جميع فصول : الفصل -الفصل 9

“ที่ไม่อยากอยู่ต่อก็เพราะว่าข้าไม่อยากจะเป็นภาระให้เจ้าต้องดูแล… ”ลี่หลินเป็นคนมีนิสัยขี้เกรงใจมาแต่ไหนแต่ไร นางกล่าวพลางมองสบตาเฟยหลง ไม่น่าเชื่อว่าดวงตาที่มองสบกันไปมาเพียงครู่สั้นๆ จะทำให้ลี่หลินรู้สึกได้ถึงประกายความเร่าร้อนบางอย่างที่วูบไหว ซ่อนเร้น อ้อนวอนอยู่ในแววตาของลูกเขยผู้มีใบหน้าหล่อเหลาจะทำให้นางตัดสินใจตอบรับในที่สุด“งั้นก็ได้… ข้าจะอยู่ต่อ… ”วันรุ่งขึ้นตอนเช้าตรู่ เสียงลมพัดลู่ป่าไผ่ แสงสีทองของรุ่งอรุณสาดทอขึ้นทางเบื้องทิศตะวันออกขณะที่ร่างสูงใหญ่ของเฟยหลงกำลังยืนรออยู่ใกล้ๆ กับขบวนรถม้าที่แต่ละตู้บรรจุไว้ด้วยข้าวของและสินค้าที่ผู้คนในหมู่บ้านเตรียมไปขาย เป็นการเดินทางร่วมขบวนคาราวานเร่ขายไปด้วยกัน“ท่านพี่… ข้าฝากแม่ด้วยนะ… ”หญิงสาวกล่าวกับสามีของนาง หลังจากเดินเข้าไปมองที่รถม้าเพื่อตรวจดูว่าเฟยหลงไม่ลืมหีบที่ภายในอัดแน่นเอาได้ด้วยเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นสำหรับการค้างแรมหนึ่งสัปดาห์“เจ้าไม่ต้องห่วง… ข้าสัญญาว่าจะดูแลท่านแม่เป็นอย่างดี… ”เฟยหลงกล่าวให้ภรรยาสบายใจ คำพูดที่ได้ยินทำให้ลี่เซียนรีบแซวขึ้นว่า“อันที่จริงข้าควรละพูดว่าฝากลูกเขยด้วยนะท่านแม่ เพราะว่าถ

“ไม่จริงเลยสักนิด… ในสายตาของข้าท่านแม่ยังสาวยังสวยมาก ถ้าท่านแม่บอกกับข้าว่าอายุยี่สิบห้าข้าก็เชื่อ… ”เฟยหลงไม่ได้กล่าวเกินเลยไปจากความเป็นจริง เพราะว่าผู้หญิงที่มีผิวพรรณเปล่งปลั่งขาวเนียนและทรวดทรงดีอย่างแม่ยายคนนี้ ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนใจ ถ้าลี่หลินคิดจะแต่งงานใหม่ก็เดาได้เลยว่าจะต้องมีผู้ชายมากมายมาต่อคิวขอเป็นสามีของนาง“เจ้าช่างปากหวานเยินยอข้า… ”คนถูกชมกล่าว นางแอบอมยิ้มเป็นธรรมดาของสตรีเมื่อมีบุรุษเอ่ยชมความงาม“ข้าพูดจริง… เอ่อ… ที่ข้าถามก็เพราะสงสัยว่าทำไมท่านแม่ไม่แต่งงานใหม่ อยู่คนเดียวมันเหงาและว้าเหว่ ท่านแม่ก็ยังสาวยังสวยและข้าเชื่อว่าท่านแม่ยังมีความต้องการในเรื่องบนเตียง… ”เฟยหลงกล้าที่จะพูดออกมาตรงๆ โดยไม่กลัวว่าคนที่ถูกถามจะตำหนิว่าเสียมารยาทและดูเหมือนว่าลี่หลินก็รู้ทัน… นางอ่านใจลูกเขยออกว่ากำลังคิดอะไร จึงได้ใช้คำถามสอดรู้สอดเห็นเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของนางที่ควรจะเก็บเป็นความลับ คิดว่าเฟยหลงคงสงสัยว่าผู้หญิงวัยสามสิบห้าปีอย่างนางนั้นหมดความต้องการทางเพศไปแล้วหรือไร จึงได้อยู่คนเดียวมาตลอดสามปีหลังจากสามีตายจากไป“ถ้าเจ้าสงสัยเรื่องคว

