอดีตที่ผ่านมาจะเป็นยังไง แต่มีนาก็เชื่อว่าในเสี้ยวหนึ่งของหัวใจพ่อก็รักมีนา

พ่อรักมีนาใช่ไหม…พ่อถึงได้ทำร้ายตัวเองแบบนี้

ดวงตากลมโตแดงก่ำ หยดน้ำสีใสไหลลงมาไม่หยุด นัยน์ตาเงยมองเหล่าควันสีจางไม่กะพริบตา บ่งบอกว่าพ่อที่เธอรักจากไปไกลแล้ว

“อึก พะพ่อ” สิ้นแล้วครอบครัวที่เคยอบอุ่นของเธอ ต่อจากนี้คงเหลือเธอแค่ตัวคนเดียวแล้ว เหลือแค่ตัวคนเดียวที่ต้องใช้ชีวิตบนโลกที่โหดร้ายนี้แล้ว

“คุณมีนา” เสียงเรียกทำให้มีนาออกจากห้วงความคิด

“คุณธาวิน” ทนายความของคุณดลพี มีนามองมือหนาที่ถือซองสีน้ำตาลตรงหน้า ก่อนจะมองหน้าของธาวินด้วยแววตาเรียบเฉย

ไม่บอกก็รู้ว่าซองนั้นคืออะไร หึ คุณดลพีคงอยากจะหย่ากับเธอใจแทบขาด ถึงขนาดทนรอให้งานศพของพ่อเธอผ่านไปก่อนไม่ได้ จนต้องส่งทนายมาแบบนี้

“ผมเสียใจด้วยนะครับ” มือหนายื่นผ้าเช็ดหน้าสีขาวให้มีนา ทว่ามีนากลับมองผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเฉยๆ

“เก็บไว้เถอะคะ มีนาไม่เป็นอะไร” ไม่เป็นอะไรจริงๆ แม้ว่าตอนนี้เธอจะเสียใจกับการตายของพ่อ ทว่าเธอไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น เธอร้องไห้เองเธอก็จะเช็ดน้ำตาด้วยตัวเอง

“เอ่อ” เห็นมีนาเป็นแบบนี้แล้วทนายหนุ่มเกิดการลังเลใจ เขามองหน้ามีนาพร้อมกับมองเอกสารซองสีน้ำตาลในมือ

“หึ คุณดลพีให้คุณมาสินะคะ” 

“ครับ” ไม่มีอะไรต้องปิดบัง เขาเพียงแค่ทำตามหน้าที่ที่เจ้านายสั่งการก็เท่านั้น แม้ในใจจะไม่อยากทำอย่างนี้ก็ตาม

ธาวินรู้สึกว่ามันไม่สมควรเลยสักนิดที่จะทำอย่างนี้ ในขณะที่พ่อของคุณมีนาตาย คุณมีนากำลังเสียใจและร่ำลาพ่อเป็นครั้งสุดท้าย งานศพยังไม่จบด้วยซ้ำ คุณดลพีกลับสั่งให้เขาเอาใบหย่ามาให้เธอเซ็นต์

คุณดลพีคิดอะไรอยู่ ไม่รักไม่ว่าแต่จะย้ำยีกันไปถึงไหน

“ส่งมาให้มีนาเถอะคะ” มือเรียวยื่นขอใบหย่าตรงหน้า พร้อมกับเปิดดูข้างในเอกสาร โดยข้างในนั้นมีใบหย่าหนึ่งแผ่นพร้อมกับชื่อของดลพีที่เซ็นต์กำกับเอาไว้แล้ว

มุมปากอวบอิ่มยกยิ้มให้กับใบหย่าตรงหน้า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่เกิดการคาดหมายของมีนาด้วยซ้ำ แต่มีนาไม่คิดว่าดลพีจะอยากหย่ากับเธอเร็วขนาดนี้

ทั้งที่งานศพพ่อพึ่งจะเผาก็ส่งทนายความมาที่วัดเพื่อนำใบหย่ามาให้เธอเซ็นต์แล้ว

ใจร้อนจริงๆเลยว่าที่อดีตสามีคนนี้…

“คุณธาวินกลับไปเถอะคะ” 

“เอ่อ แล้วเอกสารนั้น…” หรือว่าคุณมีนาจะไม่ยอมหย่ากับคุณดลพีเหมือนทุกครั้ง ถึงได้ไล่ให้เขากลับไปก่อนแบบนี้

“ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวมีนาเอาไปให้คุณดลพีเอง” ไม่ต้องห่วงว่าเธอจะไม่หย่าให้ เพราะการที่เธอได้หวนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง จุดประสงค์ก็เพื่อกลับมาหย่ากับเขา

เพราะความรักที่เธอมีให้เขาในชาติก่อน มันทำให้เธอเป็นทุกข์ ทำให้เธอเดียวดายและรู้สึกไร้ค่า ความทรมานที่เกิดขึ้นเมื่อชาติก่อนคงทำให้สวรรค์เห็นใจ จึงเมตตาส่งให้เธอได้มาเกิดใหม่ในร่างเดิมอีกครั้ง

หลังจากจัดการงานศพของพ่อเสร็จ มีนาก็มุ่งหน้ากลับไปที่บ้านตระกูลวัตธนาศรีโยดมทันที ภายในบ้านยังคงเหมือนเดิม ทุกคนใช้ชีวิตปกติทุกอย่าง ดลพีก็คงไปทำงานเหมือนทุกครั้ง

มีนาเร่งไปที่ห้องนอนใหญ่ของเธอและว่าที่อดีตสามี ก่อนจะเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ตอนนี้ทุกอย่างเริ่มคลี่คลายแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีก ตอนนี้คงต้องถึงเวลาที่เธอจะต้องหย่ากับดลพีแล้วจริงๆ

มีนาให้คนรับใช้ยกกระเป๋าทั้งหมดของเธอลงไปชั้นล่าง ก่อนจะนั่งรอดลพีกลับมาจากที่ทำงาน วันนี้เธอจะเซ็นใบหย่าต่อหน้าดลพี หวังว่าเขาจะพอใจกับสิ่งที่เขารอคอยมานาน

“แจ้งคุณดลพีหรือยังว่าฉันรอเขาอยู่ที่บ้าน” มีนาเอ่ยถามสาวใช้ข้างกาย

“ค่ะคุณมีนา ตอนนี้คุณดลพีกำลังกลับมาที่บ้านค่ะ” 

“แล้วคุณฐิติพงศ์ทนายความคนสนิทของคุณย่ามาหรือยัง?” 

“ดิฉันเรียนคุณฐิติพงศ์ให้มาที่นี่ตามที่คุณมีนาสั่งแล้วค่ะ คาดว่าจะมาถึงที่บ้านพร้อมกันกับคุณดลพีค่ะคุณมีนา”