All Chapters of My Favorite Mistake: Chapter 71 - Chapter 80

NAPAISMID SI MARGAUX nang tila nawala ang sakit ni Rico nang makita ang bagong dating na panauhin. "Dianne!" Dinig pa niyang sabi nito, halata ang excitement sa tinig nito nang makita ang babae, hindi rin nakaligtas sa kanya ang pagyakap at pakikipagbeso nito dito."Rico, what happened? Sabi ng maid mo, may sakit ka raw," narinig niyang malambing na sabi ng babae. Waring umusok ang ilong niya. Napagkamalan ba talaga siya nitong maid ni Rico or sinadya nito ang sinabing iyon?Hindi na niya mapigilang hindi makisabat, "Excuse me, hindi ako maid ni Rico," may katarayang sabi niya dito, "FYI, nanay ako ng anak namin ni Rico!" Sinadya niyang idiin ang huling mga salita habang ang isang kilay niya ay di niya napigilang iangat."Whatever," anang babae na tila wala namang pakialam sa sinabi niya, muli ay kay Rico ito naka-focus. Napipikon siya kaya bumalik na lamang siya sa kusina at inintindi ang niluluto niya. Hah, may sakit pero kapag may magandang babae, nawawala bigla ang sakit? Bubul

"RICO. . ." Bawat pagdampi ng mga labi ni Rico sa kanyang katawan ay tila kuryente na gumagapang sa bawat himaymay ng kanyang mga kalamnan. Hindi niya mapangalanan ang eksaktong nararamdaman basta ang tiyak lang niya, si Rico lang ang kayang magpadama sa kanya ng ganitong klase ng kaluwalhatian. Para siyang lalagnatin na di niya maintindihan.Napabaling siya pakaliwa nang bumaba ang mga labi nito at pumuwesto sa pagitan ng kanyang mga hita. Dinama ng dila nito ang namamasa na niyang pagkababae. "Ahh," isang malakas na ungol ang kumawala sa kanya, kasabay niyon ay ang pagtakas ng mga luha mula sa kanyang mga mata.Hindi niya alam kung bakit napapaiyak na naman siya.Siguro ay dahil naalala na naman niya iyong mga panahon na iniwan niya si Rico. Ang sakit-sakit niyon para sa kanya. Para siyang mamatay sa sobrang sakit. May mga araw nga na parang gusto na lamang niyang magmukmok sa loob ng kanyang kuwarto at umiyak nang umiyak. Kung hindi nga lamang alam niyang kailangan siya ng M

"WELL, ANO PA NGA BANG MAGAGAWA KO, MOTHER KA NG APO KO, AT MAHAL KA ng anak ko," sabi ni Mylene kay Margaux nang magkaharap sila. Tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa, "But I'll be watching you," babala nito sa kanya, "Kumbaga eh under probation ka pa lang."Bahagya siyang napangiti, "At least ho, tinatanggap nyo na po ako bilang parte ng buhay ni Rico," halos paanas lamang na sabi niya dito, "Maraming-maraming salamat po, Tita Mylene.""Ah, ah," sabi nitong itinaas ang hintuturo at sumenyas sa kanya, "Mama. Yan dapat ang itinatawag mo sa akin from now on kahit next year pa kayo ikakasal ng anak ko." sabi nito.Para siyang maiiyak habang nakatingin dito. Hindi man nito tahasang sinasabi ay itinuturing na siya nitong parte ng kanilang pamilya dahil gusto na nitong tawagin niya itong 'Mama.'"M-maraming salamat po, ti. . .Mama," sabi niyang napayakap dito sa sobrang katuwaan."Hmm, yamang magiging part ka na ng pamilya Villamor, ayokong bibigyan mo kami ng kahihiyan. Kaya gust

"PARE, MASWERTE ka kay Margaux kaya ingatan mo sana sya at pakamahalin," Kinamayan ni Marco si Rico."Salamat," sagot ni Rico dito."Pero hiling ko lang sana na hayaan mong maging kaibigan ko si Margaux. Mga bata pa lang, magkakaibigan na kami kaya hindi ko na sya maalis sa buhay ko," anito sa kanya.Tumango siya. Actually, kagabi ay nag-usap na sila ni Margaux tungkol dito at naiintindihan naman niya ito. Nangako rin siya na lahat ng mga kaibigan nito ay sisikapin niyang makasundo. Isa pa, may tiwala naman siya kay Margaux kaya wala siyang dapat na ikatakot. Ang totoo, marami siyang dapat na ipagpasalamat kay Marco at kay Bernadette. Kung hindi dahil sa mga ito, baka hindi nakayanang lahat ni Margaux ang mga pinagdaanan nito sa buhay."Ang totoo, dapat akong magpasalamat saiyo. Sa inyo ni Bernadette," nakangiting sabi niya sa lalaki, "Hindi naman lingid sa inyo ang mga nangyari sa buhay ni Margaux lalo na noong nagdadalantao siya. I mean, alam kong malakas siya at very indepe

NANINIKIP ang dibdib ni Margaux habang kung anu-anong tumatakbo sa isip niya. Hindi niya kakayanin kapag isa kina Rico at Mariel ang mawawala sa buhay niya kaya mas mainam pa na isakripisyo niya ang kanyang buhay alang-alang sa kaligtasan ng dalawa."Pakawalan mo si Rico, ako na lang ang patayin mo," pakiusap niya kay Juliette."No." Giit ni Rico, "Juliette, please, huwag mong sasaktan ang mag-ina ko."May pait sa mga labing napatawa si Juliette, "Nakakatawa naman kayong dalawa, handa kayong mamatay para sa isa't-isa," malungkot na sabi nito, "Samantalang ako, pinabayaan nyo lang sa kulungan. Tapos itinakwil pa ako ni Daddy dahil saiyong walang hiya ka!"Hindi na niya alam kung ano ang kanyang gagawin. Nasa panic mode na siya kung kaya't mabilis niyang inagaw mula rito ang hawak nitong baril. At dahil nataranta rin si Juliette, mabilis nitong kinalabit iyon at ipinutok sa kanya.Tinamaan siya sa sikmura, nakita niya ang mga dugong pumapatak sa kanya hanggang unti-unti ay nararamda