บททั้งหมดของ เฟยหลงเจ้าจะทำเช่นนี้มิได้: บทที่ 51 - บทที่ 55

จากนั้นค่อยๆ ช้อนสายตาชำเลืองมองสามีชราที่คร่ำอยู่กับงานมาตั้งแต่เช้า อันที่จริงตัวของลู่ซือเองก็ง่วนอยู่กับงานมาทั้งวันเช่นกัน เสียงลูกคิดในรางไม้กระทบกันมิได้หยุดตั้งแต่เช้าจนบ่าย เพราะว่าลู่ซือมีกิจการหลายอย่างให้เขาต้องดูแลรับผิดชอบ ไม่เพียงแค่ร้านขายข้าวสารและร้านผ้าไหม แต่เขายังมีโรงเตี๊ยมในตลาดไว้บริการผู้คนสัญจรที่ต้องเดินทางผ่านเมืองลู่หยางซึ่งมีเส้นทางเชื่อมต่อกับอีกเมืองใหญ่อีกหลายเมือง นี่จึงเป็นข้อดีของการที่เขามีโรงเตี๊ยมตั้งอยู่ในเส้นทางของเมืองซึ่งเป็นทางผ่าน “ถ้าท่านพี่อยากให้ข้ามีอะไรทำก็ให้ข้าช่วยงานท่านพี่ดีไหม… ”ซูฉีหมายถึงกิจการมากมายของสามี… เรื่องนี้นางเคยร้องขอมาแล้ว ทว่าเขาก็ปฏิเสธเพราะเป็นห่วง ไม่อยากให้นางต้องออกไปโดนแดดโดนลมข้างนอก แม้ว่าวัยของซูฉีกับสามีจะแตกต่างกันกับราวพ่อกับลูก ทว่านางก็เรียกลู่ซือว่าพี่เพราะให้เกียรติสามี“เจ้าอยากทำอะไรล่ะ… งั้นข้าจะหาสรรหาทุกอย่างที่เจ้าต้องการให้เจ้าทำในบ้านนี่แหละ…”ลู่ซือตอบ…คำตอบที่ได้ยินทำให้ความหวังของหญิงสาวต้องดับวูบลงทันใดฟังเอาจากคำตอบ ซูฉีก็รู้ว่าสามีชรายังไม่เข้าใจจุดประสงค์ของนางอยู่ดีว่าสาเหต

ด้วยความสงสัยจางหย่งจึงเอื้อมมือมาจับชีพจรที่ข้อมือของซูฉี ก่อนจะกล่าวออกมาว่า“ข้าจำเป็นต้องตรวจอย่างละเอียด ต้องใช้สมาธิ ข้าขอตรวจอาการของฮูหยินเป็นการส่วนตัว… ”คำพูดของซินแสที่ได้ยิน ทำให้ลู่ซือและสาวใช้จำต้องออกมายืนรออยู่หน้าห้องครู่ต่อมา…ลู่ซือมีธุระให้ต้องเดินมาที่หน้าบ้านเพราะว่ามีพ่อค้าผ้าไหมจากต่างเมืองนำผ้ามาไหมเนื้อดีมาเสนอขาย ตอนนี้จึงเหลือเพียงหลิงเอ๋อที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูอีกครู่ใหญ่ๆ ต่อมา…ภายในห้องของซูฉี ซินแสจับชีพจรไปได้สักพักก็เอ่ยขึ้นว่า“เกี่ยวกับอาการอาเจียนของเจ้าข้าคิดว่าอาจจะเป็นเพราะว่าเจ้ากำลังตั้งครรภ์ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นข้าจะต้องตรวจโดยละเอียดเสียก่อน… ”ข้อสันนิษฐานของซินแสเฒ่าทำเอาซูฉีหัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับเป็นเรื่องน่าขบขัน“เรื่องตั้งครรภ์ข้าคิดว่าตัดออกไปได้เลย… ”ซูฉีกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจ“เหตุใดเจ้าพูดเช่นนี้… ”ซินแสกล่าวพลางย่นหน้าผาก“ที่ข้ากล้าพูดออกมาเช่นนี้ก็เพราะว่าข้ากับสามีแทบไม่ได้หลับนอนกันเลย… ”ซูฉีกล่าวไปตามความจริง หารู้ไม่ว่านางกำลังเอาความในมาเปิดเผยกับคนภายนอก“อะไรนะ… ”ซินแสเฒ่าหูผึ่งขึ้นมาทันทีกับประโยคที่ได้ยิน “ก็อ

“ข้าต้องใช้เวลาสักพักในการตรวจ… ในระหว่างนี้ห้ามผู้ใดเข้ามารบกวนโดยเด็ดขาดจนกว่าข้าจะตรวจเสร็จ… ”ซินแสกล่าวเสียงเข้ม“เจ้าค่ะ… ”หลิงเอ๋อพยักหน้า ในเวลาต่อมาภายในห้องนอนของฮูหยิน“ถ้าเจ้าพร้อมแล้วข้าลงมือเลยนะ… ”แววตากระหายจัด จางหย่งกล่าวพร้อมกับขยี้ฝ่ามือทั้งสองข้างเข้าหากัน มิอาจซ่อนอารมณ์กลัดมันที่ผุดขึ้นบนใบหน้าเหมือนรู้ว่าโอกาสดีแบบนี้ไม่ได้มีเข้ามาในชีวิตบ่อยๆ“ได้… เอ่อ… ว่าแต่ท่านจะตรวจที่ใดบ้าง… ”ซูฉีรู้สึกใจเต้นแรง เมื่ออยู่กันสองต่อสองซินแสผู้นี้มีท่าทางหื่นกระหายออกมาอย่างเห็นได้ชัด“แม่นางมาตรงนี้… ข้าจะตรวจทุกซอกทุกมุมในร่างกายของเจ้า… ”ซินแสกล่าวเสียงกระเส่าพร้อมกับโอบสะโพกของหญิงสาวมาที่ขอบเตียง นางค่อยๆ ทอดกายลงนอนหงายอย่างว่าง่ายราวกับโดนสะกด เข่าสองข้างตั้งชันอยู่ที่ขอบเตียงจากนั้นซูฉีก็ใจหายวาบ…เมื่อซินแสเฒ่าที่ขยับมายืนระหว่างเข่าสองข้างของนาง ค่อยๆ เอามือเลิกชายกระโปรงที่ยาวลงมาคลุมเท้าขึ้นมากองไว้เหนือต้นขา“อ๊ะ… ”ฮูหยินสะดุ้ง รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างประหลาดเมื่อต้องเผยของลับต่อหน้าชายซึ่งไม่ใช่สามี“ข้าอยากเห็นชัดๆ… ”ซินแสทนไม่ไหว…รีบเอามือดันเข่า