บททั้งหมดของ เฟยหลงเจ้าจะทำเช่นนี้มิได้: บทที่ 41 - บทที่ 50

ดวงตาเบิกโพลงไปด้วยความรู้สึกซาบซ่านสุดจะบรรยาย นางถึงสวรรค์ไปพร้อมกับเจ้าของโรงเตี๊ยมลีลาร้าย เขากระแทกกระทั้นได้อย่างถึงอกถึงใจ ช่วยเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปจากชีวิตของนาง“ข้าก็เสียว… ”ร่างกำยำของหยู่ถงทรุดฮวบลงมากอดนาง กดปลายจมูกจูบไซ้แผ่นหลังเปล่าเปลือยของลี่หลินอย่างหลงใหล หนวดเคราสากแข็งถากครูดเนื้ออ่อน ทำเอาลี่หลินขนลุกซู่ไปทั้งร่าง“เจ้าแต่งงานกับข้านะ… ” ในนาทีที่ความรักความใคร่กำลังอบอวลกำจายไปทั่วทั้งห้องเพราะเพิ่งผ่านช่วงเวลาของความสัมพันธ์สุดลึกซึ้งมาสดๆ ร้อนๆ หยู่ถงกล่าวเสียงกระเส่าขณะยังโยกเอวกระเด้าเบาๆ เพื่อตอกย้ำว่าตอนนี้เขาคือสามีของนาง“ท่านเจ้าเล่ห์นัก… ข้าโดนท่านมอมสุรารวบรัดจัดการจนป่นปี้ขนาดนี้แล้วก็คงต้องยอม… ”ลี่หลินแกล้งตัดพ้อขณะยังพริ้มตาเม้มปากกับความซ่านเสียวที่ยังไม่คลาย“ข้าสัญญาว่าจะรักและดูแลเจ้าตลอดไป”น้ำเสียงของหยู่ถงหนักแน่นราวกับหินผา มือสองข้างสอดเข้ามาใต้ลำตัว บีบเคล้นเต้านมแล้วกระเด้าเบาๆ ไปพลาง ก้มลงกดจมูกจูบไซ้แผ่นหลังเปล่าเปลือยของนางด้วยแรงพิศวาส“หลังจากข้าแต่งงานกับท่าน… ข้าขออะไรอย่างจะได้ไหมหยู่ถง… ”ลี่หลินพลิกกายหันกลับมานอ

“เจ้าออกไปจากห้องข้าได้แล้ว… ”ใครจะรู้ว่าลี่หลินเองก็ขมขื่นใจไม่น้อย ที่นางต้องเอ่ยประโยคนี้ออกมาเพื่อตัดใจจากเฟยหลงวันรุ่งขึ้นตอนค่ำ หยู่ถงขึ้นมาหาลี่หลินด้วยความคิดถึง ทว่านางไม่ได้ยินเสียงเรียกของเขาที่ยืนอยู่หน้าประตูเพราะว่ากำลังอาบน้ำอยู่ในห้องด้านหลังซึ่งหยู่ถงก็เดาได้ว่าลี่หลินคงจะกำลังอาบน้ำ ทำให้ความคิดบางอย่างผุดวาบเข้ามาในหัว… เมื่อนึกถึงตอนที่เคยแอบดูนางอาบน้ำเมื่อคราวก่อนเพราะเป็นเจ้าของโรงเตี๊ยม เป็นคนถือกุญแจทุกดอก จึงไม่ใช่เรื่องยากที่หยู่ถงจะแอบเข้ามาในห้องของลี่หลินได้โดยง่ายดายเมื่อเข้ามาอยู่ภายในห้อง…หยู่ถงทาบดวงตาเข้ากับรูรั่วที่ตัวเองเคยเจาะไว้เมื่อคราวก่อน สอดสายตาเข้ามาในห้องตะลึงมองภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า จริงอย่างที่เดาเอาไว้ ลี่หลินกำลังยืนอวดเรือนร่างเปล่าเปลือยหน้ากระจกใกล้อ่างอาบน้ำ นางกำลังจะอาบน้ำ“อู้วววว… เจ้างามเหลือเกิน… ”หยู่ถงสูดปากซี้ด…จ้องมองผิวพรรณขาวผ่องราวกับหยวก เต้านมมหึมาน่าเชยชมของนางที่ตัวเองเคยได้ลิ้มรสมาแล้วเมื่อวาน ทำเอาหยู่ถงตวัดลิ้นด้วยความลืมตัวอยากเชยชมนางอีกครั้ง“ข้าทนไม่ไหวแล้ว… ”หยู่ถงถึงกับตบะแตก…เมื่อลี่หลินทร