ปลิ้นอ้าเป็นยวงออกมาระหว่างกลีบก้นกลมกลึง ดึงความสนใจของเขยหื่นมาอยู่ที่สองกลีบงดงามตรงหน้าราวกับโดนสะกด“อู้ววว… กลีบสวยน่าเลียมาก… ”เฟยหลงตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก… ในวินาทีที่ตบะแตกลงแล้ว สองมือหยาบใหญ่ตะปบลงบนง่ามก้นกลมกลึง จับแบะให้แหกอ้าพร้อมกับดันให้โย้ไปข้างหน้าเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงซอยลิ้นปาดรัวเสยข้าใส่สองกลีบอย่างหิวกระหายแพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ…เสียงลิ้นเฉาะรัวไม่ปรานี ลี่หลินพยายามดิ้นหนี ทว่ายิ่งดิ้นง่ามก้นของนางก็ยิ่งแหกกว้าง เท่ากับเป็นการเปิดทางให้เฟยหลงเลียได้ถนัดยิ่งขึ้น“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”ลี่หลินร้องครวญครางด้วยความเสียวซ่าน เป็นเพราะว่าในชีวิตของนางนั้นยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน เพราะว่าสามีที่ตายจากไปก็ไม่เคยใช้ลิ้นกับของลับของนางเหมือนอย่างที่ลูกเขยจอมหื่นกำลังตั้งหน้าตั้งตาปาดลิ้นไชชอน ทะลวงเข้าใส่จุดอ่อนไหวของนางอย่างไม่ปรานี“อ๊าย… ยะ… ยะ… อย่าเลีย… มันน่าเกลียด”ปากของลี่หลินร้องห้าม… แต่เข่าสองข้างก็ถ่างอ้า ค่อยๆ นาบลงกับที่นอน ข้อศอกตั้งชัน แผ่นหลังแอ่นระแน้ ง่ามก้นกระดกขึ้นส่ายร่อน ส่งร่องสวาททะลักอ้าออกมารับการจู่โจมอย่างเร่าร้อนดุดันของเฟยหลง

“อู้วววว… ซี้ดดด… รูของท่านแม่แน่นมาก… อ่า… อ่า… อ่า… ข้ามันเอ็นสุดๆ อูยยย… ดูดเอ็นของข้าเข้าไปมิดสุดโคนเลยทีเดียว”เฟยหลงร้องครางสะใจ รูสวาทของนางกลับมาฟิตแน่นเพราะไม่โดนสอดใส่มานาน เหงื่อกาฬแตกซ่านเป็นเม็ดเลื่อมพราว สะท้อนอยู่ที่เนินหน้าผากกว้าง“อูยยย… แน่นดีจริงท่านแม่… ”กรามของชายหนุ่มขบกันเป็นสันนูน หลังจากเอามือเลิกชายผ้าของแม่ยายเปลื้องออกไปทางศีรษะจนเหลือเพียงร่างอันเปลือยเปล่าจับท่อนเอ็นกระเด้าเข้าใส่จากทางด้านหลังอยู่พักใหญ่ๆ ทำเอาก้นของนางบิดส่ายทรมาน“อูยยย… ขะ… ข้าเสียว… ”สองมือของลี่หลินขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ก้นแอ่นสู้ด้วยความลืมตัว“ข้าก็เสียว… อ่า… ขมิบเก่งอย่างนี้เดี๋ยวข้าจะขยี้ให้รูบาน… ”เฟยหลงกระตุกยิ้มได้ใจ นางเร่าร้อนอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด“อ๊า… พอเถอะรูข้าระบมหมดแล้ว… ”ลี่หลินเหลียวหลังกลับมาทั้งแววตาทรมาน“ยัง… ข้ายังไม่พอ… เดี๋ยวข้าจะทำให้ท่านแม่เสียวยิ่งกว่านี้… ”เฟยหลงได้ใจ…เข้าใจความรู้สึกของแม่ยายว่านางคงทั้งเจ็บทั้งเสียวในเวลาเดียวกันเพราะเป็นเวลานานมากแล้วที่ถ้ำสวรรค์ของนางไม่โดนอวัยวะเพศของชายใดสอดใส่ทว่าด้วยความเสียวที่มีมากกว่าเจ็บ ก็ท