“อ๊า… อ๊า… อ๊า… ขะ… ข้าเสียว… ท่านกระแทกแรงจังรูข้าระบมหมดแล้ว… ” หลังจากโดนกระเด้าผ่านไปพักใหญ่ๆ ปากของนางร้องครางเหมือนจะรับความใหญ่ไม่ไหว แต่สองแขนที่โอบรอบลำคอก็รั้งศีรษะของหยู่ถงให้กดใบหน้าเข้ามาเชยชมสองเต้า “อ๊า… ข้ามันสุดๆ… รูของเจ้าเอามันเหลือเกินแม่นาง… ” มือหยาบใหญ่ของหยู่ถงกอบกุมปทุมคู่งามขณะละล่ำละลักบอก บีบขยำจนปลายหัวนมปูดปลิ้นออกมาจากซอกนิ้ว ก่อนจะก้มลงดูดพร้อมกับโก่งเอวกระแทกลำเอ็นเข้าสุดออกสุดอีกพักใหญ่ๆ “โอ๊ววววว… อ๊ายยยย… ซี้ดดดด… ” ลี่หลินโดนหยู่ถงดูดนมจนร้องคราง ร่างเปลือยเปล่าอ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งถูกไฟลน นางเสียวซ่านจนหัวไหล่บิดลู่เข้าหากัน เลือดในกายร้อนผ่าวพลุ่งพล่านราวจะเดือดขึ้นมาได้ “เจ้าดูดนมข้าแรงจัง… ซี้ดดด… อูยยย… หัวนมข้าแดงหมดแล้ว… ” ลี่หลินหลุบตาลงมองปลายหัวนมของตัวเองที่กำลังขยับเข้าออกในอุ้งปากร้อนผ่าวของเจ้าของโรงเตี๊ยมจอมหื่น ดูดแรงราวจะกลืนกิน “ก็เจ้างามเหลือเกิน… ข้าอดใจไหว… ” หยู่ถงผู้คลั่งสวาทแทบจะกลืนกินทั้งตัวของลี่หลิน รีบกดปลายหัวนมของนางชิดเข้าหากันแล้วดูดรว

หยู่ถงรีบขยับเอวถอนลำเอ็นออกจากรูสวาทที่โดนทะลวงจนกลวงโบ๋ สลับเอาตัวเองมานั่งบนขอบอ่าง ก้มลงอุ้มร่างของลี่หลินขึ้นมาคร่อมกลางลำตัว แขนกำยำโอบแผ่นหลังของนางเอาไว้มั่น “กดลงมาแม่นาง… กดให้มิดโคน… ” หยู่ถงที่กำลังอยู่ในท่าเอนหลังพิงเสากึ่งนั่งกึ่งนอน เอื้อมมือมาทางด้านหลังสะโพกของลี่หลิน จับลำเอ็นแท่งมหึมาทะลวงเข้าใส่กลีบสวาทปลิ้นอ้าเป็นร่องออกมาระหว่างกลีบก้นด้านหลัง “อ๊ะ… อ๊ายยยยยย… ” ลี่หลินสะดุ้งคราง หยู่ถงกระเด้าแรงมาก “อู้ววว… รูของเจ้าแน่นเหลือเกิน… ” หยู่ถงขบกรามแน่น… โอบรวบเอวของนางด้วยสองมือแล้วกดให้กลีบก้นอวบขาวบดอัดลงมา สะโพกของนางขยับสูง กดลงมาเขมือบรัดลำเนื้อใหญ่ยาวกระเด้าเสยขึ้นมามิดโคนเสียงดังตั่บๆ ก้อนไข่ยับยู่คาอยู่ที่ปากรูระบมบาน“อูย… อูย… อูย… อ๊ายยย… ข้าเสียวเหลือเกิน”ลี่หลินขบกรามแน่น…พริ้มตารับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรู ขย่มสู้ด้วยความมันตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ… ตั่บ…ลี่หลินสับง่ามก้น…กดกลีบขมิบรับแท่งเนื้อขรุแข็งไปด้วยเส้นเลือดลายเอ็นโอบลำ กระหน่ำครูดถูทะลวงรูของนางอ

แต่ก็ไม่ได้อยู่คนเดียวลำพัง เพราะว่าต่อมาเฟยหลงก็ได้กับ ‘เข่อชิง’ สาวใหญ่วัยสี่สิบซึ่งเป็นแม่ม่าย นางอาศัยอยู่ในบ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านของเฟยหลงและมีร้านขายผักอยู่ในตลาดเฟยหลงได้รู้จักกับเข่อชิงเพราะต้องเอาผักและเนื้อที่ได้จากการล่าสัตว์มาขายให้กับนาง ยิ่งนานวันก็ยิ่งสนิทสนมจนกลายเป็นความสัมพันธ์ลึกซึ้งทุกวันนี้แม้ว่าเฟยหลงจะคิดถึงแม่ยายคนงามสักเพียงไร แต่ก็ทำได้เพียงพยายามหักห้ามใจ ทุกชีวิตล้วนก้าวเดินไปตามครรลองแห่งโชคชะตาและกรรมเวรที่ได้ถูกสวรรค์กำหนดเอาไว้แล้ว …..จบบริบูรณ์…..นิยายอีกเรื่องในเซตนี้คือ ซูฉีฮูหยินเจ้าจะทำเช่นนี้มิได้ ฮู-ห-ยิ-น เจ้าจะทำเช่นนี้มิได้ผู้​เขียน เฉ่าฟ่านย้อนกลับไปในอดีต… ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในมณฑลเสฉวน‘ลู่ซือ’ ชายวัยหกสิบห้าปีผู้มีรูปร่างผอมสูง ผิวสีน้ำตาล สวมเสื้อผ้าเนื้อดีราคาแพง กำลังนั่งเอามือลูบเคราที่เป็นสีขาวพร้อมกับทอดสายตามองไปยังหญิงสาวอายุรุ่นราวคราวลูก กำลังนั่งปักผ้าอยู่ที่โต๊ะตรงหน้าทว่าหาใช่ลูกสาวแต่อย่างใด…แต่นางคือ ‘ฮูหยิน’ ของลู่ซือที่ตัดสินใจแต่งงานอีกครั้งในวัยหกสิบกว่าปี ด้วยไม่อาจต้านทานเสน่ห